گرچه براکت ها به این شناخته شده اند که موجب بهبود لبخند شخص می شوند، آنها می توانند موجب بروز زخم های دهان نیز شوند. این زخم های داخل دهان نه تنها آزار دهنده هستند، بلکه می توانند منجر به بروز زخم شوند. این زخم های داخل دهان نه تنها آزار دهنده هستند، بلکه می توانند منجر به بروز عفونت ها نیز شوند زیرا آنها زخم های باز هستند. گرچه اکثر عفونت ها معمولاً جزئی هستند و به طور طبیعی از بین می روند، اما اگر شرایط وخیم تر شوند آنها می توانند به مشکلات جدی تبدیل شوند. در این مقاله به شما گام هایی برای پیشگیری از بروز زخم های دهانی و کنترل آنها ارائه خواهیم داد.

زخم دهان در طول دوره درمان ارتودنسی

زخم دهان در طول دوره درمان ارتودنسی

چگونه می توان از بروز زخم دهانی پیشگیری نمود؟

استفاده از کاورهای سیلیکونی

  • مانند موم ارتودنسی، کاورهای سیلیکونی به گونه ای طراحی شده اند که این اطمینان را بوجود بیاورند که لب ها و دهان شما با براکت ها برخورد پیدا نخواهند کرد. به عنوان یک راهکار با دوام تر برای پیشگیری از بروز زخم های دهانی، براکت ها قبل از اعمال کاورهای سیلیکونی باید کاملاً خشک باشند.

شستشو و ضد عفونی کردن

  • اکثر دهانشویه ها و ژل ها با ایجاد یک سد محکم روی منطقه زخم به مدت چند ساعت، برای کاهش درد استفاده می شوند. بهترین دهانشویه ها و ژل ها را می توان در داروخانه ها پیدا کرد. با شستشوی مداوم دهان با دهانشویه های مخصوص، کمتر احتمال دارد غذاهایی که مصرف می کنید موجب تشدید زخم های داخل دهان شوند. شستشوی دهان با دهانشویه ها به تمیز ماندن دهان نیز کمک می کند. ترکیب ساده دو قاشق چایخوری نمک با یک فنجان آب ولرم نیز می تواند کمک کننده باشد. این ترکیب را بجوشانید و پس از آنکه ترکیب به مدت ۱۰ دقیقه خنک شد، آن را مصرف کنید.

مسواک زدن و نخ دندان کشیدن

  • هر چه دهان تمیز تز باشد، احتمال تشکیل زخم های دهانی کمتر خواهد بود. یک روش خوب برای به حداقل رساندن زخم های دهانی و عفونت با کاهش احتمال تشکیل و انباشته شدن باکتری های داخل دهان این است که بتوان اطمینان حاصل کرد مسواک زدن و نخ دندان کشیدن دندان ها به طور منظم انجام می شود. از آنجا که اغلب بریس ها ذرات مزاحم و ناخوشایند غذا را به خود جمع می کنند، برای پیشگیری از بروز زخم های دهانی بعد از هر وعده غذایی باید ذرات باقی مانده از داخل دهان پاک شوند. اگر استفاده از نخ دندان های سنتی در طول دوران ارتودنسی برای شما خیلی دشوار است، ابزار ساده نخ دندان مخصوص می تواند به این روند کمک کند. نه تنها مراقبت از دهان موجب حذف این مشکل می شود، بلکه آنها باعث خواهند شد دوستان شما از بوی بد دهان شما آزار نبینند.
زخم دهان در طول دوره درمان ارتودنسی

زخم دهان در طول دوره درمان ارتودنسی

موم ارتودنسی استفاده کنید

  • یک راه برای پیشگیری از بروز زخم های دهانی اعمال موم ارتودنسی روی براکت ها است. موم ارتودنسی شبیه موم زنبور عسل است زیرا موم به راحتی می تواند کنده شود و روی براکت ها قرار بگیرد. حتماً قبل از استفاده موم را بین انگشتان خود کمی گرم کنید سپس آن را روی ابزار بچسبانید. از آنجا که موم در برابر آب مقاوم است، نیازی نیست نگران لیز خوردن یا خراب شدن شیء و ایجاد لبخندی ناخوشایند باشید.

آب بنوشید

بزاق دهان حاوی اجزاء آنتی باکتریال است که از تشدید زخم های داخل دهان پیشگیری می نماید. مصرف مداوم آب تولید بزاق دهان را تحریک خواهد کرد. از آنجا که خشکی دهان اغلب می تواند شرایط را وخیم تر کند، مصرف مقادیر زیاد آب می تواند درد داخل گونه ها، جایی که در اثر سایش براکت خراش ایجاد شده است، را نیز به حداقل برساند.

زخم دهان در طول دوره درمان ارتودنسی

زخم دهان در طول دوره درمان ارتودنسی

نکاتی برای کنترل درد ارتودنسی

مسکن های بدون نسخه مصرف کنید.

  • داروهای مسکن OTC (بدون نیاز به نسخه) مانند استامینوفن، آسپرین، و ایبوپروفن که برای کاهش سر دردهای ضربان دار شناخته شده اند، نشان داده اند که درد زخم های داخل دهانی را نیز کاهش می دهند.

مسکن های موضعی استفاده کنید.

  • دو داروی OTC فوق العاده دیگری که اغلب برای درد در داروخانه ها یافت می شوند، Anbesol و Orabase هستند. این مسکن های فوق العاده لازم است در طول کل روز اعمال شوند تا بیشترین تأثیرات را حفظ کنند.

دهانشویه آب و نمک استفاده کنید.

  • بهترین دهانشویه آب و نمک را می توان با ترکیب نصف قاشق چایخوری نمک با یک فنجان آب گرم درست کرد. شستشو با آب و نمک در کنار کاهش علائم و نشانه های گلو درد می تواند برای مبارزه با زخم های دهان فوق العاده باشد. شستشو می تواند تورم را کاهش دهد و باکتری ها را از بین ببرد. برای بهترین نتایج، محلول باید پیوسته در طول کل روز مصرف شود.

دهانشویه های ضد عفونی کننده استفاده کنید.

  • گرچه دهانشویه های ضد عفونی کننده به اندازه محلول آب و نمک ارزان نیستند، اما آنها هنوز هم کار زدودن باکتری های مضر از داخل دهان را فوق العاده انجام می دهند. مواد آنتی باکتریال احتمالی که داخل دهانشویه های ضد عفونی کننده وجود دارند می توانند از بروز زخم های دهانی و نیز بیماری لثه پیشگیری نمایند.

یک چای کیسه ای اعمال کنید.

  • یکی از طبیعی ترین راه ها برای کنترل درد قرار دادن یک چای کیسه ای گرم روی زخم، پس از برداشتن آن از داخل آب گرم است. مشخص شده است چای حاوی مواد ضد عفونی کننده است؛ بنابراین، آنها برای کاهش التهاب و تسکین ناراحتی ها فوق العاده هستند. علاوه بر این، این راهکار به تمیز نگهداشتن دهان نیز کمک می کند. با استفاد از دمنوش کیسه ای بابونه، که مشخصه ویژه آن داشتن مواد ضد عفونی کننده و ضد التهاب است، همین تأثیرات می توانند حاصل شوند.

از خوردن برخی غذاهای خاص بپرهیزید

  • نخوردن برخی غذاهای خاص به اندازه زدودن ذرات باقی مانده غذاها از داخل دهان مهم است. غذاهای ادویه دار و ترش ممکن است شرایط را بدتر کنند. غذاهایی که مانند گوجه، نوشابه، و قهوه که حاوی اسید زیادی هستند نیز ممکن است برای دهان شما خوب نباشند. سعی کنید غذاهای نرم بخورید که بلع آنها ساده است. یک گزینه فوق العاده ماست است زیرا با مواد پروبیوتیک دهان را در برابر باکتری و زخم ها محافظت می کند. به طور کلی، غذاهایی که PH بالایی دارند حاوی موادی هستند که می توانند کمک کنند منطقه اطراف کمتر احساس درد داشته باشد.

بستری شدن در بیمارستان یا کلینیک

شما باید زمان دقیق جراحی خود را بدانید و چند ساعت قبل از زمان برنامه ریزی شده در بیمارستان حضور داشته باشید. زمان تقریبی جراحی اصلی شما حدوداً دو تا سه ساعت برای هر فک است.

بلافاصله پس از جراحی

به احتمال زیاد حدود یک ساعت یا بیشتر بعد از بیرون آمدن از اتاق جراحی در واحد مراقبت های پس از بیهوشی (PACU) اثرات بیهوشی جراحی از بین خواهند رفت. جراحی های یک فک معمولاً نیازی به یک شب بستری شدن در بیمارستان ندارد و وقتی ضوابط خاصی رعایت شوند بیمار مرخص خواهد شد. احتمالاً بعد از جراحی های دو فک لازم خواهد بود بیمار یک شب را در ICU سپری کند.

در طول مراقبت های PACU/ ICU

یک پرستار مراقب شما خواهد بود و وضعیت شما را تحت نظر خواهد داشت و در صورت نیاز برای درد، تهوع، و استفراق برای شما دارو تجویز خواهد شد. با فواصل زمانی مشخص به شما آنتی بیوتیک و داروهای استروئیدی داده خواهد شد. شما باید بتوانید دهان خود را باز کنید، اما احتمالاً تعدادی بند کشی سبک راهنما نیز خواهید داشت. ممکن است یک اسپلینت آکریلیک بایت به دندان های جلوی شما چسبانده شود. یک بانداژ سبک به دور سر شما پیچیده خواهد شد. یک آنژیوکت هم در رگ دست یا بازوی شما زده خواهد شد که از طریق آن مایعات و داروهای مورد نیاز به شما تزریق خواهد شد. ممکن است یک لوله نازوگاستریک (عبور از داخل بینی و درون معده) برای کاهش حالت تهوع برای شما نصب شود. علاوه بر این، برای آنکه مجبور نباشید برای رفتن به دستشویی از تخت بلند شوید، برای شما سوند وصل خواهد شد. برای بیمارانی که شب بستری بوده اند، این لوله ها معمولاً فردا صبح خیلی زود خارج می شوند.

مراقبت پس از جراحی فک

مراقبت پس از جراحی فک

در طول مدتی که در بیمارستان بستری هستید.

یک پرستار مراقب شما خواهد بود که دستورات لازم را از پزشک شما دریافت کرده است. در صورت نیاز، مایعات و داروهایی که برای درد، تهوع، و استفراق به صورت وریدی تزریق خواهند شد. شما به نوشیدن مایعات تشویق خواهید شد. نحوه بهداشت دهان، مراقبت از زخم های دهان و یا صورت و نیز تمرینات نفس کشیدن برای کمک به بهبود شما بعد از بین رفتن اثر بیهوشی عمومی توضیح داده خواهند شد. ممکن است به شما گفته شود برای کمک به بهبود و ریکاوری سریع تر کمی پیاده روی کنید.

۲۴ ساعت نخست پس از جراحی ارتودنسی

مصرف دارو های تجویز شده

طبق دستور داروهای خود را مصرف کنید. برای کاهش احتمال بروز عفونت برای شما آنتی بیوتیک تجویز خواهد شد. یک داروی استروئیدی نیز برای کاهش تورم و التهاب استفاده خواهد شد. ایبوپروفن و NSAIDهای مشابه آن ناراحتی و التهاب را کاهش خواهند داد. Lortab (هیدروکودون با تیلنول) یا دیگر داروهای مسکن مخدر مشابه درد و ناراحتی را کاهش خواهند داد. Sudafed یا دیگر داروهای ضد احتقان مشابه برای تنفس راحت تر از راه بینی به شما کمک خواهند کرد. اسپری نمکی (سالین) بینی مجرای بینی شما را مرطوب نگه خواهد داشت. Robitusson یا یک اکسپکتورانت مشابه ترشحات شما را رقیق خواهد کرد و به شما کمک خواهد کرد راحت تر عمل بلع را انجام دهید. کلرهگزیدین گلوکونات یا دیگر دهانشویه های ضد عفونت به شما کمک خواهند کرد دهان خود را تمیز نگه دارید و احتمال بروز عفونت را کاهش دهید. اکثر بیماران داروهای خوراکی را ترجیح می دهند. می توانید از جراح خود بخواهید شکل قرص آن را برای شما تجویز کند.

مراقبت پس از جراحی فک

مراقبت پس از جراحی فک

کمک به کاهش تورم

سعی کنید سر شما بالاتر از سطح بدن شما باشد. هر یک ساعت نیم ساعت روی صورت خود یخ بگذارید. علیرغم تمام تلاش هایی که می کنید انتظار مقدار زیادی تورم را داشته باشید.

هر گونه بانداژ دور سر خود را دست نخورده باقی بگذارید تا زمانی که جرح صبح روز بعد شما را ویزیت کند. داروهای استروئیدی شما، NSAID و داروهای مسکن به کاهش تورم شما کمک خواهند کرد.

رژیم غذایی

  • تا جایی که تحمل دارید در زمانی که هوشیار هستید مایعات مصرف کنید تا از کم آب شدن بدن خود جلوگیری کنید. (اگر برای شما سرم تزریق نشده است) هر سه ساعت یک لیوان پر آب بنوشید.
  • از مایعات شیرین بپرهیزید زیرا ممکن است بدن شما را دهیدراته کنند.
  • برای شروع برای شما یک رژیم مایعات شفاف (آب، آبمیوه رقیق، آب گوشت) تعریف خواهد شد و تا مایعات کامل (شیر، غیره) پیش خواهد رفت.

