ظاهر زبان شما می تواند نشانگر سلامت عمومی شما باشد. یک زبان طبیعی و سالم، صورتی و پوشیده از پاپیلا (برجستگی های کوچک) است. اگر زبان شما متفاوت از این شرایط به نظر برسد، ممکن است به این معنا باشد که داخل دهان شما، یا حتی به صورت سیستماتیک (در سراسر بدن شما)، چیزی از حالت تعادل خارج شده است.

ظاهر زبان سفید یک علامت شایع در چندین شرایط دهان و دندان است، و معمولاً نشانگر وجود برفک دهان است.

در این مقاله در مورد شرایطی صحبت خواهیم کرد که گاهی اوقات با برفک دهان اشتباه گرفته می شوند، به همراه دلایل بروز آنها و نحوه پیشگیری از آنها.

گرچه یک زبان سفید اغلب نشان دهنده برفک دهان است، اما می تواند نشانه شرایط دیگری باشد. چندین بیماری دهانی وجود دارند که علائمی مشابه برفک دهان دارند، که باعث می شوند گاهش اوقات آنها با برفک دهان اشتباه گرفته شوند.

در زیر شرایطی وجود دارند که ممکن است با برفک اشتباه گرفته شوند.

زبان جغرافیایی Geographic Tongue

زبان جغرافیایی یک شرایط بی ضرر است که در آن زبان دارای تکه های صاف و صیقلی و مایل به قرمز است که دارای حاشیه سفید است.

این وضعیت موجب بروز هیچ مشکل طولانی مدتی برای سلامتی نمی شود و مسری نیست. اکثر افراد هیچ علامتی ندارند یا علائم آنها خفیف است، و یک مشکل زیبایی محسوب می شود.

علائم می تواند شامل موارد زیر باشند:

تکه های قرمز روی زبان

  • در یک الگوی نامنظم نقشه- مانند ظاهر می شوند.
  • اغلب حاشیه های سفید یا خاکستری آن را احاطه کرده اند.
  • می تواند در هر نقطه ای، بالا، طرفین و نوک زبان ظاهر شوند.
  • تکه ها ممکن است بیایند و بروند.
  • اندازه، شکل و مکان تکه ها می تواند با گذشت زمان تغییر کند.

تکه های صاف و صیقلی

  • داخل تکه های قرمز رنگ هیچ پاپیلایی (برجستگی های کوچک) وجود ندارد.

احساس سوزش

  • احساس سوزش، گزگز کردن، یا سوزش روی زبان
  • بدتر شدن شرایط هنگام غذا خوردن
  • معمولاً خفیف است و می تواند همراه با تکه های قرمز بیاید و برود.

تکه های قرمز در دیگر مناطق دهان

  • استوماتیت جغرافیایی (نه شبیه بثوراتی که با بیماری لایمLyme بروز پیدا می کنند)
  • تکه های قرمز مشابه روی لثه ها، بالای دهان یا داخل گونه ها.

زبان جغرافیایی زمانی رخ می دهد که قسمت هایی از لایه فوقانی پوست روی زبان خیلی سریع ریخته می شود، و مناطق قرمز رنگی را به جای می گذارد، در حالی که سایر قسمت های زبان مدت زمان خیلی طولانی در جای خود باقی می مانند و به رنگ سفید در می آیند.

دقیقاً مشخص نیست که چه عواملی باعث بروز زبان جغرافیایی می شوند، اما این شرایط با موارد زیر ارتباط داده شده است:

  • وراثت: به نظر می رسد بین اعضای خانواده مشترک باشد.
  • پسوریازیس: برای افراد دارای زبان جغرافیایی بعلاوه معمول است که دارای پسوریازیس (یک وضعیت التهابی پوستی) باشند.
  • افزایش هورمونی: مانند داروهای ضد بارداری خوراکی (قرص های ضد بارداری)
  • کمبود ویتامین ها: مانند روی، آهن، اسید فولیک، ویتامین B6 و ویتامین B12.
  • شکاف زبان: شرایطی که باعث ایجاد شیارهای عمیق یا چین و چروک روی زبان می شود.
  • دیابت: به خصوص دیابت نوع ۱
  • آلرژی ها: اگزما، تب یونجه و سایر آلرژی ها ممکن است با افزایش خطر زبان جغرافیایی ارتباط تنگاتنگ داشته باشند.
  • استرس عاطفی: به نظر می رسد بین افزایش استرس و زبان جغرافیایی ارتباط وجود داشته باشد.

درمان برای زبان جغرافیایی ضروری نیست، اما در صورت بروز ناراحتی، موارد زیر ممکن است امتحان شوند:

  • اجتناب از هر چیزی که باعث تحریک زبان شود، مانند غذاهای تند
  • دهانشویه حاوی آنتی هیستامین (دارویی برای کاهش واکنش های آلرژیک)
  • مسکن موضعی (تسکین دهنده درد) مستقیماً روی زبان اعمال می شود.
  • داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAID ها) 

    سفید شدن زبان

    سفید شدن زبان

لیکن پلان دهانی Oral Lichen Planus

لیکن پلان دهانی یک وضعیت التهابی مزمن (طولانی مدت) دهان است. این وضعیت همچنین می تواند سایر مناطق پوست و غشاهای مخاطی را تحت تأثیر قرار دهد. تقریبا نیمی از افراد مبتلا به لیکن پلان دهانی دارای لیکن پلان پوستی نیز هستند. گرچه هر کسی می تواند دچار لیکن پلان شود، اما در زنان دو برابر بیشتر از مردان رخ می دهد. لیکن پلان دهانی بیشتر در افراد بزرگسال ۵۰ ساله و بالاتر رخ می دهد. این شرایط مسری نیست.

علائم لیکن پلان دهانی عبارتند از:

نوع شبکه ای Reticular Type

  • تکه های سفید رنگ یا شبکه- مانند در قسمت داخلی گونه ها
  • تکه ها و نخ ها کمی برجسته هستند.
  • معمولاً دردناک نیست.

نوع فرسایشی Erosive Type

  • بافت لثه به رنگ قرمز روشن
  • زخم های روی لثه های بافت مخاطی داخل دهان، یا روی زبان (موارد شدید)
  • ممکن است خوردن یا نوشیدن غذاها یا نوشیدنی های تند، داغ یا اسیدی دردناک باشد.

علت دقیق لیکن پلان دهانی ناشناخته است، اما تحقیقات نشان می دهند که ممکن است به ترکیب ژنتیکی و سیستم ایمنی بدن مربوط باشد.

همچنین به موارد زیر ربط داده شده است:

  • مصرف داروهای خاص: مانند مسدود کننده های بتا و داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs)
  • برخی از بیماری های خاص: مانند بیماری های کبدی مانند هپاتیت B و سیروز صفراوی اولیه

اگر مورد خفیف باشد، ممکن است با گذشت زمان به صورت خود به خود برطرف شود، بویژه اگر با یک دارو آغاز شود و دارو قطع شود.

موارد شدیدتر لیکن پلان های دهانی ممکن است با یک یا چند دارو درمان شوند، از جمله:

  • لیدوکائینLidocaine (لیدودرم Lidoderm، زیلوکائین Xylocaine)
  • تاکرولیموسTacrolimus (پروگراف Prograf، پروتوپیک Protopic)
  • کورتیکواستروئیدها Corticosteroids
  • داپسونDapsone (آکزون Aczone)
  • سیکلوسپورینCyclosporine (نئورال Neoral، ژنگراف Gengraf)

با وجود لیکن پلان دهانی، گاهگاهی عود علائم آن کاملاً عادی است زیرا یک شرایط مزمن است.

لیکن پلان دهانی فرسایشی جدی تر است و ممکن است به معنای احتمال بیشتر ابتلا به سرطان دهان باشد. تقریباً ۱% تا ۳% از افراد مبتلا به لیکن پلان دهانی در نهایت دچار سرطان دهان و دندان می شوند، اما این تحقیق غیر قطعی است زیرا برخی موارد ممکن است به درستی لیکن پلان واقعی تشخیص داده نشده باشند.

افراد مبتلا به لیکن پلان فرسایشی باید با چکاپ های هر سه ماه یکبار تحت نظارت پزشک باشند.

نشانه های بیماری های دیگر

گرچه شرایط مربوط به یک زبان سفید اغلب به خودی خود بی ضرر است، اما در افراد دارای سایر بیماری های زمینه ای، می تواند شایع تر باشد. در صورت داشتن هر یک از این شرایط، حتی اگر آنها به خودی خود مشکلی نداشته باشند، ایده خوبی است که برای چکاپ به یک پزشک مراجعه کنید.

لکوپلاکیا Leukoplakia

لکوپلاکیا شامل تکه های سفید روی زبان و داخل دهان است که در نتیجه رشد بیش از حد سلول ها در مخاط داخل دهان و در ترکیب با کراتین (پروتئین موجود در مو) بروز می یابد.

گرچه لکوپلاکیا به خودی خود خطرناک نیست، اما در نهایت می تواند به سرطان دهان تبدیل شود. حدود ۳% تا ۵/۱۷% از مبتلایان به لکوپلاکیا ظرف مدت ۱۵ سال، دچار سرطان سلول سنگفرشی (یک نوع شایع از سرطان پوست) می شوند.

دو نوع اصلی لکوپلاکیا عبارتند از:

همگن Homogenous

  • لکه نازک و با رنگ یکدست
  • ممکن است یک سطح صاف، چروکیده یا شیار دار داشته باشد که در سراسر آن یکسان باشد.

ناهمگن Non-Homogenous

  • عمدتاً سفید یا سفید و قرمز، با لکه های دارای شکل نامنظم
  • ممکن است مسطح، گره دار (دارای برآمدگی)، یا زگیل مانند (برجسته) باشد.
  • احتمال سرطانی شدن آن هفت برابر بیشتر از نوع همگن است.

یک شکل نادر اما بویژه تهاجمی از لکوپلاکیای دهان نیز وجود دارد:

لکوپلاکیای زگیل مانند تکثیر شونده Proliferative Verrucous Leukoplakia

  • همچنین پاپیلوماتوز فلورید florid papillomatosis نیز نامیده می شود.
  • به شدت با حضور ویروس اسپشین بارEpstein-Barr همراه است (نوعی ویروس هرپس).
  • تقریباً همه موارد، در نهایت در مکان های مختلفی به سرطان تبدیل خواهند شد.
  • معمولاً گسترش لکوپلاکیا دیر تشخیص داده می شود، زیرا گسترش آن در چندین محل زمان لازم دارد.
  • احتمال عود آن بالا است.

لکوپلاکیا اغلب در مردان بین سنین ۵۰ تا ۷۰ سال هستند رخ می دهد. بروز آن در افراد بزرگسال جوان تر نادر است، و احتمال بروز آن در افراد کمتر از ۳۰ سال کمتر از ۱% است.

لکوپلاکیا معمولاً در افرادی مشاهده می شود که که از فراورده های دخانی استفاده می کنند، که می تواند زبان و دهان را تحریک کند.

لکوپلاکیا اغلب با موارد زیر همراه است:

  • مصرف تنباکو
  • استفاده از تنباکو به صورت جویدنی یا اسنیف (از راه بینی)
  • جویدن فافل areca nut (که تحت عنوان مهره تنبول نیز شناخته می شود)، که در مناطق استوایی آسیا، اقیانوس آرام، و بخش هایی از آفریقای شرقی رشد می کند.
  • استفاده از الکل با مقادیر زیاد (این ارتباط بین مطالعات مختلف متناقض است).

علائم لکوپلاکیا شامل موارد زیر هستند:

  • یک یا چند لکه سفید روی سطح زبان، زیر زبان، یا روی قسمت داخلی گونه ها.
  • لکه ها را نمی توان با مالش جدا کرد.
  • نمی توان آنها را به هیچ دلیل دیگری ربط داد.
  • هیچ درد و علائم دیگری وجود ندارند.

نشانگرهای قوی مبنی بر اینکه لکوپلاکیا در حال تبدیل شدن به سرطان است عبارتند از:

  • گره ها
  • توده های سفید یا قرمز با ظاهری سنگریزه- مانند
  • زخم (تشکیل یک برش روی پوست یا روی سطح اندام)
  • افزایش استحکام
  • خونریزی

درمان لکوپلاکیا معمولاً روی پیشگیری از سرطانی شدن آن متمرکز است. اثربخشی درمان مخلوط است. ضایعات ممکن است برداشته شوند، اما اغلب آنها باز می گردند.

درمان ممکن است شامل مدیریت پزشکی، جراحی یا هر دو باشد.

مدیریت پزشکی

  • استفاده از فراوردهای دخانی را متوقف کنید.
  • نوشیدن الکل را متوقف کنید.
  • میوه و سبزیجات زیادی را در رژیم غذایی خود بگنجانید.
  • رتینوئیدهاRetinoids (درمان های مبتنی بر ویتامین A) که به صورت خوراکی دریافت می شوند ممکن است به کاهش ضایعات کمک کنند، اما عود کردن آنها و عوارض جانبی شایع هستند.
  • مکمل های ویتامین A و بتا کاروتن خوراکی، در حالی که مکمل ها در حال مصرف هستند می توانند به پاکسازی لکه های سفید کمک کنند، اما پس از متوقف شدن مکمل ها لکه ها دوباره ظاهر می شوند.
  • ایزوترتینوئینIsotretinoin (دارویی که برای درمان آکنه های کیستیک شدید استفاده می شود) ممکن است در جلوگیری از تغییرات سرطانی، از بتا کاروتن مؤثرتر باشد.

مدیریت جراحی

  • برداشتن ضایعات با عمل جراحی (احتمال بازگشت ضایعات پس از برداشتن با جراحی ۱۰% تا ۲۰% است، و احتمال ابتلا به سرطان در مناطق درمان شده وجود دارد)
  • برداشتن ضایعات با لیزر
  • درمان فوتودینامیکPhotodynamic (استفاده از داروهای سرطان فعال شده با نور)
  • کرایوتراپیCryotherapy (استفاده از انجماد برای برداشتن ضایعات)
  • کوتریزاسیون برقیElectrocauterization (استفاده از یک سوزن الکتریکی گرم شده یا ابزار دیگری برای برداشتن ضایعات)

این ضایعه حتی اگر باعث بروز ناراحتی نشود، افراد مبتلا به لکوپلاکیا باید هر سه تا شش ماه یکبار برای نظارت و بیوپسی در صورت لزوم، به پزشک یا دندانپزشک خود مراجعه کنند.

اگر تکه ها با کمک جراحی برداشته شوند، توصیه می شود به مدت حداقل سه سال، معاینات هر شش تا ۱۲ ماه یکبار انجام شوند، تا زمانی که محل های درمان شده عاری از ناهنجاری باقی بمانند. پزشک معالج شما ممکن است مراجعات بعدی را برای مدت زمان طولانی تر توصیه کند.

آفت های دهانی

آفت ها زخم های کوچک و اغلب دردناکی هستند که در مخاط دهان ایجاد می شوند. آفت ها به طور معمول در افراد بین ۱۰ تا ۲۰ سال بروز پیدا می کنند، اما هر کسی می تواند دچار آنها شود.

علائم آفت ها عبارتند از:

  • زخم یا زخم های روی زبان، نرم کام (قسمت پشتی سقف دهان)، یا داخل گونه ها.
  • زخم ها گرد، سفید یا خاکستری رنگ و دارای لبه یا مرز قرمز رنگ هستند.
  • زخم ها اغلب دردناک هستند، مخصوصاً هنگام غذا خوردن یا حرف زدن.
  • زخم ها معمولاً کوچک هستند (کمتر از ۱ میلی متر) اما ممکن است به اندازه نیم اینچ تا یک اینچ قطر داشته باشند.
  • قبل از ظهور زخم، ممکن است گزگز کردن یا احساس سوزش را تجربه کنید.

گرچه علت دقیق بروز آفت ها شناخته شده نیست، اعتقاد بر این است که آنها ناشی از آسیب جزئی به داخل دهان هستند. اصطکاک ناشی از دندان ها، فرسایش دندان ها، مانند بریس ها یا پروتزهای مصنوعی دندانی که خوب قرار نمی گیرند نیز می تواند باعث بروز یک آفت شود.

برخی از خوراکی ها، بویژه مرکبات یا میوه ها و سبزیجات اسیدی، ممکن است باعث بروز آفت ها یا تحریک آنها شوند. داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی مانند ایبوپروفن (ادویل، موترین) نیز ممکن است باعث بروز آنها شوند.

آفت های پیچیده گاهی اوقات در افراد مبتلا به بیماری های سیستم ایمنی بدن مانند لوپوسlupus ، بیماری بهجتBehcet’s disease ، بیماری های التهابی روده و ایدز مشاهده می شوند.

کمبودهای تغذیه ای، مانند ویتامین B12، روی یا زینک، اسید فولیک یا آهن نیز ممکن است با آفت ها ارتباط داشته باشند.

آفت ها معمولاً ظرف دو هفته به صورت خود به خود برطرف می شوند. برای تسکین درد می توان از محصولات بدون نسخه OTC استفاده کرد، مانند:

  • Kank-A
  • زیلاکتین Zilactin
  • اوراژل Orajel

در موارد جدی تر، درمان ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • دهانشویه های آنتی باکتریال تجویزی
  • پماد کورتیکواستروئید
  • محلول های تجویزی یا بدون نسخه برای کاهش درد و سوزش

آیا آفت همان تبخال هستند؟

آفت همان تبخال نیست. بر خلاف آفت ها، تبخال ها ناشی از ویروس هستند، که معمولاً خارج از دهان ظاهر می شود و مسری است.

سفید شدن زبان

سفید شدن زبان

زبان مودار/ مویی

زبان مودار یا مویی یک وضعیت بی خطر است که شامل بلند شدن پاپیلاهای (برجستگی های کوچک) روی زبان است. پاپیلاها از کراتین تشکیل شده اند. هنگامی که کراتین بیش از حد معمول انباشته می شود، یا یک پوشش روی زبان بوجود می آید یا بخش پشتی زبان (سطح بالایی زبان) ضخیم می شود. این پوشش معمولاً به رنگ سفید ظاهر می شود، اما (به دلیل لکه های ناشی از تنباکو یا غذا) ممکن است سیاه یا قهوه ای به نظر برسد. باکتری های بی خطر روی زبان همچنین می توانند باعث شوند زبان سیاه، قهوه ای، زرد یا سبز رنگ به نظر برسد.

اکثر افراد مبتلا به زبان مودار هیچ علامتی غیر از نگرانی زیبایی ندارند. برخی از افراد طعم ناخوشایند، مزه ماندگی، یا مزه غیر طبیعی را داخل دهان خود، یا احساس خشکی دهان را تجربه می کنند. به ندرت، بلند بودن پاپیلاها می تواند باعث بروز احساس تحریک یا گگ (ایجاد حالت تهوع) شود.

