افرادی که از بریس های ارتودنسی استفاده می کنند و به دنبال یک واتر فلاسر (یا دستگاه شستشوی دهان) هستند معمولاً در نهایت سر این دو راهی قرار می گیرند که کدام بهتر است: واتر پیک یا واتر فلاسر؟

ما نگاهی دقیق تر به این دو سیستم خواهیم داشت برای تعیین اینکه آیا یکی بهتر از دیگری است، یا آیا هر یک از آنها برای نیازهای مختلف شما مناسب است. پرسش های اصلی که ما پاسخ خواهیم داد عبارتند از:

  • آیا واتر فلاسرها و ایر فلاسرها بهتر از نخ دندان های معمولی عمل می کنند؟
  • آیا هیچ تفاوت چشمگیری بین سیستم های واتر پیک و ایر فلاسر وجود دارد؟
  • آیا یکی در حذف پلاک موثرتر است؟
  • آیا استفاده از یکی ساده تر از دیگری است؟

در پایان این مقاله، شما همه اطلاعاتی که برای تصمیم گیری که کدام یک برای روتین بهداشت دهانی شما لازم است را خواهید داشت.

نخ دندان واتر فلاسر ایر فلاسر

نخ دندان واتر فلاسر ایر فلاسر

مزایای ایر فلاسر یا واتر پیک در مقایسه با نخ دندان معمولی

احتمالاً مهمترین چیزی که اکنون باید به آن توجه کرد این است که یک ابزار شستشوی دهانی نتیجه ای بهتر از نخ دندان به شما نمی دهد. افراد قرن ها است که از ابریشم یا نایلون موم زده برای تمیز کردن بین دندان های خود استفاده کرده اند. این ابزار قرن هاست که از آزمون های مختلف سربلند بیرون آمده است و زمانی که به درستی استفادخ شود، عالی عمل می کند.

با این حال، همه افراد به یک شیوه یا به تعداد دفعات یکسان دندان های خود را نخ دندان نمی کشند. با نخ دندان کشیدن، بسیاری از مسائل ناشی از تکنیک نادرست (یا تنها به این دلیل که شما آن را به اندازه کافی انجام نمی دهید) هستند و نه تجهیزاتی که استفاده می کنید.

برای بسیاری از افراد، پاکسازی کامل بین تمام دندان ها، به خصوص دندان های عقب دهان، با نخ دندان معمولی دشوار است. این مشکل زمان نخ دندان کشیدن با داشتن بریس ها تشدید می شود، و بسیاری از افراد تصمیم می گیرند که زحمت انجام چنین کاری خسته کننده ای خود را به خود ندهند.

واتر و وایر فلاسرها، همراه با سایر محصولات اخیر، فرآیند نخ دندان کشیدن را آسان و بدون درد می کنند. باید بگوییم که گرچه ابزارهای شستشوی دهان بهتر از نخ دندان کشیدن نیستند، اما آنها لزوماً بدتر از آنها هم نیستند. انجمن دندانپزشکان آمریکا هر دو محصول ایر فلاس و واتر پیک را مورد تأیید قرار داده است، توجه داشته باشید که آنها به میزان قابل توجهی مقدار پلاک بین دندان ها را کاهش می دهند.

واتر فلاسرها برای هر روتین بهداشتی دندان و دندانی مناسب هستند و بویژه برای کسانی مفید هستند که یکی از شرایط زیر را دارند:

  • بریس ارتودنسی
  • کار دائمی دندانپزشکی (ایمپلنت ها، ریتینر (نگهدارنده) های پشت دندانی، یا ریتینرهای دائمی)
  • لثه های متورم یا خونریزی دار
  • پاکت های پریودنتال یا پلاک های سنگین انباشته شده
  • دیابت

به طور خلاصه، مزیت اصلی رفتن به سراغ واتر و ایر فلاسرها این است که نخ دندان کشیدن سریع، راحت، و کمتر دردناک می شود و به طور معمول گنجاندن آن در یک روتین روزانه آسان تر می شود. برای بچه ها و بزرگسالان، می تواند انجام کارهای بهداشتی دهان و دندان سریع تر و سرگرم کننده تر شود و می تواند باعث بوجود آمدن عادت های بهتری شود که یک عمر ادامه داشته باشند.

نخ دندان واتر فلاسر ایر فلاسر

نخ دندان واتر فلاسر ایر فلاسر

تفاوت بین ایر فلاس و واتر پیک چیست؟

تفاوت اصلی باید نسبتاً واضح باشد. گرچه در هر دوی آنها از یک جت تحت فشار برای تمیز کردن دهان استفاده می شود، اما در واتر پیک از جریان آب استفاده می شود و در ایر فلاس از فشار هوا استفاده می شود (با مقدار بسیار اندکی آب).

فقط همین؟

خوب، کمی بیشتر از این است. در اینجا، می توانید نگاهی داشته باشید به خلاصه ای از جزئیات تفاوت های این دو دستگاه.

دستگاهاثربخشیتجربه کاربرانراحتیگزینه ها
واتر پیکمشخص شده است که اثربخشی آنها در زدودن پلاک و بهبود سلامت لثه ها بیشتر از ایر فلاس استسیم ها و پایه آن باعث می شود کاربر ملزم به استفاده از آن تنها در کنار سینک دستشویی باشد. حجم بالای آب به این معنا است که شما باید بیشتر تف کنید.برای کاربران مختلف چند سری متفاوت دارد، اما فضای بیشتری از روی پیشخوان و داخل چمدان را می گیرد.طیف وسیعی از گزینه ها با قیمت هایی از ۴۰ تا ۱۲۰ دلار، شامل رنگ ها، اندازه ها، و سبک های مختلف.
ایر فلاسبعلاوه مؤثر برای زدودن پلاک ها، اما در مطالعات به اندازه واتر پیک عملکرد خوبی نداشته است.دستی و بی سیم بودن آن باعث می شود بتوانید آن را از سینک دستشویی دور کنید. سیستم انفجار هوای آن باعث می شود کمتر دردسر آفرین باشد.باطری دار هستند و تنها با یک مرتبه شارژ کردن آن دو هفته می توان از آن استفاده کرد. اندازه کوچک آن باعث می شود برای سفر عالی باشد. شارژر آن قابل استفاده برای مسواک های برقی نیز هست.برخی نمونه های آنها با متعلقات بیشتر نیز موجود هستند. بسته بندی اصلی حدود ۵۰ تا ۷۰ دلار هزینه دارد.

 

اثربخشی

هنگام تصمیم گیری برای خریدن یک واتر پیک یا ایر فلاسر، اولین (و احتمالاً مهم ترین) پرسشی که باید پرسید این است که: چگونه بین دندان های شما را به طور مؤثر پاکسازی می کند؟ دو مطالعه به طور همزمان در سال ۲۰۱۲ انجام شدند که به بررسی تفاوت عملکرد واتر پیک و ایر فلاسر در زدودن پلاک های بین دندانی و بهبود سلامت لثه پرداخته بودند.

شرکت کنندگان با سطوح مشابه پلاک و ژنژیویت، به مدت چهار هفته با استفاده از یک مسواک معمولی دستی دندان های خود را مسواک زده، سپس با یک واتر پیک فلاسر یا ایر فلاسر بین دندان های خود را تمیز کرده بودند.

ثابت شد هر دو دستگاه به میزان قابل توجهی مؤثر هستند، اما در نهایت، در هر دو دسته واتر پیک در صدر قرار گرفت.

در تجزیه و تحلیل زدودن پلاک در انتهای مطالعه، نشان داده شد گروهی که از واتر پیک استفاده کرده بود طور متوسط حدود ​​۹/۷۴% کاهش پلاک در کل دهان اتفاق افتاده بود. این ارقام برای گروهی که از ایر فلاس استفاده کرده بودند پایین تر و حدود ۵/۵۷% بود. برای تعیین تأثیر این ابزارها روی بهداشت عمومی دهان و دندان ها، هر دو گروه پس از یک دوره دو هفته ای، و دوباره پس از اتمام چهار هفته، مجدداً معاینه شدند. حتی در چکاپ نخست، از نظر آماری اختلاف معنا داری در کاهش خونریزی بین واتر پیک و ایر فلاسر وجود داشت، که تنها در هفته چهارم افزایش یافته بود.

بنابراین مطمئناً به نظر می رسد که واتر پیک در مقایسه با ایر فلاسر، از نظر اثر بخشی دارای مزیتی قوی است. اما این کل داستان نیست. به یاد داشته باشید که ما گفتیم یکی از مزایای اصلی برای ابزارهای شستشوی دهان در واقع ایجاد یک روتین پاکسازی بهتر بین دندان ها است، بنابراین این مقایسه هنوز تمام نشده است.

نخ دندان واتر فلاسر ایر فلاسر

نخ دندان واتر فلاسر ایر فلاسر

تجربه کاربر

هنگامی که ما در مورد تجربه کاربر صحبت می کنیم، ما به جوانب مثبت و منفی هر دستگاه در استفاده روزمره اشاره داریم. هر دوی آنها پاکسازی بین دندان ها را آسان تر می کنند، اما هنوز هم تفاوت های مهمی وجود دارند که باید به آنها اشاره کرد.

اکثر این تفاوت ها نشئت گرفته از این واقعیت هستند که در واتر پیک از یک جریان مداوم آب استفاده می شود، در حالی که در ایر فلاس تنها از حداقل آب، با ۱ تا ۳ بار پرتاب هوا روی هر دندان استفاده می شود. این به دلایل متعددی به ایر فلاس ها برتری می دهد.

بنابراین، چرا این موضوع مهم است؟ خوب، برای شروع، یک فلاسر واتر پیک که به طور مداوم در حال پرتاب آب رو به بیرون است، باید همیشه داخل دهان باشد، در غیر اینصورت دستشویی شما (و همچنین احتمالاً صورت شما) هر روز به خوبی آب پاشی خواهند شد. پیامد دیگر این است که در هنگام استفاده از آن دهان شما پر از آب خواهد بود. به این معنی که شما مجبور خواهید بود قبل از اتمام کار حداقل یکبار تف کنید.

خوشبختانه (یا نه)، با یک واتر پیک، هنگامی که شما نیاز به تف کردن دارید، نزدیک به سینک خواهید بود. با توجه به اسپری مداوم آنها، تقریباً تمام مدل های آنها باید به برق وصل شوند و از یک مخزن آب قابل توجه متصل به نازل با یک شلنگ استفاده کنند.

حتی در برخی از نمونه های “بی سیم” هنوز هم از شلنگ استفاده می شود، بنابراین به طور کلی با استفاده از واتر پیک شما برای پاکسازی بین دندان ها به دستشویی وابسته خواهید بود.

در مقایسه، با استفاده از فشارهای کوتاه هوا با مقدار کمی آب، ایر فلاسر می تواند همه چیز را در یک دستگاه دستی بسته بندی شود. این ابزار این فرصت را به شما می دهد که در اطراف خانه (شاید برای پیدا کردن کلید های خود) راه بروید در حالی که بین دندان های خود را تمیز می کنید، زیرا شما به جایی گره نخورده اید و تا انتهای کار نیازی به تف کردن نخواهید داشت. نه تنها این، بلکه هیچ خطر پاشیدن ناخواسته آب روی هر چیزی یا هر کسی در محدوده اطراف شما وجود نخواهد داشت.

نخ دندان واتر فلاسر ایر فلاسر

نخ دندان واتر فلاسر ایر فلاسر

راحتی و قابل حمل بودن

از نظر تجربه افرادی که از این ابزارها استفاده کرده اند، ملاحظات سفر و همچنین مقدار فضایی که ابزار شستشوی دهان شما در دستشویی اشغال می کند مهم هستند. در اینجا، ایر فلاسرها به لطف اندازه دستی بودن آنها و استفاده کم آنها از برق نیز دارای برتری هستند.

واتر پیک مقدار زیادی از فضای پیشخوان را نمی گیرد- آنها حدوداً به اندازه یک کوزه آب یا یک قهوه جوش هستند، اما مقدار چشمگیری نیست. در همین حال، پایه شارژر ایر فلاسر بسیار قابل کنترل است و می تواند به راحتی تقریباً در هر حمامی جا شود.