ممکن است نیاز به استراحت داشته باشید و یک پرستار مراقب شما باشد.

می توانید انتظار موارد زیر را داشته باشید:

  • خونریزی و ترشح جزئی چرک از زخم های جراحی و سوراخ های بینی طی ۲۴ ساعت نخست
  • گلو درد خفیف ناشی از لوله ای که از نای عبور کرده است.
  • بی حسی لب پایین، چانه، گونه ها، زبان، و دندان ها (برای جراحی فک پایین) و بی حسی لب بالا، گونه ها، بینی، و دندان ها (برای جراحی فک بالا).
  • احتقان یا گرفتگی بینی ناشی از جراحی فک بالا و عبور لوله از نای
  • محدود شدن تحرک فک در نتیجه جراحی.
  • ممکن است لازم باشد یک عکس رادیوگرافی با اشعه ایکس یا سی تی اسکن در بیمارستان یا بعداً در مطب از شما گرفته شود.
مراقبت پس از جراحی فک

مراقبت پس از جراحی فک

بهداشت دهان و دندان

برای تمیز کردن دندان های خود از یک مسواک بچگانه استفاده کنید و مراقب اطراف محل بخیه های دهلیز بالای دهان (برای جراحی فک بالا) یا در گونه ها نزدیک دندان های مولر در کنار قسمت های عقب فک پایین (برای جراحی فک پایین) باشید.

روزی دو مرتبه دهان خود را با دهانشویه های کلرهگزیدین گلوکونات شستشو دهید و همان زمان دندان های خود را نیز مسواک بزنید. بهتر است در هر بار پاکسازی دهان زبان خود را نیز مسواک بزنید.

هر یک ساعت یک مرتبه یا کمی بیشتر، دهان خود را با ترکیب آب و نمک (یک قاشق چایخوری برای هر نصف لیوان آب) شستشو دهید. وقتی زخم ها تمیز و مرطوب باشند سریع تر بهبود پیدا می کنند.

بسته به نوع جراحی، ممکن است یک اسپلینت پلاستیکی به دندان های فک بالای شما بسته شود تا به هدایت بایت شما در محل درست کمک کند. این منطقه را نیز تمیز نگه دارید.

بسته به جراحی خاص شما، ممکن است از شما خواسته شود از الاستیک ها (رابر بندها) اطراف بریس های خود استفاده کنید تا به هدایت دندان ها/ فک شما به داخل بایت درست کمک کند.

 در مورد جراحی فک بالا، به مدت ۲ تا ۳ هفته نخست، از فین کردن یا عطسه کردن از راه بینی خودداری کنید. آنتی بیوتیک یا داروهای اضافی (ضد احتقان های بینی، اسپری های بینی) را طبق دستور جراح مصرف کنید.

پس از مرخص شدن از بیمارستان

باید به شما داروهای تجویزی و دستور العمل نحوه استفاده آنها داده شود:

  • داروهای ضد درد قوی (یک مسکن مخدر)
  • آنتی بیوتیک
  • داروی ضد تهوع (در صورتی که ضروری باشد)
  • دهانشویه کلرهگزیدین گلوکونات

در صورتی که در بیمارستان از شما اسکن های I-CAT گرفته نشده اند، دستورالعمل هایی برای ۲۴ ساعت نخست پس از مرخص شدن از بیمارستان وجود دارند که باید در مطب دنبال شوند.

هفته نخست

تورم

انتظار تورم قابل توجه را داشته باشید. جراحی های دو فک تورم بیشتری خواهند داشت. این تورم طی یک هفته نخست به حداکثر میزان خود خواهد رسید و پس از آن فروکش خواهد کرد. در تمام زمان ها سر خود را بالاتر از سطح قلب خود قرار دهید. طاق باز دراز نکشید. در صورت امکان روی صندلی بخوابید که پشتی متحرک دارد یا زیر سر خود را با سه بالش بالا بیاورید. طی ۴۸- ۷۲ ساعت باید از کیسه یخ استفاده کنید. می توانید یخ خرد شده را داخل یک کیسه زیپ دار بریزید یا یک کیسه حبوبات منجمد شده استفاده کنید. کیسه را قبل از قرار دادن روی صورت داخل یک حوله تمیز بپیچید. شما می توانید هر بار به مدت ۲۰ دقیقه از کیسه یخ استفاده کنید و سپس آن را بردارید تا به صورت خود از سرما مقداری استراحت بدهید. قرار دادن مستقیم یخ روی صورت برای مدت زمان طولانی ممکن است موجب سوختگی شود. به خاطر داشته باشید که صورت شما بی حس خواهد بود. برخی از اشکال استروئیدها برای کاهش تورم به شما داده خواهد شد، معمولاً یک تزریق قبل از ترک بیمارستان انجام می شود. مجرای بینی شما نیز متورم خواهد بود که منجر به احتقان و گرفتگی بینی و دشواری در تنفس از راه بینی خواهد شد. داروهای ضد احتقان OTC، اکسپکتورانت، و اسپری ها بینی کمک کننده خواهند بود. قرار دادن تمام وقت یک دستگاه بخور کنار بیمار باعث خواهد شد احساس بهتری داشته باشد. به همین ترتیب، برخی بیماران نشستن از نشستن کنار دوش بخار آب گرم احساس بهتری خواهند داشت. بعد از ۷۲ ساعت ممکن است از گرما در قالب پارچه گرم و مرطوب استفاده شود. نزدیک انتهای هفته نخست، با از بین رفتن اثرات استروئیدها و آغاز استفاده از گرما ممکن است “بازگشت تورم” را تجربه کنید. این یک افزایش جزئی در تورم است و نباید نگران کننده باشد.

خونریزی

خونریزی جزئی از محل بخیه های داخل دهان طی ۷۲ ساعت نخست انتظارمی رود. افرادی که جراحی های فک بالا انجام می دهند معمولاً مقداری خونریزی اندک از بینی را نیز تجربه می کنند. گرچه کمتر شایع است، اما جراحی های فک پایین نیز به دلیل لوله هایی که در طول جراحی استفاده می شوند ممکن است این را تجربه کنند. این نباید نگران کننده باشد. اسپری بینی و ضد احتقان ها به کاهش این مشکل کمک خواهند کرد. در صورت مشاهده ناگهانی یا طولانی مدت خون قرمز روشن باید به جراح خود اطلاع دهید. برای جراحی های فک بالا، در اواخر هفته اول لخته های خون تیره رنگ ممکن است از راه سرفه یا بینی خارج شوند.

مراقبت پس از جراحی فک

مراقبت پس از جراحی فک

کبودی

در کنار تورم باید انتظار کبودی نیز داشته باشید. با فروکش کردن تورم کبودی نیز شروع به فروکش کردن می کند. کبودی با از بین رفتن ممکن است در پوست حرکت کند. کبودی به احتمال زیاد از رنگ های سیاه/ آبی/ بنفش، به سبز تا زرد تغییر خواهد کرد و ممکن است به سمت پایین گردن و تا بالای قسمت قفسه سینه حرکت خواهد کرد. این کاملاً طبیعی است و ظرف ۱ تا ۲ هفته برطرف خواهد شد.کبودی سفت، متورم، و دردناک (هماتوم) باید بلافاصله به جراح اطلاع داده شود.

بی حسی

بی حسی صورت و لب ها ممکن است چند هفته، و گاهی اوقات چند ماه طول بکشد. این نتیجه طبیعی این نوع جراحی است. معمولاً احساس قسمت بالای صورت و لب بالا قبل از احساس قسمت پایین صورت و لب پایین باز می گردد. هر چه بیمار کم سن تر باشد بی حسی سریع تر از بین می رود. اعصاب حرکتی معمولاً تحت تأثیر قرار نمی گیرند و حرکات صورت و لب های شما عادی خواهند بود. اگر پرسش های بیشتری دارید، از جراح خود در مورد این نتایج سؤال بپرسید.

مراقبت پس از جراحی فک

مراقبت پس از جراحی فک

فعالیت ها

در طول هفته اول از انجام فعالیت های بیش از حد خودداری کنید. در طول این هفته ممکن است به کارهای سبک خانه یا کارهای روزمره بپردازید. به آرامی از سر گرفتن فعالیت های خود می تواند به شما کمک کند سرعت بهبودی خود را افزایش دهید و احساس بهتری خواهید داشت. پیاده روی به شدت تشویق می شود. از حمام آفتاب گرفتن یا انجام هر فعالیت دیگری زیر آفتاب اجتناب نمایید تا از کم آب شدن بدن خود جلوگیری نمایید.

رژیم غذایی

در طول یک هفته نخست، رژیم غذایی کامل مایع باید داشته باشید. گرچه به شما اجازه داده نمی شود چیزی بجوید، بسیار مهم است بدن خود را هیدراته نگهدارید. پیشنهادات برای یک رژیم غذایی کامل مایعات شامل موارد زیر است: میلک شیک، اسموتی ها، آبمیوه ها (نه نوع خیلی اسیدی آنها، زیرا آنها ممکن است معده شما را اذیت کنند)، ژله، غذاهای مخلوط شده. صبحانه های فوری Ensure، Sustacal، Carnation و شیک های پروتئینی منابع خوبی از مقدار زیادی از کالری هستند که نیاز می باشند. از نوشیدنی های الکلی و کربوهیدرات ها بپرهیزید. نوشیدنی های گاز دار ممکن است معده را تضعیف کنند و منجر به حالت تهوع یا مشکلات دیگر شوند. از مایعات بسیار شیرین خودداری کنید زیرا باعث کمبود آب بدن می شوند. برای غذا خوردن نیز می توانید الاستیک های خود را خارج کنید، اما آنها را طبق دستور جراح خود مجدداً در جای خود قرار دهید.

مراقبت پس از جراحی فک

مراقبت پس از جراحی فک

بهداشت

برای انجام کارهای بهداشتی می توانید الاستیک های خود را در بیاوردی، اما بعد از آن، آنها را طبق دستور جراح خود در جای خود قرار دهید. یک هفته نخست را ۲ تا ۳ مرتبه در طول روز از دهانشویه های پراکسید استفاده کنید. هر روز حداقل ۲ تا ۳ مرتبه از یک مسواک با اندازه بچگانه، دارای فرچه نرم برای پاکسازی دندان ها، اسپلینت، و لثه های مجاور آنها استفاده کنید (از نزدیک شدن به بخیه ها و زخم ها اجتناب نمایید). اسپلینت و مخصوصاً منطقه پشت دندان های فک بالا را در حد امکان تمیز نگهدارید. تمیز نگهداشتن دهان به پیشگیری از عفونت زخم ها نیز کمک می کند. ظرف یک هفته نخست وقتی بافت لثه ها شروع به بهبود می کند نخ های بخیه شروع به حل شدن می کنند. برای کمک به تسکین زخم ها می توانید دهان خود را با آب ولرم و نمک شستشو دهید. از استفاده از دهانشویه های الکلی (اکثر دهانشویه های اقتصادی OTC) پرهیز نمایید زیرا ممکن است موجب سوزش و تحریک زخم های در حال بهبود شوند. از کشیدن سیگار خودداری کنید زیرا موجب کند شدن یا ممانعت از روند بهبود می شود و ممکن است منجر به بروز عفونت شود. از مستقیم گرفتن واتر پیک رو به زخم های بخیه طی یک هفته نخست اجتناب نمایید زیرا این کار باعث می شود مایع داخل زخم گیر بیفتد.

مراقبت پس از جراحی فک

مراقبت پس از جراحی فک

داروها

یک هفته نخست پس از جراحی، برای کمک به کاهش درد و تورم، هر شش ساعت ایبوپروفن (ادویل یا موترین) ۶۰ میلی گرم مصرف کنید. اگر هنوز هم ناراحتی دارید، حداقل یک ساعت پس از دریافت ایبو پروفن باید از داروهای مسکن مخدر قوی تر (مخدر + تیلنول) استفاده کنید. به خاطر داشته باشید که اکثر داروهای مسکن مخدر حاوی تیلنول نیز می باشند، بنابراین از مصرف تیلنول اضافی خودداری نمایید زیرا ممکن است منجر به بروز مشکلات جدی شود. تا زمانی که هر یک از این داروها را مصرف می کنید، از مصرف الکل خودداری نمایید.

آنتی بیوتیک های خود را طبق دستور مصرف کنید. اگر قرص های جلوگیری از بارداری مصرف می کنید، آنتی بیوتیک ها ممکن است عملکرد قرص های جلوگیری از بارداری را تغییر دهند و به شما توصیه شود سایر اقدامات احتیاطی لازم را برای جلوگیری از بارداری همزمان با مصرف آنتی بیوتیک ها انجام دهید. هر داروی تجویزی دیگری که به شما داده شده است را طبق دستور جراح خود مصرف کنید. در صورت داشتن هر گونه پرسشی لطفاً با جراح خود تماس بگیرید.

پیگیری درمان

ظرف یک هفته نخست پس از جراحی لازم است برای ارزیابی روند بهبود یک مرتبه به جراح خود مراجعه کنید. در این جلسه، شما فرصت خواهید داشت هر گونه پرسش خود را با جراح خود مطرح سازید. جراح شما بهداشت دهانی شما را بررسی خواهد کرد و مروری روی داروهای شما خواهد داشت. علاوه بر این، اگر یک هفته قبل تصاویر رادیوگرافی با اشعه ایکس نگرفته شده باشند، ممکن است در این مراجعه این تصاویر نیز گرفته شوند.