زبان مودار یا مویی می تواند باعث بروز این علائم شود:

کم آبی بدن/ خشکی دهان

  • بزاق چسبناک تر و کم آب تر می شود.
  • کراتین روی پاپیلاهای زبان به جای ریختن، بیشتر از آنچه که باید، به هم می چسبند.
  • شایع بین افرادی که بیمار بوده اند و یا با داروهای خاصی تحت درمان بوده اند (مانند آنتی بیوتیک یا شیمی درمانی)
  • خشکی دهان می تواند در نتیجه سیگار کشیدن یا استفاده از دهانشویه های حاوی الکل یا کم آب کننده ایجاد شود.

عدم فعالیت هایی که به طور معمول به پاپیلا ها کمک می کنند تا مواد زائد خود را بیرون بدهند

  • داشتن یک رژیم غذایی حاوی غذاهای نرم
  • کمبود غذا خوردن

زبان مویی یا مودار مسری نیست.

زبان مویی یا مودار معمولاً با برطرف شدن عامل محرک آن (مانند بیماری یا دارو)، به صورت خود به خود برطرف خواهد شد.

راه های دیگر برای کمک به برطرف شدن آن عبارتند از:

  • نویدن آب/ هیدراته ماندن
  • محدود کردن کافئین
  • اجتناب از دهانشویه های کم آب کننده
  • داشتن یک رژیم غذایی متعادل
  • مسواک زدن ملایم زبان
سفید شدن زبان

سفید شدن زبان

لکوپلاکیای مودار دهانی

گرچه نام آنها شبیه است، مهم است که زبان مودار را با لکوپلاکیای مودار دهانی اشتباه نگیرید:

  • لکوپلاکیای مودار دهانی در نتیجه آلوده بودن به ویروس اپشتین بار اتفاق می افتد، که در صورت آلوده شدن به آن تا پایان عمر در بدن باقی می ماند.
  • لکوپلاکیای مودار دهانی از تکه های سفید ‘مودار’ تشکیل شده است، که اغلب با چین هایی ظاهر می شود که از آنها مو می روید. تکه ها معمولاً روی زبان هستند، اما ممکن است در سایر قسمت های دهان نیز یافت شوند.
سفید شدن زبان

سفید شدن زبان

زبان شیری

سفید شدن زبان در کودکان خردسال شایع است و همیشه به معنای برفک نیست. ممکن است صرفاً زبان شیری باشد، اگر:

  • فقط روی زبان وجود دارد، نه در سایر قسمت های دهان مانند داخل لب ها یا گونه ها.
  • درست بعد از شیر خوردن ظاهر می شود.
  • به راحتی می توان آن را پاک کرد.

زبان شیری طبیعی است و هنگامی که غذاهای جامد به بخشی از رژیم غذایی کودک تبدیل می شوند، از بین خواهد رفت. بهترین راه برای کنترل زبان شیری، تمرین عادت های خوب بهداشتی دهان و دندان برای نوزادان، از جمله پاک کردن آرام زبان است.

آیا زبان سفید می تواند از طریق مقاربت منتقل شود؟

سفلیس یکی از عوامل احتمالی زبان سفید است. سیفلیس نوعی عفونت است که از طریق مقاربت منتقل می شود (STI) که در اثر عفونت باکتریایی ایجاد می شود. این بیماری به صورت خود به خود برطرف نخواهد شد و بدون درمان می تواند بسیار جدی شود. سفلیس با یک تزریق تک واحدی پنی سیلین (نوعی آنتی بیوتیک) درمان شود، اما اگر این عفونت بیش از یک سال ادامه داشته باشد، ممکن است تا سه تزریق نیاز داشته باشد.

علل بروز زبان سفید و راه های پیشگیری

هر شرایطی، از جمله برفک، که باعث بروز زبان سفید شده است، دارای دلایل، درمان ها و روش های پیشگیری منحصر به فرد است، اما آنها ممکن است برخی علل مشترک را نیز داشته باشند.

راه هایی برای تشویق سلامت دهان و دندان عبارتند از:

  • سیگار کشیدن و استفاده از فراورده های دخانی را متوقف کنید (یا هرگز شروع نکنید).
  • از مصرف الکل خودداری یا مصرف آن را محدود کنید.
  • هیدراته بمانید/ آب بیشتری بنوشید (تا هشت لیوان در روز).
  • بهداشت دهان و دندان های خود را به خوبی رعایت کنید.
  • برای معاینه و پاکسازی دندان ها زبان هر شش ماه یکبار به دندانپزشک خود مراجعه کنید.
  • دندان های خود را حداقل دو مرتبه در روز با یک مسواک نرم و یک خمیر دندان ملایم فلورایده که حاوی سدیم لوریل سولفات نیست، مسواک بزنید.
  • یک بار در روز نخ دندان بکشید.
  • از دهانشویه های فاقد الکل استفاده کنید.
  • زبان خود را مسواک بزنید، یا از یک زبان شوی (یا یک قاشق چای خوری برعکس) استفاده کنید.
  • یک رژیم غذایی سالم داشته باشید که حاوی مقادیر زیادی میوه و سبزیجات باشد.
  • از غذا و نوشیدنی هایی که تند، شور، اسیدی، خیلی داغ هستند یا باعث تحریک دهان شما می شوند، اجتناب کنید.
  • برای معاینات منظم به دندانپزشک خود مراجعه کنید.

سخن پایانی

زبان سفید، ناشی از برفک یا هر وضعیت دیگری که باشد، یک علامت شایع یک مشکل احتمالی در حال وقوع داخل دهان شما است.

گرچه زبان سفید غالباً بی خطر است، اما می تواند نشان دهنده یک بیماری جدی تر باشد و خود تشخیصی آن می تواند دشوار باشد.

اگر نگران علائم زبان خود هستید یا نگرانی های دیگری در مورد سلامت دهان و دندان های خود دارید، همیشه به دنبال کمک دندانپزشک یا پزشک باشید.

انتخاب یک سبک زندگی سالم، از جمله عادات سالم بهداشتی دهان و دندان، به حفظ زبان شما در شکل مناسب کمک می کند.

پرسش های پرتکرار در مورد زبان سفید

آیا می توان برفک دهان را با ساییدن آن پاک کرد؟

آری، اما باعث نمی شود که از بین برود. ساییدن تکه های سفید نشان دهنده برفک دهان، باعث به جا ماندن یک سطح قرمز و تحریک شده می شود. بسته به گستردگی عفونت، ساییدن برفک از روی زبان ممکن است منجر به خونریزی شود. این یکی از راه هایی است که پزشک شما برفک را از سایر بیماری هایی که باعث ایجاد زبان سفید می شوند تشخیص می دهد.

سفید شدن زبان

سفید شدن زبان

یک زبان سفید در مورد سلامتی شما چه می گوید؟

یک زبان سفید می تواند نشان دهنده یک بیماری زمینه ای باشد و باید توسط یک پزشک ارزیابی شود. شرایطی که می توانند باعث ایجاد زبان سفید شوند عبارتند از:

  • آفت ها
  • زبان مودار
  • زبان جغرافیایی
  • لکوپلاکیا
  • زبان شیری
  • لیکن پلان دهانی
  • برفک دهانی

آیا برای زبان سفید باید به پزشک یا دندانپزشک مراجعه کرد؟

بستگی دارد. سلامت دهان و دندان می تواند توسط یک دندانپزشک، پزشک عمومی، پزشک داخلی یا پزشک متخصص کودکان مدیریت شود. اگر بیش از یک هفته زبان سفید را تجربه می کنید، یا اگر زبان سفید با درد یا ناراحتی همراه است، برای بررسی آن به پزشک مراجعه کنید.

یک لبخند روشن و جذاب، اولین برداشت برنده را ایجاد می کند. بدون گفتن یک کلمه، لبخند شما می تواند شخصیتی با اعتماد به نفس، خوش بین و دوستانه را منتقل کند. لبخندی که از نظر زیبایی دلپذیر باشد از نظر کیفی جذاب است و مردم را به شما جذب مب کند و باعث می شود آنها به طور مثبت پاسخ دهند.

لبخند شما علاوه بر تأثیرات جسمی که می تواند داشته باشد، همچنین می تواند تأثیرات عمده روانی و عاطفی روی شخصیت شما داشته باشد. اگر از لبخند خود آگاه و ناراضی هستید، می تواند تأثیر جدی روی نحوه درک دیگران از شما داشته باشد، و باعث شود شما ترسو، مردد، عقب نشین، غمگین و یا عصبانی به نظر برسید. ممکن است احساس عدم جذابیت، ناکافی بودن و نا امنی داشته باشید.

خوشبختانه، پیشرفت هایی که در زمینه دندانپزشکی زیبایی صورت گرفته است، به تعداد بیشتری از افراد اجازه می دهد تا از درمان های اصلاح لبخندی بهره مند شوند که می توانند ویژگی های دندان های آنها را تغییر دهند تا با تأثیرات مثبت روی زندگی خود شاهد نتایج چشمگیری باشند.

اصول طراحی لبخند

اصول طراحی لبخند

اصول طراحی لبخند

اصول دخیل در یک درمان اصلاح لبخند، تحت عنوان طراحی لبخند شناخته می شوند. آنها در کنار هم، روی زیبایی لبخند فرد تأثیر می گذارند. اصول طراحی لبخند به چهار بخش تقسیم می شوند:

زیبایی صورت: ملاحظات مربوط به صورت و عضلات در بیماران مختلف متفاوت هستند و از طریق تجزیه و تحلیل بصری و عکاسی مورد بررسی قرار می گیرند. آنها شامل چگونگی شکل گرفتن لب ها هنگام صحبت کردن، لبخند زدن یا خندیدن هستند.

زیبایی شناسی لثه: سلامتی و ظاهر لثه های شما عناصر اساسی در طراحی لبخند هستند. قابل مشاهده بودن مقدار زیادی از لثه (لبخند لثه ای)، کانتور ناهموار لثه، التهاب و سطوح ریشه ای که در معرض دید قرار گرفته اند، از جمله شکایات متداول از زیبایی لبخند به دلیل لثه هستند که از جذابیت لبخند شما می کاهند.

میکرو استتیک Microesthetics: این شامل ویژگی های ظریفی است که باعث می شود دندان های شما آنطورری که هستند به نظر برسند، مانند مقدار بازتاب نور و لکه های منحصر به فرد یا رنگ ها. ترمیم ایده آل یکی از خصوصیاتی است که شباهت نزدیکی به دندان های طبیعی دارد. آناتومی دندان های طبیعی در افراد مختلف متفاوت هستند و مختص هر دندان هستند.

ماکرو استتیک Macroesthetics: این ویژگی به تجزیه و تحلیل روابط و تناسب بین دندان های جلو، نقاط برجسته بافت های اطراف و خصوصیات صورت، به منظور اطمینان از طبیعی و جذاب بودن مراقبت های ترمیمی و درمان اصلاح لبخند. دندانپزشک زیبایی و تکنسین لابراتوار دندانپزشکی با کار گروهی، توانایی های فنی و هنری خود را برای خلق ظاهری طبیعی که از نظر زیبایی خوشایند باشد که در آن شکل ها، اندازه ها و ترتیب تک تک دندان ها با ویژگی های خاص شما ترکیب شوند و آنها را تکمیل کنند.

اصول طراحی لبخند

اصول طراحی لبخند

اجزاء لبخند

زیبایی لبخند شامل اعمال برخی از قوانین خاص، ابزارها و راهکارهایی برای ارزیابی شرایط دندان ها و لثه ها است تا دندانپزشک شما در مورد فرایندهای زیبایی و ترمیمی برای اصلاح یا بهبود ظاهر شما تصمیم بگیرد.

برخی از اجزاء اصلی یک لبخند “خوشایند” عبارتند از:

لب ها

لب ها با قابی مقایسه شده اند که تصویر لبخند شما را کامل می کند و دندان ها و لثه های شما را در بر می گیرد. بهبود یا اصلاح شکل، پر بودن و تقارن لب های شما می تواند باعث شود لبخند شما کامل تر به نظر برسد.

برای رسیدن به زیبایی در حد اعلاء، ویژگی های چهره شما باید به دندان ها و خطوط لب شما هماهنگی داشته باشند. هنگامی که لب های شما لبخند وسیعی را تشکیل می دهند، می توان یک خط خیالی را از گوشه های دهان، از یک طرف به طرف دیگر کشید. مقدار دندان های جلوی فک بالا (قدامی ماگزیلاری) که در زیر این خط نشان داده می شوند، به ایجاد یک تصویر جذاب و جوان کمک می کند. در یک لبخند جوان، دندان های جلوی فک بالا باید بین ۷۵ تا ۱۰۰ درصد از فضای بین لب های بالا و پایین شما را در یک لبخند کامل پر کنند.

میدلاین یا خط وسط

نقطه آغاز هر طرح لبخندی خط میانی صورت است، خط عمودی خیالی که بین دو دندان جلوی فک بالا کشیده می شود. از نظر ارزش زیبایی شناسی، خط وسط صورت باید با خط وسط لبخند همسو باشد.

هنگام مشخص نمودن خط وسط صورت، ویژگی های برجسته صورت- مانند چشم ها، بینی و چانه- می توانند گمراه کننده باشند. به عنوان مثال، چشمان شما ممکن است در سطحی کمی متفاوت باشند، یا بینی شما ممکن است در مرکز باشد و هنگام تلاش برای یافتن خط میانی، از سودمندی آنها کاسته شود. یک رویکرد دقیق تر برای مشخص نمودن خط میانی صورت، روی دو نقطه برجسته صورت متمرکز است: یک نقطه بین ابروها و کمان کوپید در مرکز لب بالا. دندانپزشکان با ترسیم یک خط بین این نقاط برجسته، می توانند موقعیت خط میانی صورت را مشخص کنند، در عین حال که جهت خط میانی را نیز تعیین می کنند.

در هر زمان ممکن، خط میانی بین دندان های جلوی فک بالا (دندان های مرکزی پیشین) باید با خط میانی صورت همسو باشد. در مواردی که این امکان پذیر نباشد، خط میانی بین دندان های مرکزی پیشین باید عمود بر خط خیالی باشد که می تواند از گوشه های دهان ترسیم شود.

خط لبخند

خط لبخند شما خطی است که با بالای لب پایین شما ایجاد شده است. در یک خط لبخند ایده آل، لبه های دندان های فک بالای شما هنگام لبخند زدن باید موازی با لب پایین شما باشند. زیر لب پایین شما باید همان خطی را داشته باشد که لثه های فک پایین شما دارند. این همیشه باید یک استاندارد باشد، صرف نظر از اندازه یا شکل لبخند شما. هنگامی که دندانپزشک شما مسیر خط لبخند شما را مشخص کرد، می تواند منحنی یا شکل آن را طراحی کند، و طول ترمیم های جدید شما را مشخص کند.

اصول طراحی لبخند

اصول طراحی لبخند

دندان ها

لبخندهای جذاب چیزهای مختلف مشترکی دارند، از جمله دندان هایی که سفید، بدون لک، صاف، با فاصله مساوی و بدون هیچ شکافی بین آنها، و بدون فشردگی یا همپوشانی هستند.

وقتی لبخند می زنید، دندان های فک بالای شما به نسبت خوبی با لثه های شما، به طور کامل نشان داده می شوند. خطی که لثه ها و دندان ها در آن به هم می رسند، صاف و یکنواخت است. خط لبخند دندان های فک بالا، منحنی لب پایین را دنبال می کند. میدلاین دندان های جلوی فک بالا، به صورت ایده آل در مرکز صورت قرار دارد. “مقدار دندان نمایش داده شده” اصطلاحی است که مقدار ساختار دندانی که در طول نماهای مختلف و موقعیت های لب نشان داده می شود را توصیف می کند.

سایر ملاحظات قابل توجه در مورد دندان هایی که روی لبخند شخص تأثیر می گذارند عبارتند از:

بخشی از فضای بین دندان که به لبه انسیزال (سطح جونده) راه دارد: فضاهای بین لبه های دندان ها (فضاهای شیب دار) از الگویی پیروی می کنند که بین دندان های پیشین مرکزی ایجاد می شود و سپس به طرفین پیش می رود. این الگوهای نیمرخ سایه ای، که با لبه ها و جدایی بین دندان های جلوی فک بالا در برابر پس زمینه تاریک تر دهان ایجاد شده است، به برجسته شدن یک لبخند جذاب کمک می کند. با دور شدن از خط میانی، اندازه و حجم فضاهای شیب دار بین دندان ها افزایش می یابد.

رنگ: عموماً، دندان های مرکزی فک بالا روشن ترین و درخشان ترین دندان ها در لبخند شما هستند. دندان های لترال فک بالا از نظر رنگ (سایه) شبیه دندان های مرکزی پیشین هستند، اما به طور کلی از نظر روشنایی (مقدار) کمی پایین تر هستند. شدت یا اشباع رنگ (کروما) دندان های نیش (دندان های سوم از خط وسط) بیشتر است. دندان های پرمولر اول و دوم (دندان های پشت دندان های نیش)، که روشن تر و درخشان تر از دندان های نیش هستند، از نظر رنگ به دندان های های لترال دندان های نیش شبیه هستند.

دندانپزشک شما هنگام ارزیابی رنگ دندان های شما، بررسی می کند که دندان های فک بالا و پایین شما چقدر به هم نزدیک هستند. هر دو مجموعه دندان ها باید شبیه به هم باشند و رنگ مو، پوست و چشم های شما را تکمیل کنند. برای بهترین نتایج، بازتولید رنگ/ سایه در درمان ترمیمی و زیبایی قدامی باید به زیبایی طبیعی نزدیک باشد، نه اینکه صرفاً روشن ترین و درخشان ترین سایه ها انتخاب شوند. از راهنماهای رنگ برای ارزیابی بهترین رنگ قبل از سفید کردن دندان ها استفاده می شود.

نسبت دندان ها: به نظر اکثر افراد، یک لبخند دلپذیر لبخندی است که در آن دو دندان جلوی مرکزی حاکم هستند و نسبت عرض به طول ۷۵ تا ۸۰ درصد دارند. این نسبت طول و عرض سایر دندان ها را در منطقه زیبایی (بخشی از دندان های فک بالا و پایین که هنگام لبخند زدن نشان داده می شوند) هدایت می کند، و باعث می شود لبخند شما متعادل یا متقارن به نظر برسد.

دندان های بلند مساوی هستند با لبخند جوان تر. با گذشت سال ها، فرسایش طبیعی باعث کوتاه یا سالخورده شدن دندان های شما و ظاهر کلی شما می شوند. طول دندان ها همچنین ممکن است در کانتورینگ صورت نقش داشته باشد. به عنوان مثال، دندان های بلند و مربعی- شکل روی صورت چاق و گرد، یک اثر لاغر کننده ایجاد می کنند.