این به معنای قابلیت بسته بندی ساده تر آن برای سفر است. اگر می خواهید ایر فلاس خود را در تعطیلات همراه ببرید، نه خود ابزار و نه شارژر آن فضای زیادی نخواهند گرفت و شما حتی می توانید شارژر را به همراه نبرید، زیرا انرژی باتری می تواند تا ۲ هفته دوام داشته باشد. واتر پیک به یک سازماندهی خلاقانه برای همراه بردن در سفر نیاز خواهد داشت، و در صورت رفتن به خارج از کشور باید اطمینان حاصل کنید که یک آداپتور برای وصل کردن آن با خود به همراه داشته باشید.

علاوه بر این، اگر قبلاً یک مسواک برقی از همان برند داشته باشید، شارژر استاندارد با ایر فلاسر نیز سازگار است، به این معنی که حتی مقدار کمتری از فضای روی پیشخوان و نیز پریز برای هر دوی آنها نیاز دارد.

با این حال، واتر پیک دارای یک مزیت قابل توجه است. آنها دارای سری های مختلف و رنگ های متفاوتی هستند، بنابراین هر کسی در خانواده می تواند از همان دستگاه استفاده کند در حالی که سری شخصی خود را استفاده می کند.

 

با این تفاصیر، کدام بهتر است؟

گرچه این یک نظر کامل نیست، اما باید بگوییم که روی هم رفته واتر پیک گزینه کمی بهتری است. برای ما، به این واقعیت می رسد که مزیت تمیز کردن مؤثرتر نسبت به قابلیت حمل و نقل و روشن شدن ایر فلاس برتری دارد.

انواع گزینه های ابزارهای تمیز کردن بین دندان ها به این معنی است که شما می توانید با قیمت پایین نیز خرید کنید، و حتی برخی از مدل های دستی نیز وجود دارند، اگر اندازه و قابل حمل بودن نگرانی های اولیه باشند.

سری های قابل تعویض باعث می شوند آنها برای کل اعضاء خانواده، یا برای دیگر علاقه مندان به بهداشت دهان و دندان مانند ما برای آزمایش انواع مختلف نازل ها، نیز خوب باشند.

با این حال، ایر فلاس به دلایل مختلف می تواند انتخاب بهتری برای شما باشد. هر کسی که زیاد سفر می کند (یا هر کسی که فضای حمام او محدود است) قطعاً از اندازه جمع و جور و عمر طولانی باتری را بیشتر خواهد پسندید.

با سیستم انفجار هوا، شما آب را به هر نقطه ای اسپری نخواهید کرد، و در حال تمیز کردن بین دندان های خود می توانید حرکت کنید. پایه شارژر برخی از مسواک های برقی و ایر فلاس های یک برند معمولاً یکی هستند و می توانند برای هر دو استفاده شوند، بنابراین برای همراه بردن آن برای سفر تنها یکی از آنها برای هر دو کفایت می کند.

نخ دندان واتر فلاسر ایر فلاسر

نخ دندان واتر فلاسر ایر فلاسر

نتیجه گیری

به طور خلاصه، هم ایر فلاس و هم واتر پیک ابزارهایی برای شستشوی دهان هستند که جایگزینی قابل اعتماد برای نخ دندان رشته ای سنتی هستند. در مقایسه دو طرفه، هر دو دارای برخی از ویژگی ها هستند که در آن آنها برتری دارند.

بسته به سبک زندگی شما و اهداف سلامت دهان و دندانی شما، خرید هر یک از آنها می تواند برای شما خوب باشد. در اینجا یک نگاهی سریع داریم به مزایای هر یک از آنها.

واتر پیک

  • قدرتمند: مطالعات نشان می دهند که در زودن پلاک از بین دندان ها و بهبود سلامت لثه ها مؤثرتر است.
  • گزینه های زیاد: واتر پیک انواع مدل های مختلف را با قیمت های مختلف ارائه می دهد که متناسب با نیازهای مختلفی هستند، از جمله یک بسته بندی همراه با نخ دندان و مسواک.
  • دوستدار خانواده: مدل های بچگانه در دسترس هستند، و همچنین انواع مختلف سری ها و رنگ ها برای هر یک از اعضاء خانواده. مدل های با سیم برق و مخزن بزرگ همیشه آماده هستند، مهم نیست که چه تعداد افراد آنها را در یک روز استفاده می کنند.

ایر فلاسر

  • تمیزی: فعال کردن انفجار هوا با یک دکمه باعث می شود از پاشیدن تصادفی آب به هر جایی که شما آن را نمی خواهید در امان بمانید، و به تف کردن وسط کار تمیز کردن بین دندان ها نیاز نیست.
  • راحتی: کوچک بودن دستگاه و پایه آن به این معنا است که شما می توانید آن را به راحتی در هر حمامی قرار دهید، و به راحتی آن را برای تعطیلات بسته بندی کنید. همچنین، معمولاً از همان شارژرهای استاندارد مانند مسواک های برقی ستفاده می کنند. هیچ شلنگ یا سیم برقی وجود ندارد، بنابراین شما می توانید در حال تمیز کردن بین دندان های خود به اطراف حرکت کنید.
  • اثربخشی: آب مصرفی آن بسیار کمتر از واتر پیک است، و باتری قابل شارژ آن با ۲ هفته استفاده از دستگاه همچنان شارژ خواهد داشت.

مقایسه ایر فلاس و واتر پیک نشان داده شده است که همه چیزهای دیگر برابر هستند، جز اینکه واتر پیک در زدودن پلاک و بهبود سلامت لثه مؤثرتر از ایر فلاسر است.

بیش از یک نفر استفاده کننده می توانند آب و باتری یک واتر فلاسر را تمام کنند، در حالی که اکثر واتر پیک ها نیازی به شارژ یا دوباره پر کردن ندارند. شما نمی توانید آن را در تعطیلات به همراه ببرید، اما هر کسی که فقط گاهی اوقات سفر می کند، احتمالاً با سالی چند هفته استفاده از نخ دندان های رشته اید مشکلی نخواهد داشت.

با این حال، در نهایت، بهترین ابزار برای تمیز کردن بین دندان ها ابزاری است که شما واقعاً از آن استفاده می کنید. هنگامی که تصمیم می گیرید، در نظر بگیرید که کدام نام تجاری برای روتینی که شما دارید مناسب تر است، یا بهتر می تواند شما را قادر سازد روتینی که می خواهید را خلق کنید.

نخ دندان واتر فلاسر ایر فلاسر

نخ دندان واتر فلاسر ایر فلاسر

پرسش های متداول در مورد واتر فلاسرها و ایر فلاسرها

آیا واتر فلاسرها بهتر از نخ دندان های معمولی هستند؟

واتر فلاسرها در زدودن پلاک و بقایای ذرات مواد غذایی از بین دندان ها مؤثر هستند، اما دندانپزشکان بزرگ هنوز به نخ دندان های سنتی اعتماد دارند. علت این است که نخ دندان های رشته ای روشی هستند که سربلند از آزمون بیرون آمده اند و قرن ها مورد استفاده قرار گرفته اند. با این حال، برای برخی افراد یک ابزار دهانشوی بهتر خواهد بود، زیرا روی لثه های حساس آنها نرم تر عمل می کند، استفاده از آن برای کارهای دندانپزشکی آسان تر است، یا فقط حفظ یک روتین را راحت تر می کنند.

نخ دندان واتر فلاسر ایر فلاسر

نخ دندان واتر فلاسر ایر فلاسر

چه تفاوتی بین ایر فلاس و یک واتر فلاسر وجود دارد؟

ماهیت این دو ابزار یکسان است: استفاده از مایع تحت فشار برای سست کردن ذرات و حذف پلاک بین دندان ها. اکثر واتر فلاسرها از فشار مداوم آب استفاده می کنند. ایر فلاسرها دارای دکمه ای هستند که یک انفجار کوتاه و قدرتمند از هوا را با مقدار کمی آب فعال می کند. این منجر به کنترل بیشتر و نیاز کمتر به تف کردن حین تمیز کردن بین دندان ها می شود.

 

آیا دو مرتبه استفاده از واتر پیک در طول روز مشکلی ندارد؟

آری. دندانپزشکان توصیه می کنند که یک بار در روز بین دندان های خود را تمیز کنید، اما اگر می خواهید می توانید آن را دو بار در روز یا حتی پس از هر وعده غذایی انجام دهید که کاملاً خوب است. اگر از نخ دندان های رشته ای استفاده می کنید باید مراقب باشید که بیش از حد تهاجمی نباشید، اما واتر فلاسرهایی مانند واتر پیک برای لثه ها ملایم تر هستند. دو مرتبه یا حتی سه مرتبه در روز تمیز کردن بین دندان ها، نباید مشکلی بوجود بیاورد.

آیا می توانم از آب شیر در واتر پیک استفاده کرد؟

شما چندین گزینه برای پر کردن واتر پیک دارید، و آب شیرین قطعاً یکی از آنها است. شما می توانید نمک را به آب اضافه کنید تا یک محلول درست کنید (گرچه که برای دستگاه های بی سیم توصیه نمی شود)، یا می توانید از نوع خاصی از دهانشویه ها استفاده کنید، اما فقط آب شیر گرم خوب کار خواهد کرد.

نخ دندان واتر فلاسر ایر فلاسر

نخ دندان واتر فلاسر ایر فلاسر

آیا می توان داخل واتر فلاسر دهانشویه ریخت؟

هم واتر پیک و هم ایر فلاسر را می توان با دهانشویه های استاندارد، ضد عفونی کننده یا دهانشویه ضد میکروبی استفاده کرد. با این حال، نباید از دهانشویه های غلظت بالا یا هر گونه دهانشویه حاوی روغن های اساسی استفاده کنید. این دو چیز می توانند به پلاستیک موجود در قسمت های داخلی آسیب وارد کنند و عمر دستگاه شما را به طور قابل توجهی کاهش دهند.

برفک دهان نوعی عفونت قارچی دهان است که اغلب برای کودکان نوپا و کودکان اتفاق می افتد، اما می تواند هر کسی را تحت تأثیر قرار دهد. داروهای ضد قارچی، که معمولاً به مدت ۱۰ تا ۱۴ روز مصرف می شوند، اغلب برای درمان برفک دهان تجویز می شوند.

برفک دهان چیست؟

گرچه کاندیدا در ۵۰% از فلور طبیعی دهان سالم وجود دارد، اما هنگامی که تعداد افزایش یافته سلول های مخمر مخاط را مورد حمله قرار می دهند، باعث بوجود آمدن عفونت (کاندیدیازیس) می شوند.

برفک دهان thrush یک عفونت قارچی (مخمر) است که می تواند داخل دهان، گلو و سایر قسمت های بدن رشد کند. برفک داخل دهان به شکل یک زائده به نظر می رسد که می تواند ظاهری شبیه پنیر کوتیج- ضایعات سفید برجسته روی زبان و داخل گونه ها. این شرایط به سرعت می تواند تحریک شود و باعث بروز درد و قرمزی دهان شود.

برفک ناشی از رشد بیش از حد نوعی قارچ به نام کاندیدا Candida است. ارگانیسم معمولی کاندیدا آلبیکنز Candida albicans است، اما حداقل هفت گونه دیگر از کاندیدا نیز می توانند باعث بروز کاندیدیازیس دهانی شوند، از جمله C. tropicalis، C. glabrata، C. kruesi، و گونه های دیگر.  C. dubliniensis در بیماران مبتلا به اچ آی وی نیز گزارش شده است.

برفک دهان و گلو، کاندیدیازیس حلقی- دهانی oropharyngeal candidiasis نامیده می شود.

عفونت برفک دهان آزار دهنده است، اما به طور کلی برای افراد سالم یک مشکل جزئی است و ظرف چند هفته با درمان ضد قارچ برطرف خواهد شد.