هفته دوم

تورم

تورم شروع به از بین رفتن خواهد کرد و تا انتهای هفته دوم به میزان قابل توجهی کاهش پیدا خواهد کرد.

کبودی

کبودی شروع به از بی رفتن خواهد کرد و تا انتهای هفته دوم از بین رفته است.

بی حسی

احساس لب بالا و صورت شروع به بازگشت خواهد کرد. لب پایین و چانه ممکن است بی حس باقی بمانند. ممکن است مقداری احساس گزگز یا سوزش در هر دو لب بالا و پایین داشته باشید.

مراقبت پس از جراحی فک

مراقبت پس از جراحی فک

باز کردن دهان

برای بازگشت حرکات دهان و باز و بسته کردن آن در دامنه قبل از جراحی باید “فیزیوتراپی” را آغاز کنید. این مهم است زیرا در موارد نادر اسکار می تواند منجر به محدودیت دائمی باز کردن دهان شود. به شنا آموزش داده خواهد شد که رابر بندها (الاستیک ها) را حداقل چهار مرتبه در طول روز خارج کنید و دهان خود را کاملاً باز کنید. می توانید این کار را همراه با مصرف مقداری ایبوپروفن انجام دهید. ۳۰ دقیقه پس از مصرف ایبوپروفن صبر کنید و روی مفاصل فک گرما اعمال کنید. این کارهای اجازه می دهد راحتی شما افزایش پیدا کند. با گذاشتن کیسه یخ روی همان منطقه به مدت ۲۰ دقیقه بلافاصله پس از آن به کاهش التهاب و افزایش راحتی شما کمک خواهد کرد. هدف باید باز کردن دهان بیشتر از ۳۰ میلی متر یا دو انگشت در انتهای هفته باشد.

آناتومی دندان می تواند به دو بخش اصلی تقسیم شود- ریشه و تاج. افرادی که لثه ها و استخوان سالمی دارند، ریشه دندان های آنها با لثه و استخوان پوشیده شده است. تاج بخش قابل مشاهده دندان داخل دهان، بالای خط لثه است. یک ترمیم دندانی که به دندان چسبانده شده است به صورت کامل یا جزئی بخش بیرونی دندان را پوشش می دهد که تحت عنوان روکش یا کلاهک شناخته می شود.

دیگر اصطلاحات مرتبط

آماده سازی روکش

که عبارت است از طرح دندان پس از آنکه تراش داده شده است تا اجازه دهد جای کافی برای قرار گیری روکش دندانی ایجاد شود. طرح آماده سازی به موادی بستگی دارد که روکش از آن ساخته خواهد شد، پر شدگی های قبلی، شکستگی ها، و درمان ریشه. باید مقدار کافی از ساختار دندانی برای چسبیدن روکش به آن وجود داشته باشد.

حاشیه

حاشیه عبارت است از لبه های روکش دندان که با سطوح آماده شده دندان تماس پیدا می کنند. این سطوح نیاز دارند صاف و صیقلی باشند بدون آنکه هیچ شکاف و فاصله یا لبه ای وجود داشته باشد.

کاسپ ها

کاسپ ها بخش های نوک تیز و برآمده دندان هستند که اصلی ترین ابزارها برای خرد کردن و جویدن غذا می باشند. وقتی یک کاسپ در نتیجه پوسیدگی یا شکستگی آسیب دیده باشد، دندان نیاز به روکش دارد تا از بروز آسیب های بیشتر جلوگیری نماید.

روکش های پارسیل/ آنله

اینها ترمیم هایی هستند که تنها بخشی از کاسپ های دندان ها، و نه همه آنها، را پوشش می دهند. این ترمیم های دندانی به عنوان اقداماتی محافظه کارانه برای حفظ هر چه بیشتر ساختار دندان ها انتخاب می شوند. وقتی شرایط اجازه دهند، آنها نوع ترمیم ترجیحی تاج دندان هستند.

ونیر دندانی

ونیرهای پرسلن روکش های پارسیل هستند که تنها قسمت جلو و سطح جونده دندان ها را پوشش می دهند. این ترمیم های تمام سرامیکی معمولاً معمولاً روی سطح جلوی دندان ها قرار داده می شوند تا رنگ یا شکل دندان ها را تغییر دهند یا به تقارن و تعادل لبخند بیفزایند. از آنجا که گاهی اوقات آنها روی دندان های کج قرار می گیرند، گاهی اوقات درمان با ونیرهای دندانی تحت عنوان “ارتودنسی فوری” شناخته می شود.

روکش موقتی/ روکش موقت دندان

اینها روکش های موقتی هستند که تا زمانی که منتظر ساخت روکش های دندانی نهایی توسط لابراتوار و دریافت آنها هستید، روی دندان های شما قرار داده می شوند. روکش های دندامی موقت نباید برای مدت زمانی طولانی روی دندان ها باقی بمانند زیرا آنها از مواد ضعیفی ساخته می شوند و با یک چسب ضعیف چسبانده می شوند که دندان را برای مدت زمان طولانی سیل نخواهد کرد. گاهگاهی، یک روکش موقت عمداً توسط دندانپزشک برای مدت زمانی طولانی روی دندان ها باقی خواهد ماند تا اطمینان حاصل شود هر گونه درد یا علائم دیگری از بین رفته اند.

روکش دندانی چه زمانی لازم است؟

موقعیت های مختلفی وجود دارند که در آنها ممکن است لازم باشد دندان ها با روکش های دندانی احیاء شوند. برخی از شایع ترین شرایط عبارتند از:

پر شدگی وسیع

وقتی دندان یک حفره یا شکستگی داشته باشد که نیمی یا بیشتر از پهنای دندان را درگیر کرده باشد، لازم است با یک روکش دندانی پوشش داده شود. علت این است که مقدار باقی مانده از دندان اطراف یک پر شدگی بزرگ آنقدر ضعیف است که مستعد شکسته شدن است. گاهی اوقات یک پر شدگی بزرگ که مدتی داخل دهان بوده است، لازم است با یک روکش تعویض شود زیرا دندان از خود علائم فشار و شکستگی اطراف پر شدگی را نشان داده است.

درمان ریشه

درمان ریشه (عصب کشی دندان) دندان را به صورت یک حفره تو خالی باقی می گذارد و باعث می شود دندان باقی مانده مستعد شکسته شدن باشد. بنابراین، دندانی که تحت درمان ریشه قرار گرفته است تقریباً همیشه بلافاصله نیاز به احیاء با یک روکش دارد تا از شکسته شدن آن پیشگیری نماید.

روکشهای دندانی

روکشهای دندانی

دندان ترک خورده

این زمانی است که در آن بیمار داخل دندان خود ترکی دارد که هنگامی که به شکلی خاص با آن غذا جویده می شود، موجب بروز درد می شود. جویدن موجب وارد آمدن فشار روی خطوط ترک خوردگی می شود که باعث می شوند احساس شود اجزاء دندان در حال جدا شدن از یکدیگر هستند. روکش دندانی اجزاء دندان را کنار یکدیگر نگه می دارد و فشار را به صورت یکسان روی همه سطح دندان مجدداً توزیع می کند، و در اکثر موارد بهتر است یک روکش موقتی مدتی روی دندان باقی بماند تا اطمینان حاصل شود که درد از بین رفته است و دندان نیاز به درمان ریشه ندارد.

روکشهای دندانی

روکشهای دندانی

شکستگی کاسپ دندان

کاسپ های دندان ها پیوسته در نتیجه تروما یا وجود یک پر شدگی بزرگ می شکنند. از آنجا که کاسپ ها بخشی از دندان ها هستند که هنگام جویدن بیشترین فشار را می گیرند، لازم است آنها به طور کامل پوشش داده شوند یا دندان یا پر شدگی آن به شکسته شدن ادامه خواهند داد. گاهی اوقات، دندان تا استخوان شکسته می شود و لازم است فرایند افزایش طول تاج دندان انجام شود. به این معنا که نیاز است استخوان و لثه ها تا زیر لبه بخش شکسته شده دندان تراشیده شوند تا بتوان لبه های روکش را روی ساختار سالم، و محکم دندان قرار داد.

ساییدگی شدید دندان ها

در صورتی که فردی عادت ساییدن و فشردن دندان ها روی یکدیگر (براکسیسم یا دندان قروچه) را داشته باشد، دندان ها به مرور زمان کوتاه تر خواهند شد. علاوه بر این، دندان ها در نتیجه خوردگی با اسید در نتیجه رفلاکس اسید معده (GERD)، پر خوری، یا رژیم غذایی حاوی اسید زیاد می توانند ساییده شوند. گاهی اوقات، مینای دندان ها به طور کامل ساییده می شود و دندان های کوچک و نرم باقی می مانند. به مرور زمان بایت می تواند فرو برزید (فشرده و کوتاه به نظر برسد) و تنها راه برای احیاء دندان ها به اندازه معمول، پوشش دادن آنها با روکش های دندانی است.

روکشهای دندانی

روکشهای دندانی

ظاهر نامطلوب دندان ها

دندان هایی که به دلیل رنگ، شکل، یا فاصله بین آنها ظاهر نامطلوبی دارند با روکش ها می توانند به گونه ای اصلاح شوند که بسیار زیباتر و طبیعی تر به نظر برسند. ونیرهای دندانی راه محافظه کارانه بسیار کارآمد و مؤثری برای بهبود ظاهر جلوی دندان ها هستند. آنها می توانند به گونه ای ساخته شوند که بسیار طبیعی به نظر برسند، و گاهی اوقات حتی نیاز به نیازی به آماده سازی یا تراشیدن دندان های موجود نیست.

دلایل دیگر

روکش ها روی ایمپلنت های دندانی نیز قرار می گیرند تا فضای خالی به جا مانده از افتادن دندان ها را پر کند. راه دیگر برای پر کردن این فاصله ها بریج های دندانی است، که از روکش های دندانی روی دندان کنار فضای خالی و دندان مصنوعی در وسط تشکیل شده است. در صورتی که دندان لق شود، روکش ها می توانند روی چند دندان قرار بگیرند و به یکدیگر اسپلینت شوند  تا ثبات بیشتری به آنها بدهند.

چه نوع ایمپلنت های دندانی در دسترس هستند؟

روکش های دندانی را می توان از آلیاژ طلا، برخی دیگر از آلیاژ فلزات، فلز ضد زنگ، تمام پرسلن/ تمام سرامیک، رزین کامپوزیت، یا پرسلن روی سطح خارجی و جوش خورده با فلز یا زیرکونیا داخل آن ساخت.

در برخی موارد، روکش های سرامیکی می توانند با فناوری CAD/CAM و با تراش روکش ها از بلاک های پرسلن در مطب دندانپزشکی ساخت، بدون آنکه نیاز باشد از روکش های موقت استفاده شود یا لابراتوار دندانپزشکی نیاز باشد. همه انواع روکش های دندانی مزایا و معایب خاص خود را دارند.

  • روکش هایی که از فلز ضد زنگ ساخته می شوند برای پوشش دادن دندان های شیری کودکان استفاده می شوند.
  • روکش هایی که از طلا ساخته می شوند از گذشته با دوام ترین روکش ها بوده اند و کمترین میزان تراش دندان را نیاز دارند.
  • مزیت اصلی روکش های پرسلن زیبایی آنها است، در حالی که انواع جدیدتر روکش های سرامیکی از دوام بیشتری نسبت به قبل برخوردار هستند.
روکشهای دندانی

روکشهای دندانی

فرایند دریافت روکش های دندانی

فرایند دریافت روکش های دندانی عبارت است از ابتدا بی حس کردن دندان ها با استفاده از بی حس کننده های موضعی. در صورتی که دندان شکسته باشد یا درمان ریشه روی آن انجام شده باشد، لازم خواهد بود ابتدا ساخته شود- پر شدگی که مقدار کافی از دندان را برای نگهداشتن روکش روی خود احیاء می کند. سپس دندان تراشیده می شود تا جای کافی برای قرار گیری روکش ها فراهم شود، سپس با استفاده از ماده بتونه مانندی، یا یک اسکنر دیجیتالی، از دندان های آماده شده قالب گرفته می شود. سپس دندانپزشک تناژ رنگ دندان های بیمار را با استفاده از راهنمای رنگ مشخص خواهد کرد یا از دندان ها عکس خواهد گرفت تا به تکنیسین لابراتوار کمک کند روکشی بسازد که همرنگ بقیه دندان های بیمار باشد. با استفاده از رزین یا مواد آکریلیکی با استفاده از قالب گیری با استنت دندان های اصلی، یک روکش موقت ساخته خواهد شد. این روکش موقتی با نوعی چسب موقت به دندان ها چسبانده می شود به گونه ای که وقتی روکش دائمی آماده می شود، می تواند به راحتی خارج شود.

معمولاً چند هفته بعد از قرار گیری روکش های موقتی، بیمار برای بار دوم به مطب مراجعه می کند. در طول این ویزیت، ممکن است لازم باشد دندان ها مجدداً بی حس شوند، البته ممکن است نیازی هم به این کار نباشد، سپس روکش های موقت برداشته می شوند. روکش دائمی روی دندان قرار می گیرد و از نظر چگونگی تناسب، بایت، و نیز صاف و صیقلی بودن حاشیه ها مورد بررسی قرار می گیرد. پس از انجام تنظیمات لازم و ضروری، روکش با چسب دائمی دندانپزشکی چسبانده می شود.