بافت و ویژگی های دندان: دندانپزشکان زیبایی می توانند از مهارت هنری و تجربه بالینی خود برای توصیف ترمیم ها برای ایجاد یک ظاهر زنانه تر (به معنای کوچکتر، صیقلی تر، بیضی- یا گرد- شکل) یا مردانه تر (به معنای بزرگتر، مربع- شکل، ضخیم) استفاده کنند. جدا از هماهنگی یا بهبود ظاهر، احساس و عملکرد دندان های طبیعی شما، دندانپزشکان زیبایی بعلاوه می توانند نواقصی مانند لب پر شدگی یا ترک ها را اصلاح کنند.

زاویه دندان ها: دندان های شما باید در جلو ظاهری متقارن، و در پشت ظاهری متعادل داشته باشند. دندان ها نباید خیلی جلو بیایند یا خیلی رو به داخل باشند. آنها نباید کج، بیش از اندازه بزرگ، یا ناهموار باشند. هنگامی که نوک دندان های جلوی فک بالا به سمت میدلاین است، اثر زیبایی کلی، در رابطه با لب پایین و مهم تر از آن، در رابطه با میدلاین، یک تأثیر هماهنگ دارد.

اکلوژن صحیح: رابطه بین دندان های فک بالا (ماگزیلاری) و فک پایین (مندیبولار)، هنگامی که موقع گاز زدن، جویدن، یا روی هم قرار دادن فک های خود، آنها با یکدیگر برخورد می کنند، بسیار مهم است. چگونگی تماس سطوح جونده دندان های شما، علاوه بر تأثیر روی ظاهر شما، روی سایر دندان ها، لثه ها، گردن و سر، عضلات فک و مفاصل، و سلامت کلی دهان شما تأثیر می گذارد.

اصول طراحی لبخند

اصول طراحی لبخند

موقعیت لبه دندان های پیشین

موقعیت لبه دندان های پیشین- دو دندان وسط چقدر پایین/ بلند هستند- زمینه را برای تناسب بقیه لبخند و خط لبخند شما مشخص می کند. موقعیت لبه دندان های پیشین، جدا از انجام یک عملکرد مهم زیبایی، علاوه بر گفتار و ایجاد صداهایی که با “ف” و “و” آغاز می شوند، برای عملکرد صحیح نیز حیاتی هستند.

بافت لثه

بافت لثه باید سالم به نظر برسد (به این معنا که لثه ها نباید قرمز یا پف دار باشند یا خونریزی داشته باشند). کانتور لثه شکل یا فرم لثه های اطراف گردن دندان ها است. در لبخند “ایده آل” نباید بیشتر از سه میلی متر از لثه ها بین بالای دندان و کف لب بالای شما نشان داده شود. شکل لثه های پیشین فک پایین و دندان های لترال فک بالا باید یک شکل نیمه بیضی یا نیمه دایره ای متقارن باشد. دندان های مرکزی و دندان های نیش فک بالا باید نسبت به لثه ها، شکل بیضی یا تخم مرغی تری داشته باشند.

راهرو باکال

راهرو باکال فضای تاریکی است که بین گوشه های دهان و دندان های فک بالا قابل مشاهده است. تحقیقات حاکی از این هستند که، تحت اکثر شرایط، افرادی که دارای راهروهای باکالی هستند که به طور قابل توجهی کوچک تر هستند (لبخندهای وسیع تر)، تصور می شود “بهترین” یا “جذاب ترین” لبخندها را داشته باشند. به طور کلی، زنان نسبت به مردان، لبخندهای بسیار وسیع تری دارند، قوس دندانی آنها بلندتر است و نسبت دندان به قوس لب در آنها کمتر است.

نیمرخ ظاهری

نیمرخ ظاهری دندان ها زاویه ای است که هنگام دیدن دندان ها از کنار، از لثه ها بیرون می آیند. این می تواند روی پر بودن لبخند فرد تأثیر بگذارد، و همچنین از لب و گونه پشتیبانی کند. پری بیشتر از فرو رفته به نظر رسیدن ظاهر چهره جلوگیری می کند، و ظاهری جوان تر و جذاب تر به آن می بخشد.

سایر ملاحظات آناتومی لبخند

تأثیر لبخند را تنها نمی توان با زیبایی تک تک دندان ها و لثه ها مشخص کرد. هر بیمار منحصر به فرد است، و با توجه به سن، جنسیت، ظاهر، ویژگی های شخصیتی و نیازها و انتظارات زیبایی با یکدیگر متفاوت هستند.

لبخند “ایده آل” همچنین باید ملاحظات فردی مانند ویژگی های صورت، رنگ پوست، رنگ مو و چگونگی مطابقت اندازه، رنگ و وضعیت دندان های شما، و همچنین بافت لثه و لب ها با ظاهر فیزیکی کلی شما را مد نظر قرار دهد. علاوه بر این، ملاحظات اکلوزال و عملکردی ممکن است روی طراحی لبخند هم در دندان های طبیعی و هم در دندان های ترمیم شده تأثیر بگذارند، و ممکن است روی طول عمر درمان زیبایی تأثیر بگذارد.

مفاهیم ماکرو استتیک فقط دستورالعمل ها و نقاط ارجاع برای آغاز ارزیابی زیبایی شناسی، طراحی درمان وانجام آن را ارائه می دهند. مؤلفه هنری دندانپزشکی- بویژه برای دندانپزشکی زیبایی- می تواند توسط دندانپزشکانی اعمال و تکمیل شود که قوانین، ابزارها و استراتژی های طراحی لبخند را درک می کنند. دندانپزشکان با استفاده از فناوری مدرن امروزی، مانند تصویربرداری دیجیتال، لیزر، روش های سفید کننده و موارد مشابه، با فرایندها و تکنیک هایی که از سفید کردن دندان ها با حداقل میزان تهاجمی بودن گرفته تا باندینگ کامپوزیت، و ونیرهای پرسلن، روکش ها و ایمپلنت های دندانی، می توانند اصلاح لبخند را انجام دهند. علاوه بر این، آنها می توانند از تقویت بافت نرم از طریق عوامل پر کننده پوستی برای اصلاح جنبه های صورت مانند نازک بودن لب ها و ظاهر نامتقارن صورت برای افزایش جذابیت لبخند استفاده کنند.

با این حال، اصلاح لبخند، مانند زیبایی، در نهایت به چشم بیننده بستگی دارد. فقط به این دلیل که می توان آنها را انجام داد، به معنا نیست که انجام آنها لازم یا ضروری است. زیبایی شناسی دندانپزشکی زیبایی از نظر ماهیت و عمل، بسیار ذهنی است و در بسیاری موارد، هنگامی که باعث آسیب جسمی، روحی و روانی نمی شوند، بهتر است به اختیار فرد بیمار گذاشته شوند، که ممکن است فکر کند که ویژگی های دندانی منحصر به فرد او خصوصیاتی هستند که به جای اصلاح باید برجسته شوند.

اصول طراحی لبخند

اصول طراحی لبخند

طراحی لبخند دیجیتال چیست؟

طراحی لبخند دیجیتال عبارت است از استفاده از فناوری طراحی که به متخصصان دندانپزشکی اجازه می دهد لبخند فرد را به صورت دیجیتالی طراحی کنند. برای طراحی لبخند ایده آل شما به صورت دیجیتالی، ابتدا دندان ها، لثه ها، لب هاو فک های در حالت فعلی ترسیم می شوند تا رابطه آنها از نزدیک درک شود. بعلاوه، دندانپزشک در مورد اهداف و خواسته های بیمار با او صحبت می کند. درک آنچه بیمار از لبخند خود می خواهد بخشی حیاتی از روند درمان است- و اینجاست که طراحی لبخند دیجیتال می درخشد. این راهکار انعطاف پذیری لازم را به دندانپزشک می دهد و این امکان را فراهم می کند تا هم دندانپزشک زیبایی و تمام دندانپزشکانی که در نهایت این روش را انجام می دهند، در ارتباط نزدیک با بیمار به بهترین نتیجه دست یابند. طراحی لبخند دیجیتال همچنین در مورد افزایش اهمیت دادن به بیمار است. این به معنای کنترل نزدیکتر روی نتایج است، که به معنای رضایت بیشتر بیمار است.

طراحی لبخند دیجیتال چگونه عمل می کند؟

  • برای شروع، دندانپزشک ابتدا عکس ها یا فیلم های ویدیویی با وضوح بالا می گیرد. آنها اطلاعات اساسی طراحی مفهومی را تشکیل می دهند و به درک نحوه عملکرد دندان ها، لب ها و لثه ها در کنار یکدیگر کمک می کند.
  • تجزیه و تحلیل صورت آغاز می شود. اندازه گیری ها کالیبره می شوند، درست به صورت میلی متری. در این مرحله، به نواقصی که ممکن است با رویکردهای سنتی برای دندانپزشکی زیبایی نادیده گرفته شوند، نیز توجه می شود.
  • نقشه لبخند جدید شما، بر اساس خواسته های شما و درک ما از آنچه لبخند الگو به نظر می رسد، ترسیم می شود. این یک روند دقیق است- پس از همه اینها، ما می خواهیم شما بتوانید با اعتماد به نفس لبخند بزنید!
  • طراحی مجازی لبخند شما به صورت سه بعدی چاپ شده و با شما به اشتراک گذاشته می شود و به شما اجازه می دهد لبخند جدید خود را ببینید و آن را درک کنید. این لحظه حقیقی است- یک پرده برداری بزرگ که در آن می توانید سخت کوشی ما و لبخند سفارشی و با دقت طراحی شده خود را ببینید. از این مرحله، با دندانپزشک در مورد دامنه و مقیاس درمان نهایی تصمیم می گیرید. این حق شما است که در مورد فرایندها یا هرگونه تغییراتی که ممکن است دوست داشته باشید، ابراز نگرانی کنید. نتیجه نهایی تصمیم گیری در مورد درمان است: این می تواند شامل ونیرها، روکش ها، تغییر شکل و سفید کردن دندان ها باشد.

افرادی که از بریس های ارتودنسی استفاده می کنند و به دنبال یک واتر فلاسر (یا دستگاه شستشوی دهان) هستند معمولاً در نهایت سر این دو راهی قرار می گیرند که کدام بهتر است: واتر پیک یا واتر فلاسر؟

ما نگاهی دقیق تر به این دو سیستم خواهیم داشت برای تعیین اینکه آیا یکی بهتر از دیگری است، یا آیا هر یک از آنها برای نیازهای مختلف شما مناسب است. پرسش های اصلی که ما پاسخ خواهیم داد عبارتند از:

  • آیا واتر فلاسرها و ایر فلاسرها بهتر از نخ دندان های معمولی عمل می کنند؟
  • آیا هیچ تفاوت چشمگیری بین سیستم های واتر پیک و ایر فلاسر وجود دارد؟
  • آیا یکی در حذف پلاک موثرتر است؟
  • آیا استفاده از یکی ساده تر از دیگری است؟

در پایان این مقاله، شما همه اطلاعاتی که برای تصمیم گیری که کدام یک برای روتین بهداشت دهانی شما لازم است را خواهید داشت.

نخ دندان واتر فلاسر ایر فلاسر

نخ دندان واتر فلاسر ایر فلاسر

مزایای ایر فلاسر یا واتر پیک در مقایسه با نخ دندان معمولی

احتمالاً مهمترین چیزی که اکنون باید به آن توجه کرد این است که یک ابزار شستشوی دهانی نتیجه ای بهتر از نخ دندان به شما نمی دهد. افراد قرن ها است که از ابریشم یا نایلون موم زده برای تمیز کردن بین دندان های خود استفاده کرده اند. این ابزار قرن هاست که از آزمون های مختلف سربلند بیرون آمده است و زمانی که به درستی استفادخ شود، عالی عمل می کند.

با این حال، همه افراد به یک شیوه یا به تعداد دفعات یکسان دندان های خود را نخ دندان نمی کشند. با نخ دندان کشیدن، بسیاری از مسائل ناشی از تکنیک نادرست (یا تنها به این دلیل که شما آن را به اندازه کافی انجام نمی دهید) هستند و نه تجهیزاتی که استفاده می کنید.

برای بسیاری از افراد، پاکسازی کامل بین تمام دندان ها، به خصوص دندان های عقب دهان، با نخ دندان معمولی دشوار است. این مشکل زمان نخ دندان کشیدن با داشتن بریس ها تشدید می شود، و بسیاری از افراد تصمیم می گیرند که زحمت انجام چنین کاری خسته کننده ای خود را به خود ندهند.

واتر و وایر فلاسرها، همراه با سایر محصولات اخیر، فرآیند نخ دندان کشیدن را آسان و بدون درد می کنند. باید بگوییم که گرچه ابزارهای شستشوی دهان بهتر از نخ دندان کشیدن نیستند، اما آنها لزوماً بدتر از آنها هم نیستند. انجمن دندانپزشکان آمریکا هر دو محصول ایر فلاس و واتر پیک را مورد تأیید قرار داده است، توجه داشته باشید که آنها به میزان قابل توجهی مقدار پلاک بین دندان ها را کاهش می دهند.

واتر فلاسرها برای هر روتین بهداشتی دندان و دندانی مناسب هستند و بویژه برای کسانی مفید هستند که یکی از شرایط زیر را دارند:

  • بریس ارتودنسی
  • کار دائمی دندانپزشکی (ایمپلنت ها، ریتینر (نگهدارنده) های پشت دندانی، یا ریتینرهای دائمی)
  • لثه های متورم یا خونریزی دار
  • پاکت های پریودنتال یا پلاک های سنگین انباشته شده
  • دیابت

به طور خلاصه، مزیت اصلی رفتن به سراغ واتر و ایر فلاسرها این است که نخ دندان کشیدن سریع، راحت، و کمتر دردناک می شود و به طور معمول گنجاندن آن در یک روتین روزانه آسان تر می شود. برای بچه ها و بزرگسالان، می تواند انجام کارهای بهداشتی دهان و دندان سریع تر و سرگرم کننده تر شود و می تواند باعث بوجود آمدن عادت های بهتری شود که یک عمر ادامه داشته باشند.

نخ دندان واتر فلاسر ایر فلاسر

نخ دندان واتر فلاسر ایر فلاسر

تفاوت بین ایر فلاس و واتر پیک چیست؟

تفاوت اصلی باید نسبتاً واضح باشد. گرچه در هر دوی آنها از یک جت تحت فشار برای تمیز کردن دهان استفاده می شود، اما در واتر پیک از جریان آب استفاده می شود و در ایر فلاس از فشار هوا استفاده می شود (با مقدار بسیار اندکی آب).

فقط همین؟

خوب، کمی بیشتر از این است. در اینجا، می توانید نگاهی داشته باشید به خلاصه ای از جزئیات تفاوت های این دو دستگاه.

دستگاهاثربخشیتجربه کاربرانراحتیگزینه ها
واتر پیکمشخص شده است که اثربخشی آنها در زدودن پلاک و بهبود سلامت لثه ها بیشتر از ایر فلاس استسیم ها و پایه آن باعث می شود کاربر ملزم به استفاده از آن تنها در کنار سینک دستشویی باشد. حجم بالای آب به این معنا است که شما باید بیشتر تف کنید.برای کاربران مختلف چند سری متفاوت دارد، اما فضای بیشتری از روی پیشخوان و داخل چمدان را می گیرد.طیف وسیعی از گزینه ها با قیمت هایی از ۴۰ تا ۱۲۰ دلار، شامل رنگ ها، اندازه ها، و سبک های مختلف.
ایر فلاسبعلاوه مؤثر برای زدودن پلاک ها، اما در مطالعات به اندازه واتر پیک عملکرد خوبی نداشته است.دستی و بی سیم بودن آن باعث می شود بتوانید آن را از سینک دستشویی دور کنید. سیستم انفجار هوای آن باعث می شود کمتر دردسر آفرین باشد.باطری دار هستند و تنها با یک مرتبه شارژ کردن آن دو هفته می توان از آن استفاده کرد. اندازه کوچک آن باعث می شود برای سفر عالی باشد. شارژر آن قابل استفاده برای مسواک های برقی نیز هست.برخی نمونه های آنها با متعلقات بیشتر نیز موجود هستند. بسته بندی اصلی حدود ۵۰ تا ۷۰ دلار هزینه دارد.

 

اثربخشی

هنگام تصمیم گیری برای خریدن یک واتر پیک یا ایر فلاسر، اولین (و احتمالاً مهم ترین) پرسشی که باید پرسید این است که: چگونه بین دندان های شما را به طور مؤثر پاکسازی می کند؟ دو مطالعه به طور همزمان در سال ۲۰۱۲ انجام شدند که به بررسی تفاوت عملکرد واتر پیک و ایر فلاسر در زدودن پلاک های بین دندانی و بهبود سلامت لثه پرداخته بودند.

شرکت کنندگان با سطوح مشابه پلاک و ژنژیویت، به مدت چهار هفته با استفاده از یک مسواک معمولی دستی دندان های خود را مسواک زده، سپس با یک واتر پیک فلاسر یا ایر فلاسر بین دندان های خود را تمیز کرده بودند.

ثابت شد هر دو دستگاه به میزان قابل توجهی مؤثر هستند، اما در نهایت، در هر دو دسته واتر پیک در صدر قرار گرفت.

در تجزیه و تحلیل زدودن پلاک در انتهای مطالعه، نشان داده شد گروهی که از واتر پیک استفاده کرده بود طور متوسط حدود ​​۹/۷۴% کاهش پلاک در کل دهان اتفاق افتاده بود. این ارقام برای گروهی که از ایر فلاس استفاده کرده بودند پایین تر و حدود ۵/۵۷% بود. برای تعیین تأثیر این ابزارها روی بهداشت عمومی دهان و دندان ها، هر دو گروه پس از یک دوره دو هفته ای، و دوباره پس از اتمام چهار هفته، مجدداً معاینه شدند. حتی در چکاپ نخست، از نظر آماری اختلاف معنا داری در کاهش خونریزی بین واتر پیک و ایر فلاسر وجود داشت، که تنها در هفته چهارم افزایش یافته بود.

بنابراین مطمئناً به نظر می رسد که واتر پیک در مقایسه با ایر فلاسر، از نظر اثر بخشی دارای مزیتی قوی است. اما این کل داستان نیست. به یاد داشته باشید که ما گفتیم یکی از مزایای اصلی برای ابزارهای شستشوی دهان در واقع ایجاد یک روتین پاکسازی بهتر بین دندان ها است، بنابراین این مقایسه هنوز تمام نشده است.