چه افرادی برفک دهان می گیرند و آن مسری است (از فرد به فرد منتقل می شود)؟

گرچه برفک دهان می تواند هر کسی را تحت تأثیر قرار دهد، اما افراد زیر بیشتر در معرض خطر هستند:

  • نوزادان زیر ۱ ماه (کودکان تازه متولد شده- ابتلا به عفونت مخمر واژینال مادر حین زایمان)؛
  • کودکان نوپا؛
  • افراد مسن؛ و
  • افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند (که در آنها کنترل علائم می تواند دشوارتر باشد)
  • برفک دهان در مری (لوله بلع) یکی از شایع ترین عفونت ها در افراد مبتلا به بیماری های جدی مانند سرطان، نقص اولیه ایمنی یا عفونت با ویروس نقص ایمنی انسانی است
  • عفونت کاندیدا در جای دیگر، مانند درماتیت پوشک نوزاد
  • اچ آی وی/ HIV یا ایدز
  • افراد سیگاری
  • آسیب به دهان
  • کمبود مواد مغذی، برای مثال، کمبود آهن یا ویتامین B

کاندیدیازیس حلقی- دهانی در بیماران بدون علامت و بستری شده مبتلا به کووید-۱۹ گزارش شده است.

برفک دهان می تواند به افرادی که در معرض خطر هستند (مانند افرادی که دارای سیستم ایمنی ضعیف هستند و یا داروهای خاصی مصرف می کنند) سرایت پیدا کند. در افراد سالم، تقریباً بعید است که از طریق بوسیدن یا دیگر ارتباطات نزدیک به آنها  منتقل شود. در بیشتر موارد، برفک بویژه مسری تلقی نمی شود، اما می تواند منتقل شود.

اگر نگران گرفتن برفک از شخص دیگری هستید که آن را دارد، از تماس با بزاق (تف) آنها جلوگیری کنید. اگر نزدیک کسی هستید که برفک دارد، هوشمندانه است که دستان خود را به تعداد دفعات ممکن بشویید.

چرا برفک در طول تغذیه با شیر مادر نگران کننده است؟

از آنجا که نوزادان بیشتر در معرض خطر قرار دارند، گرفتن یا دادن برفک در طول تغذیه با شیر مادر، نگرانی بسیاری از مادران است. این یک مشکل شایع حین شیردهی است، و در برخی موارد، درمان می تواند چالش برانگیز باشد.

نوزادانی که برفک دهان دارند می توانند عفونت را به مادران خود منتقل کنند. هنگامی که عفونت داخل دهان کودک منجر به گلودرد و سوزش گلو می شود، آنها گریه می کنند و حین تغذیه تحریک پذیر می شوند. مادران (بویژه اگر آنها آنتی بیوتیک مصرف کنند) نیز ممکن است دچار عفونت های برفک در اطراف سینه ها و نوک سینه های خود شوند و آن را به نوزادان خود انتقال دهند.

هنگامی که هم مادر و هم نوزاد دچار برفک دهان می شوند، برای جلوگیری از اتقال مداوم عفونت، هر دوی آنها باید به صورت همزمان تحت درمان قرار بگیرند.

چه چیزی باعث بروز برفک دهان می شود؟

اکثر افراد مقدار کمی از قارچ کاندیداCandida  را داخل دهان، دستگاه گوارش و پوست خود دارند. آنها به طور معمول توسط سایر باکتری ها و میکروارگانیسم های موجود در بدن بررسی می شوند. هنگامی که بیماری ها، استرس یا داروها این تعادل را مختل می کنند، رشد قارچ ها از کنترل خارج می شود و باعث بروز برفک می شوند.

داروهایی که می توانند باعث تکثیر مخمرها و باعث عفونت شوند عبارتند از:

  • کورتیکواستروئیدها، مانند کورتیکواستروئیدهای استنشاقی که برای درمان آسم استفاده می شوند، مانند بکلومتازون، بودزوناید، فلوتیکازون
  • آنتی بیوتیک های طیف وسیع
  • قرص های جلوگیری از بارداری

عفونت کاندیدا بیشتر احتمال دارد که با شرایط زیر پیشرفت کند:

  • دیابت غیر قابل کنترل
  • عفونت HIV یا ایدز
  • سرطان
  • خشکی دهان به دلیل بیماری غدد بزاقی یا داروهایی مانند آنتی هیستامین ها و دیورتیک ها (ادرار آورها)
  • بارداری (ناشی از تغییرات هورمونی که با بارداری رخ می دهند).
  • سیگار کشیدن.
  • استفاده از پروتزهای مصنوعی که به خوبی جای نمی گیرند.
برفک دهان

برفک دهان

برفک دهان چه علائمی دارد؟

برفک دهان معمولاً به طور ناگهانی گسترش می یابد. یک علامت متداول، وجود ضایعات سفید خامه ای و کمی برجسته داخل دهان است- معمولاً روی زبان یا داخل گونه ها. آنها همچنین می توانند روی سقف دهان، لثه ها، لوزه ها یا پشت گلو دیده شوند. علائم دیگر ممکن است موارد زیر باشند:

  • قرمزی و درد داخل و در گوشه های دهان.
  • از دست دادن حس چشایی.
  • احساس پنبه ای داخل دهان.

ضایعات می توانند درد داشته باشند و وقتی که آنها را می خراشید یا دندان های خود را مسواک می زنید ممکن است کمی خونریزی کنند. در موارد شدید، ضایعات می توانند به مری گسترش یابند و باعث بروز علائم زیر شوند:

  • درد یا مشکل در بلع.
  • احساس گیر کردگی غذا در ناحیه گلو یا ناحیه قفسه سینه.
  • تب، در صورت انتشار عفونت فراتر از مری.

برفک می تواند به دیگر قسمت های بدن، از جمله ریه ها، کبد و پوست گسترش یابد. این اتفاق اغلب در افراد مبتلا به سرطان، HIV، یا دیگر شرایطی می افتد که سیستم ایمنی بدن را تضعیف می کنند.

انواع برفک دهان و علائم بالینی آنها

کاندیدا ممکن است به طور ناگهانی به شکل یک عفونت حاد رخ دهد یا برای مدت طولانی به شکل یک عفونت مزمن ادامه داشته باشد.

  • کاندیدیازیس حاد مربوط به غشاء کاذب Acute pseudomembranous candidiasis: تکه های سفید روی لثه ها، زبان و داخل دهان وجود دارند که ممکن است پوست آنها کنده شود و یک ناحیه زبر به جا بماند.
  • کاندیدیازیس حاد آتروفیک Acute atrophic candidiasis: تکه های براق قرمز رنگ صاف روی زبان وجود دارند. دهان بسیار دردناک است.
  • کاندیدیازیس مزمن آتروفیک Chronic atrophic candidiasis: این بیشتر در افرادی شایع است که از پروتزهای مصنوعی دندانی استفاده می کنند. مخاط زیر آنها قرمز رنگ و متورم است.
  • التهاب لب زاویه ای Angular cheilitis: شکاف های قرمز رنگ دردناکی در هر دو طرف دهان وجود دارند، احتمال بروز این نوع برفک دهان بیشتر خواهد بود، اگر لب بالا روی لب پایین قرار بگیرد و باعث بوجود آمدن یک شیار عمیق مرطوب شود. التهاب لب زاویه ای ناشی از کاندیدا و یا استافیلوکوکوس اورئوس اغلب در افرادی بروز پیدا می کنند که داروهای ایزوترتینوئین را برای آکنه مصرف می کنند؛ این دارو لب ها را خشک می کند.
  • کاندیدیازیس مزمن هیپرپلازی Chronic hyperplastic candidiasis: این یک نوع لکوپلاکیا دهانی (تکه های سفید) داخل گونه ها و یا روی زبان با گره ها یا توده های مقاوم است. این شرایط معمولاً افراد سیگاری را تحت تأثیر قرار می دهد و “قبل از بدخیمی” است. تکه های قرمز رنگ (اریتروپلاکیا)، و همچنین تکه های سفید، ممکن است نشان دهنده تغییرات بدخیم باشند.
  • کاندیدیازیس مزمن مخاطی- پوستی Chronic mucocutaneous candidiasis: به شکل یک عفونت دهانی مزمن مخاطی- پوستی ظاهر می شود. پوست و ناخن نیز تحت تأثیر قرار می گیرند.
  • التهاب زبان لوزی شکل متوسط Median rhomboid glossitis: التهاب الماس- شکل در پشت زبان شکل می گیرد.
  • کاندیدا می تواند باعث بروز یک عفونت ثانویه برای دیگر شرایط مخاطی دهان مانند لیکن پلان یا زبان جغرافیایی شود.

عفونت های شدید ممکن است رو به سمت پایین گلو (عفونت های ازوفاژیال) گسترش پیدا کنند و باعث مشکل در بلعیدن شوند.

 

برفک دهان چگونه تشخیص داده می شود؟

پزشک شما معمولاً با جستجوی ضایعات سفید متمایز داخل دهان، روی زبان، یا گونه ها می تواند بلافاصله به شما بگوید که آیا شما برفک دهان دارید یا خیر. مسواک زدن آرام ضایعات باعث آشکار شدن یک ناحیه قرمز، و تحریک پذیر می شود که ممکن است کمی خونریزی کند. یک تست میکروسکوپی بافت از یک ضایعه تأیید خواهد کرد که آیا شما برفک دارید یا خیر (اما همیشه یک معاینه فیزیکی ضروری نیست).

اگر برفک به مری شما منتقل شود، ممکن است انجام تست های دیگر نیاز باشد. پزشک شما ممکن است:

  • یک نمونه برداری از گلو انجام دهد (خراشیدن پشت گلو با پنبه استریل و بررسی میکروارگانیسم ها زیر یک میکروسکوپ)
  • در موارد گسترده، انجام آندوسکوپی از مری، معده و روده کوچک برای مشاهده میزان گستردگی ضایعات به داخل دستگاه گوارش (بررسی مخاط این مناطق بدن با یک دوربین چراغ دار روی نوک لوله ای که از وسط این ناحیه عبور می کند).
  • تصاویر رادیوگرافی با اشعه ایکس از مری.

با این حال، از آنجا که کاندیدا می تواند روی سطح مخاطی کاملاً بی ضرر زندگی کند، ارتباط بالینی نیاز است. این ممکن است به صورت ثانویه باعث عفونت یک اختلال زمینه ای شود.

برفک دهان

برفک دهان

برفک دهان چگونه درمان می شود؟

برفک دهان در کودکان سالم و افراد بزرگسال می تواند به طور مؤثر درمان شود. اما در افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند، علائم ممکن است شدیدتر و درمان آنها دشوارتر باشد.

داروهای ضد قارچ (مانند نیستاتین) اغلب برای درمان برفک تجویز می شوند. این داروها به شکل قرص های خوراکی، قرص های زیر زبانی یا محلول خوراکی در دسترس هستند که معمولاً قبل از بلعیدن داخل دهان گردانده می شوند.

معمولاً، شما باید این داروها را به مدت ۱۰ تا ۱۴ روز مصرف کنید. پزشک شما بر اساس سن شما و علت عفونت، یک رویکرد درمانی خاص را برای شما طراحی خواهد کرد.

استفاده از دهانشویه هایی با فعالیت ضد کاندیدا، از جمله: تری کلوزان Triclosan، کلرهگزیدین گلوکونات Chlorhexidine gluconate، و فرمولاسیون روغن های اساسی.

درمان های سیستمیک شامل این موارد هستند: فلوکونازول Fluconazole، ایتراکونازول Itraconazol، ووری کونازول Voriconazole، آمفوتریسین بی Amphotericin B.

وجود عفونت کاندیدا می تواند نشانه ای از دیگر مشکلات پزشکی باشد. حتماً راجع به همه بیماری های خود با پزشک خود صحبت کنید تا آنها را جستجو کند و در صورت نیاز یک طرح درمان را تنظیم کند.

چگونه می توان از بروز برفک دهان جلوگیری کرد؟

شما می توانید این کارها را انجام دهید تا به شما کمک کنند از بروز برفک دهان اجتناب کنید:

  • کارهای روتین بهداشت دهان و دندان ها را به خوبی دنبال کنید: دندان های خود را حداقل دو بار در روز مسواک بزنید و حداقل یک بار در روز نخ دندان بکشید.
  • استفاده از آب گرم و نمک به عنوان دهانشویه.
  • اجتناب از مصرف/ مصرف بیش از حد برخی دهانشویه ها یا اسپری های خاص: این محصولات می توانند تعادل طبیعی میکروارگانیسم ها داخل دهان شما را مختل کنند. با دندانپزشک یا پزشک خود صحبت کنید که کدام یک از آنها را استفاده کنید.
  • نوشیدن آب بعد از استفاده از اسپری های استروئیدی برای آسم.
  • به طور منظم به دندانپزشک مراجعه کنید: این امر بویژه در صورتی مهم است که دیابت داشته باشید یا از دندان مصنوعی استفاده می کنید.
  • مقدار شکر و غذاهای حاوی مخمری که می خورید را محدود کنید: غذاهایی مانند نان، آبجو و شراب، رشد کاندیدا را افزایش می دهند.
  • اگر سیگار می کشید، ترک کنید! از پزشک خود در مورد راه هایی برای کمک به شما در ترک این عادت بپرسید.