روکشهای دندانی

روکشهای دندانی

آیا دریافت روکش های دندانی با هیچ دردی همراه است؟

دندانی که احیاء می شود بی حس می شود به گونه ای که در طول روند آماده سازی برای دریافت روکش هیچ دردی وجود نداشته باشد. این نیاز به تزریق لیدوکائین یا هر بی حس کننده موضعی به لثه است. پس از اتمام فرایند و از بین رفتن اثر داروی بی حسی ممکن است بیماری با روکش موقت خود مقداری حساسیت یا در لثه های اطراف دندان مقداری سوزش احساس کند. درد بسیار ناچیز است گرچه خیلی هم طول نخواهد کشید.

آیا هیچ ملاحظات خاصی برای دریافت روکش های دندانی در طول دوران بارداری وجود دارد؟

در صورت امکان برای فرایندهای انتخابی دندانپزشکی بهتر است تا پس از دوران بارداری صبر کنید تا فشار روی مادر و جنین به حداقل برسد. دریافت روکش های دندانی اغلب نتیجه شکستگی ناگهانی یا دیگر موقعیت های اجتناب ناپذیر است، و ممکن است لازم باشد درمان بلافاصله انجام شود. موادی که برای ساخت روکش های دندانی استفاده می شوند همگی برای دوران بارداری بی خطر هستند، بنابراین در صورت لزوم، امکان دریافت روکش های دندانی در طول دوران بارداری وجود دارد.

پس از دریافت روکش های دندانی چه مشکلاتی ممکن است بروز پیدا کنند؟

گاهی اوقات آماده سازی روکش های دندانی فشار زیادی به دندان ها وارد می کند و باعث می شود عصب به طور غیر قابل بازگشتی ملتهب شود. در صورتی که این اتفاق بیفتد، ممکن است دندان نیاز به درمان ریشه داشته باشد.

روکش دندانی چقدر دوام دارد؟

روکش های دندانی به طور میانگین باید ۱۰ تا ۲۰ سال دوام داشته باشند. روکش ها هنوز هم مستعد شکسته شدن و حفره های دندانی هستند، بنابراین هنگام مسواک زدن و نخ دندان کشیدن اطراف روکش مهم است مراقبت زیادی شود تا لازم نباشد خیلی زود نیاز به تعویض داشته باشد. وقتی روکش ها یا وینرهای تمام سرامیک وجود داشته باشند، اغلب توصیه می شود برای محافظت از پرسلن در برابر شکستگی یا افزایش طول عمر روکش ها از محافظ دندان ها استفاده شود.

روکشهای دندانی

روکشهای دندانی

روکش های دندانی چقدر هزینه دارند؟

هزینه دریافت روکش های دندانی می تواند بسته به موادی که استفاده می شوند، و نیز تخصص دندانپزشک و تکنیسین لابراتوار دندانپزشکی می تواند تفاوت بسیاری داشته باشد. عموماً، بیمه های خدمات دندانپزشکی بخشی از هزینه ها را تقبل می کنند، اما مبلغ آن با توجه به هر شرکت بیمه و طرح درمانی متفاوت خواهد بود.

لبخند خوب بسیار مهم است. بر اساس تحقیقات انجام شده، یک لبخند خوب در صدر فهرست چیزهایی قرار می گیرد که افراد وقتی با شخص جدیدی ملاقات می کنند به آن توجه می کنند. علاوه بر این در رده دوم شرایطی – و تنها پس از شخصیت آنها – قرار می گیرد که زنان و مردان در همسر مناسب خود جذاب می پندارند. لبخند زدن در زمان عالی و با صداقت، می تواند حتی مشخص نماید آیا شما برای شغل رویایی خود استخدام شده اید یا خیر. به راستی، شگفت آور نیست که افراد چگونه زمان، پول، و تلاش خود را صرف ایجاد بهترین تغییر در لبخند خود می کنند. شاید اصل داشتن یک لبخند عالی دندان است.

دندان ها می توانند با هر شکل و اندازه ای باشند. گرچه هر کدام در نوع خود منحصر بفرد و زیبا است، برخی از اشکال و اندازه های دندان ها نیاز دارند که توسط دندانپزشک مسیر قرار گیری آنها تغییر پیدا کند. داشتن یک لبخند فوق العاده هزینه دارد. برای برخی افراد این به معنای استفاده از بریس ها و براکت ها است. داشتن بریس ها ممکن است برای برخی افراد ناخوشایند باشد زیرا به معنای چند سال گیر کردن ذرات غذا بین سیم ارتودنسی و زشت شدن لبخند است. علاوه بر این، به معنای مراجعات منظم به ارتودنتیست برای تنظیم بریس ها است. این هرگز خوشایند نیست و شاید کمی از وقت آزاد شما را بگیرد.

با توجه به ناراحتی هایی که براکت ها به بار می آورند، وقتی برداشته می شوند، اکثر افراد انتظار یک نتیجه کامل و بی نقص را دارند. اما همیشه هم اینطور نیست. حتی با کمک بهترین ارتودنتیست ها هم احتمال جلو آمدن دندان ها (فلر شدگی) وجود دارد.

جلو زدگی دندان پس از ارتودنسی

جلو زدگی دندان پس از ارتودنسی

علت جلو آمدن دندان ها بعد از ارتودنسی

فلر شدگی دندان ها که جلو آمدگی لبی دندان های قدامی فک بالا است، اساساً به جلو آمدگی رو به بیرون دندان ها گفته می شود. این شرایط در کودکان نسبتاً شایع است اما می تواند برای افراد بزرگسال و حتی پس از فرایندهای اصلاحی نیز اتفاق بیفتد.

دلایل مختلفی برای جلو آمدن دندان ها وجود دارد که عبارتند از ساختار استخوانی، از دست رفتن حمایت استخوانی، فشردگی بیش از حد دندان ها و باریکی طبیعی قوس دندانی. در اکثر موارد، جلو آمدگی لبی پس از برداشتن براکت های ارتودنسی اتفاق می افتد، وقتی جای کمی داخل دهان وجود دارد.

به لحاظ تاریخی، وقتی برای نخستین بار بریس ها معرفی شدند، مخترع آنها به دانشجویان خود یاد داد که کشیدن دندان لازم نیست. انجام درمان ارتودنسی بدون کشیدن دندان منجر به جلو آمدگی دندان ها می شد در حالی که در حال استراحت لب ها برای بسته شدن خیلی از یکدیگر دور بمانند. در حال حاضر، ارتودنتیست ها دندان نمی کشند مگر آنکه لازم باشد.هدف اصلی حفظ موقعیت خوب بایت و لب است، تا سلامت لثه ها تضمین شود و مجرای تنفسی باز بماند.

جلو زدگی دندان پس از ارتودنسی

جلو زدگی دندان پس از ارتودنسی

آیا جلو آمدگی دندان ها پس از برداشتن براکت ها طبیعی است؟

برداشتن براکت ها قطعاً دلیل خوبی برای جشن گرفتن است. برای برخی افراد، سال ها از زمانی که لبخند خود را بدون آنها دیده اند طول کشیده است. با این حال، این تغییری است که عادت کردن به آن نیاز به گذر زمان دارد. ممکن است شما پرسش هایی در مورد وضعیت دندان ها پس از برداشته شدن براکت ها داشته باشید، و خوشبختانه یک ارتودنتیست یک ارتودنتیست خوب قادر خواهد بود پاسخ درستی به شما بدهد. برای نمونه، آیا جلو آمدگی دندان ها پس از برداشتن براکت ها طبیعی است؟

بر اساس متخصصان دندانپزشکی، همه اینها به میزان جلو آمدگی دندان ها بستگی دارد. به صورت ایده آل، دندان های فک بالا پس از درمان باید روی دندان های فک پایین همپوشانی داشته باشند. صاف و یکدست کردن دندان های کج نیاز به فضا داخل دهان دارد. مقداری جلو آمدگی انتظار می رود. با این حال، این تا اندازه مشخصی خواهد بود. مهم است به خاطر داشته باشید که دندان ها وضعیت و زاویه ای که با آن رشد کرده اند را ترجیح می دهند. دستکاری موقعیت دندان ها در یک فضای محدود آنها را به حرکت رو به جلو وادار می کند. احتمالاً اندکی تغییر زاویه بهترین کاری است که متخصصان می توانند انجام دهند. با این حال، تغییر زاویه نوک دندان ها یکی از علائم عدم ثبات است. در صورتی که خیلی زیاد باشد، باید به دنبال توصیه متخصص دندانپزشکی باشید.

پس از برداشتن براکت ها جلو آمدگی دندان ها را چگونه می توان درمان کرد؟

جلو آمدگی یا انحراف رو به جلوی دندان ها پس از فرایند صاف کردن دندان ها مانند ارتودنسی با براکت ها کاملاً طبیعی است. برای درمان آن، دندان ها نیاز به فضا دارند که به سمت آن حرکت کنند و برای دهان همه افراد اجازه انجام این کار وجود ندارد. برخی افراد حتی متوجه این جلو آمدگی هم نمی شوند. با این حال، در صورتی که این موضوع برای شما آزار دهنده باشد، برخی ابزارها هستند که می توانند به اصلاح آن کمک کنند.

جلو زدگی دندان پس از ارتودنسی

جلو زدگی دندان پس از ارتودنسی

ریتینرها یا اینویزیلاین

ریتینرها مانند بریس ها می توانند به رشد دندان ها شکل دهند و آنها را هدایت کنند. با این حال، مهم است توجه نمایید که ریتینرها یا اینویزیلاین به عنوان درمانی برای انحراف رو به جلوی دندان ها پس از بریس ها برای همه سنین کار نمی کند. افراد کم سن دندان های انعطاف پذیرتری دارند و دستکاری کردن آنها راحت تر است.

کاهش مینای بین دندانی

این کار مستلزم آن است که ارتودنتیست بخشی از دندان ها را بتراشد تا فضای کافی داخل دهان ایجاد کند. این کار به منظور پیشگیری از انحراف خیلی زیاد نوک دندان ها انجام می شود.

کشیدن دو دندان پرمولر اول

برخی موارد وجود دارند که اگر هیچ دندان کشیدنی انجام نشود، جلو آمدگی خیلی زیاد است . نخستین راهکار کشیدن دو دندان پرمولر اول است. اساساً، این فرایند نیاز به کشیدن دو دندان اول پشت دندان های نیش دارد. این به دندان ها فضای کافی برای کشیده شدن رو به عقب را فراهم می آرود، و انحراف رو به جلو را کاهش می دهد.

کشیدن چهار دندان پرمولر

مانند کشیدن دو دندان پرمولر اول، کشیدن دندان های پرمولر معمولاً برای موارد حاد انجام می شود. همه چهار دندان پرمولر اول کشیده می شوند تا فضای کافی برای جلو آمدگی دندان ها فراهم شود.

اصلاح جلو زدگی دندان ها پس از برداشتن براکت ها چقدر زمان می برد؟

اگر متوجه جلو آمدگی دندان ها شدید و می خواهید برای اصلاح آن کاری انجام دهید، پرسشی که روی ذهن شما سنگینی کند احتمالاً این است که: چقدر طول می کشد جلو آمدگی دندان ها پس از بریس ها اصلاح شود؟

پاسخ به این بستگی دارد کدام درمان برای شما مناسب تر است. بسته به وخامت جلو آمدگی دندان ها چند ماه طول می کشد. با این حال، به خاطر داشته باشید که هر راهکاری باشد لازم است دندان ها صاف و یکدست شوند. در برخی موارد، ممکن است لازم باشد مجدداً براکت ها روی دندان ها قرار بگیرند.

نکته پایانی که باید به خاطر داشته باشید این است که تنها به خاطر بروز این مشکل نباید روی درمان ارتودنسی چشم ببندید زیرا به راحتی قابل حل است و لبخندی که لایق آن هستید برای شما خلق خواهد شد.

اگر احساس می کنید که دندان های شما به صورت نامتناسبی کوتاه یا بلند هستند یا مشکل شما کج و معوج بودن خط لثه است، دندانپزشکان به راحتی می توانند با یک جراحی لثه ساده که تحت عنوان کانتور لثه نامیده می شود این مشکلات را برطرف کنند و تغییری اساسی در کل ظاهر شما بوجود بیاورند. در برخی موارد، بیماران ممکن است بخواهند در طول جلسه اصلاح لبخند خود، کانتورینگ لثه ها را با دیگر فرایندهای زیبایی ترکیب کنند.

آیا لیفت لثه برای من مناسب است؟

بسیاری از بیماران از نحوه تأثیر گذاری بافت لثه آنها روی ظاهرشان ناراحت هستند و در نتیجه ممکن است حتی از لبخند زدن پرهیز نمایند. اگر شما نیز نگران تأثیر گذاری لثه های خود روی لبخند خود هستید، ممکن است لیفت لثه گزینه مناسبی برای شما باشد.

کانتور لثه

کانتور لثه

لیفت لثه بیشتر برای برطرف نمودن چه مشکلاتی استفاده می شود؟

لثه های نامتقارن

برخی افراد خط لثه غیر همسطحی دارند، که می تواند نتیجه آسیب های دندانی یا نقائص مادرزادی باشد. این شرایط می تواند باعث شود دندان ها ظاهر کج یا بد شکلی داشته باشند. کانتورینگ لثه ها می تواند تقارن را به لبخند شما بیاورد و ظاهر کلی شما را بهبود دهد.