نخ دندان واتر فلاسر ایر فلاسر

نخ دندان واتر فلاسر ایر فلاسر

تجربه کاربر

هنگامی که ما در مورد تجربه کاربر صحبت می کنیم، ما به جوانب مثبت و منفی هر دستگاه در استفاده روزمره اشاره داریم. هر دوی آنها پاکسازی بین دندان ها را آسان تر می کنند، اما هنوز هم تفاوت های مهمی وجود دارند که باید به آنها اشاره کرد.

اکثر این تفاوت ها نشئت گرفته از این واقعیت هستند که در واتر پیک از یک جریان مداوم آب استفاده می شود، در حالی که در ایر فلاس تنها از حداقل آب، با ۱ تا ۳ بار پرتاب هوا روی هر دندان استفاده می شود. این به دلایل متعددی به ایر فلاس ها برتری می دهد.

بنابراین، چرا این موضوع مهم است؟ خوب، برای شروع، یک فلاسر واتر پیک که به طور مداوم در حال پرتاب آب رو به بیرون است، باید همیشه داخل دهان باشد، در غیر اینصورت دستشویی شما (و همچنین احتمالاً صورت شما) هر روز به خوبی آب پاشی خواهند شد. پیامد دیگر این است که در هنگام استفاده از آن دهان شما پر از آب خواهد بود. به این معنی که شما مجبور خواهید بود قبل از اتمام کار حداقل یکبار تف کنید.

خوشبختانه (یا نه)، با یک واتر پیک، هنگامی که شما نیاز به تف کردن دارید، نزدیک به سینک خواهید بود. با توجه به اسپری مداوم آنها، تقریباً تمام مدل های آنها باید به برق وصل شوند و از یک مخزن آب قابل توجه متصل به نازل با یک شلنگ استفاده کنند.

حتی در برخی از نمونه های “بی سیم” هنوز هم از شلنگ استفاده می شود، بنابراین به طور کلی با استفاده از واتر پیک شما برای پاکسازی بین دندان ها به دستشویی وابسته خواهید بود.

در مقایسه، با استفاده از فشارهای کوتاه هوا با مقدار کمی آب، ایر فلاسر می تواند همه چیز را در یک دستگاه دستی بسته بندی شود. این ابزار این فرصت را به شما می دهد که در اطراف خانه (شاید برای پیدا کردن کلید های خود) راه بروید در حالی که بین دندان های خود را تمیز می کنید، زیرا شما به جایی گره نخورده اید و تا انتهای کار نیازی به تف کردن نخواهید داشت. نه تنها این، بلکه هیچ خطر پاشیدن ناخواسته آب روی هر چیزی یا هر کسی در محدوده اطراف شما وجود نخواهد داشت.

نخ دندان واتر فلاسر ایر فلاسر

نخ دندان واتر فلاسر ایر فلاسر

راحتی و قابل حمل بودن

از نظر تجربه افرادی که از این ابزارها استفاده کرده اند، ملاحظات سفر و همچنین مقدار فضایی که ابزار شستشوی دهان شما در دستشویی اشغال می کند مهم هستند. در اینجا، ایر فلاسرها به لطف اندازه دستی بودن آنها و استفاده کم آنها از برق نیز دارای برتری هستند.

واتر پیک مقدار زیادی از فضای پیشخوان را نمی گیرد- آنها حدوداً به اندازه یک کوزه آب یا یک قهوه جوش هستند، اما مقدار چشمگیری نیست. در همین حال، پایه شارژر ایر فلاسر بسیار قابل کنترل است و می تواند به راحتی تقریباً در هر حمامی جا شود.

این به معنای قابلیت بسته بندی ساده تر آن برای سفر است. اگر می خواهید ایر فلاس خود را در تعطیلات همراه ببرید، نه خود ابزار و نه شارژر آن فضای زیادی نخواهند گرفت و شما حتی می توانید شارژر را به همراه نبرید، زیرا انرژی باتری می تواند تا ۲ هفته دوام داشته باشد. واتر پیک به یک سازماندهی خلاقانه برای همراه بردن در سفر نیاز خواهد داشت، و در صورت رفتن به خارج از کشور باید اطمینان حاصل کنید که یک آداپتور برای وصل کردن آن با خود به همراه داشته باشید.

علاوه بر این، اگر قبلاً یک مسواک برقی از همان برند داشته باشید، شارژر استاندارد با ایر فلاسر نیز سازگار است، به این معنی که حتی مقدار کمتری از فضای روی پیشخوان و نیز پریز برای هر دوی آنها نیاز دارد.

با این حال، واتر پیک دارای یک مزیت قابل توجه است. آنها دارای سری های مختلف و رنگ های متفاوتی هستند، بنابراین هر کسی در خانواده می تواند از همان دستگاه استفاده کند در حالی که سری شخصی خود را استفاده می کند.

 

با این تفاصیر، کدام بهتر است؟

گرچه این یک نظر کامل نیست، اما باید بگوییم که روی هم رفته واتر پیک گزینه کمی بهتری است. برای ما، به این واقعیت می رسد که مزیت تمیز کردن مؤثرتر نسبت به قابلیت حمل و نقل و روشن شدن ایر فلاس برتری دارد.

انواع گزینه های ابزارهای تمیز کردن بین دندان ها به این معنی است که شما می توانید با قیمت پایین نیز خرید کنید، و حتی برخی از مدل های دستی نیز وجود دارند، اگر اندازه و قابل حمل بودن نگرانی های اولیه باشند.

سری های قابل تعویض باعث می شوند آنها برای کل اعضاء خانواده، یا برای دیگر علاقه مندان به بهداشت دهان و دندان مانند ما برای آزمایش انواع مختلف نازل ها، نیز خوب باشند.

با این حال، ایر فلاس به دلایل مختلف می تواند انتخاب بهتری برای شما باشد. هر کسی که زیاد سفر می کند (یا هر کسی که فضای حمام او محدود است) قطعاً از اندازه جمع و جور و عمر طولانی باتری را بیشتر خواهد پسندید.

با سیستم انفجار هوا، شما آب را به هر نقطه ای اسپری نخواهید کرد، و در حال تمیز کردن بین دندان های خود می توانید حرکت کنید. پایه شارژر برخی از مسواک های برقی و ایر فلاس های یک برند معمولاً یکی هستند و می توانند برای هر دو استفاده شوند، بنابراین برای همراه بردن آن برای سفر تنها یکی از آنها برای هر دو کفایت می کند.

نخ دندان واتر فلاسر ایر فلاسر

نخ دندان واتر فلاسر ایر فلاسر

نتیجه گیری

به طور خلاصه، هم ایر فلاس و هم واتر پیک ابزارهایی برای شستشوی دهان هستند که جایگزینی قابل اعتماد برای نخ دندان رشته ای سنتی هستند. در مقایسه دو طرفه، هر دو دارای برخی از ویژگی ها هستند که در آن آنها برتری دارند.

بسته به سبک زندگی شما و اهداف سلامت دهان و دندانی شما، خرید هر یک از آنها می تواند برای شما خوب باشد. در اینجا یک نگاهی سریع داریم به مزایای هر یک از آنها.

واتر پیک

  • قدرتمند: مطالعات نشان می دهند که در زودن پلاک از بین دندان ها و بهبود سلامت لثه ها مؤثرتر است.
  • گزینه های زیاد: واتر پیک انواع مدل های مختلف را با قیمت های مختلف ارائه می دهد که متناسب با نیازهای مختلفی هستند، از جمله یک بسته بندی همراه با نخ دندان و مسواک.
  • دوستدار خانواده: مدل های بچگانه در دسترس هستند، و همچنین انواع مختلف سری ها و رنگ ها برای هر یک از اعضاء خانواده. مدل های با سیم برق و مخزن بزرگ همیشه آماده هستند، مهم نیست که چه تعداد افراد آنها را در یک روز استفاده می کنند.

ایر فلاسر

  • تمیزی: فعال کردن انفجار هوا با یک دکمه باعث می شود از پاشیدن تصادفی آب به هر جایی که شما آن را نمی خواهید در امان بمانید، و به تف کردن وسط کار تمیز کردن بین دندان ها نیاز نیست.
  • راحتی: کوچک بودن دستگاه و پایه آن به این معنا است که شما می توانید آن را به راحتی در هر حمامی قرار دهید، و به راحتی آن را برای تعطیلات بسته بندی کنید. همچنین، معمولاً از همان شارژرهای استاندارد مانند مسواک های برقی ستفاده می کنند. هیچ شلنگ یا سیم برقی وجود ندارد، بنابراین شما می توانید در حال تمیز کردن بین دندان های خود به اطراف حرکت کنید.
  • اثربخشی: آب مصرفی آن بسیار کمتر از واتر پیک است، و باتری قابل شارژ آن با ۲ هفته استفاده از دستگاه همچنان شارژ خواهد داشت.

مقایسه ایر فلاس و واتر پیک نشان داده شده است که همه چیزهای دیگر برابر هستند، جز اینکه واتر پیک در زدودن پلاک و بهبود سلامت لثه مؤثرتر از ایر فلاسر است.

بیش از یک نفر استفاده کننده می توانند آب و باتری یک واتر فلاسر را تمام کنند، در حالی که اکثر واتر پیک ها نیازی به شارژ یا دوباره پر کردن ندارند. شما نمی توانید آن را در تعطیلات به همراه ببرید، اما هر کسی که فقط گاهی اوقات سفر می کند، احتمالاً با سالی چند هفته استفاده از نخ دندان های رشته اید مشکلی نخواهد داشت.

با این حال، در نهایت، بهترین ابزار برای تمیز کردن بین دندان ها ابزاری است که شما واقعاً از آن استفاده می کنید. هنگامی که تصمیم می گیرید، در نظر بگیرید که کدام نام تجاری برای روتینی که شما دارید مناسب تر است، یا بهتر می تواند شما را قادر سازد روتینی که می خواهید را خلق کنید.

نخ دندان واتر فلاسر ایر فلاسر

نخ دندان واتر فلاسر ایر فلاسر

پرسش های متداول در مورد واتر فلاسرها و ایر فلاسرها

آیا واتر فلاسرها بهتر از نخ دندان های معمولی هستند؟

واتر فلاسرها در زدودن پلاک و بقایای ذرات مواد غذایی از بین دندان ها مؤثر هستند، اما دندانپزشکان بزرگ هنوز به نخ دندان های سنتی اعتماد دارند. علت این است که نخ دندان های رشته ای روشی هستند که سربلند از آزمون بیرون آمده اند و قرن ها مورد استفاده قرار گرفته اند. با این حال، برای برخی افراد یک ابزار دهانشوی بهتر خواهد بود، زیرا روی لثه های حساس آنها نرم تر عمل می کند، استفاده از آن برای کارهای دندانپزشکی آسان تر است، یا فقط حفظ یک روتین را راحت تر می کنند.

نخ دندان واتر فلاسر ایر فلاسر

نخ دندان واتر فلاسر ایر فلاسر

چه تفاوتی بین ایر فلاس و یک واتر فلاسر وجود دارد؟

ماهیت این دو ابزار یکسان است: استفاده از مایع تحت فشار برای سست کردن ذرات و حذف پلاک بین دندان ها. اکثر واتر فلاسرها از فشار مداوم آب استفاده می کنند. ایر فلاسرها دارای دکمه ای هستند که یک انفجار کوتاه و قدرتمند از هوا را با مقدار کمی آب فعال می کند. این منجر به کنترل بیشتر و نیاز کمتر به تف کردن حین تمیز کردن بین دندان ها می شود.

 

آیا دو مرتبه استفاده از واتر پیک در طول روز مشکلی ندارد؟

آری. دندانپزشکان توصیه می کنند که یک بار در روز بین دندان های خود را تمیز کنید، اما اگر می خواهید می توانید آن را دو بار در روز یا حتی پس از هر وعده غذایی انجام دهید که کاملاً خوب است. اگر از نخ دندان های رشته ای استفاده می کنید باید مراقب باشید که بیش از حد تهاجمی نباشید، اما واتر فلاسرهایی مانند واتر پیک برای لثه ها ملایم تر هستند. دو مرتبه یا حتی سه مرتبه در روز تمیز کردن بین دندان ها، نباید مشکلی بوجود بیاورد.

آیا می توانم از آب شیر در واتر پیک استفاده کرد؟

شما چندین گزینه برای پر کردن واتر پیک دارید، و آب شیرین قطعاً یکی از آنها است. شما می توانید نمک را به آب اضافه کنید تا یک محلول درست کنید (گرچه که برای دستگاه های بی سیم توصیه نمی شود)، یا می توانید از نوع خاصی از دهانشویه ها استفاده کنید، اما فقط آب شیر گرم خوب کار خواهد کرد.

نخ دندان واتر فلاسر ایر فلاسر

نخ دندان واتر فلاسر ایر فلاسر

آیا می توان داخل واتر فلاسر دهانشویه ریخت؟

هم واتر پیک و هم ایر فلاسر را می توان با دهانشویه های استاندارد، ضد عفونی کننده یا دهانشویه ضد میکروبی استفاده کرد. با این حال، نباید از دهانشویه های غلظت بالا یا هر گونه دهانشویه حاوی روغن های اساسی استفاده کنید. این دو چیز می توانند به پلاستیک موجود در قسمت های داخلی آسیب وارد کنند و عمر دستگاه شما را به طور قابل توجهی کاهش دهند.

برفک دهان نوعی عفونت قارچی دهان است که اغلب برای کودکان نوپا و کودکان اتفاق می افتد، اما می تواند هر کسی را تحت تأثیر قرار دهد. داروهای ضد قارچی، که معمولاً به مدت ۱۰ تا ۱۴ روز مصرف می شوند، اغلب برای درمان برفک دهان تجویز می شوند.

برفک دهان چیست؟

گرچه کاندیدا در ۵۰% از فلور طبیعی دهان سالم وجود دارد، اما هنگامی که تعداد افزایش یافته سلول های مخمر مخاط را مورد حمله قرار می دهند، باعث بوجود آمدن عفونت (کاندیدیازیس) می شوند.

برفک دهان thrush یک عفونت قارچی (مخمر) است که می تواند داخل دهان، گلو و سایر قسمت های بدن رشد کند. برفک داخل دهان به شکل یک زائده به نظر می رسد که می تواند ظاهری شبیه پنیر کوتیج- ضایعات سفید برجسته روی زبان و داخل گونه ها. این شرایط به سرعت می تواند تحریک شود و باعث بروز درد و قرمزی دهان شود.

برفک ناشی از رشد بیش از حد نوعی قارچ به نام کاندیدا Candida است. ارگانیسم معمولی کاندیدا آلبیکنز Candida albicans است، اما حداقل هفت گونه دیگر از کاندیدا نیز می توانند باعث بروز کاندیدیازیس دهانی شوند، از جمله C. tropicalis، C. glabrata، C. kruesi، و گونه های دیگر.  C. dubliniensis در بیماران مبتلا به اچ آی وی نیز گزارش شده است.

برفک دهان و گلو، کاندیدیازیس حلقی- دهانی oropharyngeal candidiasis نامیده می شود.

عفونت برفک دهان آزار دهنده است، اما به طور کلی برای افراد سالم یک مشکل جزئی است و ظرف چند هفته با درمان ضد قارچ برطرف خواهد شد.

چه افرادی برفک دهان می گیرند و آن مسری است (از فرد به فرد منتقل می شود)؟

گرچه برفک دهان می تواند هر کسی را تحت تأثیر قرار دهد، اما افراد زیر بیشتر در معرض خطر هستند:

  • نوزادان زیر ۱ ماه (کودکان تازه متولد شده- ابتلا به عفونت مخمر واژینال مادر حین زایمان)؛
  • کودکان نوپا؛
  • افراد مسن؛ و
  • افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند (که در آنها کنترل علائم می تواند دشوارتر باشد)
  • برفک دهان در مری (لوله بلع) یکی از شایع ترین عفونت ها در افراد مبتلا به بیماری های جدی مانند سرطان، نقص اولیه ایمنی یا عفونت با ویروس نقص ایمنی انسانی است
  • عفونت کاندیدا در جای دیگر، مانند درماتیت پوشک نوزاد
  • اچ آی وی/ HIV یا ایدز
  • افراد سیگاری
  • آسیب به دهان
  • کمبود مواد مغذی، برای مثال، کمبود آهن یا ویتامین B

کاندیدیازیس حلقی- دهانی در بیماران بدون علامت و بستری شده مبتلا به کووید-۱۹ گزارش شده است.

برفک دهان می تواند به افرادی که در معرض خطر هستند (مانند افرادی که دارای سیستم ایمنی ضعیف هستند و یا داروهای خاصی مصرف می کنند) سرایت پیدا کند. در افراد سالم، تقریباً بعید است که از طریق بوسیدن یا دیگر ارتباطات نزدیک به آنها  منتقل شود. در بیشتر موارد، برفک بویژه مسری تلقی نمی شود، اما می تواند منتقل شود.

اگر نگران گرفتن برفک از شخص دیگری هستید که آن را دارد، از تماس با بزاق (تف) آنها جلوگیری کنید. اگر نزدیک کسی هستید که برفک دارد، هوشمندانه است که دستان خود را به تعداد دفعات ممکن بشویید.

چرا برفک در طول تغذیه با شیر مادر نگران کننده است؟

از آنجا که نوزادان بیشتر در معرض خطر قرار دارند، گرفتن یا دادن برفک در طول تغذیه با شیر مادر، نگرانی بسیاری از مادران است. این یک مشکل شایع حین شیردهی است، و در برخی موارد، درمان می تواند چالش برانگیز باشد.

نوزادانی که برفک دهان دارند می توانند عفونت را به مادران خود منتقل کنند. هنگامی که عفونت داخل دهان کودک منجر به گلودرد و سوزش گلو می شود، آنها گریه می کنند و حین تغذیه تحریک پذیر می شوند. مادران (بویژه اگر آنها آنتی بیوتیک مصرف کنند) نیز ممکن است دچار عفونت های برفک در اطراف سینه ها و نوک سینه های خود شوند و آن را به نوزادان خود انتقال دهند.

هنگامی که هم مادر و هم نوزاد دچار برفک دهان می شوند، برای جلوگیری از اتقال مداوم عفونت، هر دوی آنها باید به صورت همزمان تحت درمان قرار بگیرند.

چه چیزی باعث بروز برفک دهان می شود؟

اکثر افراد مقدار کمی از قارچ کاندیداCandida  را داخل دهان، دستگاه گوارش و پوست خود دارند. آنها به طور معمول توسط سایر باکتری ها و میکروارگانیسم های موجود در بدن بررسی می شوند. هنگامی که بیماری ها، استرس یا داروها این تعادل را مختل می کنند، رشد قارچ ها از کنترل خارج می شود و باعث بروز برفک می شوند.