اگر از پروتزهای دندانی مصنوعی استفاده می کنید، پروتزهای خود را با محلول های ضد کاندا، مانند محلول هیپوکلریت سدیم ۱% بشویید و دنچرهای خود را در طول شب درآورید.

روکش موقت چیست؟ به طور خلاصه، روکش های موقت دندان کلاه های مفید شبیه به دندانی هستند که در حالی که منتظر آماده و چسبانده شدن روکش دائمی دندان خود به آن هستید، دندانپزشک شما ممکن است برای محافظت از دندان شما روی آن قرار دهد.

اما چه چیزی باعث می شود که آنها موقت باشند؟ تفاوت آنها با روکش های معمولی چیست؟ و آیا شما باید یکی از آنها را دریافت کنید؟

ما به تمام این پرسش ها و پرسش های دیگر پاسخ خواهیم داد تا درک کنید که چرا ممکن است نیاز باشد روی دندان های خود یک روکش موقت قرار دهید.

روکش موقت چیست؟

یک روکش موقت یک دندان موقت است. روکش های معمولی پوشش هایی هستند که جنبه محافظتی و زیبایی دارند که می توانند هم برای دندان های طبیعی و هم برای ایمپلنت های دندانی استفاده شوند. از آنجا که ممکن است ساخت یک روکش دائمی در لابراتوار دندانپزشکی دو تا سه هفته طول بکشد، در این فاصله روکش های موقت استفاده می شوند. روکش ها یک راه حل بسیار عالی دندانپزشکی ترمیمی برای بسیاری از مشکلات هستند. بنابراین، در حالی که منتظر دریافت روکش های دائمی خود هستید، دندانپزشک شما احتمالاً یک روکش موقتی را توصیه خواهد کرد که می توانید در طول این مدت از آن استفاده کنید.

هدف از استفاده روکش موقت:

  • محفاظت از دندان های طبیعی (یا محل ایمپلنت) و لثه ها.
  • به شما اجازه می دهند مثل همیشه لبخند بزنید بدون اینکه شکافی در لبخند شما وجود داشته باشد.
  • هر گونه حساسیت دندان یا لثه را محدود می کند.
  • فاصله مناسب بین دندان های شما را حفظ می کند.
  • درخوردن و جویدن به شما کمک می کند.
  • در ارزیابی نحوه عملکرد روکش به دندانپزشک کمک می کند.

روکش موقت ممکن است یک ایمپلنت یا دندانی که درمان ریشه روی آن انجام شده است را پوشش دهد. آنها می توانند برای یک دندان تکی استفاده شوند، یا می توانند پلی بین بیش از یک ایمپلنت یا دندان باشند.

برخی از مطب های دندانپزشکی ممکن است امکانات کامپیوتری و تجهیزات برای ساخت روکش در یک روز را داشته باشند، اما در اغلب موارد، حداقل یک یا دو هفته طول می کشد تا یک روکش دائمی ساخته شود.

روکش موقت دندان

روکش موقت دندان

یک روکش چه مزایایی دارد؟

روکش موقت برای احیاء و ترمیم دندان هایی استفاده می شود که آسیب دیده اند یا جای دندان های گم شده را گرفته اند. یک روکش، که تحت عنوان کلاه نیز شناخته می شود، برای پوشش کامل یک دندان آسیب دیده استفاده می شود. یک روکش موقت نه تنها دندان را تقویت می کند، بلکه به میزان چشمگیری می تواند ظاهر، شکل و نحوه قرار گیری دندان را بهبود بخشد.

روکش موقت یک گزینه خوب برای کمک به حل مشکل فعلی بیمار است، قبل از آنکه یک روکش دائمی بتواند ساخته شود و در جای خود محافظت شود. مهم است توجه داشته باشید که یک روکش موقت به شکستن حساس تر است، بنابراین بیشتر مراقب بودن هنگام مسواک زدن، نخ دندان کشیدن و غذا خوردن با روکش های موقت بسیار اهمیت دارد.

روکش های موقت از چه موادی ساخته شده اند؟

یک روکش موقت توسط دندانپزشک شما در مطب دندانپزشکی او، و معمولاً از مواد با پایه آکریلیک یا فلز ساخته می شود. یک روکش آکریلیکی احتمالاً بهتر از نمونه های فولادی با رنگ دندان های شما مطابقت خواهد داشت. با این حال، به خوبی نمونه های آماده شده در آزمایشگاه با رنگ دندان ها تطبیق نخواهند داشت. اما بدون توجه به رنگ، آنها صرفاً موقت هستند و عملکرد اصلی آنها محفاظت از ایمپلنت یا دندان طبیعی شما است تا زمانی که روکش دائمی شما ساخته شود.

مقایسه روکش موقت و روکش دائمی

پس تفاوت بین یک روکش موقت و یک روکش دائمی چیست؟ علاوه بر تفاوت های فوق العاده واضح، تفاوت بین این دو نوع روکش عبارتند از:

  • مواد: روکش های موقت شامل فلز یا پلاستیک هستند، در حالی که روکش های دائمی دندان از مواد با کیفیت بالاتر، از جمله طلا، فولاد ضد زنگ، پرسلن یا سرامیک ساخته شده اند، مانند روکش Emax.
  • مدت زمان استفاده: شما روکش موقت خود را به مدت دو تا سه هفته استفاده خواهید کرد، در حالی که روکش دائمی شما، بسته به کیفیت مواد مورد استفاده، باید پنج تا بیست و پنج سال دوام داشته باشد.
  • شکل: روکش های موقت به یک شکل یکسان و با یک اندازه مناسب برای همه ساخته می شوند، که احتمالاً با شکل دندان های روبروی خود تطابق کامل ندارد، در حالی که روکش دندان دائمی شما فقط برای شما ساخته خواهد شد.
  • قرار گیری: روکش های موقت با استفاده از چسب موقت به ایمپلنت یا دندان شما چسبانده می شوند و روکش های دائمی با چسب دائمی چسبانده می شوند. آنها همچنین مانند پر کردن دندان ممکن است به تنظیمات اضافی نیاز داشته باشند.

نگاهی به جدول زیر داشته باشید تا با مختصری از تفاوت های بین این دو نوع روکش های دندانی آشنا شوید:

 موقتیدائمی
موادآکریلیک یا فلزطلا، سرامیک، استیل ضد زنگ، یا پرسلن
چقدر دوام دارند۲ تا ۳ هفته۵ تا ۲۵ سال
شکلشکل یکسانساخت به صورت سفارشی برای هر فرد
نحوه قرار گیریچسب موقتیممکن است قبل از چسبانده شدن با چسب دائمی به تراشیدن یا تنظیمات دیگر نیاز داشته باشند
روکش موقت دندان

روکش موقت دندان

آیا دریافت روکش های موقت درد دارد؟

برخی افراد پس از قرار گیری روکش موقت روی دندان های آنها، درد دندان را تجربه می کنند. گاهی اوقات آنها خیلی بلند هستند و با دندان روبرو برخورد می کنند و این حتی می تواند باعث بروز التهاب در دندانی شود که روکش دریافت کرده است.

یکی دیگر از علل درد می تواند زمانی باشد که روکش موقت دندان شما به درستی مهر و موم نشده است، و این می تواند باعث شود عاج و اعصاب دندان در معرض هوا قرار بگیرند، و باعث شوند به دماهای داغ و سرد حساس شود.

اگر بعد از قرار گرفتن روکش موقت روی دندان در آن درد ضربان دار را تجربه کنید، این احتمال نیز وجود دارد که مشکلات زمینه ای مانند پوسیدگی یا عفونت دندان وجود داشته باشد که باید مورد توجه قرار گیرند.

در صورت تجربه ناراحتی یا درد جزئی، برای تسکین می توانید برخی از راهکارهای خانگی را امتحان کنید، اما اگر درد شدید شود، یا اگر یک هفته پس از دریافت روکش موقت همچنان درد داشته باشید، وقت آن است که با دندانپزشک خود تماس بگیرید.

پس از قرار دادن روکش موقت روی دندان، درد چقدر طول می کشد؟

در طول مدتی که از روکش موقت استفاده می کنید، ممکن است درد یا ناراحتی خفیف را تجربه کنید، که در اکثر موارد طبیعی است، و بعید است که تا پس از دریافت روکش دائمی برطرف شود. اگر درد با داروهای ضد درد برطرف  نشد یا بدتر شد، با دندانپزشک خود تماس بگیرید. اگر شما درد شدید را تجربه می کنید، باید با دندانپزشک خود تماس بگیرید زیرا ممکن است مشکلی جدی وجود داشته باشد.

روکش موقت دندان

روکش موقت دندان

نحوه مراقبت از روکش موقت دندان

قرار نیست برای مدت زمان خیلی طولانی از روکش های موقت استفاده شود، اما در صورتی که یکی از آنها را داشته باشید، برای راحتی و سلامت دهان خود، مهم است که به خوبی از آن مراقبت کنید. بنابراین اجازه دهید نگاهی داشته باشیم به برخی از مهمترین چیزهایی که تا زمان دریافت یک روکش دائم باید در ذهن داشته باشیم.

قوانین مربوط به خوردن و جویدن

  • از خوراکی های چسبناک دور بمانید: روکش موقت شما با چسب موقت چسبانده شده است. این باید کاملاً کاربردی باشد، بنابراین شما می توانید به طور معمول عمل جویدن را انجام دهید. با این حال، به این دلیل که چسب به معنای نگه داشتن روکش دندان به طور دائم نیست، بهتر است مخصوصاً از جویدن خوراکی های سفت یا چسبناک مانند آب نبات سفت، استیک یا گوشت سفت، نان سفت یا خرد شده یا شیرینی، سبزیجات تازه سخت یا خرد شده، مانند هویج خام، میوه های تازه یا خرد شده، مانند سیب، بلال، آدامس، ذرت بو داده، آجیل و خشکبار، آبنبات، کارامل، یخ اجتناب کنید. درست است که خوردن یک سیب در روز شما را از مراجعه به دندانپزشک بی نیاز خواهد کرد، اما اصلاً اینطور نخواهد بود اگر شما یک روکش دندان موقت داشته باشید!
  • تنها به خوراکی های حاوی قند نه بگویید: برای سلامت دهان و دندان خود شما همیشه باید از مصرف مقدار زیاد غذاهای شیرین اجتناب کنید، اما این قائده با روکش های موقت حتی مهم تر نیز است، زیرا ممکن است بین آن و لثه های شما شکافی وجود داشته باشد، جایی که قند می تواند در آن قرار بگیرد، که می تواند منجر به پوسیدگی دندان زیر روکش شود.
  • از خوراکی های خیلی داغ و خیلی سرد اجتناب کنید: از غذاهای بسیار داغ یا بسیار سرد دور بمانید، زیرا چسب موقت برای روکش ها ممکن است قدرت ماندگاری خود را از دست بدهد.

بهداشت

ظاهر روکش های دندانی خود را خوب نگه دارید، دندان ها یا لثه های زیر آنها را سالم نگه دارید، و دندان های مجاور آنها از بهداشت مناسب دهان و دندان شما خوشحال خواهند بود. شما باید:

  • حداقل دو بار در روز باید دندان های خود را مسواک بزنید (درست همان کاری که همیشه انجام می داده اید)
  • ممکن است لازم باشد روکش خود کمی آرام تر مسواک بزنید.
  • هنگام نخ دندان کشیدن مراقب باشید تا چسب روکش موقت را سست نکنید.

در صورت کنده شدن روکش موقت چه باید کرد؟

گاهی اوقات، روکش های موقت کنده می شوند، و اگر چنین اتفاقی برای روکش شما رخ داد، بهترین کاری که می توانید انجام دهید این است که با دندانپزشک تماس بگیرید. ممکن است لازم باشد دندانپزشک آن را با یک روکش دندان دیگر تعویض کند تا اطمینان حاصل کند که با از دست رفتن دندان هیچ فضای خالی دراخل دهان شما باقی نمانده است زیرا می تواند باعث بروز انواع مشکلات شود.