بزرگی لثه ها

بافت اضافی لثه می تواند روی دندان ها امتداد داشته باشد و باعث شود آنها ظاهر کوچک یا غیر یکسانی داشته باشند. علاوه بر این، این فرایند که تحت عنوان “لبخند لثه ای” به آن اشاره می شود می تواند باعث از بین رفتن زیبایی ظاهری شود. کانتورینگ لثه ها بافت اضافی لثه را از بین می برد و شکل خط لثه باقی مانده را تغییر می دهد، و مقدار بیشتری از ساختار دندان را نشان می دهد.

شکاف لثه

افرادی که در حالی متولد می شوند که بافت لثه آنها فوق العاده نازک است ممکن است دچار شکاف یا بریدگی در لثه شوند. این وضعیت می تواند نتیجه برخی شرایط خاص لثه، مانند ژنژیویت زخمی نکروز دهنده (NUG) نیز باشد. شکاف لثه ها اگر درمان نشده باقی بماند، می تواند در دراز مدت تأثیر منفی روی سلامت دهان داشته باشد.

فرو رفتگی های لثه

فرو رفتگی لثه که مشخصه ویژه آن عقب رفتگی لثه در نزدیکی حاشیه های لثه  است ممکن است نتیجه بیماری پریودنتال (لثه) یا عوامل ژنتیکی باشد. مانند شکاف لثه، این وضعیت نیز اگر به موقع درمان نشود می تواند منجر به مشکلات پیچیده تری شود.

بیماران قبل از انجام هر گونه فرایند زیبایی باید سلامت کلی دهان و دندان های آنها در وضعیت خوبی باشد. بویژه، بیماری پریودنتال ممکن است باعث شود شما گزینه خوبی برای لیفت لثه نباشید. با این حال، دندانپزشک شما اغلب می تواند این بیماری را در مطب خود درمان کند تا شرایط لازم برای انجام فرایند در آینده فراهم شود.

کانتور لثه

کانتور لثه

فرایند لیفت لثه چگونه انجام می شود؟

قبل از انجام لیفت لثه، دندانپزشک با شما ملاقات خواهد داشت تا راجع به اهداف درمان صحبت کند. دندانپزشک ممکن است از دندان های بیمار عکس هایی بگیرد تا به عنوان مرجع برای کمک به درک نتایج قابل دستیابی استفاده شوند. در صورت لزوم، ممکن است با قلم مخصوص مستقیماً روی لثه ها خط هایی بکشد تا بتوانید مشاهده کنید خط لثه شما تا کجا بالا برده خواهد شد.

وقتی یک برنامه مناسب برای شما طراحی شد، دندانپزشک لثه های شما را بی حس کننده موضعی بی حس خواهد کرد تا در طول فرایند راحت باشید. گرچه این در اکثر موارد کافی است، اما دندانپزشک در صورت لزوم می تواند بی حسی اضافی عمیق تری استفاده کند. وقتی کاملاً احساس راحتی داشتید، دندانپزشک یک لایه نازک از بافت لثه را بر می دارد و با استفاده از تکنیک ها و فناوری های پیشرفته خیلی با دقت عمل می کند، به گونه ای که فرایند تأثیری روی بقیه بافت های لثه نداشته باشد.

در حالی که ما می توانیم لیفت لثه را به عنوان یک درمان مستقل انجام دهیم، اما ترکیب آن با دیگر راهکارهای زیبایی مانند ونیرهای پرسلاین یا باندینگ دندان ها برای تغییر کامل کل لبخند نیز آسان است. اغلب، ترکیب کردن این فرایند ها بخشی از اصلاح سفارشی لبخند شما است، که دو یا چند درمان زیبایی را در یک برنامه جامع ترکیب می کند

کانتور لثه

کانتور لثه

مزایای لیفت لثه

لیفت لثه فرایندی همه کاره است که طیف وسیعی از مزایای زیبایی را ارائه می دهد. به عنوان مثال، این فرایند:

  • می تواند بافت اضافی را حذف کند: لثه ها باید قابی برای لبخند ما باشند، و هرگز نباید نقطه کانونی باشند. کاهش مقدار صحیحی از بافت لثه مقدار بیشتری از ساختار دندان ها را قابل مشاهده می کند که زیر لثه پنهان شده بودند. در نتیجه، دندان ها با لبخند متناسب تر به نظر می رسند.
  • می توانند تعادل را به لبخند شما بیاورند. یک خط لثه غیر همسطح می تواند باعث شود لبخند شما دندانه دار یا ناسالم به نظر برسد. تغییر شکل خط لثه می تواند ظاهر کلی لبخند را بهبود ببخشد، تقارن بیشتری خلق کند، و اجازه دهد لثه ها با ظرافت دندان ها را قاب بگیرند.
  • نتایج دائمی ارائه می دهد. وقتی بافت اضافی لثه برداشته شد، هرگر مجدداً رشد نخواهد کرد. بنابراین، بیماران می توانند چندین سال آتی از لبخند جدید خود لذت ببرند. مهم است دقت نمایید که ممکن است مقادیری از استخوان حمایت کننده نیز برداشته شود. این کار مانع رشد مجدد لثه در آینده می شود.
  • بی خطر و مؤثر است. گرچه هر جراحی خطراتی با خود به همراه دارد، اما لیفت لثه ها یکی از بی خطرترین فرایندهای موجود است. در طول جلسه مشاوره اولیه، دندانپزشک در مورد سوابق پزشکی شما با جزئیات گفتگو خواهد کرد تا اطمینان حاصل نماید که هیچ ربطی به درمان نخواهد داشت.

لیفت لثه ها می تواند تأثیرات باور نکردنی روی ظاهر لبخند شما داشته باشد و به شما لبخندی متناسب تر ببخشد. پس از فرایند، برخی بیماران ممکن است به طور کلی از لبخند زدن احساس اعتماد به نفس و راحتی بیشتری داشته باشند، که می توانند تأثیر قابل توجهی روی زندگی اجتماعی و حرفه ای آنها داشته باشد.

گرچه نتایج باور نکردنی هستند، خود فرایند فوق العاده محافظه کارانه است. بیشتر بیماران ناراحتی اندکی را در طول دوره بهبود گزارش داده اند، که تا میزان زیادی به دلیل این حقیقت است که هیچ بخیه ای نیاز نیست. گرچه ممکن است متوجه مقداری تورم شوید، اما  عموماً ظرف چند روز از بین خواهد رفت، و به شما اجازه خواهد داد از تأثیرات کامل درمان خود لذت ببرید.

کانتور لثه

کانتور لثه

آیا لیفت لثه هیچ خطری با خود به همراه دارد؟

درست مانند هر فرایند جراحی دیگری، لیفت لثه ها خطراتی با خود به همراه دارد. با این حال، مشکلات نادر هستند، و عموماً می توانند با رعایت دستور العمل های بعد از جراحی که توسط دندانپزشک در اختیار شما قرار می گیرند اجتناب شوند. در صورتی که متوجه موارد زیر شدید، بلافاصله با دندانپزشک خود تماس بگیرید:

  • خونریزی مداوم که بیشتر از دو روز طول می کشد.
  • خونریزی شدید که در فعالیت های معمول روزمره اختلال ایجاد می کند.
  • ناراحتی که دیگر با داروهای تجویزی قابل کنترل نیست.
  • التهاب شدید یا دیگر علائم عفونت.
  • بانداژی که روی محل جراحی قرار گرفته است شل شده یا زودتر از موعد خارج شده است.
  • به طور کلی، لیفت لثه ها خطر بسیار اندک عفونت پس از جراحی را با خود به همراه دارد. با این حال، اگر اتفاق بیفتد، احتمالاً دندانپزشک برای شما یک دوره آنتی بیوتیک خوراکی تجویز خواهد کرد تا مشکل را برطرف نماید.

جراحی پیوند لثه

اگر تحلیل لثه سلامت ظاهر شما را تحت تأثیر قرار داده است، فرایندی به نام پیوند لثه ممکن است پیشنهاد شود. گرچه ممکن است ترسناک به نظر برسد، ما انواع فرایندهای پیوند لثه توسط دندانپزشک عمومی با گذراندن آموزش های تخصصی در این زمینه، و نیز پریودنتیست (متخصص در زمینه بافت های لثه) انجام می شوند.

پیوند لثه عبارت است از جایگذاری با دقت مقدار اندکی بافت جدید در منطقه ای که در حال حاضر مقدار اندکی یا هیچ بافتی از لثه ها باقی نمانده است- و عموماً به منظور پیشگیری از تحلیل بیشتر لثه ها یا برای پوشش دادن سطح ریشه های دندان هایی توصیه می شوند که بدون پوشش باقی مانده اند. بافتی که برای این فرایند استفاده می شود ممکن است از منابع مختلفی گرفته شود اما معمولاً از سقف دهان (پلیت یا کام) برداشته می شود، البته پس از بی حسی موضع به منظور راحتی بیمار. سپس این بافت با دقت و ظرافت، با استفاده از نخ های بخیه ای که ظریف تر از موی انسان هستند، در محل مورد نظر بخیه زده می شود.

روند بهبودی طبیعی بدن پس از تکمیل فرایند آغاز می شود. در طول این مدت، عروق خونی جدید درون بافت پیوندی رشد می کنند و کمک می کنند این بافت با بافت اطراف خود جوش بخورد و یکی شود. یک پیوند لثه موفق می تواند مشکلاتی مانند حساسیت لثه ها، و تحلیل بیشتر لثه ها را کاهش دهد، و زیبایی لبخند شما را نیز بهبود ببخشد.

از کجا می توان متوجه شد نیاز به پیوند لثه داریم؟

اغلب شما به وضوح می توانید مشکل را ببینید یا احساس کنید. از بین رفتن پوشش ریشه های دندان ها می تواند باعث شود آنها بسیار بلندتر، و به طور کلی تیره تر از تاج سفید دندان های شما به نظر برسند. تحلیل لثه ها شرایطی است که می تواند با بالا رفتن سن افزایش پیدا کند. اما مشکلات تحلیل لثه به ظاهر و زیبایی ختم نمی شوند، آنها می توانند تأثیر جدی روی سلامت دهان شما داشته باشند.

داخل دهان، بافت لثه مانعی بوجود می آورد که در برابر تأثیرات شدید مکانیکی (و میکروبی) خوردن، جویدن، و گاز زدن مقاومت می کند. لثه ها ممکن است به دلایل مختلفی شروع به تحلیل رفتن کنند. یکی از آنها بهداشت بد دهانی است که هم مسواک زدن ناکافی را شامل می شود که باعث تجمع پلاک های دندانی می شود، و هم مسواک زدن محکم، که باعث خوردگی بافت ها می شود. اشیاء خارجی داخل دهان که روی لثه ها سایش دارند، مانند پروتزهای مصنوعی متحرک، انواع پیرسینگ هایی که به لثه ها برخورد می کنند، یا حتی ناخن ها هم می توانند با تحلیل لثه ها ارتباط داشته باشند.

وقتی ریشه های دندان ها محافظت بافت سالم لثه های خود را از دست می دهند، می توانند به دماهای گرم و سرد فوق العاده حساس شوند، و وقتی بسیاری از غذاها و نوشیدنی ها را مصرف می کنید موجب بروز درد شوند. بدتر از همه اینکه، از دست رفتن بافت لثه باعث می شود باکتری ها راحت تر به ریشه های دندان ها نفوذ کنند و موجب پوسیدگی آنها شوند- یا به خاطر کوچکترین ترومایی منجر به تحلیل سریع لثه ها شوند. در هر صورت، نتیجه نهایی ممکن است لق شدن دندان ها باشد. به همین دلیل است که درمان صحیح تحلیل لثه ها مهم است.

کانتور لثه

کانتور لثه

فرایند پیوند لثه

پس از یک معاینه کامل و بررسی دندان ها، لثه ها و سلامت کلی، ممکن است فرایند پیوند لثه ها پیشنهاد شود. بافتی که در این فرایند استفاده می شود ممکن است از منابع مختلفی گرفته شود: منطقه ای کنار منطقه تحیلیل رفته، از سخت کام؛ یا بافت اهدا شده از فرد دیگری، که به صورت پزشکی فراوری شده است تا برای استفاده خطری نداشته باشد.

روش های مختلفی برای انجام پیوند لثه وجود دارد. برای مثال، اگر بافت لثه را از قسمتی از دهان از دست داده باشید که وقتی می خندید یا حرف می زنید چندان در معرض دید قرار نداشته باشد، بافت اضافی می تواند آنجا قرار داده شود تا از تحلیل بیشتر جلوگیری شود بدون آنکه سعی شود سطح ریشه دندان ها به طور کامل پوشش داده شود. این فرایند تحت عنوان پیوند آزاد لثه شناخته می شود (زیرا بافت از خود منبع خون خود جدا شده است)، و انجام آن حدود ۴۵ دقیقه طول می کشد. نتایج آن با نرخ موفقیت بالا قابل پیش بینی هستند. اگر هدف پوشش دادن سطوح ریشه باشد، فرایند پیچیده تر می شود و مدت زمان بیشتری طول خواهد کشید اما موفقیت آمیز خواهد بود.