داروهایی که می توانند باعث تکثیر مخمرها و باعث عفونت شوند عبارتند از:

  • کورتیکواستروئیدها، مانند کورتیکواستروئیدهای استنشاقی که برای درمان آسم استفاده می شوند، مانند بکلومتازون، بودزوناید، فلوتیکازون
  • آنتی بیوتیک های طیف وسیع
  • قرص های جلوگیری از بارداری

عفونت کاندیدا بیشتر احتمال دارد که با شرایط زیر پیشرفت کند:

  • دیابت غیر قابل کنترل
  • عفونت HIV یا ایدز
  • سرطان
  • خشکی دهان به دلیل بیماری غدد بزاقی یا داروهایی مانند آنتی هیستامین ها و دیورتیک ها (ادرار آورها)
  • بارداری (ناشی از تغییرات هورمونی که با بارداری رخ می دهند).
  • سیگار کشیدن.
  • استفاده از پروتزهای مصنوعی که به خوبی جای نمی گیرند.
برفک دهان

برفک دهان

برفک دهان چه علائمی دارد؟

برفک دهان معمولاً به طور ناگهانی گسترش می یابد. یک علامت متداول، وجود ضایعات سفید خامه ای و کمی برجسته داخل دهان است- معمولاً روی زبان یا داخل گونه ها. آنها همچنین می توانند روی سقف دهان، لثه ها، لوزه ها یا پشت گلو دیده شوند. علائم دیگر ممکن است موارد زیر باشند:

  • قرمزی و درد داخل و در گوشه های دهان.
  • از دست دادن حس چشایی.
  • احساس پنبه ای داخل دهان.

ضایعات می توانند درد داشته باشند و وقتی که آنها را می خراشید یا دندان های خود را مسواک می زنید ممکن است کمی خونریزی کنند. در موارد شدید، ضایعات می توانند به مری گسترش یابند و باعث بروز علائم زیر شوند:

  • درد یا مشکل در بلع.
  • احساس گیر کردگی غذا در ناحیه گلو یا ناحیه قفسه سینه.
  • تب، در صورت انتشار عفونت فراتر از مری.

برفک می تواند به دیگر قسمت های بدن، از جمله ریه ها، کبد و پوست گسترش یابد. این اتفاق اغلب در افراد مبتلا به سرطان، HIV، یا دیگر شرایطی می افتد که سیستم ایمنی بدن را تضعیف می کنند.

انواع برفک دهان و علائم بالینی آنها

کاندیدا ممکن است به طور ناگهانی به شکل یک عفونت حاد رخ دهد یا برای مدت طولانی به شکل یک عفونت مزمن ادامه داشته باشد.

  • کاندیدیازیس حاد مربوط به غشاء کاذب Acute pseudomembranous candidiasis: تکه های سفید روی لثه ها، زبان و داخل دهان وجود دارند که ممکن است پوست آنها کنده شود و یک ناحیه زبر به جا بماند.
  • کاندیدیازیس حاد آتروفیک Acute atrophic candidiasis: تکه های براق قرمز رنگ صاف روی زبان وجود دارند. دهان بسیار دردناک است.
  • کاندیدیازیس مزمن آتروفیک Chronic atrophic candidiasis: این بیشتر در افرادی شایع است که از پروتزهای مصنوعی دندانی استفاده می کنند. مخاط زیر آنها قرمز رنگ و متورم است.
  • التهاب لب زاویه ای Angular cheilitis: شکاف های قرمز رنگ دردناکی در هر دو طرف دهان وجود دارند، احتمال بروز این نوع برفک دهان بیشتر خواهد بود، اگر لب بالا روی لب پایین قرار بگیرد و باعث بوجود آمدن یک شیار عمیق مرطوب شود. التهاب لب زاویه ای ناشی از کاندیدا و یا استافیلوکوکوس اورئوس اغلب در افرادی بروز پیدا می کنند که داروهای ایزوترتینوئین را برای آکنه مصرف می کنند؛ این دارو لب ها را خشک می کند.
  • کاندیدیازیس مزمن هیپرپلازی Chronic hyperplastic candidiasis: این یک نوع لکوپلاکیا دهانی (تکه های سفید) داخل گونه ها و یا روی زبان با گره ها یا توده های مقاوم است. این شرایط معمولاً افراد سیگاری را تحت تأثیر قرار می دهد و “قبل از بدخیمی” است. تکه های قرمز رنگ (اریتروپلاکیا)، و همچنین تکه های سفید، ممکن است نشان دهنده تغییرات بدخیم باشند.
  • کاندیدیازیس مزمن مخاطی- پوستی Chronic mucocutaneous candidiasis: به شکل یک عفونت دهانی مزمن مخاطی- پوستی ظاهر می شود. پوست و ناخن نیز تحت تأثیر قرار می گیرند.
  • التهاب زبان لوزی شکل متوسط Median rhomboid glossitis: التهاب الماس- شکل در پشت زبان شکل می گیرد.
  • کاندیدا می تواند باعث بروز یک عفونت ثانویه برای دیگر شرایط مخاطی دهان مانند لیکن پلان یا زبان جغرافیایی شود.

عفونت های شدید ممکن است رو به سمت پایین گلو (عفونت های ازوفاژیال) گسترش پیدا کنند و باعث مشکل در بلعیدن شوند.

 

برفک دهان چگونه تشخیص داده می شود؟

پزشک شما معمولاً با جستجوی ضایعات سفید متمایز داخل دهان، روی زبان، یا گونه ها می تواند بلافاصله به شما بگوید که آیا شما برفک دهان دارید یا خیر. مسواک زدن آرام ضایعات باعث آشکار شدن یک ناحیه قرمز، و تحریک پذیر می شود که ممکن است کمی خونریزی کند. یک تست میکروسکوپی بافت از یک ضایعه تأیید خواهد کرد که آیا شما برفک دارید یا خیر (اما همیشه یک معاینه فیزیکی ضروری نیست).

اگر برفک به مری شما منتقل شود، ممکن است انجام تست های دیگر نیاز باشد. پزشک شما ممکن است:

  • یک نمونه برداری از گلو انجام دهد (خراشیدن پشت گلو با پنبه استریل و بررسی میکروارگانیسم ها زیر یک میکروسکوپ)
  • در موارد گسترده، انجام آندوسکوپی از مری، معده و روده کوچک برای مشاهده میزان گستردگی ضایعات به داخل دستگاه گوارش (بررسی مخاط این مناطق بدن با یک دوربین چراغ دار روی نوک لوله ای که از وسط این ناحیه عبور می کند).
  • تصاویر رادیوگرافی با اشعه ایکس از مری.

با این حال، از آنجا که کاندیدا می تواند روی سطح مخاطی کاملاً بی ضرر زندگی کند، ارتباط بالینی نیاز است. این ممکن است به صورت ثانویه باعث عفونت یک اختلال زمینه ای شود.

برفک دهان

برفک دهان

برفک دهان چگونه درمان می شود؟

برفک دهان در کودکان سالم و افراد بزرگسال می تواند به طور مؤثر درمان شود. اما در افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند، علائم ممکن است شدیدتر و درمان آنها دشوارتر باشد.

داروهای ضد قارچ (مانند نیستاتین) اغلب برای درمان برفک تجویز می شوند. این داروها به شکل قرص های خوراکی، قرص های زیر زبانی یا محلول خوراکی در دسترس هستند که معمولاً قبل از بلعیدن داخل دهان گردانده می شوند.

معمولاً، شما باید این داروها را به مدت ۱۰ تا ۱۴ روز مصرف کنید. پزشک شما بر اساس سن شما و علت عفونت، یک رویکرد درمانی خاص را برای شما طراحی خواهد کرد.

استفاده از دهانشویه هایی با فعالیت ضد کاندیدا، از جمله: تری کلوزان Triclosan، کلرهگزیدین گلوکونات Chlorhexidine gluconate، و فرمولاسیون روغن های اساسی.

درمان های سیستمیک شامل این موارد هستند: فلوکونازول Fluconazole، ایتراکونازول Itraconazol، ووری کونازول Voriconazole، آمفوتریسین بی Amphotericin B.

وجود عفونت کاندیدا می تواند نشانه ای از دیگر مشکلات پزشکی باشد. حتماً راجع به همه بیماری های خود با پزشک خود صحبت کنید تا آنها را جستجو کند و در صورت نیاز یک طرح درمان را تنظیم کند.

چگونه می توان از بروز برفک دهان جلوگیری کرد؟

شما می توانید این کارها را انجام دهید تا به شما کمک کنند از بروز برفک دهان اجتناب کنید:

  • کارهای روتین بهداشت دهان و دندان ها را به خوبی دنبال کنید: دندان های خود را حداقل دو بار در روز مسواک بزنید و حداقل یک بار در روز نخ دندان بکشید.
  • استفاده از آب گرم و نمک به عنوان دهانشویه.
  • اجتناب از مصرف/ مصرف بیش از حد برخی دهانشویه ها یا اسپری های خاص: این محصولات می توانند تعادل طبیعی میکروارگانیسم ها داخل دهان شما را مختل کنند. با دندانپزشک یا پزشک خود صحبت کنید که کدام یک از آنها را استفاده کنید.
  • نوشیدن آب بعد از استفاده از اسپری های استروئیدی برای آسم.
  • به طور منظم به دندانپزشک مراجعه کنید: این امر بویژه در صورتی مهم است که دیابت داشته باشید یا از دندان مصنوعی استفاده می کنید.
  • مقدار شکر و غذاهای حاوی مخمری که می خورید را محدود کنید: غذاهایی مانند نان، آبجو و شراب، رشد کاندیدا را افزایش می دهند.
  • اگر سیگار می کشید، ترک کنید! از پزشک خود در مورد راه هایی برای کمک به شما در ترک این عادت بپرسید.

اگر از پروتزهای دندانی مصنوعی استفاده می کنید، پروتزهای خود را با محلول های ضد کاندا، مانند محلول هیپوکلریت سدیم ۱% بشویید و دنچرهای خود را در طول شب درآورید.

روکش موقت چیست؟ به طور خلاصه، روکش های موقت دندان کلاه های مفید شبیه به دندانی هستند که در حالی که منتظر آماده و چسبانده شدن روکش دائمی دندان خود به آن هستید، دندانپزشک شما ممکن است برای محافظت از دندان شما روی آن قرار دهد.

اما چه چیزی باعث می شود که آنها موقت باشند؟ تفاوت آنها با روکش های معمولی چیست؟ و آیا شما باید یکی از آنها را دریافت کنید؟

ما به تمام این پرسش ها و پرسش های دیگر پاسخ خواهیم داد تا درک کنید که چرا ممکن است نیاز باشد روی دندان های خود یک روکش موقت قرار دهید.

روکش موقت چیست؟

یک روکش موقت یک دندان موقت است. روکش های معمولی پوشش هایی هستند که جنبه محافظتی و زیبایی دارند که می توانند هم برای دندان های طبیعی و هم برای ایمپلنت های دندانی استفاده شوند. از آنجا که ممکن است ساخت یک روکش دائمی در لابراتوار دندانپزشکی دو تا سه هفته طول بکشد، در این فاصله روکش های موقت استفاده می شوند. روکش ها یک راه حل بسیار عالی دندانپزشکی ترمیمی برای بسیاری از مشکلات هستند. بنابراین، در حالی که منتظر دریافت روکش های دائمی خود هستید، دندانپزشک شما احتمالاً یک روکش موقتی را توصیه خواهد کرد که می توانید در طول این مدت از آن استفاده کنید.

هدف از استفاده روکش موقت:

  • محفاظت از دندان های طبیعی (یا محل ایمپلنت) و لثه ها.
  • به شما اجازه می دهند مثل همیشه لبخند بزنید بدون اینکه شکافی در لبخند شما وجود داشته باشد.
  • هر گونه حساسیت دندان یا لثه را محدود می کند.
  • فاصله مناسب بین دندان های شما را حفظ می کند.
  • درخوردن و جویدن به شما کمک می کند.
  • در ارزیابی نحوه عملکرد روکش به دندانپزشک کمک می کند.

روکش موقت ممکن است یک ایمپلنت یا دندانی که درمان ریشه روی آن انجام شده است را پوشش دهد. آنها می توانند برای یک دندان تکی استفاده شوند، یا می توانند پلی بین بیش از یک ایمپلنت یا دندان باشند.

برخی از مطب های دندانپزشکی ممکن است امکانات کامپیوتری و تجهیزات برای ساخت روکش در یک روز را داشته باشند، اما در اغلب موارد، حداقل یک یا دو هفته طول می کشد تا یک روکش دائمی ساخته شود.

روکش موقت دندان

روکش موقت دندان

یک روکش چه مزایایی دارد؟

روکش موقت برای احیاء و ترمیم دندان هایی استفاده می شود که آسیب دیده اند یا جای دندان های گم شده را گرفته اند. یک روکش، که تحت عنوان کلاه نیز شناخته می شود، برای پوشش کامل یک دندان آسیب دیده استفاده می شود. یک روکش موقت نه تنها دندان را تقویت می کند، بلکه به میزان چشمگیری می تواند ظاهر، شکل و نحوه قرار گیری دندان را بهبود بخشد.

روکش موقت یک گزینه خوب برای کمک به حل مشکل فعلی بیمار است، قبل از آنکه یک روکش دائمی بتواند ساخته شود و در جای خود محافظت شود. مهم است توجه داشته باشید که یک روکش موقت به شکستن حساس تر است، بنابراین بیشتر مراقب بودن هنگام مسواک زدن، نخ دندان کشیدن و غذا خوردن با روکش های موقت بسیار اهمیت دارد.

روکش های موقت از چه موادی ساخته شده اند؟

یک روکش موقت توسط دندانپزشک شما در مطب دندانپزشکی او، و معمولاً از مواد با پایه آکریلیک یا فلز ساخته می شود. یک روکش آکریلیکی احتمالاً بهتر از نمونه های فولادی با رنگ دندان های شما مطابقت خواهد داشت. با این حال، به خوبی نمونه های آماده شده در آزمایشگاه با رنگ دندان ها تطبیق نخواهند داشت. اما بدون توجه به رنگ، آنها صرفاً موقت هستند و عملکرد اصلی آنها محفاظت از ایمپلنت یا دندان طبیعی شما است تا زمانی که روکش دائمی شما ساخته شود.

مقایسه روکش موقت و روکش دائمی

پس تفاوت بین یک روکش موقت و یک روکش دائمی چیست؟ علاوه بر تفاوت های فوق العاده واضح، تفاوت بین این دو نوع روکش عبارتند از:

  • مواد: روکش های موقت شامل فلز یا پلاستیک هستند، در حالی که روکش های دائمی دندان از مواد با کیفیت بالاتر، از جمله طلا، فولاد ضد زنگ، پرسلن یا سرامیک ساخته شده اند، مانند روکش Emax.
  • مدت زمان استفاده: شما روکش موقت خود را به مدت دو تا سه هفته استفاده خواهید کرد، در حالی که روکش دائمی شما، بسته به کیفیت مواد مورد استفاده، باید پنج تا بیست و پنج سال دوام داشته باشد.
  • شکل: روکش های موقت به یک شکل یکسان و با یک اندازه مناسب برای همه ساخته می شوند، که احتمالاً با شکل دندان های روبروی خود تطابق کامل ندارد، در حالی که روکش دندان دائمی شما فقط برای شما ساخته خواهد شد.
  • قرار گیری: روکش های موقت با استفاده از چسب موقت به ایمپلنت یا دندان شما چسبانده می شوند و روکش های دائمی با چسب دائمی چسبانده می شوند. آنها همچنین مانند پر کردن دندان ممکن است به تنظیمات اضافی نیاز داشته باشند.

نگاهی به جدول زیر داشته باشید تا با مختصری از تفاوت های بین این دو نوع روکش های دندانی آشنا شوید:

 موقتیدائمی
موادآکریلیک یا فلزطلا، سرامیک، استیل ضد زنگ، یا پرسلن
چقدر دوام دارند۲ تا ۳ هفته۵ تا ۲۵ سال
شکلشکل یکسانساخت به صورت سفارشی برای هر فرد
نحوه قرار گیریچسب موقتیممکن است قبل از چسبانده شدن با چسب دائمی به تراشیدن یا تنظیمات دیگر نیاز داشته باشند
روکش موقت دندان

روکش موقت دندان

آیا دریافت روکش های موقت درد دارد؟

برخی افراد پس از قرار گیری روکش موقت روی دندان های آنها، درد دندان را تجربه می کنند. گاهی اوقات آنها خیلی بلند هستند و با دندان روبرو برخورد می کنند و این حتی می تواند باعث بروز التهاب در دندانی شود که روکش دریافت کرده است.

یکی دیگر از علل درد می تواند زمانی باشد که روکش موقت دندان شما به درستی مهر و موم نشده است، و این می تواند باعث شود عاج و اعصاب دندان در معرض هوا قرار بگیرند، و باعث شوند به دماهای داغ و سرد حساس شود.

اگر بعد از قرار گرفتن روکش موقت روی دندان در آن درد ضربان دار را تجربه کنید، این احتمال نیز وجود دارد که مشکلات زمینه ای مانند پوسیدگی یا عفونت دندان وجود داشته باشد که باید مورد توجه قرار گیرند.

در صورت تجربه ناراحتی یا درد جزئی، برای تسکین می توانید برخی از راهکارهای خانگی را امتحان کنید، اما اگر درد شدید شود، یا اگر یک هفته پس از دریافت روکش موقت همچنان درد داشته باشید، وقت آن است که با دندانپزشک خود تماس بگیرید.

پس از قرار دادن روکش موقت روی دندان، درد چقدر طول می کشد؟

در طول مدتی که از روکش موقت استفاده می کنید، ممکن است درد یا ناراحتی خفیف را تجربه کنید، که در اکثر موارد طبیعی است، و بعید است که تا پس از دریافت روکش دائمی برطرف شود. اگر درد با داروهای ضد درد برطرف  نشد یا بدتر شد، با دندانپزشک خود تماس بگیرید. اگر شما درد شدید را تجربه می کنید، باید با دندانپزشک خود تماس بگیرید زیرا ممکن است مشکلی جدی وجود داشته باشد.

روکش موقت دندان

روکش موقت دندان

نحوه مراقبت از روکش موقت دندان

قرار نیست برای مدت زمان خیلی طولانی از روکش های موقت استفاده شود، اما در صورتی که یکی از آنها را داشته باشید، برای راحتی و سلامت دهان خود، مهم است که به خوبی از آن مراقبت کنید. بنابراین اجازه دهید نگاهی داشته باشیم به برخی از مهمترین چیزهایی که تا زمان دریافت یک روکش دائم باید در ذهن داشته باشیم.