اگر نمی توانید به دندانپزشک مراجعه کنید، چیزی برای نگران شدن وجود ندارد، ممکن است بخواهید از یک کیت خانگی ترمیم دندان استفاده کنید تا زمانی که بتوانید به دندانپزشک مراجعه کنید.

روکش موقت چه احساسی دارد؟

یک روکش موقت ممکن است ناراحت کننده باشد زیرا به گونه ای ساخته نشده است تا به طور کامل و به راحتی داخل دهان قرار بگیرد. شما همچنین ممکن است متوجه شوید هنگامی که دهان شما بسته است، با دندان مخالف تناسب کامل ندارد. در مورد هر گونه ناراحتی که احساس می کنید با دندانپزشک خود صحبت کنید، بخصوص اگر این ناراحتی به درد ضربان دار تبدیل شود.

نتیجه گیری

روکش های موقت برای محافظت از لثه ها، ایمپلنت ها و یا دندان های طبیعی استفاده می شوند، در حالی که منتظر دریافت روکش دائمی خود هستید. این روکش های موقت دندان غالباً از مواد پلاستیکی، آکریلیکی، یا فلزی ساخته شده اند و دو تا سه هفته استفاده می شوند، مگر اینکه دندانپزشک شما غیر از این را مشخص نماید.

از روکش موقت خود باید مراقبت های اضافی به کار بگیرید- شما باید از خوردن غذاهای سفت، چسبناک، یا جویدنی، غذاهای خیلی داغ یا سرد و غذاهای خیلی شیرین اجتناب کنید. شما همچنین باید حداقل دو مرتبه مسواک در روز را انجام دهید و همچنان نخ دندان کشیدن را ادامه دهید، اما در اطراف روکش خود کمی بیشتر مراقب باشید.

در صورت تجربه کردن درد، با دندانپزشک خود یا اورژانس درمان های دندانپزشکی تماس بگیرید. با این حال، کمی ناراحتی احتمالاً چیز نگران کننده ای نیست. روی هم رفته، آنها موقتی هستند، و به زودی شما روکش دائمی جدید دندان خود را خواهید داشت!

همه ما صدها برجستگی روی زبان خود داریم که پاپیلا papillae نامیده می شوند، و همچنین تحت عنوان جوانه های چشایی نیز شناخته می شوند. چهار نوع از این جوانه های چشایی وجود دارد:

  • پاپیلاهای رشته ای شکل، که حدود دو سوم از سطح زبان را پوشش داده اند و مسئول حس لامسه زبان هستند.
  • پاپیلاهای قارچی شکل، که طعم ها و دماها را تشخیص می دهند.
  • پاپیلا های برگ برگ، که دو طرف زبان را پوشش می دهند.
  • پاپیلاهای شیاری، که برجستگی های بزرگ رو به سمت گلوی شما به شکل V هستند.

به طور معمول، این برجستگی ها تا میزان زیادی قابل توجه نیستند- آنها دارای رنگ و بافت پایداری هستند، و توانایی غذا خوردن شما را حمایت می کنند. اما گاهی اوقات این برجستگی های روی زبان می توانند به شکلی متورم درآیند. گرچه پاپیلاهای بزرگ شده ممکن است تنها یک مزاحمت کوتاه مدت باشند، اما می توانند باعث شوند غذا خوردن، صحبت کردن، بلع، و یا حتی چشیدن غذا دشوار یا دردناک شود.

جوانه های چشایی ملتهب روی قسمت پشتی زبان- پاپیلاهای شیاری- معمولاً عامل بروز نگرانی نیستند و به صورت خود به خود بهبود پیدا خواهند کرد. با این حال، برجستگی های شدید، در حال گسترش، یا طولانی مدت تر ممکن است نشانه یک مشکل زمینه ای دیگر باشند که نیاز به درمان پزشک دارد.

از آنجا که سلامت دهان و دندان های شما ارتباط تنگاتنگی با سلامت عمومی بدن شما دارد، مهم است بدانید که چرا زبان شما روی خود برجستگی دارد و چه زمانی باید به دنبال مراقبت های پزشکی باشید.

جوانه چشایی یا پاپیلای زبان

جوانه چشایی یا پاپیلای زبان

علائم و نشانه های تورم جوانه های چشایی زبان

برجستگی های ملتهب روی قسمت های پشتی زبان شما معمولاً قابل مشاهده هستند، که بزرگتر و متورم ظاهر می شوند. گاهی اوقات آنها ممکن است به رنگ های سفید، صورتی روشن یا لکه های سیاه نیز تغییر رنگ دهند.

بزرگ شدن جوانه های چشایی ممکن است باعث بروز علائم زیر نیز شوند:

تغییر حس چشایی

پاپیلاهای روی قسمت پشتی زبان مسئول حس چشایی نیستند. اما اگر التهاب گسترش یافته باشد، ممکن است از دست دادن جزئی یا کامل حس چشایی را تجربه کنید یا در تشخیص بین مزه هایی مانند شور، تلخ، شیرین و یا ترش مشکل داشته باشید.

مشکل در حرکت دادن زبان

با متورم شدن برجستگی های روی پشت زبان، ممکن است حرکت دادن زبان، مثل همیشه، دشوار باشد. بسته به وخامت مشکل، می تواند روی حرف زدن عادی و بلع تأثیر بگذارد. بعلاوه، تورم می تواند باعث شود زبان شما احساس سوزش داشته باشد و بزرگ تر به نظر برسد- در برخی موارد، دندان های فک بالا و پایین اطراف زبان به خوبی روی یکدیگر قرار نمی گیرند.

احساس درد یا سوزش

گرچه برجستگی های بزرگ شده روی زبان می توانند باعث بروز احساس سوزش زبان شوند، بعلاوه ممکن است یک احساس سوزش موضعی در منطقه مشکل دار تجربه کنید. این می تواند یک ناراحتی مداوم باشد یا تنها زمانی احساس شود که زبان در حال استفاده است، مانند هنگام خوردن چیزی.

بافت خزدار یا مودار

ذرات باقی مانده، باکتری ها و سلول های مرده پوست می توانند بین برجستگی های ملتهب روی زبان فرو بروند و گیر کنند. این انباشته شدن باعث ایجاد یک پوشش سفید و کرکی- مانند روی سطح زبان می شود.

جوانه چشایی یا پاپیلای زبان

جوانه چشایی یا پاپیلای زبان

علل بروز برجستگی های روی زبان

برجستگی های زبان شایع هستند و به طور کلی بی ضرر تلقی می شوند- اما آنها بعلاوه می توانند نشانه ای از یک بیماری جدی تر باشند. شما ممکن است به دلایل زیر برجستگی های روی قسمت پشت زبان خود را تجربه کنید:

ترومای فیزیکی

گاز گرفتن تصادفی زبان می تواند باعث تحریک جوانه های چشایی شما شود، و آنها را متورم کند. خوردن یا نوشیدن غذاهای خیلی داغ نیز می تواند باعث سوختن و تاول زدن پاپیلاهای روی زبان شود.

آلرژی ها

گاهی اوقات یک واکنش آلرژیک باعث ایجاد برجستگی های روی زبان می شود، مخصوصاً با برخی میوه ها و سبزیجات تازه که حاوی گونه های گرده های خاصی هستند، مانند خربزه ها، سیب ها و موز.

عفونت

عفونت های دهان می توانند به جوانه های چشایی شما منتقل شوند، و منجر به بزرگ شدن برجستگی های سطح زبان شوند. شایع ترین عفونت برفک دهان نامیده می شود، که ناشی از مخمر کاندیدا آلبیکانز است. همراه با متورم شدن برجستگی های زبان، علائم برفک دهان شامل ضایعات سفید رنگ، سوزش و درد هستند.

برجستگی های زبان نشانه ای از عفونت های دیگر نیز هستند، از جمله هرپس سیمپلکس و سیفلیس. برخی از آنتی بیوتیک های خاص برای درمان عفونت ها نیز می توانند باعث تورم جوانه های چشایی شوند.

بهداشت ضعیف دهان و دندان

اگر مسواک زدن و نخ دندان کشیدن را به خوبی دنبال نکنید، باکتری ها می توانند تکثیر شوند و باعث التهاب سراسر دهان، از جمله جوانه های چشایی، شوند. سیگار کشیدن نیز می تواند تأثیر مشابهی داشته باشد.

کم آبی بدن

عدم نوشیدن آب کافی می تواند باعث خشکی دهان شود، شرایطی که خطر ابتلا به عفونت های جوانه چشایی، بیماری لثه و حفره های دندانی را در طول زمان افزایش می دهد.

استرس

آفت ها می توانند روی سطح پشتی زبان شما نیز شکل بگیرند. گرچه علت آنها به خوبی درک نشده است، اما تحقیقات نشان می دهند که استرس روانشناختی ممکن است نقش مهمی در بروز آفت های دهان داشته باشد. تحریک فیزیکی، میوه ها و سبزیجات اسیدی و غذاهای تند نیز می توانند با آفت ها ارتباط داشته باشند.

بیماری ها

گرچه غیر معمول است، اما برجستگی های روی سطح پشتی زبان می توانند نشانه سرطان دهان و یا زبان باشند. این برجستگی های زگیل- مانند، یا پاپیلوماهای سلول سنگفرشی- می تواند سفید یا قرمز به نظر برسند و ممکن است خوش خیم باشند. فقط یک پزشک می تواند سرطانی بودن یک برجستگی غیر معمول را تشخیصدهد.

لکوپلاکیا شرایط دیگری است که می تواند باعث بوجود آمدن برجستگی هایی روی زبان شود. این اتفاق زمانی رخ می دهد که سلول های موجود در دهان شما بیش از حد رشد می کنند، و باعث تحریک جوانه های چشایی می شوند. برخی افراد مبتلا به دیابت، کم خونی و بیماری های خود ایمنی نیز ممکن است التهاب برجستگی های زبان را تجربه کنند.

جوانه چشایی یا پاپیلای زبان

جوانه چشایی یا پاپیلای زبان

چه زمانی باید برای برجستگی های روی زبان به پزشک مراجعه کرد؟

اکثر برجستگی های بزرگ شده زبان به صورت خود به خود بهبود می یابند، اما در صورت مواجه شدن با مشکلات زیر باید به پزشک مراجعه کرد:

  • علائم شما بیشتر از یک هفته طول کشیده اند.
  • برجستگی های در حال رشد، گسترش یا خونریزی.
  • برجستگی های بزرگ شده که پس از بهبودی باز می گردند.
  • برجستگی های دردناک که در توانایی غذا خوردن یا نوشیدن تداخل ایجاد می کنند.

برای تشخیص اینکه چه چیزی باعث بروز مشکل برای زبان شما شده است، پزشک ابتدا در مورد سوابق پزشکی و هر گونه آلرژی شناخته شده شما سؤال می کند. سپس معاینه زبان را انجام می دهد تا تغییر در رنگ، بافت و اندازه جوانه های چشایی را بررسی کند، ناهنجاری ها را بررسی می کند تا یک دوره درمان پیشنهاد دهد.

علاوه بر این، پزشک شما ممکن است دستور انجام آزمایشات خون را بدهد تا مسائل دیگر مانند عفونت یا بیماری را رد کند. پزشک اگر مشکوک به وجود سرطان باشد، شما را برای انجام نمونه برداری به یک متخصص ارجاع خواهد داد یا برجستگی را به طور کامل برخواهد داشت.

درمان های برجستگی های زبان

برخی از علل برجستگی های زبان نیاز به درمان هایی مانند داروهای ضد قارچی برای برفک دهان، توسط پزشک دارند. با این حال، شما می توانید ناراحتی ناشی از بسیاری از برجستگی های زبان را در منزل کاهش دهید. برخی از راهکارهای خانگی عبارتند از:

  • نوشیدن آب زیاد، با استفاده از یک نی (اگر راحت تر است).
  • شستشوی دهان با آب گرم و نمک.
  • اجتناب از خوردن غذاهای اسیدی و پر ادویه و دهانشویه های حاوی الکل که باعث تحریک التهاب می شوند.
  • استفاده از ژل ها یا کرم های بی حس کننده موضعی.
  • مصرف داروهای ضد التهابی و ضد درد بدون نسخه مانند ایبوپروفن
  • سیگار نکشیدن یا ننوشیدن الکل.