فرایند پیوند عموماً تحت بی حس یموضعی انجام می شود و به طور کلی کاملاً بدون درد است. بعد از جراحی هم ناراحتی اندکی تجربه خواهید کرد، حتی اگر بافت از پلیت شما برداشته شده باشد، زیرا منطقه اهدا کننده معمولاً با یک ماده آرام بخش و مایع شبیه بانداژ پوشش داده می شود. خوشبختانه، ناراحتی که شما دارید می تواند با مصرف مسکن های OTC و داروهای ضد التهاب تجویزی بهبود پیدا کند، و به طور کلی موقتی و گذرا است. علاوه بر این، ممکن است رژیم غذایی نرم به مدت یک هفته یا بیشتر توصیه شود، که بافت را قادر می سازد کاملاً بهبود پیدا کند؛ در غیر اینصورت، فعالیت های طبیعی شما محدود نخواهند شد.

کانتور لثه

کانتور لثه

کانتورینگ لثه ها، شامل لیفت لثه ها و نیز پیوند لثه ها، فرایندی  است که با اهداف سلامتی و زیبایی انجام می شوند.

کانتورینگ دندان نوعی فرایند زیبایی دندانپزشکی است که تغییرات جزئی در شکل، ارتفاع، و سطح دندان ها ایجاد می کند. این فرایند می تواند نقائص جزئی دندان ها بر اساس فرمول دندان های شما برطرف نماید و زیبایی لبخند شما را ارتقاء دهد. در این مقاله اطلاعات لازم در مورد این فرایند را ارائه خواهیم داد تا قبل از تصمیم گیری برای انجام آن از آینده آن و شرایط لازم برای انجام آن اطلاع داشته باشید.

کانتور دندان چیست؟

نقائص جزئی دندان ها می تواند توجه غیر ضروری مخاطب را به خود جلب کند. وقتی شخص مشغول حرف زدن می شود یک لب پر شدگی کوچک روی دندان های جلو، یک دندان نیش نوک تیز، یا یک دندان کمی بزرگتر اغلب باعث جلب توجه می شوند. کانتورینگ دندان ها راه حلی برای این مشکل ارائه می هد که کمتر تهاجمی است.

این فرایند عبارت است از برداشتن مقادیر اندکی از مینای دندان ها که باعث عدم هماهنگی با دندان ها مجاور می شود. مینای دندان تراش داده می شود تا به شکل مطلوب برسد. سپس دندان صاف و صیقلی می شود تا نتیجه خوشایندی داشته باشد. این فرایند معمولاً روی دندان هایی انجام می شود که بیشتر در معرض دید قرار دارند: دندان های پیشین و دندان های نیش.

کانتور دندان ها برای برطرف کردن چه مشکلاتی استفاده می شود؟

کانتور دندان ها را می توان برای اصلاح هر گونه مشکل مربوط به زیبایی دندان ها استفاده کرد. برخی از این مشکلات عبارتند از همپوشانی دندان ها روی یکدیگر، ارتفاع غیر همسطح، و لبه های ناصاف و تیز. علاوه بر این، می تواند برای اصلاح مشکلات بایت، از جمله تماس غیر عادی و نامنظم دندان ها با یکدیگر هنگام بستن بایت نیز استفاده شود. بعلاوه، از این فرایند می توان برای زنانه تر یا مردانه تر کردن ظاهر دندان ها استفاده کرد.

کانتورینگ یا تراش مینای دندان

کانتورینگ یا تراش مینای دندان

فرایند کانتورینگ دندان ها چگونه انجام می شود؟

نخستین گام این فرایند عبارت است از معاینه دندان ها توسط دندانپزشک و بررسی الگوی دندان ها و اینکه آیا کانتورینگ هیچ تأثیری روی چهره شما خواهد داشت یا خیر. دندانپزشک بررسی خواهد کرد آیا این فرایند لبخند شما را بهبود خواهد داد یا مشکلات دیگری که ممکن است داشته باشید را می تواند اصلاح نماید. در این گام اطمینان حاصل خواهد شد که پس از کانتور دندان ها نه تنها دندان ها بهتر بلکه سالم تر نیز به نظر خواهند رسید.

برخی موقعیت ها نیاز به تغییر شکل سطوح ریشه دندان دارند تا از لثه ها در برابر عفونی شدن محافظت شود. در چنین موقعیت هایی، باید یک تصویر رادیوگرافی با اشعه ایکس از دندان ها گرفته شود تا دندان ها به صورت انتخابی تغییر شکل داده شوند بدون آنکه به بافت های داخلی دندان آسیبی وارد شود، که دارای عصب و عروق خونی هستند. با این حال، بخش اصلی فرایند تنها شامل تغییر شکل مینای دندان ها می شود که هیچ عصبی ندارد. بنابراین، فرایند بدون دردی است و هیچ بی حس کننده موضعی نیاز نیست.

فرایند کانتورینگ در کمتر از نیم تا یک ساعت انجام می شود. این خبر کاملاً آرامش بخش است زیرا بیماران تنها لرزش دستگاه را روی دندان های خود احساس خواهند کرد. سپس دندان ها صاف و صیقلی می شوند تا درخشش زیبا و طبیعی به دندان ها داده شود. دندانپزشک از لیزر یا ابزار سندبلاست برای برداشتن مقدار اندکی از مینای دندان ها استفاده می کند. قبل از صیقل دادن، ممکن است از نوارهای باریک، مانند کاغذ سنباده، برای تغییر شکل دندان ها استفاده شود.

نتایج می توانند بلافاصله قابل مشاهده باشند: یک چیدمان زیبا از دندان های یک شکل و یکدست. برای نتایج جذاب تر، کانتور دندان ها ممکن است با سفید کردن دندان ها ترکیب شود. این ظاهری خارق العاده، جوانتر، و جذاب تر به دندان های شما می دهد، که لبخند شما را زنده تر می کند.

کانتورینگ دندان ها ممکن است به عنوان بخشی از درمان ارتودنسی نیز لازم باشد. به عنوان مثال، ممکن است در مواردی استفاده شود که مقداری فضای اضافی لازم است و دندان ها دچار فشردگی زیادی هستند. دندانپزشک بین دو دندان جلوی دهان را می تراشد تا آنها را بیشتر حرکت دهد. به همین ترتیب، بیمارانی که نیاز به بریس های اینویزیلاین دارند، ممکن است به این فرایند نیاز داشته باشند. دندانپزشک دندان ها را می تراشد تا مقدار اندکی فضا بین آنها ایجاد شود. این کار اجازه می دهد دندان ها راحت تر به جای ایده آل خود حرکت کنند. این فرایند با کمک یک نرم افزار کامپیوتری طراحی می شود که به دندانپزشک نشان می دهد دقیقاً کدام بخش های دندان ها نیاز به تراشیده سدن دارند.

گاهی اوقات، تغییر شکل دندان ها باعث می شود آنها نسبت به غذاهای سرد و گرم حساس تر شوند. با این حال، حساسیت تنها چند روز طول خواهد کشید.

کانتورینگ یا تراش مینای دندان

کانتورینگ یا تراش مینای دندان

مزایای کانتورینگ دندان ها

بدون نیاز به جراحی

این یک فرایند ساده است که هیچ گونه جراحی نیاز ندارد.

بدون درد بودن

در حین انجام فرایند به بیماران اطمینان داده می شود که تنها شامل برداشتن مقداری از مینای دندان است که هیچ عصبی ندارد. این فرایند آرام است و اکثر بیماران هیچ داروی بی حس کننده ای نیاز ندارند.

بدون نیاز به هیچ دوره بهبودی

پس از انجام فرایند کانتور دندان ها، شما می توانید به منزل بروید و فعالیت های روزانه خود را ادامه دهید. بیمار پس از آن نیازی به بستری شدن یا استراحت کردن ندارد.

مقرون به صرفه و قابل استطاعت بودن

هزینه انجام این فرایند بسیار پایین است و اگر لازم باشد در نتیجه تروما یا تصادف انجام شود، بیمه هزینه آن را تقبل خواهد کرد.

این فرایند کم هزینه تر از فرایندهای درمانی دیگر مانند باندینگ یا ونیرهای پرسلاین است. زیرا برای اناج کانتورینگ لازم نیست بیمار برای هیچ ماده ای هزینه پرداخت کند. تنها باید هزینه زمان دندانپزشک پرداخت شود. بنابراین کانتورینگ یک فرایند جایگزین بهتر و ارزان تر برای بهبود لبخند است. بعلاوه، نتایجی دائمی در بر خواهد داشت. در حالی که فرایندی مانند ونیرهای دندانی نیاز به تعویض هر چند سال یک مرتبه دارند.

کانتورینگ یا تراش مینای دندان

کانتورینگ یا تراش مینای دندان

زدودن نقائص دندان می تواند خطر پوسیدگی های دندانی و بیمار های لثه را کاهش دهد

زیرا نقائص برطرف می شوند و سطوحی که محل مناسبی برای انباشته شدن تارتار و پلاک دندان هستند کاهش پیدا می کنند. دندان هایی که صاف و صیقلی تر هستند برای تمیز کردن و پاکسازی طبیعی تر هستند.

وقتی نوبت به ظاهر می رسد، تغییرات جزئی که از طریق کانتور دندان ها حاصل می شوند می توانند تفاوت های بزرگی ایجاد کنند. اگر نقائص کوچک دندان های شما تأثیر چشمگیری روی ظاهر لبخند شما داشته باشند، این فرایند همان چیزی است که شما نیاز دارید. این فرایند سریع است، که باعث می شود روشی مناسب برای افرادی باشد که می خواهند نقائص دندان های آنها در یک جلسه برطرف شوند.

بهترین گزینه های برای کانتور دندان ها افرادی هستند که لثه ها و دندان هایی سالم دارند، عفونت لثه، پوسیدگی دندان، و درمان ریشه ندارند.

تقارن صورت تغییری است که با وجود نا هماهنگی بین دو طرف صورت تعریف می شود. یعنی در صفحه عمودی جلوی صورت، یکی از دو طرف نسبت به دیگری نا متعادل است.

اگرچه عدم تقارن خفیف غیر پاتولوژیک صورت در بسیاری موارد قابل درک نیست و اغلب طبیعی تلقی می شود، اهمیت بالینی آن نمی تواند به راحتی تعیین شود، زیرا زیبایی چهره کاملاً ذهنی است. بنابراین، میزان پذیرش این ناهنجاری تا میزان زیادی به ناحیه عدم تقارن و درک عدم تعادل بیمار بستگی دارد.

به همین دلیل است که چرا همه بیمارانی که عدم تقارن صورت دارند گزینه های خوبی برای جراحی نیستند، بلکه تنها افرادی که مقداری عدم تقارن صورت دارند که برای محیط اجتماعی، شغلی، و خانوادگی آنها مشهود است و یا آرامش روانی آنها را به هم میزند.

نیمرخ عدم تقارن چهره بیمار

عدم تقارن صورت معمولاً در یک سوم پایینی صورت (فک و چانه) آشکار می شود، زیرا این استخوان ها، علاوه بر داشتن دوره های رشد طولانی مدت، حمایت استخوانی برای بافت های نرم این منطقه شکل می دهند. ماگزیلا به طور معمول، در عدم تقارن نقش ثانویه دارد و این امر به محکم ثابت شدن این استخوان به قاعده قاعده جمجمه مربوط می شود، و اینکه با داشتن یک منطقه بسیار کوچکتر، حداقل پشتیبانی را از بافت های نرم فراهم می آورد.

در بیماران مبتلا به عدم تقارن صورت، اغلب مشکلات مال اکلوژن های دندانی، شیب دار بودن صفحه اکلوزال، و انحراف خط میانی وجود دارند.

در مورد عدم تقارن صورت، در مطالعات مختلف مشاهده شده است که بیمارانی که یک مال اکلوژن کلاس ۳ دارند بیشتر از کسان دیگری که دیگر انواع مال اکلوژن را دارند احتمال دارد که عدم تقارن صورت داشته باشند.

عدم تقارن صورت چیست و چگونه درمان می شود؟

عدم تقارن صورت چیست و چگونه درمان می شود؟

علل عدم تقارن صورت

علل عدم تقارن صورت می توانند به سه دسته تقسیم شوند: عوامل ژنتیکی، عوامل مربوط به رشد، و عوامل اکتسابی.

  • علل ژنتیکی: در بسیاری موارد، عدم تقارن صورت کاملاً به خصوصیات خانوادگی مربوط می شود، از جمله شکاف لب، شکاف کام، و اختلالات عروقی که می توانند موجب بروز ویژگی های عدم تقارن شوند.
  • علل اکتسابی: وضعیت عدم تقارنی که حاصل ترومای صورت، شکستگی، عفونت مفصل فکی گیجگاهی (TMJ)، آرتروز، انکیلوز ATM، آسیب شناسی های صورت، و تومورها، و نیز دلایل دیگر.
  • علل مربوط به رشد: عدم تقارن رشد می تواند دلایلی مانند درمان دندان(عمدتاً کشیدن دندان، و نیز استفاده از پروتزهای دندانی)، جویدن در یک سمت صورت از روی عادت، فشارهای مداوم روی صورت در طول خواب، منحصراً از یک سمت، عادات دهانی مضر، و کراس بایت یک طرفه داشته باشد.

از سوی دیگر، عدم تقارن ناگهانی صورت نشانه مشکلات جدی تر است، و می تواند نشانه اختلالاتی مانند فلج بل Bell’s palsy باشد، که باعث بروز ضعف ناگهانی عضلات در یک سمت صورت شود. علاوه بر این، بی حسی صورت نشانه یکی از نشانه های سکته است. اگر لبخند شما به صورت ناگهانی نامتقارن شود، یا در یک سمت صورت خود بی حسی تجربه کردید، باید به دنبال مراقبت های پزشکی فوری باشید.