قوانین مربوط به خوردن و جویدن

  • از خوراکی های چسبناک دور بمانید: روکش موقت شما با چسب موقت چسبانده شده است. این باید کاملاً کاربردی باشد، بنابراین شما می توانید به طور معمول عمل جویدن را انجام دهید. با این حال، به این دلیل که چسب به معنای نگه داشتن روکش دندان به طور دائم نیست، بهتر است مخصوصاً از جویدن خوراکی های سفت یا چسبناک مانند آب نبات سفت، استیک یا گوشت سفت، نان سفت یا خرد شده یا شیرینی، سبزیجات تازه سخت یا خرد شده، مانند هویج خام، میوه های تازه یا خرد شده، مانند سیب، بلال، آدامس، ذرت بو داده، آجیل و خشکبار، آبنبات، کارامل، یخ اجتناب کنید. درست است که خوردن یک سیب در روز شما را از مراجعه به دندانپزشک بی نیاز خواهد کرد، اما اصلاً اینطور نخواهد بود اگر شما یک روکش دندان موقت داشته باشید!
  • تنها به خوراکی های حاوی قند نه بگویید: برای سلامت دهان و دندان خود شما همیشه باید از مصرف مقدار زیاد غذاهای شیرین اجتناب کنید، اما این قائده با روکش های موقت حتی مهم تر نیز است، زیرا ممکن است بین آن و لثه های شما شکافی وجود داشته باشد، جایی که قند می تواند در آن قرار بگیرد، که می تواند منجر به پوسیدگی دندان زیر روکش شود.
  • از خوراکی های خیلی داغ و خیلی سرد اجتناب کنید: از غذاهای بسیار داغ یا بسیار سرد دور بمانید، زیرا چسب موقت برای روکش ها ممکن است قدرت ماندگاری خود را از دست بدهد.

بهداشت

ظاهر روکش های دندانی خود را خوب نگه دارید، دندان ها یا لثه های زیر آنها را سالم نگه دارید، و دندان های مجاور آنها از بهداشت مناسب دهان و دندان شما خوشحال خواهند بود. شما باید:

  • حداقل دو بار در روز باید دندان های خود را مسواک بزنید (درست همان کاری که همیشه انجام می داده اید)
  • ممکن است لازم باشد روکش خود کمی آرام تر مسواک بزنید.
  • هنگام نخ دندان کشیدن مراقب باشید تا چسب روکش موقت را سست نکنید.

در صورت کنده شدن روکش موقت چه باید کرد؟

گاهی اوقات، روکش های موقت کنده می شوند، و اگر چنین اتفاقی برای روکش شما رخ داد، بهترین کاری که می توانید انجام دهید این است که با دندانپزشک تماس بگیرید. ممکن است لازم باشد دندانپزشک آن را با یک روکش دندان دیگر تعویض کند تا اطمینان حاصل کند که با از دست رفتن دندان هیچ فضای خالی دراخل دهان شما باقی نمانده است زیرا می تواند باعث بروز انواع مشکلات شود.

اگر نمی توانید به دندانپزشک مراجعه کنید، چیزی برای نگران شدن وجود ندارد، ممکن است بخواهید از یک کیت خانگی ترمیم دندان استفاده کنید تا زمانی که بتوانید به دندانپزشک مراجعه کنید.

روکش موقت چه احساسی دارد؟

یک روکش موقت ممکن است ناراحت کننده باشد زیرا به گونه ای ساخته نشده است تا به طور کامل و به راحتی داخل دهان قرار بگیرد. شما همچنین ممکن است متوجه شوید هنگامی که دهان شما بسته است، با دندان مخالف تناسب کامل ندارد. در مورد هر گونه ناراحتی که احساس می کنید با دندانپزشک خود صحبت کنید، بخصوص اگر این ناراحتی به درد ضربان دار تبدیل شود.

نتیجه گیری

روکش های موقت برای محافظت از لثه ها، ایمپلنت ها و یا دندان های طبیعی استفاده می شوند، در حالی که منتظر دریافت روکش دائمی خود هستید. این روکش های موقت دندان غالباً از مواد پلاستیکی، آکریلیکی، یا فلزی ساخته شده اند و دو تا سه هفته استفاده می شوند، مگر اینکه دندانپزشک شما غیر از این را مشخص نماید.

از روکش موقت خود باید مراقبت های اضافی به کار بگیرید- شما باید از خوردن غذاهای سفت، چسبناک، یا جویدنی، غذاهای خیلی داغ یا سرد و غذاهای خیلی شیرین اجتناب کنید. شما همچنین باید حداقل دو مرتبه مسواک در روز را انجام دهید و همچنان نخ دندان کشیدن را ادامه دهید، اما در اطراف روکش خود کمی بیشتر مراقب باشید.

در صورت تجربه کردن درد، با دندانپزشک خود یا اورژانس درمان های دندانپزشکی تماس بگیرید. با این حال، کمی ناراحتی احتمالاً چیز نگران کننده ای نیست. روی هم رفته، آنها موقتی هستند، و به زودی شما روکش دائمی جدید دندان خود را خواهید داشت!

همه ما صدها برجستگی روی زبان خود داریم که پاپیلا papillae نامیده می شوند، و همچنین تحت عنوان جوانه های چشایی نیز شناخته می شوند. چهار نوع از این جوانه های چشایی وجود دارد:

  • پاپیلاهای رشته ای شکل، که حدود دو سوم از سطح زبان را پوشش داده اند و مسئول حس لامسه زبان هستند.
  • پاپیلاهای قارچی شکل، که طعم ها و دماها را تشخیص می دهند.
  • پاپیلا های برگ برگ، که دو طرف زبان را پوشش می دهند.
  • پاپیلاهای شیاری، که برجستگی های بزرگ رو به سمت گلوی شما به شکل V هستند.

به طور معمول، این برجستگی ها تا میزان زیادی قابل توجه نیستند- آنها دارای رنگ و بافت پایداری هستند، و توانایی غذا خوردن شما را حمایت می کنند. اما گاهی اوقات این برجستگی های روی زبان می توانند به شکلی متورم درآیند. گرچه پاپیلاهای بزرگ شده ممکن است تنها یک مزاحمت کوتاه مدت باشند، اما می توانند باعث شوند غذا خوردن، صحبت کردن، بلع، و یا حتی چشیدن غذا دشوار یا دردناک شود.

جوانه های چشایی ملتهب روی قسمت پشتی زبان- پاپیلاهای شیاری- معمولاً عامل بروز نگرانی نیستند و به صورت خود به خود بهبود پیدا خواهند کرد. با این حال، برجستگی های شدید، در حال گسترش، یا طولانی مدت تر ممکن است نشانه یک مشکل زمینه ای دیگر باشند که نیاز به درمان پزشک دارد.

از آنجا که سلامت دهان و دندان های شما ارتباط تنگاتنگی با سلامت عمومی بدن شما دارد، مهم است بدانید که چرا زبان شما روی خود برجستگی دارد و چه زمانی باید به دنبال مراقبت های پزشکی باشید.

جوانه چشایی یا پاپیلای زبان

جوانه چشایی یا پاپیلای زبان

علائم و نشانه های تورم جوانه های چشایی زبان

برجستگی های ملتهب روی قسمت های پشتی زبان شما معمولاً قابل مشاهده هستند، که بزرگتر و متورم ظاهر می شوند. گاهی اوقات آنها ممکن است به رنگ های سفید، صورتی روشن یا لکه های سیاه نیز تغییر رنگ دهند.

بزرگ شدن جوانه های چشایی ممکن است باعث بروز علائم زیر نیز شوند:

تغییر حس چشایی

پاپیلاهای روی قسمت پشتی زبان مسئول حس چشایی نیستند. اما اگر التهاب گسترش یافته باشد، ممکن است از دست دادن جزئی یا کامل حس چشایی را تجربه کنید یا در تشخیص بین مزه هایی مانند شور، تلخ، شیرین و یا ترش مشکل داشته باشید.

مشکل در حرکت دادن زبان

با متورم شدن برجستگی های روی پشت زبان، ممکن است حرکت دادن زبان، مثل همیشه، دشوار باشد. بسته به وخامت مشکل، می تواند روی حرف زدن عادی و بلع تأثیر بگذارد. بعلاوه، تورم می تواند باعث شود زبان شما احساس سوزش داشته باشد و بزرگ تر به نظر برسد- در برخی موارد، دندان های فک بالا و پایین اطراف زبان به خوبی روی یکدیگر قرار نمی گیرند.

احساس درد یا سوزش

گرچه برجستگی های بزرگ شده روی زبان می توانند باعث بروز احساس سوزش زبان شوند، بعلاوه ممکن است یک احساس سوزش موضعی در منطقه مشکل دار تجربه کنید. این می تواند یک ناراحتی مداوم باشد یا تنها زمانی احساس شود که زبان در حال استفاده است، مانند هنگام خوردن چیزی.

بافت خزدار یا مودار

ذرات باقی مانده، باکتری ها و سلول های مرده پوست می توانند بین برجستگی های ملتهب روی زبان فرو بروند و گیر کنند. این انباشته شدن باعث ایجاد یک پوشش سفید و کرکی- مانند روی سطح زبان می شود.

جوانه چشایی یا پاپیلای زبان

جوانه چشایی یا پاپیلای زبان

علل بروز برجستگی های روی زبان

برجستگی های زبان شایع هستند و به طور کلی بی ضرر تلقی می شوند- اما آنها بعلاوه می توانند نشانه ای از یک بیماری جدی تر باشند. شما ممکن است به دلایل زیر برجستگی های روی قسمت پشت زبان خود را تجربه کنید:

ترومای فیزیکی

گاز گرفتن تصادفی زبان می تواند باعث تحریک جوانه های چشایی شما شود، و آنها را متورم کند. خوردن یا نوشیدن غذاهای خیلی داغ نیز می تواند باعث سوختن و تاول زدن پاپیلاهای روی زبان شود.

آلرژی ها

گاهی اوقات یک واکنش آلرژیک باعث ایجاد برجستگی های روی زبان می شود، مخصوصاً با برخی میوه ها و سبزیجات تازه که حاوی گونه های گرده های خاصی هستند، مانند خربزه ها، سیب ها و موز.

عفونت

عفونت های دهان می توانند به جوانه های چشایی شما منتقل شوند، و منجر به بزرگ شدن برجستگی های سطح زبان شوند. شایع ترین عفونت برفک دهان نامیده می شود، که ناشی از مخمر کاندیدا آلبیکانز است. همراه با متورم شدن برجستگی های زبان، علائم برفک دهان شامل ضایعات سفید رنگ، سوزش و درد هستند.

برجستگی های زبان نشانه ای از عفونت های دیگر نیز هستند، از جمله هرپس سیمپلکس و سیفلیس. برخی از آنتی بیوتیک های خاص برای درمان عفونت ها نیز می توانند باعث تورم جوانه های چشایی شوند.

بهداشت ضعیف دهان و دندان

اگر مسواک زدن و نخ دندان کشیدن را به خوبی دنبال نکنید، باکتری ها می توانند تکثیر شوند و باعث التهاب سراسر دهان، از جمله جوانه های چشایی، شوند. سیگار کشیدن نیز می تواند تأثیر مشابهی داشته باشد.

کم آبی بدن

عدم نوشیدن آب کافی می تواند باعث خشکی دهان شود، شرایطی که خطر ابتلا به عفونت های جوانه چشایی، بیماری لثه و حفره های دندانی را در طول زمان افزایش می دهد.

استرس

آفت ها می توانند روی سطح پشتی زبان شما نیز شکل بگیرند. گرچه علت آنها به خوبی درک نشده است، اما تحقیقات نشان می دهند که استرس روانشناختی ممکن است نقش مهمی در بروز آفت های دهان داشته باشد. تحریک فیزیکی، میوه ها و سبزیجات اسیدی و غذاهای تند نیز می توانند با آفت ها ارتباط داشته باشند.

بیماری ها

گرچه غیر معمول است، اما برجستگی های روی سطح پشتی زبان می توانند نشانه سرطان دهان و یا زبان باشند. این برجستگی های زگیل- مانند، یا پاپیلوماهای سلول سنگفرشی- می تواند سفید یا قرمز به نظر برسند و ممکن است خوش خیم باشند. فقط یک پزشک می تواند سرطانی بودن یک برجستگی غیر معمول را تشخیصدهد.

لکوپلاکیا شرایط دیگری است که می تواند باعث بوجود آمدن برجستگی هایی روی زبان شود. این اتفاق زمانی رخ می دهد که سلول های موجود در دهان شما بیش از حد رشد می کنند، و باعث تحریک جوانه های چشایی می شوند. برخی افراد مبتلا به دیابت، کم خونی و بیماری های خود ایمنی نیز ممکن است التهاب برجستگی های زبان را تجربه کنند.

جوانه چشایی یا پاپیلای زبان

جوانه چشایی یا پاپیلای زبان

چه زمانی باید برای برجستگی های روی زبان به پزشک مراجعه کرد؟

اکثر برجستگی های بزرگ شده زبان به صورت خود به خود بهبود می یابند، اما در صورت مواجه شدن با مشکلات زیر باید به پزشک مراجعه کرد:

  • علائم شما بیشتر از یک هفته طول کشیده اند.
  • برجستگی های در حال رشد، گسترش یا خونریزی.
  • برجستگی های بزرگ شده که پس از بهبودی باز می گردند.
  • برجستگی های دردناک که در توانایی غذا خوردن یا نوشیدن تداخل ایجاد می کنند.

برای تشخیص اینکه چه چیزی باعث بروز مشکل برای زبان شما شده است، پزشک ابتدا در مورد سوابق پزشکی و هر گونه آلرژی شناخته شده شما سؤال می کند. سپس معاینه زبان را انجام می دهد تا تغییر در رنگ، بافت و اندازه جوانه های چشایی را بررسی کند، ناهنجاری ها را بررسی می کند تا یک دوره درمان پیشنهاد دهد.

علاوه بر این، پزشک شما ممکن است دستور انجام آزمایشات خون را بدهد تا مسائل دیگر مانند عفونت یا بیماری را رد کند. پزشک اگر مشکوک به وجود سرطان باشد، شما را برای انجام نمونه برداری به یک متخصص ارجاع خواهد داد یا برجستگی را به طور کامل برخواهد داشت.

درمان های برجستگی های زبان

برخی از علل برجستگی های زبان نیاز به درمان هایی مانند داروهای ضد قارچی برای برفک دهان، توسط پزشک دارند. با این حال، شما می توانید ناراحتی ناشی از بسیاری از برجستگی های زبان را در منزل کاهش دهید. برخی از راهکارهای خانگی عبارتند از:

  • نوشیدن آب زیاد، با استفاده از یک نی (اگر راحت تر است).
  • شستشوی دهان با آب گرم و نمک.
  • اجتناب از خوردن غذاهای اسیدی و پر ادویه و دهانشویه های حاوی الکل که باعث تحریک التهاب می شوند.
  • استفاده از ژل ها یا کرم های بی حس کننده موضعی.
  • مصرف داروهای ضد التهابی و ضد درد بدون نسخه مانند ایبوپروفن
  • سیگار نکشیدن یا ننوشیدن الکل.

در طول مدتی که برجستگی های روی زبان را در منزل درمان می کنید باید اندازه، رنگ، و وسعت آنها را تحت نظر داشته باشید- اگر هیچ تغییری وجود نداشته باشد یا وضعیت شما بدتر شود، حتماً باید به پزشک مراجعه کنید.

بهترین مراقبت خانگی که می توانید انجام دهید پیشگیری است. حفظ بهداشت خوب دهان و دندان می تواند به جلوگیری از بروز برجستگی های ملتهب روی سطح زبان کمک کند و از بازگشت آنها جلوگیری کند.

دندان بولیمیایی نتیجه اختلال خوردن است که به شکل استفراغ عمدی مکرر ظاهر می شود، و تحت عنوان بولیمیای عصبی (جوع یا اشتها یا گرسنگی غیر طبیعی) شناخته می شود. بولیمیا نه تنها برای بدن بلکه برای سلامت دندان های شما نیز مضر است. این اختلال خوردن، به اندازه هر بیماری دیگری می تواند به سلامت شما آسیب وارد کند، از کاهش وزن مضر گرفته تا پوسیدگی سریع دندان ها. در این مقاله، ما به بررسی تأثیرات پر خوری و تخلیه (استفراق عمدی) که تحت عنوان پرخوری عصبی شناخته می شود، روی سلامت و زیبایی بیمار می پردازیم.

بولیمیا یا پر خوری عصبی چیست؟

بولیمیا یا پر خوری عصبی یک اختلال جدی است که احتمال دارد زندگی فرد مبتلا را تهدید کند. بسیاری از افراد مبتلا به بولیمیا به طور مخفیانه مقادیر زیادی مواد غذایی می خورند، در حالی که کنترل روی میزان غذای مصرفی خود را از دست می دهند، و بعد از آن، برای رها کردن سیستم بدن خود از شر کالری اضافی تلاش می کنند عمداً استفراق کنند.

مشکلات و عوارض جانبی بولیمیا

افرادی که از بولیمیا رنج می برند، بسیاری از عوارض جانبی و مشکلات را تجربه می کنند. در حالی که هدف نهایی فردی که بولیمیا دارد از دست دادن وزن بیش از حد است تا ظاهر بیرونی مطلوب تری داشته باشد، اما تأثیر استفراق مکرر برای تخلیه بدن می تواند اثر متفاوتی داشته باشد. برخی از مشکلات و عوارض جانبی همراه با بولیمیا عبارتند از:

  • عزت نفس و اعتماد به نفس ضعیف، تضعیف روابط اجتماعی، و تعامل اجتماعی ضعیف.
  • کم آبی بدن، که می تواند منجر به نارسایی کلیه شود.
  • ضربان قلب نامنظم یا نارسایی قلبی.
  • پوسیدگی شدید دندان ها و بیماری لثه.
  • عدم پریود ماهانه یا پریودهای نامنظم.
  • مشکلات گوارشی.
  • زخم های دهانی ناشی از بولیمیا.
تأثیر منفی پرخوری روی دندان

تأثیر منفی پرخوری روی دندان

علائم و نشانه های بولیمیا

چندین علامت هشدار دهنده وجود دارند که نشان می دهند ممکن است فرد در حال مبارزه با اختلال خوردن باشد. اگر شما یا یکی از افرادی که می شناسید هر یک از این علائم را تجربه کنید، مهم است که از یک پزشک متخصص کمک بخواهید:

  • ذهن مشغولی بیش از حد به وزن یا اندازه.
  • ترس از افزایش وزن.
  • مصرف مکرر مقدار زیادی مواد غذایی در هر بار صرف غذا.
  • احساس از دست دادن کنترل روی غذا خوردن و عدم توانایی پرخوری برای کنترل سهم ها.
  • تخلیه بدن پس از هر بار صرف غذا از طریق ورزش بیش از حد یا استفراغ.
  • استفاده از ملین ها، دیورتیک ها یا شیاف ها، هنگامی که آنها نیاز نیستند.
  • محدود کردن کالری ها و روزه گرفتن بین دو مرتبه پرخوری شدید.
  • استفاده بیش از حد از مکمل های غذایی برای کاهش وزن.
  • قرار گرفتن مکرر دندان ها در معرض اسید معده حین استفراغ عمدی منجر به پوسیدگی دندان می شود.