در طول مدتی که برجستگی های روی زبان را در منزل درمان می کنید باید اندازه، رنگ، و وسعت آنها را تحت نظر داشته باشید- اگر هیچ تغییری وجود نداشته باشد یا وضعیت شما بدتر شود، حتماً باید به پزشک مراجعه کنید.

بهترین مراقبت خانگی که می توانید انجام دهید پیشگیری است. حفظ بهداشت خوب دهان و دندان می تواند به جلوگیری از بروز برجستگی های ملتهب روی سطح زبان کمک کند و از بازگشت آنها جلوگیری کند.

دندان بولیمیایی نتیجه اختلال خوردن است که به شکل استفراغ عمدی مکرر ظاهر می شود، و تحت عنوان بولیمیای عصبی (جوع یا اشتها یا گرسنگی غیر طبیعی) شناخته می شود. بولیمیا نه تنها برای بدن بلکه برای سلامت دندان های شما نیز مضر است. این اختلال خوردن، به اندازه هر بیماری دیگری می تواند به سلامت شما آسیب وارد کند، از کاهش وزن مضر گرفته تا پوسیدگی سریع دندان ها. در این مقاله، ما به بررسی تأثیرات پر خوری و تخلیه (استفراق عمدی) که تحت عنوان پرخوری عصبی شناخته می شود، روی سلامت و زیبایی بیمار می پردازیم.

بولیمیا یا پر خوری عصبی چیست؟

بولیمیا یا پر خوری عصبی یک اختلال جدی است که احتمال دارد زندگی فرد مبتلا را تهدید کند. بسیاری از افراد مبتلا به بولیمیا به طور مخفیانه مقادیر زیادی مواد غذایی می خورند، در حالی که کنترل روی میزان غذای مصرفی خود را از دست می دهند، و بعد از آن، برای رها کردن سیستم بدن خود از شر کالری اضافی تلاش می کنند عمداً استفراق کنند.

مشکلات و عوارض جانبی بولیمیا

افرادی که از بولیمیا رنج می برند، بسیاری از عوارض جانبی و مشکلات را تجربه می کنند. در حالی که هدف نهایی فردی که بولیمیا دارد از دست دادن وزن بیش از حد است تا ظاهر بیرونی مطلوب تری داشته باشد، اما تأثیر استفراق مکرر برای تخلیه بدن می تواند اثر متفاوتی داشته باشد. برخی از مشکلات و عوارض جانبی همراه با بولیمیا عبارتند از:

  • عزت نفس و اعتماد به نفس ضعیف، تضعیف روابط اجتماعی، و تعامل اجتماعی ضعیف.
  • کم آبی بدن، که می تواند منجر به نارسایی کلیه شود.
  • ضربان قلب نامنظم یا نارسایی قلبی.
  • پوسیدگی شدید دندان ها و بیماری لثه.
  • عدم پریود ماهانه یا پریودهای نامنظم.
  • مشکلات گوارشی.
  • زخم های دهانی ناشی از بولیمیا.
تأثیر منفی پرخوری روی دندان

تأثیر منفی پرخوری روی دندان

علائم و نشانه های بولیمیا

چندین علامت هشدار دهنده وجود دارند که نشان می دهند ممکن است فرد در حال مبارزه با اختلال خوردن باشد. اگر شما یا یکی از افرادی که می شناسید هر یک از این علائم را تجربه کنید، مهم است که از یک پزشک متخصص کمک بخواهید:

  • ذهن مشغولی بیش از حد به وزن یا اندازه.
  • ترس از افزایش وزن.
  • مصرف مکرر مقدار زیادی مواد غذایی در هر بار صرف غذا.
  • احساس از دست دادن کنترل روی غذا خوردن و عدم توانایی پرخوری برای کنترل سهم ها.
  • تخلیه بدن پس از هر بار صرف غذا از طریق ورزش بیش از حد یا استفراغ.
  • استفاده از ملین ها، دیورتیک ها یا شیاف ها، هنگامی که آنها نیاز نیستند.
  • محدود کردن کالری ها و روزه گرفتن بین دو مرتبه پرخوری شدید.
  • استفاده بیش از حد از مکمل های غذایی برای کاهش وزن.
  • قرار گرفتن مکرر دندان ها در معرض اسید معده حین استفراغ عمدی منجر به پوسیدگی دندان می شود.

آسیب دندان ناشی از بولیمیا

اختلالاتی مانند بی اشتهایی و بولیمیا منجر به پوسیدگی دندان به علت عبور مکرر اسید معده از روی دندان ها و ساییدگی مینای دندان می شوند. مینای ضعیف شده دندان ها می تواند به منجر به بروز حفره های دندانی و پوسیدگی دندان شود. قرار گرفتن مکرر در معرض اسید معده معمولاً باعث فرسایش پشت دندان های قدامی فک بالا می شود. به همین دلیل، دندانپزشکان معمولاً ابتدا متوجه می شوند که بیمار به بولیمیا مبتلا است، زیرا اکثر آنها در وزن متعادل یا متوسط تحت تأثیر قرار می گیرند.

اختلال خوردن می تواند در تولید بزاق نیز اختلال ایجاد کند که می تواند منجر به بروز مشکلاتی مانند خشکی دهان شود. عدم تولید بزاق می تواند سرعت پوسیدگی دندان ها را افزایش دهد، زیرا بزاق به تمیز نگه داشتن دهان کمک می کند. بدون بزاق برای از بین بردن ذرات غذا، محدود کردن باکتری ها، و کمک به هضم غذا، مینای دندان ها دچار تخریب سریع می شوند.

علائم دندان های بولیمیایی

همانطور که قبلا اشاره شد، اغلب دندانپزشک نخستین کسی است که متوجه می شود بیمار از بولیمیا یا پرخوری عصبی رنج می برد. معمولاً حدود سه سال طول می کشد تا آثار ظاهری آسیب ناشی از فرسایش نمایان شوند. برخی از شاخص های سلامت دهان و دندان ها که نشان می دهند کسی از این اختلال رنج می برد عبارتند از:

  • خشکی دهان ناشی از عدم تولید بزاق.
  • فرسایش مینای دندان ها، که باعث ایجاد ظاهر شفاف برای دندان ها می شود.
  • بوجود آمدن استعداد بروز حفره های دندانی.
  • درد یا خونریزی لثه ها به علت بیماری لثه.
  • آسیب به نرم کام ناشی از از اسید معده.
  • شکستن، ترک خوردن، یا از دست رفتن دندان ها به علت پوسیدگی دندان ناشی از فرسایش مینای دندان ها.
  • از بین رفتن نتایج کارهای دندانپزشکی قبلی به دلیل پوسیدگی دندان.

اگر از یک اختلال خوردن رنج می برید، ابتدا، ما از شما می خواهیم به دنبال کمک باشید. دوماً، گام هایی وجود دارند که برای کاهش تأثیر آن روی دندان های خود می توانید بردارید. بسیار مهم است که بهداشت دهان و دندان های خود را با مسواک زدن و نخ دندان کشیدن دقیق حفظ کنید. پس از استفراغ عمدی، دندان های خود را مسواک نزنید، بلکه با یک محلول آب و جوش شیرین شستشو دهید تا اسید معده را خنثی کنید و از تخریب مینای دندان پیشگیری کنید. و مثل همیشه، به طور منظم به دندانپزشک خود مراجعه کنید و با او درباره نیازهای خاص خود مشورت کنید.

تأثیر منفی پرخوری روی دندان

تأثیر منفی پرخوری روی دندان

ترمیم دندان های بولیمیایی

اگر به دلیل پوسیدگی، دندان های خود را از دست داده اید یا دندان های شما به علت تماس مکرر با اسید معده به شدت تغییر رنگ یا تغییر شکل داشته اند، راه های متعددی برای ترمیم آنها وجود دارد. صرف نظر از اینکه در زندگی خود چکار می کنید، دندان ها به مرور زمان از کیفیت دندان های شما کاسته می شود، این اثرات به افرادی که از بولیمیا رنج می برند محدود نمی شود. زمینه دندانپزشکی ترمیمی گزینه های گوناگونی برای اصلاح آسیب دیدگی ها ارائه می دهد:

ونیرها

ونیر یک پوشش پلاستیکی یا پرسلن روی دندان ها است. معمولاً از آنها برای تغییر رنگ و شکل یک دندان آسیب دیده استفاده می شود. اگر تخریب دندان عمدتاً سطحی باشد و تنها زیبایی دندان را تحت تاثیر قرار دهد، نه سلامت آنها را، این ممکن است یک گزینه خوب باشد.

ایمپلنت

ایمپلنت ها می توانند برای جایگزینی کل یک یا چند دندان در یک ردیف استفاده شوند. گاهی اوقات عوارض جانبی ناشی از بولیمیا می توانند منجر به از دست رفتن دندان شوند و ایمپلنت ها بهترین راه برای جایگزینی دندان های از دست رفته هستند. با ایجاد یک حفره داخل استخوان فک و قرار دادن یک پیچ تیتانیومی برای قرار گیری کلاهک روی آن، دندان را می توان به طور کامل تعویض کرد.

پر کردن دندان

پر کردن می تواند برای پر کردن حفره دندانی که به علت قرار گرفتن در معرض اسید معده و باکتری تشکیل شده است، مورد استفاده قرار گیرد. این تنها در صورتی امکان پذیر است که تنها یک قسمت از دندان به اندازه کافی آسیب دیده باشد که جایگزین شود، نه کل دندان.

روکش دندان

گاهی اوقات کل سطح خارجی دندان بیش از حد آسیب دیده است، اما می تواند به منظور ایجاد یک پست دندان طبیعی برای حمایت از یک روکش دندان (کلاهک) تراشیده شود. اگر ریشه دندان دست نخورده باشد، اما خود دندان باید جایگزین شود، این یک گزینه عالی است.

علت اصلی باید درمان شود

گرچه راهکارهای کوتاه مدت ممکن است برای درمان مشکلات دندانی که در حال حاضر وجود داشته باشند، مانند پر کردن حفره های دندانی، ترمیم دندان های شکسته، مراقبت از لثه ها و غیره؛ اما راه حل طولانی مدت نیاز است که عبارت است از پیگیری درمان مناسب برای بولیمیا.

اختلالات دندانی مسائل جدی هستند که باید تحت مراقبت یک متخصص مناسب قرار بگیرند، اما ترمیم ها به تنهایی می توانند بسیار پیش بورند، اگر فرد به طور منظم آنها را ادامه دهد.

اگر شما یا یکی از عزیزانتان از عوارض دندانی بولیمیا رنج می برید، احتمالاً شرمی که حین مبارزه با آن را تجربه کرده اید را به خوبی می شناسید.

شاید شما با مشکل عدم توانایی خوردن یا لذت بردن از غذا را تحمل کرده اید، یا احساس خجالت از لبخند زدن را تجربه کرده اید.

مهم است بدانید که امید و درمان وجود دارد، نه فقط برای دندان های شما، بلکه برای تمام بدن شما. طی مسیر برای بهبود بولیمیا، شما می توانید ترمیم واقعی را تجربه کنید که می تواند از درون رو به بیرون اتفاق بیفتد.

بولیمیا می تواند درمان شود.

بولیمیا در واقع یک بیماری شدید روانپزشکی است که می تواند بر زندگی، فردیت، امنیت و عزت نفس شما تأثیر بگذارد، به گونه ای که هرگز فکرش را نکرده اید. این می تواند به شما احساس غرور بدهد اگر بدانید چگونه مسیر بهبودی شما ممکن است باز شود یا اینکه چگونه بدن شما ممکن است آسیب بولیمیا را بازسازی کند.

زیبایی بهبودی این است که روز به روز پیشرفت می کند، همانطور که به تدریج قوی و از اختلال خوردن جدا می شوید.

تأثیر منفی پرخوری روی دندان

تأثیر منفی پرخوری روی دندان

برای کمک گرفتن با متخصصان صحبت کنید.