عدم تقارن صورت

عدم تقارن صورت

راهکارهایی برای درمان عدم تقارن صورت بر اساس علت بروز آن

هدف مدیریت و درمان عدم تقارن صورت اصلاح اختلالات بنیادی است. بنابراین، سه راهکار سنتی برای این مشکل، بر اساس علت بروز آنها عبارتند از:

  • عدم تقارن اسکلتی: چه در قسمت ماگزیلا (فک بالا) چه در مندیبل (فک پایین) (وقتی ماگزیلا یا مندیبل بیش از حد رشد کنند یا به طور پیش فرض در یک سمت صورت نسبت به سمت دیگر) با جراحی ارتوگناتیک درمان می شود:
  • دو طرف فک، وقتی که لازم است جراح فک و صورت با جراحی در استخوان مندیبل و ماگزیلا مداخله کند.
  • یک طرف فک، وقتی جراح فک و صورت تنها روی یکی از دو ساختار اسکلتی عمل می کند.

برای اصلاح گودی (یک طرف استخوان بلندتر از طرف دیگر است)، جراح برای هم سطح کردن هر دو سمت کار خواهد کرد. وقتی که مشکل در پلان قدامی- خلفی باشد، جراح می تواند در یک سمت رو به جلو یا عقب حرکت کند تا به یک تعادل استخوانی خوب برسد و مندیبل در مرکز قرار بگیرد. بسته به مورد، جراحی ارتوگناتیک نیز باید با درمان ارتودنسی همراه باشد.

  • عدم تقارن های کلی با جراحی ارتوگناتیک تک یا دو فکی همراه با فرایندهای زیبایی درمان می شوند. درمان های زیبایی مانند:
  • رینوپلاستی (جراحی زیبایی بینی)
  • بلفاروپلاستی (جراحی زیبایی پلک مثلاً برداشتن چربی زیر پوست پلک یا از بین بردن پف آن)
  • تقویت استخوان گونه
  • ژنیوپلاستی (جراحی زیبایی چانه) (معمولاً یکسان سازی در مرکز)

در برخی موارد، تکنیک های زیبایی پر کردن لب نیز برای متعادل سازی عدم تقارن بافت نرم

  • عدم تقارن دندانی (وقتی یک مشکل تنها در نتیجه قرار گیری بد دندان ها) با درمان ارتودنسی درمان می شود.

چرا باید عدم تقارن صورت درمان شود؟

مشکلات زیبایی و عملکردی همراه با عدم تقارن چشمگیر صورت می تواند تأثیر بسیار منفی روی چهره و دهان، تغذیه، و رشد روانی اجتماعی بیمار داشته باشد.

راهکار عدم تقارن صورت، در عین حال که مشکل اعتماد به نفس بیمار را به میزات زیادی کاهش می دهد، به طور همزمان مشکلات زیبایی، مانند عدم هماهنگی در جناح ها و مشکلات عملکردی مانند درد در مفصل فکی گیجگاهی، یا ناراحتی هنگام جویدن را برطرف می کند.

چرا باید جراح و فک صورت یا متخصص ارتوسرجری انتخاب کرد؟

هنگام طراحی جراحی، پزشک شما همه عناصری که منطقه صورت را تشکیل می دهند را تجزیه و تحلیل می کند: فک، ماگزیلا، پشتی های فک، بینی، دندان ها، و تمام بافت نرمی که اسکلت صورت و منطقه گردن را پوشش می دهند، تا عدم تقارن صورت را اصلاح کند و تعادل ایده آل ویژگی های شما را بیاید.

علاوه بر این، مهم است به خاطر داشته باشید که تعداد زیادی از بیمارانی که جراحی ارتوگناتیک نیاز دارند، مقداری عدم تقارن صورت نیز دارند، که باعث می شود متخصص ارتوسرجری بهترین گزینه برای درمان این بیماران باشد.

نخ دندان کشیدن با وجود براکت ها روی دندان ها آنقدرها هم که ابتدا ممکن است به نظر برسد کار دشواری نیست. این مهارت ضروری ارزش آن را دارد که یاد بگیرید چگونه به درستی آن را انجام دهید. نخ دندان به سطوحی از دندان های شما می رسد که مسواک شما نمی تواند. ابزار ارتودنسی شما می تواند راحت تر از قبل ذرات غذا را پنهان کند. نیاز به نخ دندان کشیدن با وجود بریس ها هرگز مهم تر از زمانی نیست که تحت درمان ارتودنسی قرار می گیرید. ما به شما یاد خواهیم داد چگونه با گزینه های مختلف کنار براکت های ارتودنسی را نخ دندان بکشید. اگر احساس می کنید برای انجام این روند با چالش بزرگی مواجه هستید، با مطب ارتودنتیست خود تماس بگیرید تا شما را راهنمایی کنند.

نخ دندان کشیدن کنار براکت ها

نخ دندان کشیدن به زدودن ذرات اضافی غذا و پلاک ها (فیلم های نامرئی که روی دندان های شما تشکیل می شوند و از مینای دندان شما تغذیه می کند و باعث پوسیدگی دندان ها می شود) کمک می کند. افزودن سیم های کمانی و براکت ها به دندان ها به این معناست که نخ دندان کشیدن با وجود براکت ها نسبت به قبل گام های بیشتری نیاز دارد. خبر خوب اینکه، با یک ذره تمرین و با ابزارهای موجود، خیلی زود نخ دندان کشیدن با براکت ها به یک عادت برای شما تبدیل خواهد شد. ابزارهای زیر در طول درمان ارتودنسی با پر استفاده هستند:

  • نخ دندان
  • فلاس تریدر
  • نخ دندان دسته دار
  • واتر فلاسر
  • مسواک های بین دندانی پروکسی براش
نخ دندان کشیدن در ارتودنسی

نخ دندان کشیدن در ارتودنسی

فلاس تریدر

ابزار کمک کننده ای به نام فلاس تریدر بیشتر از نخ دندان کشیدن به روش سنتی می تواند برای نخ دندان کشیدن کنار براکت ها به شما کمک کند. فلاس تریدرها به شما کمک می کنند نخ دندان را پشت براکت ها ببرید. فلاس تریدر مانند یک سوزن پلاستیکی کوچک به نظر می رسد. یک تکه از نخ دندان را باید داخل حفره فلاس تریدر قرار دهید سپس سوزن پلاستیکی را از زیر سیم کمانی بریس های خود رد کنید و نخ دندان را از آنجا رد کنید. پس از آنکه نخ دندان زیر سیم کمانی قرار گرفت، می توانید مثل همیشه دندان های خود را نخ دندان بکشید. وقتی کار شما با یک دندان تمام شد، نخ دندان را بیرون بیاورید و این کار را برای همه دندان ها با همان فلاس تریدر تکرار کنید.

نخ دندان کشیدن در ارتودنسی

نخ دندان کشیدن در ارتودنسی

نخ دندان های دسته دار

نخ دندان های دسته دار محصولات معروفی برای بسیاری از بیماران ارتودنتیک هستند. نخ دندان های دسته دار نخ دندان را برای شما نگه می دارند، که باعث می شوند فوق العاده راحت باشند، زیرا تنها از یک دست استفاده می کنید. گرچه ممکن است آنها راحت باشند، اما به اندازه نخ دندان های معمولی کارآمد نیستند. نخ دندان های دسته دار به شما اجازه نمی دهند به همه زوایای لازمی دسترسی پیدا کنید که نخ دندان های معمولی می توانند. وقتی نخ دندان می کشید، باید تلاش کنید یک “C” دور دندان کامل کنید و به بالا و پایین حرکت کنید تا دندان ها را به طور کامل پاکسازی کنید. گرچه نخ دندان های معمولی توصیه می شوند، اما روی هم رفته نخ دندان های دسته دار بهتر از نخ دندان نکشیدن هستند، اگر فکر می کنید نمی توانید با نخ دندان های معمولی نخ دندان بکشید. به خاطر داشته باشید دستیار ارتودنتیست شما همیشه آماده است به شما کمک کند یاد بگیرید چگونه درست نخ دندان بکشید.

نخ دندان کشیدن در ارتودنسی

نخ دندان کشیدن در ارتودنسی

واتر فلاسر

واتر فلاسر (آب پاش دهانی) ابزار معروف دیگری است که برای کمک به نخ دندان کشیدن با براکت های ارتودنسی استفاده می شوند. درست همانطور که از نام آنها بر می آید، واتر فلاسر ها ابزاری برای نخ دندان کشیدن هستند که از جریان آب ضربه ای برای زدودن پلاک های دندانی و ذرات غذا از بین دندان ها استفاده می کنند. واتر فلاسرها نه تنها پلاک ها را برمی دارند، بلکه بلکه سلامت لثه های شما را نیز ارتقاء می دهند. دستگاه دارای یک مخزن آب است که به یک ابزار مسواک مانند متصل است. با افزودن مسواک به آب موجود در واتر فلاسر، شما می توانید ویژگی آنتی باکتریال این ابزار را افزایش دهید.

مسواک بین دندانی پروکسی براش

پروکسی براش ها مسواک هی کوچک، منعطف، و نوک تیزی هستند که فرچه هایی دارند که شبیه درخت کاج به نظر می رسند. شکل منحصر بفرد آنها باعث می شود آنها برای پاکسازی پشت براکت ها ایده آل باشند. برای استفاده از پروکسی براش ها، آن را زیر سیم کمانی و بین دندان ها قرار دهید سپس آن را بمالید تا دندان تمیز شود. علاوه بر این، برای پاکسازی بهتر می توانید از مقداری خمیر دندان روی پروکسی براش استفاده کنید. مهم است دقت کنید که پروکسی براش ها به عنوان جایگزینی برای نخ دندان کشیدن براکت ها توصیه نمی شوند. آنها باید در کنار نخ دندان کشیدن استفاده شوند تا اطمینان حاصل کنید که همه منطقه های دیگر اطراف دندان های شما تمیز می مانند.

روی کودکانی که تحت درمان ارتودنسی هستند نظارت داشته باشید

درمان ارتودنسی در کودکان کم سن (سنین ۶ یا ۷ سال) تحت عنوان ارتودنسی پیشگیری شناخته می شود. مهم است بدانید که کودکان در این سن دقت و مهارت لازم برای نخ دندان کشیدن موفق را ندارند. این کودکان در نخ دندان کشیدن دندان های خود نیاز به کمک والدین خواهند داشت. از آنجا که کمک کردن به کودکان در نخ دندان کشیدن می تواند زمان ببرد، اگر از کودک بخواهید بنشیند، و احتمالاً در طول نخ دندان کشیدن شما برای او، برنامه مورد علاقه خود را تماشا کند یا موزیک مورد علاقه خود را گوش کند.

نخ دندان کشیدن زمان می برد

وقتی نخستین مرتبه پس از دریافت براکت های ارتودنسی نخ دندان می کشید، ناامید نشوید. باید انتظار داشته باشید که این روند طولنی تر از زمانی خواهد بود که قبلاً دندان های خود را نخ دندان می کشیدید. گرچه نخ دندان کشیدن با براکت ها زمان بیشتری می برد، اما باید بدانید که نخ دندان کشیدن برای زمانی که از ابزارهای ارتودنسی استفاده می کنید ضروری است تا از پوسیدگی دندان و مشکلاتی که ممکن است روند درمان شما را به تأخیر بیندازند بپرهیزید. خونریزی هنگام نخ دندان کشیدن بعد از آنکه براکت ها روی دندان های شما قرار می گیرند غیر طبیعی نیست. دندان ها در این دوره مقداری التهاب را تجربه خواهند کرد.

تمیز کردن زبان با خراشیدن روی آن (اسکرپینگ scraping) یکی از روش های تمیز کردن زبان با یک ابزار مخصوص یا با یک مسواک است. برخی افراد فکر می کنند که استفاده از ابزار مخصوص تمیز کننده زبان می تواند بهداشت دهان آنها را بهبود دهد و خطر بروز بوی بد دهان، یا هالیتوزیس، را کاهش دهد.

در این مقاله ما مروری خواهیم داشت بر اهمیت تمیز کردن زبان و از مزایای انجام این کار برای شما خواهیم گفت، اینکه چطور باید آن را انجام دهید، یا نکات دیگر برای داشتن دهانی سالم.

آیا تمیز کردن زبان هیچ فایده ای دارد؟

مهم ترین دلیل که اکثر افراد از ابزار تمیز کننده زبان استفاده می کنند پیشگیری از بروز بوی دهان است. هدف خراشیدن روی سطح زبان برداشتن و زدودن موادی است که بوی بد تولید می کنند و ترکیبات فرار گوگرد (VSCs) نامیده می شوند.