آسیب دندان ناشی از بولیمیا

اختلالاتی مانند بی اشتهایی و بولیمیا منجر به پوسیدگی دندان به علت عبور مکرر اسید معده از روی دندان ها و ساییدگی مینای دندان می شوند. مینای ضعیف شده دندان ها می تواند به منجر به بروز حفره های دندانی و پوسیدگی دندان شود. قرار گرفتن مکرر در معرض اسید معده معمولاً باعث فرسایش پشت دندان های قدامی فک بالا می شود. به همین دلیل، دندانپزشکان معمولاً ابتدا متوجه می شوند که بیمار به بولیمیا مبتلا است، زیرا اکثر آنها در وزن متعادل یا متوسط تحت تأثیر قرار می گیرند.

اختلال خوردن می تواند در تولید بزاق نیز اختلال ایجاد کند که می تواند منجر به بروز مشکلاتی مانند خشکی دهان شود. عدم تولید بزاق می تواند سرعت پوسیدگی دندان ها را افزایش دهد، زیرا بزاق به تمیز نگه داشتن دهان کمک می کند. بدون بزاق برای از بین بردن ذرات غذا، محدود کردن باکتری ها، و کمک به هضم غذا، مینای دندان ها دچار تخریب سریع می شوند.

علائم دندان های بولیمیایی

همانطور که قبلا اشاره شد، اغلب دندانپزشک نخستین کسی است که متوجه می شود بیمار از بولیمیا یا پرخوری عصبی رنج می برد. معمولاً حدود سه سال طول می کشد تا آثار ظاهری آسیب ناشی از فرسایش نمایان شوند. برخی از شاخص های سلامت دهان و دندان ها که نشان می دهند کسی از این اختلال رنج می برد عبارتند از:

  • خشکی دهان ناشی از عدم تولید بزاق.
  • فرسایش مینای دندان ها، که باعث ایجاد ظاهر شفاف برای دندان ها می شود.
  • بوجود آمدن استعداد بروز حفره های دندانی.
  • درد یا خونریزی لثه ها به علت بیماری لثه.
  • آسیب به نرم کام ناشی از از اسید معده.
  • شکستن، ترک خوردن، یا از دست رفتن دندان ها به علت پوسیدگی دندان ناشی از فرسایش مینای دندان ها.
  • از بین رفتن نتایج کارهای دندانپزشکی قبلی به دلیل پوسیدگی دندان.

اگر از یک اختلال خوردن رنج می برید، ابتدا، ما از شما می خواهیم به دنبال کمک باشید. دوماً، گام هایی وجود دارند که برای کاهش تأثیر آن روی دندان های خود می توانید بردارید. بسیار مهم است که بهداشت دهان و دندان های خود را با مسواک زدن و نخ دندان کشیدن دقیق حفظ کنید. پس از استفراغ عمدی، دندان های خود را مسواک نزنید، بلکه با یک محلول آب و جوش شیرین شستشو دهید تا اسید معده را خنثی کنید و از تخریب مینای دندان پیشگیری کنید. و مثل همیشه، به طور منظم به دندانپزشک خود مراجعه کنید و با او درباره نیازهای خاص خود مشورت کنید.

تأثیر منفی پرخوری روی دندان

تأثیر منفی پرخوری روی دندان

ترمیم دندان های بولیمیایی

اگر به دلیل پوسیدگی، دندان های خود را از دست داده اید یا دندان های شما به علت تماس مکرر با اسید معده به شدت تغییر رنگ یا تغییر شکل داشته اند، راه های متعددی برای ترمیم آنها وجود دارد. صرف نظر از اینکه در زندگی خود چکار می کنید، دندان ها به مرور زمان از کیفیت دندان های شما کاسته می شود، این اثرات به افرادی که از بولیمیا رنج می برند محدود نمی شود. زمینه دندانپزشکی ترمیمی گزینه های گوناگونی برای اصلاح آسیب دیدگی ها ارائه می دهد:

ونیرها

ونیر یک پوشش پلاستیکی یا پرسلن روی دندان ها است. معمولاً از آنها برای تغییر رنگ و شکل یک دندان آسیب دیده استفاده می شود. اگر تخریب دندان عمدتاً سطحی باشد و تنها زیبایی دندان را تحت تاثیر قرار دهد، نه سلامت آنها را، این ممکن است یک گزینه خوب باشد.

ایمپلنت

ایمپلنت ها می توانند برای جایگزینی کل یک یا چند دندان در یک ردیف استفاده شوند. گاهی اوقات عوارض جانبی ناشی از بولیمیا می توانند منجر به از دست رفتن دندان شوند و ایمپلنت ها بهترین راه برای جایگزینی دندان های از دست رفته هستند. با ایجاد یک حفره داخل استخوان فک و قرار دادن یک پیچ تیتانیومی برای قرار گیری کلاهک روی آن، دندان را می توان به طور کامل تعویض کرد.

پر کردن دندان

پر کردن می تواند برای پر کردن حفره دندانی که به علت قرار گرفتن در معرض اسید معده و باکتری تشکیل شده است، مورد استفاده قرار گیرد. این تنها در صورتی امکان پذیر است که تنها یک قسمت از دندان به اندازه کافی آسیب دیده باشد که جایگزین شود، نه کل دندان.

روکش دندان

گاهی اوقات کل سطح خارجی دندان بیش از حد آسیب دیده است، اما می تواند به منظور ایجاد یک پست دندان طبیعی برای حمایت از یک روکش دندان (کلاهک) تراشیده شود. اگر ریشه دندان دست نخورده باشد، اما خود دندان باید جایگزین شود، این یک گزینه عالی است.

علت اصلی باید درمان شود

گرچه راهکارهای کوتاه مدت ممکن است برای درمان مشکلات دندانی که در حال حاضر وجود داشته باشند، مانند پر کردن حفره های دندانی، ترمیم دندان های شکسته، مراقبت از لثه ها و غیره؛ اما راه حل طولانی مدت نیاز است که عبارت است از پیگیری درمان مناسب برای بولیمیا.

اختلالات دندانی مسائل جدی هستند که باید تحت مراقبت یک متخصص مناسب قرار بگیرند، اما ترمیم ها به تنهایی می توانند بسیار پیش بورند، اگر فرد به طور منظم آنها را ادامه دهد.

اگر شما یا یکی از عزیزانتان از عوارض دندانی بولیمیا رنج می برید، احتمالاً شرمی که حین مبارزه با آن را تجربه کرده اید را به خوبی می شناسید.

شاید شما با مشکل عدم توانایی خوردن یا لذت بردن از غذا را تحمل کرده اید، یا احساس خجالت از لبخند زدن را تجربه کرده اید.

مهم است بدانید که امید و درمان وجود دارد، نه فقط برای دندان های شما، بلکه برای تمام بدن شما. طی مسیر برای بهبود بولیمیا، شما می توانید ترمیم واقعی را تجربه کنید که می تواند از درون رو به بیرون اتفاق بیفتد.

بولیمیا می تواند درمان شود.

بولیمیا در واقع یک بیماری شدید روانپزشکی است که می تواند بر زندگی، فردیت، امنیت و عزت نفس شما تأثیر بگذارد، به گونه ای که هرگز فکرش را نکرده اید. این می تواند به شما احساس غرور بدهد اگر بدانید چگونه مسیر بهبودی شما ممکن است باز شود یا اینکه چگونه بدن شما ممکن است آسیب بولیمیا را بازسازی کند.

زیبایی بهبودی این است که روز به روز پیشرفت می کند، همانطور که به تدریج قوی و از اختلال خوردن جدا می شوید.

تأثیر منفی پرخوری روی دندان

تأثیر منفی پرخوری روی دندان

برای کمک گرفتن با متخصصان صحبت کنید.

درباره نگرانی های دندانپزشکی خود با دندانپزشک صحبت کنید و برای دریافت درمان جامع برای بهبود بولیمیا اقدام کنید. در حالی که اقدامات دندانپزشکی ترمیمی قطعاً یک گام برای بهبودی از بولیمیا خواهد بود، شما با در پیش گرفتن مراقبت کامل برای بدن و ذهن خود، می توانید به طور مؤثر به درمان منشاء اصلی اختلال خوردن بپردازید. این شامل مشارکت یک پزشک، درمانگر، متخصص تغذیه و روانپزشک می شود که می توانند با یکدیگر همکاری کنند تا اطمینان حاصل شود که اختلال شما به طور کامل درمان شده است.

نتیجه گیری

پر خوری عصبی یا بولیمیا یک اختلال خوردن است که نه تنها روی سلامت عمومی شما تأثیر می گذارد، بلکه می تواند پیامدهای ناخوشایندی برای سلامت دهان داشته باشد. اگر این اختلال را داشته باشید، اولین قدم که باید انجام دهید این است که درمان را پیدا کنید، اما در حالی که این کار را انجام می دهید، مهم است که به خوبی از دندان های خود مراقبت کنید. به همین دلیل پوسیدگی دندان می تواند منجر به از دست دادن دندان ها و بیماری لثه شود که اگر بدون درمان باقی بماند می تواند اثرات منفی جدی روی سلامت عمومی داشته باشد.

متداول ترین پرسش ها

چگونه می توان دندان های آسیب دیده در نتیجه بولیمیا را درمان کرد؟

درمان دندان هایی که با قرار گرفتن مکرر در معرض اسید معده ناشی از استفراغ آسیب دیده اند متفاوت است. در موارد شدید، ممکن است به جایگزین کامل مانند ایمپلنت نیاز داشته باشید و در مواردی که کمتر وخیم هستند، ترمیم های زیبایی ممکن است انجام شوند.

تأثیر منفی پرخوری روی دندان

تأثیر منفی پرخوری روی دندان

آیا دندانپزشک می تواند بگوید که شما مبتلا به بولیمیا هستید؟

آری. دندانپزشک اغلب اولین فردی است که با مشاهده پوسیدگی سطح قسمت داخلی دندان و همچنین نازک شدن مینای دندان می تواند تشخیص دهد از اختلال خوردن رنج می برید.

چه مدت طول می کشد تا یک اختلال غذا خوردن دندان ها را خراب کند؟

هر مورد متفاوت است، و همچنین به تعداد دفعات استفراق عمدی برای تخلیه بدن بستگی دارد. با این حال، به طور کلی فرسایش می تواند حدود سه سال طول بکشد تا آسیب آن آشکار شود.

آیا ممکن است با بولیمیا دندان های خود را از دست بدهید؟

آری. یکی از چندین اثر وحشتناک بولیمیا این است که نازک شدن مینای دندان و پوسیدگی دندان ناشی از آن می تواند آنقدر شدید باشد که کل دندان ممکن است از دست برود.

آیا شما هم با سفید کردن دائمی دندان های خود به دنبال دندان های مرواریدی هستید؟ قبل از تلاش برای انجام این کار به تنهایی، باید حقیقت را در مورد سفید کردن دائمی دندان ها بدانید. پاسخ کوتاه این است که متأسفانه هیچ درمان سفید کننده ای دائمی نیست.

در این مقاله ما به پرسش های زیر پاسخ خواهیم داد:

  • آیا سفید شدن دندان ها دائمی است؟
  • چه چیزی باعث زرد شدن دندان ها می شود؟
  • برخی گزینه ها برای سفید کردن دائمی دندان کدامند؟
  • چه غذاهایی باعث لک شدن دندان ها می شوند؟
  • ونیرها چگونه می توانند به دندان های زرد کمک کنند؟
  • چگونه می توان سلامت دهان و دندان ها را حفظ کنم؟

چه چیزی باعث زرد شدن دندان ها می شود؟

قرار نیست دندان های ما کاملاً سفید روشن باشند. رنگ مینای دندان های ما سفید مایل آبی است، اما به دلیل شفافیت آن، رنگ زرد عاج در زیر آن می تواند دیده شود. از آنجا که با افزایش سن مینای روی دندان های ما نازک می شود، طبیعی است که به مرور زمان دندان های ما تیره و یا زرد شوند.

سفید کردن دندان ها چگونه عمل می کند؟

ماده سفید کننده دندان ها معمولاً بر پایه کربامید پراکسید یا پراکسید هیدروژن است و به مینای دندان نفوذ می کند تا به مولکول های تغییر رنگ داده داخل دندان برسد. مولکول های اکسیژن از ماده سفید کننده با مولکول های رنگی در دندان های شما واکنش می دهند و پیوندهایی که آنها را کنار یکدیگر نگه می دارد می شکند. این روش اگر به درستی انجام شود، یک فرایند بی خطر برای بزرگسالان و نوجوانان است.

به این معنی که سفید کردن دندان لزوما دائمی نیست، اما شما می توانید بهداشت دهان و دندان های خود را حفظ کنید و روش های سفید کننده زیر را دنبال کنید.

سفید کردن دائمی دندان

سفید کردن دائمی دندان

برخی از گزینه های سفید کردن دائمی دندان کدامند؟

شما نمی توانید دندان ها را به طور دائمی سفید کنید. با این حال، با ایجاد برخی تغییرات در سبک زندگی و رژیم غذایی خود می توانید لبخند روشن تر خود را برای مدت زمان طولانی تری حفظ کنید. شما همچنین می توانید درمان های سفید کننده شش ماه یک مرتبه را انجام دهید.

اجتناب از غذاهایی که باعث ایجاد لکه می شوند.

  • توت ها و میوه ها: اگر چه آنتی اکسیدان های موجود در توت ها مزایایی برای سلامتی ارائه می دهند، اما رنگ عمیق آنها می تواند باعث ایجاد لکه شود. میوه هایی مانند لیمو نیز به علت اسیدیته آنها برای دندان های شما بد هستند.
  • سس ها: سس های با رنگ روشن مانند کاری و سس گوجه فرنگی نیز می توانند با لک شدن دندان ها ارتباط داشته باشند، و اسیدیته گوجه فرنگی باعث می شود جرم آنها دو برابر شود. برای کاهش احتمال لک شدن دندان ها، یک نمونه روشن تر و کرمی رنگ را انتخاب کنید.
  • قهوه: رنگ تیره و اسیدیته قهوه هر دو اثر مضری برای دندان های شما دارند.
  • چای: چای، بویژه چای سیاه، می تواند بیشتر از قهوه آسیب برساند. حتی دمنوش های گیاهی روشن تر می توانند باعث فرسایش مینای دندان ها و لک شدن آنها شوند.
  • شراب: تانن موجود در شراب قرمز مسئول تغییر رنگ دندان ها به خاکستری هستند. در عین حال، شراب سفید، گرچه به طور مستقیم مسئول تغییر رنگ نیست، اما می تواند لکه های موجود را تیره تر کند.
  • نوشیدنی های حاوی قند: به خوبی شناخته شده است که نوشیدنی های حاوی قند باعث پوسیدگی دندان ها می شوند، اما از آنجا که آنها این کار را با از بین بردن مینای روشن دندان ها می کنند، دندان های شما به مرور زمان تیره تر به نظر خواهند رسید.
  • سیگار کشیدن: نیکوتین و تار موجود در توتون و تنباکو می تواند باعث لک شدن بسیار سریع دندان ها شود. در طول سال ها، سیگاری های شدید ممکن است متوجه شوند دندان های آنها به رنگ قهوه ای درآمده است، که تحت عنوان دندان سیگاری شناخته می شود.

استفاده از درمان های سفید کردن دندان ها

برای حفظ دندان های مرواریدی خود، هر ۳ ماه تا ۶ ماه، درمان های سفید کردن را انجام دهید.

امروزه روش های امتحان شده و آزمایش شده زیادی برای سفید کردن دندان ها و یا رها شدن از شر لکه های سفید روی دندان ها وجود دارند، از جمله:

  • استریپ ها
  • تری ها
  • بلیچ
  • لیزر
  • خمیر دندان
  • دهانشویه
  • روغن نارگیل
  • ژل ها
سفید کردن دائمی دندان

سفید کردن دائمی دندان

ونیرها برای دندان های زرد

اگر دندان های شما نه تنها لک دارند، بلکه کج شده یا لب پر نیز شده اند، ممکن است بخواهید با استفاده از ونیرها با یک تیر دو نشان بزنید. این پوسته های نازک به طور مستقیم روی دندان های موجود شما قرار می گیرند. اگر شما تنها به یک یا دو ونیر نیاز داشته باشید، آنها می توانند به گونه ای ساخته شوند که با دندان های طبیعی شما مطابقت داشته باشند، و یا با ونیرها شما می توانید تمام دندان های قابل مشاهده خود حین لبخند زدن را تغییر دهید.

حفظ بهداشت خوب دهان و دندان

  • دو بار مسواک زدن دندان ها در طول روز. چگونه سفیدتر کردن دندان ها در ۳ دقیقه، دو بار در روز، به سادگی با مسواک زدن دندان ها است. مهمترین زمان برای مسواک زدن دندان ها در شب است. این یکی را نادیده نگیرید!
  • تمیز کردن بین دندان ها یک بار در روز با نخ دندان یا واترپیک.
  • دو بار مراجعه به دندانپزشک در سال برای تمیز کردن منظم دندان ها.

نتیجه گیری

آیا سفید شدن دندان ها دائمی است؟ خیر، اما حالا شما می دانید که چگونه دندان های سفید و مرواریدی خود را آنگونه که می خواهید حفظ کنید.

سوالات متداول

آیا سفید شدن دندان ها با لیزر دائمی است؟

خیر. سفید کردن دندان ها با لیزر به طور معمول گران ترین روش موجود سفید کردن دندان است. تکرار درمان هر ۳-۶ ماه می تواند به شما کمک کند دندان های خود را سفید تر نگه دارید.

آیا سفید کردن دندان ها با قلم مخصوص دائمی است؟

خیر، و برای همیشه نخواهد ماند. محصولات خانگی ممکن است نتایج جزئی تا عالی داشته باشند که چند ماه دوام دارند. فرایندهای تخصصی دندانپزشکی ممکن است این زمان را تا ۲-۳ سال افزایش دهند.

سفید کردن دائمی دندان

سفید کردن دائمی دندان

آیا سفید کردن تخصصی دندان ها دائمی است؟

متاسفأنه، سفید کردن دندان ها دائمی نیست. ماندگاری نتایج شما به مورد منحصر به فرد شما بستگی دارد، اما معمولاً دندان های سفید می توانند از چند ماه تا ۳ سال دوام داشته باشند.

آیا سفید شدن دندان اگر همیشه آن را با خمیر دندان حفظ کنید، دائمی است؟

نه الزاماً. شما همیشه نمی توانید آن را با خمیر دندان به تنهایی حفظ کنید. نیاز است نخ دندان بکشید و دو بار در سال برای تمیز کردن دندان ها به دندانپزشک مراجعه کنید. شما همچنین ممکن است به سفید کننده های موضعی نیاز داشته باشید.