درباره نگرانی های دندانپزشکی خود با دندانپزشک صحبت کنید و برای دریافت درمان جامع برای بهبود بولیمیا اقدام کنید. در حالی که اقدامات دندانپزشکی ترمیمی قطعاً یک گام برای بهبودی از بولیمیا خواهد بود، شما با در پیش گرفتن مراقبت کامل برای بدن و ذهن خود، می توانید به طور مؤثر به درمان منشاء اصلی اختلال خوردن بپردازید. این شامل مشارکت یک پزشک، درمانگر، متخصص تغذیه و روانپزشک می شود که می توانند با یکدیگر همکاری کنند تا اطمینان حاصل شود که اختلال شما به طور کامل درمان شده است.

نتیجه گیری

پر خوری عصبی یا بولیمیا یک اختلال خوردن است که نه تنها روی سلامت عمومی شما تأثیر می گذارد، بلکه می تواند پیامدهای ناخوشایندی برای سلامت دهان داشته باشد. اگر این اختلال را داشته باشید، اولین قدم که باید انجام دهید این است که درمان را پیدا کنید، اما در حالی که این کار را انجام می دهید، مهم است که به خوبی از دندان های خود مراقبت کنید. به همین دلیل پوسیدگی دندان می تواند منجر به از دست دادن دندان ها و بیماری لثه شود که اگر بدون درمان باقی بماند می تواند اثرات منفی جدی روی سلامت عمومی داشته باشد.

متداول ترین پرسش ها

چگونه می توان دندان های آسیب دیده در نتیجه بولیمیا را درمان کرد؟

درمان دندان هایی که با قرار گرفتن مکرر در معرض اسید معده ناشی از استفراغ آسیب دیده اند متفاوت است. در موارد شدید، ممکن است به جایگزین کامل مانند ایمپلنت نیاز داشته باشید و در مواردی که کمتر وخیم هستند، ترمیم های زیبایی ممکن است انجام شوند.

تأثیر منفی پرخوری روی دندان

تأثیر منفی پرخوری روی دندان

آیا دندانپزشک می تواند بگوید که شما مبتلا به بولیمیا هستید؟

آری. دندانپزشک اغلب اولین فردی است که با مشاهده پوسیدگی سطح قسمت داخلی دندان و همچنین نازک شدن مینای دندان می تواند تشخیص دهد از اختلال خوردن رنج می برید.

چه مدت طول می کشد تا یک اختلال غذا خوردن دندان ها را خراب کند؟

هر مورد متفاوت است، و همچنین به تعداد دفعات استفراق عمدی برای تخلیه بدن بستگی دارد. با این حال، به طور کلی فرسایش می تواند حدود سه سال طول بکشد تا آسیب آن آشکار شود.

آیا ممکن است با بولیمیا دندان های خود را از دست بدهید؟

آری. یکی از چندین اثر وحشتناک بولیمیا این است که نازک شدن مینای دندان و پوسیدگی دندان ناشی از آن می تواند آنقدر شدید باشد که کل دندان ممکن است از دست برود.

آیا شما هم با سفید کردن دائمی دندان های خود به دنبال دندان های مرواریدی هستید؟ قبل از تلاش برای انجام این کار به تنهایی، باید حقیقت را در مورد سفید کردن دائمی دندان ها بدانید. پاسخ کوتاه این است که متأسفانه هیچ درمان سفید کننده ای دائمی نیست.

در این مقاله ما به پرسش های زیر پاسخ خواهیم داد:

  • آیا سفید شدن دندان ها دائمی است؟
  • چه چیزی باعث زرد شدن دندان ها می شود؟
  • برخی گزینه ها برای سفید کردن دائمی دندان کدامند؟
  • چه غذاهایی باعث لک شدن دندان ها می شوند؟
  • ونیرها چگونه می توانند به دندان های زرد کمک کنند؟
  • چگونه می توان سلامت دهان و دندان ها را حفظ کنم؟

چه چیزی باعث زرد شدن دندان ها می شود؟

قرار نیست دندان های ما کاملاً سفید روشن باشند. رنگ مینای دندان های ما سفید مایل آبی است، اما به دلیل شفافیت آن، رنگ زرد عاج در زیر آن می تواند دیده شود. از آنجا که با افزایش سن مینای روی دندان های ما نازک می شود، طبیعی است که به مرور زمان دندان های ما تیره و یا زرد شوند.

سفید کردن دندان ها چگونه عمل می کند؟

ماده سفید کننده دندان ها معمولاً بر پایه کربامید پراکسید یا پراکسید هیدروژن است و به مینای دندان نفوذ می کند تا به مولکول های تغییر رنگ داده داخل دندان برسد. مولکول های اکسیژن از ماده سفید کننده با مولکول های رنگی در دندان های شما واکنش می دهند و پیوندهایی که آنها را کنار یکدیگر نگه می دارد می شکند. این روش اگر به درستی انجام شود، یک فرایند بی خطر برای بزرگسالان و نوجوانان است.

به این معنی که سفید کردن دندان لزوما دائمی نیست، اما شما می توانید بهداشت دهان و دندان های خود را حفظ کنید و روش های سفید کننده زیر را دنبال کنید.

سفید کردن دائمی دندان

سفید کردن دائمی دندان

برخی از گزینه های سفید کردن دائمی دندان کدامند؟

شما نمی توانید دندان ها را به طور دائمی سفید کنید. با این حال، با ایجاد برخی تغییرات در سبک زندگی و رژیم غذایی خود می توانید لبخند روشن تر خود را برای مدت زمان طولانی تری حفظ کنید. شما همچنین می توانید درمان های سفید کننده شش ماه یک مرتبه را انجام دهید.

اجتناب از غذاهایی که باعث ایجاد لکه می شوند.

  • توت ها و میوه ها: اگر چه آنتی اکسیدان های موجود در توت ها مزایایی برای سلامتی ارائه می دهند، اما رنگ عمیق آنها می تواند باعث ایجاد لکه شود. میوه هایی مانند لیمو نیز به علت اسیدیته آنها برای دندان های شما بد هستند.
  • سس ها: سس های با رنگ روشن مانند کاری و سس گوجه فرنگی نیز می توانند با لک شدن دندان ها ارتباط داشته باشند، و اسیدیته گوجه فرنگی باعث می شود جرم آنها دو برابر شود. برای کاهش احتمال لک شدن دندان ها، یک نمونه روشن تر و کرمی رنگ را انتخاب کنید.
  • قهوه: رنگ تیره و اسیدیته قهوه هر دو اثر مضری برای دندان های شما دارند.
  • چای: چای، بویژه چای سیاه، می تواند بیشتر از قهوه آسیب برساند. حتی دمنوش های گیاهی روشن تر می توانند باعث فرسایش مینای دندان ها و لک شدن آنها شوند.
  • شراب: تانن موجود در شراب قرمز مسئول تغییر رنگ دندان ها به خاکستری هستند. در عین حال، شراب سفید، گرچه به طور مستقیم مسئول تغییر رنگ نیست، اما می تواند لکه های موجود را تیره تر کند.
  • نوشیدنی های حاوی قند: به خوبی شناخته شده است که نوشیدنی های حاوی قند باعث پوسیدگی دندان ها می شوند، اما از آنجا که آنها این کار را با از بین بردن مینای روشن دندان ها می کنند، دندان های شما به مرور زمان تیره تر به نظر خواهند رسید.
  • سیگار کشیدن: نیکوتین و تار موجود در توتون و تنباکو می تواند باعث لک شدن بسیار سریع دندان ها شود. در طول سال ها، سیگاری های شدید ممکن است متوجه شوند دندان های آنها به رنگ قهوه ای درآمده است، که تحت عنوان دندان سیگاری شناخته می شود.

استفاده از درمان های سفید کردن دندان ها

برای حفظ دندان های مرواریدی خود، هر ۳ ماه تا ۶ ماه، درمان های سفید کردن را انجام دهید.

امروزه روش های امتحان شده و آزمایش شده زیادی برای سفید کردن دندان ها و یا رها شدن از شر لکه های سفید روی دندان ها وجود دارند، از جمله:

  • استریپ ها
  • تری ها
  • بلیچ
  • لیزر
  • خمیر دندان
  • دهانشویه
  • روغن نارگیل
  • ژل ها
سفید کردن دائمی دندان

سفید کردن دائمی دندان

ونیرها برای دندان های زرد

اگر دندان های شما نه تنها لک دارند، بلکه کج شده یا لب پر نیز شده اند، ممکن است بخواهید با استفاده از ونیرها با یک تیر دو نشان بزنید. این پوسته های نازک به طور مستقیم روی دندان های موجود شما قرار می گیرند. اگر شما تنها به یک یا دو ونیر نیاز داشته باشید، آنها می توانند به گونه ای ساخته شوند که با دندان های طبیعی شما مطابقت داشته باشند، و یا با ونیرها شما می توانید تمام دندان های قابل مشاهده خود حین لبخند زدن را تغییر دهید.

حفظ بهداشت خوب دهان و دندان

  • دو بار مسواک زدن دندان ها در طول روز. چگونه سفیدتر کردن دندان ها در ۳ دقیقه، دو بار در روز، به سادگی با مسواک زدن دندان ها است. مهمترین زمان برای مسواک زدن دندان ها در شب است. این یکی را نادیده نگیرید!
  • تمیز کردن بین دندان ها یک بار در روز با نخ دندان یا واترپیک.
  • دو بار مراجعه به دندانپزشک در سال برای تمیز کردن منظم دندان ها.

نتیجه گیری

آیا سفید شدن دندان ها دائمی است؟ خیر، اما حالا شما می دانید که چگونه دندان های سفید و مرواریدی خود را آنگونه که می خواهید حفظ کنید.

سوالات متداول

آیا سفید شدن دندان ها با لیزر دائمی است؟

خیر. سفید کردن دندان ها با لیزر به طور معمول گران ترین روش موجود سفید کردن دندان است. تکرار درمان هر ۳-۶ ماه می تواند به شما کمک کند دندان های خود را سفید تر نگه دارید.

آیا سفید کردن دندان ها با قلم مخصوص دائمی است؟

خیر، و برای همیشه نخواهد ماند. محصولات خانگی ممکن است نتایج جزئی تا عالی داشته باشند که چند ماه دوام دارند. فرایندهای تخصصی دندانپزشکی ممکن است این زمان را تا ۲-۳ سال افزایش دهند.

سفید کردن دائمی دندان

سفید کردن دائمی دندان

آیا سفید کردن تخصصی دندان ها دائمی است؟

متاسفأنه، سفید کردن دندان ها دائمی نیست. ماندگاری نتایج شما به مورد منحصر به فرد شما بستگی دارد، اما معمولاً دندان های سفید می توانند از چند ماه تا ۳ سال دوام داشته باشند.

آیا سفید شدن دندان اگر همیشه آن را با خمیر دندان حفظ کنید، دائمی است؟

نه الزاماً. شما همیشه نمی توانید آن را با خمیر دندان به تنهایی حفظ کنید. نیاز است نخ دندان بکشید و دو بار در سال برای تمیز کردن دندان ها به دندانپزشک مراجعه کنید. شما همچنین ممکن است به سفید کننده های موضعی نیاز داشته باشید.

ارتودنسی سریع یا فوری یک راه جدید برای پاسخگویی به متداول ترین پرسشی است که بیمارانی ممکن است مطرح کنند که به فکر صاف کردن دندان های خود هستند: قرار است درمان چه مدت طول بکشد؟ ارتودنسی سریع بین افراد بزرگسال در حال رسیدن به محبوبیت بیشتری است، زیرا امکان صاف و همراستا کردن دندان ها ظرف چند ماه به جای چند سال را فراهم می آورد.

علاوه بر این، مهم است درک کنیم که ارتودنسی سریع تنها به اصلاح دندان های جلو نمی پردازد، بلکه راهی برای سرعت بخشیدن به درمان کامل ارتودنسی است. طی ۱۵ سال گذشته، تکنیک های مختلفی برای سرعت بخشیدن به درمان ارتودنسی معرفی شده اند. برخی از این تکنیک ها عبارتند از جراحی، در حالی که در برخی از ابزارهای خاصی استفاده می شود، اما هدف همه آنها کوتاه کردن زمان درمان است. ایده ارتودنسی سریع ایجاد تغییر موقت در استخوان است تا دندان ها بتوانند سریع تر داخل فک ها حرکت کنند و درمان ارتودنسی می تواند در عرض چند ماه به پایان برسد.