شواهدی وجود دارند مبنی بر اینکه تمیز کردن زبان با استفاده از ابزار مخصوص می تواند به بهبود بهداشت دهان کمک کند، اما همه تحقیقات با این ادعا موافق نیستند:

مجموعه تحقیقات در مورد تمیز کردن زبان و بوی بد دهان شامل مطالعات زیر هستند:

  • در تجزیه و تحلیلی که در سال ۲۰۱۸ انجام شد مشخص شد که این کار موجب بهبود عدد شاخص پوشش زبان می شود اما تأثیر قابل توجهی روی VSC ندارد.
  • در مطالعه ای که در سال ۲۰۱۹ به بررسی اقداماتی پرداخته بود که برای کاهش بوی بد دهان انجام شده بودند، که شامل دو مطالعه می شد که به بررسی تأثیر خراشیدن روی زبان بر بوی بد دهان پرداخته بودند. این مطالعات طی چند هفته بهبود اندکی در عدد پوشش روی زبان و VSCs نشان داده بودند. با این حال، مؤلف اینطور نتیجه گیری کرده بود که به دلیل اندک بودن تعداد شرکت کنندگان شواهد بسیار “نامطمئن” بودند.
  • مطالعه ای که پیش از آن انجام شده بود دریافت “شواهد ضعیف و غیر قابل اطمینانی” وجود دارند که نشان می دهند ابزارهای مخصوص تمیز کردن زبان در کاهش VSCs و بهبود بوی بد دهان از مسواک مؤثرتر هستند.
تمیز کردن زبان

تمیز کردن زبان

ابزار مخصوص تمیز کننده زبان، علاوه بر توانایی احتمالی آنها مبنی بر کاهش بوی بد دهان، برخی افراد ممکن است از آنها برای کاهش باکتری های مضر دهان استفاده کنند که می توانند موجب ایجاد پوسیدگی و حفره های دندانی، التهاب لثه ها، یا زخم دهان شوند.

برخی از مطالعات تحقیقاتی که به دنبال این مزیت احتمالی هستند، شامل موارد زیر هستند:

  • یک مطالعه در سال ۲۰۱۷ نشان داد که در افراد مبتلا به پریودنتیت، تمیز کردن زبان با ابزار مخصوص یا مسواک به مدت دو هفته، نه باعث کاهش تعداد باکتری های بزاق دهان و پوشش زبان می شود، و نه بر حس چشایی یا بوی دهان تأثیر می گذارد. با این حال، افراد شرکت کننده در تحقیق گزارش داده بودند که در انتهای مطالعه، زبان آنها احساس تمیز تری داشته است.
  • یک مطالعه با مقیاس کوچک که در سال ۲۰۰۷ انجام شده بود نشان داد که استفاده از مسواک با فرچه های پلاستیکی برای تمیز کردن زبان باعث کاهش میزان مخمر کاندیدیاز در دهان می شود، اما استفاده از ابزار پلاستیکی یا فلزی مخصوص تمیز کردن زبان بی تأثیر بود.
  • یافته های یک تحقیق بالینی که نمونه های آن به صورت تصادفی انتخاب شده بودند، نشان داد که تمیز کردن زبان با استفاده از ابزار مخصوص، مسواک، و دهانشویه نمکی در کودکان، بیشتر از مسواک زدن به تنهایی، اثر قابل توجهی روی باکتری هایی دارد که موجب بروز حفره های دندانی می شوند.

اکثر تحقیقات و بررسی هایی که روی این زمینه صورت گرفته اند در ابعاد کوچک بوده اند، که باعث می شود دانشمندان نتوانند در مورد شستشوی زبان و مزایای آن نتیجه گیری قطعی انجام دهند. افراد باید دقت داشته باشند که تمیز کردن زبان با خراشیدن، موجب بهبود بیماری هایی مانند برفک دهان نمی شود.

تمیز کردن زبان

تمیز کردن زبان

راهنمای گام به گام تمیز کردن زبان

تمیز کردن زبان کار نسبتاً ساده ای است و به تجهیزات اندکی نیاز دارد. فرد می تواند از ابزار مخصوص تمیز کردن زبان یا مسواک استفاده کند. این ابزارها به شکل های فلزی یا پلاستیکی در دسترس هستند. آنها یا شکلی مانند قاشق دارند، یا یک ابزار فلزی U شکل یا دو دسته هستند.

افراد می توانند برای تمیز کردن زبان خود این گام ها را بردارند:

  • پس از نخ دندان کشیدن و مسواک زدن، دهان خود را کاملاً باز کنید و ابزار زبان شوی را روی عقب ترین بخش زبان قرار دهید.
  • فشار آرامی اعمال کنید و آن را رو به جلو و نوک زبان بکشید. عمل کشیدن نباید درد ایجاد کند.
  • پس از کشیدن برای نخستین بار، ابزار را با آب گرم شستشو دهید.
  • در صورت نیاز این کار را تکرار کنید.
  • دهان خود را با آب بشویید و تف کنید.
  • زبان شوی خود را با آب گرم و صابون کاملاً تمیز بشویید. زبان شوی خود را بین دفعات استفاده، در جای تمیز و خشکی نگهداری کنید.

فرد ممکن است بخواهد این کار را چند مرتبه در طول روز تکرار کند، زیرا باکتری ها و ترکیبات گوگرد پیوسته در حال تشکیل شدن هستند.

خطرات احتمالی و عوارض جانبی

تمیز کردن زبان فرایندی بدون درد و با خطرات اندک است. اگر کشیدن زبان شوی روی زبان موجب بروز درد یا خونریزی شود، فرد باید استفاده از آن را متوقف کند. احتمالاً آن را با فشار زیاد استفاده کرده است، یا ممکن است لبه های نا همسطحی روی زبان شوی وجود داشته باشد که موجب خراش روی زبان شده است.

مهم است از قرار دادن زبان شوی خیلی دور روی زبان خودداری کنید زیرا این کار می تواند رفلاکس گگ (ایجاد حالت تهوع) شما را فعال کند. اگر فرد از زبان شوی استفاده کند و متوجه شود که علائم او وخیم تر شده اند، یا زبان او احساس درد یا سوزش داشته باشد، می تواند با دندانپزشک مشورت کند. دندانپزشک می تواند کمک کند مشخص نمایید آیا مشکل زمینه ای دارید که باعث بروز بوی بد دهان شده است یا به آن ظاهر بدی داده است.

تمیز کردن زبان

تمیز کردن زبان

خلاصه

شستشوی زبان با ابزار مخصوص زبان شوی روشی است که بسیاری افراد برای کاهش بوی بد دهان و بهبود بهداشت دهان خود به کار می بندند. مطالعات کوچک نتایج متفاوتی داشته اند در مورد اینکه آیا تمیز کردن زبان با ابزار مخصوص می تواند به ارائه این مزایا کمک کند یا خیر. با یان حال، از انجا که تمیز کردن زبان با این روش عوارض جانبی بسیار اندکی دارد، فرد می تواند آن را امتحان کنهد تا ببیند آیا این روش برای او عملی است یا خیر.

خواه قصد رفتن به یک سفر کوتاه مدت را دارید یا برای رفتن به یک سفر طولانی برنامه ریزی می کنید، اگر از بریس های ارتودنسی استفاده می کنید، آمادگی شما برای سفر نسبت به افراد دیگر متفاوت خواهد بود. گرچه شما بی صبرانه برای نرفتن به محل کار و تحصیل لحظه شماری می کنید، اما به خاطر داشته باشید که در تعطیلات نمی توانید بریس های خود را کنار بگذارید. لازم است که در طول سفر خود تنها مقداری بیشتر به فکر دندان های خود باشید و از قبل برنامه ریزی کنید و پیش بینی کنید و از بروز مشکلاتی که ممکن است برای شما پیش بیایند و آرامش شما را به هم بریزند پیشگیری کنید. خوشبختانه با انجام چند آماده سازی اساسی، درمان ارتودنسی شما هیچ اختلالی در سفر شما بوجود نخواهد آورد.

برای چکاپ قبل از رفتن به سفر مراجعه کنید.

قبل از آغاز سفر خود یک چک لیست تهیه کنید. اگر هفته ای یک مرتبه به ارتودنتیست مراجعه می کنید، احتمالاً نیاز نیست برای چکاپ قبل از سفر مراجعه کنید. با این حال، اگر بیشتر از دو هفته است که برای چکاپ به ارتودنتیست خود مراجعه نکرده اید، توصیه می شود این روند را با یک مراجعه برای معاینه شدن متوقف کنید. ایده خوبی است که همیشه از ارتودنتیست خود این تأییدیه را بگیرید که روند درمان شما طبق برنامه ریزی قبلی در حال پیشرفت است.

مسافرت در طول درمان ارتودنسی

مسافرت در طول درمان ارتودنسی

اگر از نیاز به مراجعه به ارتودنتیست قبل از رفتن به سفر مطمئن نیستید، می توانید با مطب تماس بگیرید و بپرسید. وقتی که با یک فهرست طولانی از کارهایی مواجه باشید که برای آماده سازی های لازم برای رفتن به سفر ضروری باشند، شاید وسوسه شوید مراجعه به ارتودنتیست را به تعویق بیندازید. اما هر ارتودنتیستی به شما خواهد گفت که وقتی نوبت به مراقبت های ارتودنسی می رسد بهتر است ایمن باشید به جای آنکه متأسف باشید. توصیه می شود پیش از آنکه مشکلی بروز پیدا کند که در برنامه سفر شما اختلال ایجاد کند، بهتر است از بروز آن پیشگیری کنید.

در مراجعه ای که پیش از سفر به ارتودنتیست خواهید داشت، ارتودنتیست شما تغییرات ضروری در تجهیزات را ایجاد خواهد کرد تا مطمئن شود که روند درمان شما طبق برنامه پیش خواهد رفت. اگر از بریس های سنتی استفاده می کنید، براکت ها و سیم های کمانی را بررسی خواهد کرد تا مطمئن شود محکم در جای خود قرار دارند. وقتی از ارتودنتیست خود چراغ سبز دریافت کردید، می توانید بدون هیچ نگرانی در مورد درمان خود به تفریح خود بپردازید.

مسافرت در طول درمان ارتودنسی

مسافرت در طول درمان ارتودنسی

برای مسافرت رفتن با بریس ها برنامه ریزی کنید.

درست مانند محل کار و تحصیل خود، برای سفر رفتن نیز باید یک کیت اساسی داشته باشید که همه ملزومات ارتودنتیکی که ممکن است نیاز داشته باشید در آن موجود باشند. این کیت باید شامل اقلام زیر باشد:

  • (علاوه بر یک مسواک معمولی) باید یک مسواک مسافرتی با خود به همراه داشته باشید که در طول روز با شما باشد.
  • خمیر دندان
  • دهانشویه
  • نخ دندان ارتودنتیک
  • موم ارتودنتیک برای کمک به کاهش هر گونه ناراحتی که در نتیجه جلو آمدن یا بیرون زدگی سیم ها بروز پیدا کند.
  • مسکن های OTC مانند ایبوپروفن یا استامینوفن.
  • یک ابزار برای پرداختن به شل شدگی سیم ها، مانند قیچی یا موچین.
  • بطری آب کوچک برای شستشوی دهان.
  • آینه کوچک برای بررسی مشکلات دندانی ممکن و چک کردن عدم باقی ماندن ذرات غذا بین ابزار و دندان.
  • رابر بند اضافی.

اطمینان حاصل کنید که حمل کیت در جیب، ساک، یا کوله پشتی راحت است. اصلاً خوب نیست برای گیر کردن یک ذره غذا کنار ابزار به اتاق خود در هتل بازگردید.

قبل از عزیمت برای سفر، از یک راهنمای یافتن ارتودنتیست هایی که در محدوده مقصد شما هستند استفاده کنید و آدرس و شماره تلفن نزدیک ترین دندانپزشکان و ارتودنتیست ها به محل اقامت خود را پیدا کنید. گرچه اتفاقات اورژانسی ارتودنسی بسیار نادر هستند، اما امکان آنها وجود دارد و اینکه بدانید در مواقع اورژانسی کجا باید مراجعه کنید می تواند از تبدیل شدن سفر رویایی شما به یک کابوس جلوگیری کند. اگر از قبل چند شماره تلفن آماده داشته باشید، در صورت بروز مشکل شانس بیشتری خواهید داشت که ارتودنتیستی برای مراجعه پیدا کنید.

مسافرت در طول درمان ارتودنسی

مسافرت در طول درمان ارتودنسی

کارهای مراقبتی روتین را ادامه دهید.

سفر و تعطیلات بیشتر زمانی برای آرامش روحی و جسمی است، اما زمان استراحت برای رعایت بهداشت دهان و دندان نیست. به صورت منظم و با دقت مسواک بزنید و نخ دندان بکشید، حتی اوقاتی که وسوسه می شوید این کارها را انجام ندهید. پس از هر وعده غذایی دهان خود را با آب یا دهانشویه شستشو دهید، و دیگر دستور العمل هایی که ارتودنتیست داده است را دنبال کنید. صرف نظر از کارهای روتین بهداشتی دهان تنها برای چند روز می تواند آسیب رسان و مضر باشد، اما در حقیقت، در دراز مدت می تواند روی سلامت دندان های شما تأثیر منفی داشته باشد.

شما از قبل فهرست غذاهایی که باید از آنها پرهیز کنید را دریافت کرده اید، و احتمالاً چند مرتبه آن را با ارتودنتیست خود مرور کرده اید. بنابراین می دانید باید از خوردن غذاهای ترد، سفت، جویدنی، یا چسبناکی که ممکن است به بریس های شما آسیب برسانند پرهیز کنید. دور بودن از منزل به صورت جادویی موجب محکم شدن براکت های شما نمی شود و اگر حواستان به غذایی که می خورید نباشد ممکن است بشکنند یا آسیب ببینند.

قبل از رفتن یه سفر فهرستی از غذاهایی که می توانید و نمی توانید مصرف نمایید تهیه کنید تا مجبور نباشید هنگام تصمیم گیری برای خوردن غذا فکر کنید چه چیزی می توانید یا چه چیزی نمی توانید بخورید.