ارتودنسی سریع یا فوری یک راه جدید برای پاسخگویی به متداول ترین پرسشی است که بیمارانی ممکن است مطرح کنند که به فکر صاف کردن دندان های خود هستند: قرار است درمان چه مدت طول بکشد؟ ارتودنسی سریع بین افراد بزرگسال در حال رسیدن به محبوبیت بیشتری است، زیرا امکان صاف و همراستا کردن دندان ها ظرف چند ماه به جای چند سال را فراهم می آورد.

علاوه بر این، مهم است درک کنیم که ارتودنسی سریع تنها به اصلاح دندان های جلو نمی پردازد، بلکه راهی برای سرعت بخشیدن به درمان کامل ارتودنسی است. طی ۱۵ سال گذشته، تکنیک های مختلفی برای سرعت بخشیدن به درمان ارتودنسی معرفی شده اند. برخی از این تکنیک ها عبارتند از جراحی، در حالی که در برخی از ابزارهای خاصی استفاده می شود، اما هدف همه آنها کوتاه کردن زمان درمان است. ایده ارتودنسی سریع ایجاد تغییر موقت در استخوان است تا دندان ها بتوانند سریع تر داخل فک ها حرکت کنند و درمان ارتودنسی می تواند در عرض چند ماه به پایان برسد.

ارتودنسی فوری یا سریع

ارتودنسی فوری یا سریع

روش های مختلف ارتودنسی سریع

چند روش مختلف ارتودنسی سریع تر وجود دارد، در حالی که برخی روش های جدید در زمان های اخیر در حال توسعه هستند. در اینجا برخی از متداول ترین روش ها معرفی شده اند:

کورتیکوتومی Corticotomy

کورتیکوتومی نوعی جراحی جزئی است، که شامل ایجاد برش های کوچک روی استخوان در اطراف دندان های خاص است تا سرعت حرکت دندان افزایش پیدا کند. این فرایند تحت بی حسی موضعی انجام می شود و ناراحتی معمولاً تنها چند روز طول می کشد.

پیزوسیژن Piezocision

روش دیگر پیزوسیژن است. این یک روش جراحی است که بسیار اندک تهاجمی است که در آن از ارتعاشات با فرکانس مشخص برای ایجاد آسیب های بسیار ریز در استخوان استفاده می شود. هر گونه ناراحتی که بیمار احساس می کند معمولاً حدود ۱۲ تا ۲۴ ساعت پس از این فرایند طول می کشد.

پروپل Propel

یکی دیگر از گزینه های ارتودنسی سریع پروپل است. پروپل یک سیستم است که در آن سوراخ های کوچک در استخوان ایجاد می شود. این باعث می شود که بهبودی استخوان تحریک شود، بنابراین دندان ها سریع تر حرکت می کنند. این سوراخ ها را می توان در مراحل مختلف در طول درمان ارتودنسی ایجاد کرد.

اکسل دنت AcceleDent

اکسل دنت ابزاری است که پالس های میکرو منتشر می کند که باعث ترغیب استخوان به بهبودی می شوند تا دندان ها سریع تر حرکت کنند. بیمار هر روز به مدت ۲۰ دقیقه یک ابزار دهانی لرزش دار را روی بریس های خود استفاده می کند.

آیا همه افراد می توانند از ارتودنسی سریع بهره مند شوند؟

ارتودنسی سریع برای همه نیست. بیماران مبتلا به بیماری استخوان، دندان های انکیلوز شده، بیمارانی که همکاری نمی کنند، و افرادی که زیاد سیگار می کشند گزینه های خوبی برای این نوع فرایندها نیستند.

مانند ارتودنسی معمولی، نیاز خواهد بود پس از برداشتن بریس ها، برای جلوگیری از جابجا شدن دندان ها به موقعیت قبلی خود، از ریتینرها استفاده کنید.

ارتودنسی سریع یا فوری یک زمینه نسبتاً جدید است و هر ساله تحقیقات بیشتری در حال انجام است و این تکنیک ها به روش های متنوع تر مورد استفاده قرار می گیرند. برخی از این تکنیک ها همزمان با درمان ارتودنسی به درمان تحلیل لثه نیز کمک می کنند، و همچنین قادرند مشکلات ارتودنتیک چالش برانگیز را با کمک چنین روش هایی راحت تر درمان کنند.

اگر شما همیشه از کج بودن دندان های خود رنج برده اید یا مشکل بایت و جویدن دارید، اما دوست ندارید به چندین سال استفاده از بریس های ارتودنسی فکر کنید، ارتودنسی سریع یا فوری ممکن است جایگزین خوبی برای شما باشد. اگر شما علاقه مند به استفاده از یک درمان ارتودنسی سریع هستید، با یک ارتودنتیست مشورت کنید.

ارتودنسی فوری یا سریع

ارتودنسی فوری یا سریع

مزایای ارتودنسی سریع چیست؟

مزیت اصلی ارتودنسی سریع سرعت است. در ارتودنسی های سنتی، ممکن است نیاز باشد بیمار چند سال به پوشیدن بریس ادامه دهد، اما ارتودنسی سریع یا فوری زمان آن را به کمتر از یک سال کاهش می دهد. اکثر بیماران ارتودنسی سریع، فقط سه تا هشت ماه بریس استفاده کرده اند.

مزیت دیگر این روش این است که اگر درمان ارتودنسی کوتاه تر باشد، مشکلات ناشی از استفاده طولانی مدت از بریس ها، مانند پوسیدگی دندان یا مشکلات لثه کاهش می یابند.

با ارتودنسی سریع، بیمار به سرعت تغییرات را مشاهده می کند. این به بیمار اجازه می دهد تا مزایای درمان را سریع تر ببیند. همچنین به تیم دندانپزشکی، و نیز بیمار، به تصمیم گیری در مورد طرح درمان انضباطی ایده آل، کمک می کند.

ارتودنسی سریع یا فوری یک زمینه جدید است، بنابراین تحقیق یا شواهد چندان زیادی برای مشاهده نتایج درمان در مدت زمان طولانی تر وجود ندارد، گرچه تا زمانی که تمام دستورالعمل های درمان و مراقبت های پس از درمان به درستی دنبال شوند، هیچ اثر سوعی پیش بینی نشده است.

از آنجا که دندان های شما به سرعت جابجا خواهند شد، شما به تنظیمات مکرر بیشتری نیاز خواهید داشت. ممکن است از شما درخواست شود تا به جای یک مرتبه در ماه دو بار در ماه به ارتودنتیست خود مراجعه کنید.

معایب ارتودنسی سریع

ارتودنسی سریع نیاز به یک روش جراحی جزئی دارد که معمولاً حدود یک هفته پس از دریافت بریس ها توسط یک پریودنتیست (متخصص لثه) انجام می شود.

فرایند جراحی که در مطب تحت بی حسی موضعی انجام می شود، در لثه ها و استخوان هایی که دندان ها را در محل نگه می دارند، تغییر ایجاد می کند، که اجازه می دهد دندان ها سریع تر به مکان های مناسب خود حرکت کنند. معمولاً این جراحی به اندازه پاکسازی دندان ها باعث بروز ناراحتی می شود. با این حال این کاملاً عادی است که بیماران با ارتودنسی سریع احساس خارش را تجربه کنند، زیرا دندان ها بسیار سریع تر از زمانی حرکت می کنند که از بریس های سنتی استفاده می شود.

ارتودنسی فوری یا سریع

ارتودنسی فوری یا سریع

مبانی بریس و ارتودنسی

مانند ارتودنسی سنتی، ارتودنسی سریع شامل استفاده از بریس ها است- ابزارهایی است که به دندان ها فشار وارد می کنند، آنها را مجبور به جابجا شدن به موقعیت مناسب می کنند. سه نوع کلی بریس ارتودنسی وجود دارد- سرامیکی، زبانی یا پشت دندانی، و فلزی.

  • بریس های سرامیکی. بریس های سرامیکی که از مواد کامپوزیتی ساخته شده اند، بسیار قوی و در برابر لکه مقاوم هستند. بریس های سرامیکی با دندان ها تلفیق می شوند و به اندازه بریس های فلزی جلب توجه نمی کنند. اما اگر سیگار بکشید یا قهوه بنوشید، لیگاچورها- بندهایی که سیم کمانی را روی براکت های سرامیکی نگه می دارند- می توانند دندان های شما را لک کنند. با این حال، هر بار که برای تنظیم مراجعه می کنید این بندها تعویض می شوند- معمولاً یک بار در ماه.
  • بریس های زبانی یا پشت دندانی. بریس های پشت دندانی که در پشت دندان ها قرار داده می شوند، در معرض دید قرار ندارند و بیشتر بین افراد بزرگسالی محبوب هستند که نمی خواهند کسی بداند آنها از بریس ها استفاده می کنند. گرچه بریس های زبانی می توانند برای ارتودنسی سریع مورد استفاده قرار گیرند، اما قرار دادن آنها روی دندان ها می تواند بیشتر چالش برانگیز و ممکن است دستیابی به نتایج مطلوب دشوارتر از بریس های سرامیکی یا فلزی باشد. آنها گران تر نیز هستند
  • بریس های فلزی. گرچه بریس های فلزی بسیار محکم هستند و می توانند حتی تهاجمی ترین درمان ارتودنسی سریع را تحمل کنند، آنها بیشتر از بقیه قابل مشاهده هستند. در ابتدا، بریس های فلزی می توانند بیشتر از بقیه بریس ها برای لثه ها تحریک کننده باشند. اما آنها ارزان ترین نیز هستند.

مانند ارتودنسی سنتی، شما باید بعد از برداشتن بریس ها از ریتینر استفاده کنید تا از جابجا شدن دندان ها به موقعیت نادرست اصلی خود جلوگیری کنید.

سینوزیت عفونت در پوشش سینوس است که به دنبال آن تورمی بوجود می آید که منجر به فشار سینوسی می شود. این مشکل موجب بروز ناراحتی های زیادی مانند درد هنگام غذا خوردن، آبریزش بینی، کم خوابی، درد در ناحیه صورت و حتی دندان درد می شود.

در این مقاله نحوه تحریک دندان درد با عفونت سینوسی و نکاتی برای غلبه بر چنین دندان درد سینوسی را برای شما توضیح خواهیم داد.

سینوس ها در بدن چه نقشی دارند؟

قبل از بحث در مورد دندان درد سینوسی، اجازه دهید نگاهی داشته باشیم به آناتومی سینوس ها.

حفره های سینوسی با فضاهای موجود در داخل مجرای بینی ما پر شده اند. ما چهار فضای سینوسی داریم که در پیشانی پشت چشم ها (سینوس های قدامی یا فرانتال)، پشت بینی (سینوس های اتموئید و سینوس اسفنوئید) و در داخل گونه ها (سینوس های ماگزیلاری) قرار دارند.

سینوس ها مسئول فراهم آوردن راهی برای ورود هوایی که تنفس می کنیم به داخل ریه ها هستند. علاوه بر این، سینوس ها هوایی را که از طریق بینی وارد می شود را مرطوب، گرم و فیلتر می کنند.

چگونه عفونت سینوس ها موجب بروز دندان در می شود؟

درد دندان سینوسی با انسداد مایعی به نام مخاط در حفره سینوسی در هنگام بروز عفونت در سینوس ها ایجاد می شود. به دنبال آن التهاب سینوس ایجاد می شود که به اعصاب فشار وارد می کند و باعث ایجاد درد شدید در دندان های عقب فک بالا می شود، زیرا ریشه های آنها نزدیک سینوس ها واقع شده اند. سینوس ماگزیلا به شدت مسئول دندان درد با منشاء عفونت سینوسی است.

علاوه بر این، سینوس ها، لثه ها و دندان ها اعصاب مشابه مشترکی برای حس کردن درد دارند. به همین دلیل است که برخی افراد با درد لثه سینوسی مواجه می شوند.

دندان درد سینوسی

دندان درد سینوسی

چگونه درد دندان با منشاء سینوس را تشخیص دهیم؟

وقتی درد دندان شما منشاء دندانی داشته باشد، شما تنها در دندان مشکل دار با درد مواجه خواهید شد در حالی که دندان دردی که منشاء سینوسی داشته باشد باعث تشدید درد در بسیاری از دندان ها بخصوص دندان های مولر فک بالا می شود. هنگامی که فشار سینوسی دارید، درد در دندان ها با ناراحتی های زیر همراه خواهد بود:

  • درد دندان هنگام گاز زدن و غذا خوردن
  • درد دندان با تغییرات دما
  • تورم صورت
  • تورم لثه ها
  • صورتی شدن رنگ لثه ها
  • مزه بد داخل دهان
  • درد گوش

دیگر علائم عفونت سینوس:

  • گرفتگی یا آبریزش بینی
  • ترشح پشت حلق
  • سرفه و گلو درد
  • تب
  • درد ضربان دار یا “سنگینی” در پشت استخوان گونه
  • سردرد
  • گوش درد
  • افزایش درد هنگام تکان دادن سر به بالا و پایین
دندان درد سینوسی

دندان درد سینوسی

چگونه می توان دندان درد ناشی از عفونت سینوس را درمان کرد؟

وقتی در حالی که از عفونت سینوسی رنج می برید دندان درد دارید، به این معنی است که درمان سینوزیت باعث تسکین درد دندان با منشاء سینوس خواهد شد.

صرف نظر از علت درد شما، این ناراحتی نشان می دهد که مشکلی وجود دارد. درد دندان شما ممکن است ربطی به عفونت سینوسی شما نداشته باشد، به همین دلیل است که در صورت تداوم درد ابتدا باید به دندانپزشک مراجعه کنید تا بررسی کند که آیا منشاء درد دندانی است یا خیر. اگر زمانی که دندانپزشک به آنها ضربه می زند، چندین دندان عقب با هم حساس باشند، می تواند به این معنا باشد که سینوزیت علت درد است. همچنین ممکن است از عکس رادیوگرافی با اشعه ایکس برای کمک به رد کردن بیماری های دندانی به عنوان منبع مشکل استفاده شود.

اگر در مورد علت درد شک دارید، دندانپزشک ممکن است برای درمان سینوزیت برای شما دارو تجویز کند. اگر علت دندانی برای دندان درد رد شود، باید با پزشک مشورت کنید تا بررسی شود که آیا یک درمان بیماری سینوسی یا سایر مشکلات پزشکی زمینه ای به دندان درد کمک می‌کند یا خیر.

اگر در گذشته سابقه تجربه دندان درد همراه با عفونت سینوسی داشته اید، این ممکن است به تشخیص کمک کند. اگر مستعد ابتلا به عفونت های فصلی سینوسی هستید، ممکن است مفید باشد که یک گزارش از علائم خود تهیه کنید تا پزشک شما بهتر بتوانید مراقبت و درمان مناسب را تعیین کند.

در اینجا به بیان راهکارهای متداولی می پردازیم که درد را کاهش می دهند و بهبود دندان درد با منشاء عفونت سینوسی را تسریع می کنند:

هیدراته بمانید

هیدراته نگهداشتن غشاهای حفره سینوس بهترین راه برای کاهش سینوزیت است. نوشیدن آب به مقدار زیاد باعث کاهش انباشته شدن مخاط در فضای سینوسی می شود. علاوه بر این، مصرف مایعاتی مانند آب نارگیل که سرشار از الکترولیت است، از سیستم ایمنی بدن شما برای مبارزه با عفونت های میکروبی سینوسی حمایت می کند.

علاوه بر این، گرفتن دوش بخار دار، بخور محلول نعناع، ​​کمپرس گرم روی صورت نیز باعث تسکین دندان درد سینوسی می شوند.

غذاهای تند بخورید

غذاهای تند مانند فلفل چیلی دارای خواص رقیق کنندگی مخاط همراه با خواص دارویی هستند. افزودن چنین غذاهای تندی به رژیم غذایی، مانع انباشته شدن مایع درون حفره های سینوسی می‌ شود.

همه غذاهای تند و طعم دهنده های تند به درستی کار نمی کنند. بنابراین، برای دریافت غذاهای مناسب برای درمان عفونت سینوسی باید با پزشک خود مشورت کنید.

داروهای ضد احتقان استفاده کنید.

داروهای ضد احتقان و خلط آورهای بدون نسخه، به سرعت باعث تسکین عفونت سینوسی می شوند. آنها برای تخلیه مخاط قوی هستند، تا احتقانی که به خشک شدن مجاری ختم می شود، از بین برود. فشار در ناحیه سینوس را کاهش می دهند و در نهایت دندان درد ایجاد شده را برطرف می کنند.

وضعیت خوابیدن خود را تغییر دهید.

برای رهایی از درد سینوسی، باید خواب کافی داشته باشید زیرا خواب برای تقویت ایمنی ضروری است. در مقابل، افرادی که از سینوزیت رنج می برند هنگام خواب با درد غیر قابل تحملی مواجه می شوند. یک راه ساده برای غلبه بر این مشکل این است که هنگام خواب با خودتان زمزمه کنید. ثابت شده است که جریان هوا هنگام زمزمه کردن، مخاط انباشته شده را پاک می کند.

به همین ترتیب، باید موقعیت خواب خود را تغییر دهید زیرا صاف دراز کشیدن اجازه می دهد در حفره بینی مایعی انباشته شود که باعث درد دندان می شود. بنابراین بهتر است در حالی که بالا تنه خود را بالا نگه داشه اید بخوابید. این کار به تخلیه مخاط انباشته شده کمک می کند.

دندان درد سینوسی

دندان درد سینوسی

به آن کمی زمان بدهید

دندان درد مربوط به سینوزیت اغلب پس از چند روز کاهش می یابد یا به طور کامل از بین خواهد رفت. اگر مشکل واقعاً از دندان باشد، با گذشت زمان هیچ بهبودی وجود نخواهد داشت. درد مداوم دندان ممکن است نشان دهنده وجود عوامل دیگری باشد. مانند:

  • بیماری پریودنتال
  • براکسیسم یا دندان قروچه
  • حفره های دندانی
  • آبسه دندان

یک معاینه کامل به دندانپزشک این فرصت را می دهد تا تشخیص دهد که منشاء درد چیست و بهترین راهکار را برای درمان آن بیابد.

سخن پایانی

فشار وارد شده روی اعصاب توسط احتقان مخاط در حفره بینی دلیل اصلی درد دندان سینوسی است. زمانی که دندان درد با عفونت سینوسی همزمان می شود، به این معنی است که مشکل دندان منشاء سینوسی دارد.

اگر حتی پس از رفع سینوزیت دندان درد وجود داشته باشد، ممکن است با شرایطی مانند پوسیدگی، آبسه، شکستگی در ترمیم های دندانپزشکی که تاکنون انجام داده اید، رخ دهد.