ارتودنسی فوری یا سریع

ارتودنسی فوری یا سریع

روش های مختلف ارتودنسی سریع

چند روش مختلف ارتودنسی سریع تر وجود دارد، در حالی که برخی روش های جدید در زمان های اخیر در حال توسعه هستند. در اینجا برخی از متداول ترین روش ها معرفی شده اند:

کورتیکوتومی Corticotomy

کورتیکوتومی نوعی جراحی جزئی است، که شامل ایجاد برش های کوچک روی استخوان در اطراف دندان های خاص است تا سرعت حرکت دندان افزایش پیدا کند. این فرایند تحت بی حسی موضعی انجام می شود و ناراحتی معمولاً تنها چند روز طول می کشد.

پیزوسیژن Piezocision

روش دیگر پیزوسیژن است. این یک روش جراحی است که بسیار اندک تهاجمی است که در آن از ارتعاشات با فرکانس مشخص برای ایجاد آسیب های بسیار ریز در استخوان استفاده می شود. هر گونه ناراحتی که بیمار احساس می کند معمولاً حدود ۱۲ تا ۲۴ ساعت پس از این فرایند طول می کشد.

پروپل Propel

یکی دیگر از گزینه های ارتودنسی سریع پروپل است. پروپل یک سیستم است که در آن سوراخ های کوچک در استخوان ایجاد می شود. این باعث می شود که بهبودی استخوان تحریک شود، بنابراین دندان ها سریع تر حرکت می کنند. این سوراخ ها را می توان در مراحل مختلف در طول درمان ارتودنسی ایجاد کرد.

اکسل دنت AcceleDent

اکسل دنت ابزاری است که پالس های میکرو منتشر می کند که باعث ترغیب استخوان به بهبودی می شوند تا دندان ها سریع تر حرکت کنند. بیمار هر روز به مدت ۲۰ دقیقه یک ابزار دهانی لرزش دار را روی بریس های خود استفاده می کند.

آیا همه افراد می توانند از ارتودنسی سریع بهره مند شوند؟

ارتودنسی سریع برای همه نیست. بیماران مبتلا به بیماری استخوان، دندان های انکیلوز شده، بیمارانی که همکاری نمی کنند، و افرادی که زیاد سیگار می کشند گزینه های خوبی برای این نوع فرایندها نیستند.

مانند ارتودنسی معمولی، نیاز خواهد بود پس از برداشتن بریس ها، برای جلوگیری از جابجا شدن دندان ها به موقعیت قبلی خود، از ریتینرها استفاده کنید.

ارتودنسی سریع یا فوری یک زمینه نسبتاً جدید است و هر ساله تحقیقات بیشتری در حال انجام است و این تکنیک ها به روش های متنوع تر مورد استفاده قرار می گیرند. برخی از این تکنیک ها همزمان با درمان ارتودنسی به درمان تحلیل لثه نیز کمک می کنند، و همچنین قادرند مشکلات ارتودنتیک چالش برانگیز را با کمک چنین روش هایی راحت تر درمان کنند.

اگر شما همیشه از کج بودن دندان های خود رنج برده اید یا مشکل بایت و جویدن دارید، اما دوست ندارید به چندین سال استفاده از بریس های ارتودنسی فکر کنید، ارتودنسی سریع یا فوری ممکن است جایگزین خوبی برای شما باشد. اگر شما علاقه مند به استفاده از یک درمان ارتودنسی سریع هستید، با یک ارتودنتیست مشورت کنید.

ارتودنسی فوری یا سریع

ارتودنسی فوری یا سریع

مزایای ارتودنسی سریع چیست؟

مزیت اصلی ارتودنسی سریع سرعت است. در ارتودنسی های سنتی، ممکن است نیاز باشد بیمار چند سال به پوشیدن بریس ادامه دهد، اما ارتودنسی سریع یا فوری زمان آن را به کمتر از یک سال کاهش می دهد. اکثر بیماران ارتودنسی سریع، فقط سه تا هشت ماه بریس استفاده کرده اند.

مزیت دیگر این روش این است که اگر درمان ارتودنسی کوتاه تر باشد، مشکلات ناشی از استفاده طولانی مدت از بریس ها، مانند پوسیدگی دندان یا مشکلات لثه کاهش می یابند.

با ارتودنسی سریع، بیمار به سرعت تغییرات را مشاهده می کند. این به بیمار اجازه می دهد تا مزایای درمان را سریع تر ببیند. همچنین به تیم دندانپزشکی، و نیز بیمار، به تصمیم گیری در مورد طرح درمان انضباطی ایده آل، کمک می کند.

ارتودنسی سریع یا فوری یک زمینه جدید است، بنابراین تحقیق یا شواهد چندان زیادی برای مشاهده نتایج درمان در مدت زمان طولانی تر وجود ندارد، گرچه تا زمانی که تمام دستورالعمل های درمان و مراقبت های پس از درمان به درستی دنبال شوند، هیچ اثر سوعی پیش بینی نشده است.

از آنجا که دندان های شما به سرعت جابجا خواهند شد، شما به تنظیمات مکرر بیشتری نیاز خواهید داشت. ممکن است از شما درخواست شود تا به جای یک مرتبه در ماه دو بار در ماه به ارتودنتیست خود مراجعه کنید.

معایب ارتودنسی سریع

ارتودنسی سریع نیاز به یک روش جراحی جزئی دارد که معمولاً حدود یک هفته پس از دریافت بریس ها توسط یک پریودنتیست (متخصص لثه) انجام می شود.

فرایند جراحی که در مطب تحت بی حسی موضعی انجام می شود، در لثه ها و استخوان هایی که دندان ها را در محل نگه می دارند، تغییر ایجاد می کند، که اجازه می دهد دندان ها سریع تر به مکان های مناسب خود حرکت کنند. معمولاً این جراحی به اندازه پاکسازی دندان ها باعث بروز ناراحتی می شود. با این حال این کاملاً عادی است که بیماران با ارتودنسی سریع احساس خارش را تجربه کنند، زیرا دندان ها بسیار سریع تر از زمانی حرکت می کنند که از بریس های سنتی استفاده می شود.

ارتودنسی فوری یا سریع

ارتودنسی فوری یا سریع

مبانی بریس و ارتودنسی

مانند ارتودنسی سنتی، ارتودنسی سریع شامل استفاده از بریس ها است- ابزارهایی است که به دندان ها فشار وارد می کنند، آنها را مجبور به جابجا شدن به موقعیت مناسب می کنند. سه نوع کلی بریس ارتودنسی وجود دارد- سرامیکی، زبانی یا پشت دندانی، و فلزی.

  • بریس های سرامیکی. بریس های سرامیکی که از مواد کامپوزیتی ساخته شده اند، بسیار قوی و در برابر لکه مقاوم هستند. بریس های سرامیکی با دندان ها تلفیق می شوند و به اندازه بریس های فلزی جلب توجه نمی کنند. اما اگر سیگار بکشید یا قهوه بنوشید، لیگاچورها- بندهایی که سیم کمانی را روی براکت های سرامیکی نگه می دارند- می توانند دندان های شما را لک کنند. با این حال، هر بار که برای تنظیم مراجعه می کنید این بندها تعویض می شوند- معمولاً یک بار در ماه.
  • بریس های زبانی یا پشت دندانی. بریس های پشت دندانی که در پشت دندان ها قرار داده می شوند، در معرض دید قرار ندارند و بیشتر بین افراد بزرگسالی محبوب هستند که نمی خواهند کسی بداند آنها از بریس ها استفاده می کنند. گرچه بریس های زبانی می توانند برای ارتودنسی سریع مورد استفاده قرار گیرند، اما قرار دادن آنها روی دندان ها می تواند بیشتر چالش برانگیز و ممکن است دستیابی به نتایج مطلوب دشوارتر از بریس های سرامیکی یا فلزی باشد. آنها گران تر نیز هستند
  • بریس های فلزی. گرچه بریس های فلزی بسیار محکم هستند و می توانند حتی تهاجمی ترین درمان ارتودنسی سریع را تحمل کنند، آنها بیشتر از بقیه قابل مشاهده هستند. در ابتدا، بریس های فلزی می توانند بیشتر از بقیه بریس ها برای لثه ها تحریک کننده باشند. اما آنها ارزان ترین نیز هستند.

مانند ارتودنسی سنتی، شما باید بعد از برداشتن بریس ها از ریتینر استفاده کنید تا از جابجا شدن دندان ها به موقعیت نادرست اصلی خود جلوگیری کنید.

سینوزیت عفونت در پوشش سینوس است که به دنبال آن تورمی بوجود می آید که منجر به فشار سینوسی می شود. این مشکل موجب بروز ناراحتی های زیادی مانند درد هنگام غذا خوردن، آبریزش بینی، کم خوابی، درد در ناحیه صورت و حتی دندان درد می شود.

در این مقاله نحوه تحریک دندان درد با عفونت سینوسی و نکاتی برای غلبه بر چنین دندان درد سینوسی را برای شما توضیح خواهیم داد.

سینوس ها در بدن چه نقشی دارند؟

قبل از بحث در مورد دندان درد سینوسی، اجازه دهید نگاهی داشته باشیم به آناتومی سینوس ها.

حفره های سینوسی با فضاهای موجود در داخل مجرای بینی ما پر شده اند. ما چهار فضای سینوسی داریم که در پیشانی پشت چشم ها (سینوس های قدامی یا فرانتال)، پشت بینی (سینوس های اتموئید و سینوس اسفنوئید) و در داخل گونه ها (سینوس های ماگزیلاری) قرار دارند.

سینوس ها مسئول فراهم آوردن راهی برای ورود هوایی که تنفس می کنیم به داخل ریه ها هستند. علاوه بر این، سینوس ها هوایی را که از طریق بینی وارد می شود را مرطوب، گرم و فیلتر می کنند.

چگونه عفونت سینوس ها موجب بروز دندان در می شود؟

درد دندان سینوسی با انسداد مایعی به نام مخاط در حفره سینوسی در هنگام بروز عفونت در سینوس ها ایجاد می شود. به دنبال آن التهاب سینوس ایجاد می شود که به اعصاب فشار وارد می کند و باعث ایجاد درد شدید در دندان های عقب فک بالا می شود، زیرا ریشه های آنها نزدیک سینوس ها واقع شده اند. سینوس ماگزیلا به شدت مسئول دندان درد با منشاء عفونت سینوسی است.

علاوه بر این، سینوس ها، لثه ها و دندان ها اعصاب مشابه مشترکی برای حس کردن درد دارند. به همین دلیل است که برخی افراد با درد لثه سینوسی مواجه می شوند.

دندان درد سینوسی

دندان درد سینوسی

چگونه درد دندان با منشاء سینوس را تشخیص دهیم؟

وقتی درد دندان شما منشاء دندانی داشته باشد، شما تنها در دندان مشکل دار با درد مواجه خواهید شد در حالی که دندان دردی که منشاء سینوسی داشته باشد باعث تشدید درد در بسیاری از دندان ها بخصوص دندان های مولر فک بالا می شود. هنگامی که فشار سینوسی دارید، درد در دندان ها با ناراحتی های زیر همراه خواهد بود:

  • درد دندان هنگام گاز زدن و غذا خوردن
  • درد دندان با تغییرات دما
  • تورم صورت
  • تورم لثه ها
  • صورتی شدن رنگ لثه ها
  • مزه بد داخل دهان
  • درد گوش

دیگر علائم عفونت سینوس:

  • گرفتگی یا آبریزش بینی
  • ترشح پشت حلق
  • سرفه و گلو درد
  • تب
  • درد ضربان دار یا “سنگینی” در پشت استخوان گونه
  • سردرد
  • گوش درد
  • افزایش درد هنگام تکان دادن سر به بالا و پایین
دندان درد سینوسی

دندان درد سینوسی

چگونه می توان دندان درد ناشی از عفونت سینوس را درمان کرد؟

وقتی در حالی که از عفونت سینوسی رنج می برید دندان درد دارید، به این معنی است که درمان سینوزیت باعث تسکین درد دندان با منشاء سینوس خواهد شد.

صرف نظر از علت درد شما، این ناراحتی نشان می دهد که مشکلی وجود دارد. درد دندان شما ممکن است ربطی به عفونت سینوسی شما نداشته باشد، به همین دلیل است که در صورت تداوم درد ابتدا باید به دندانپزشک مراجعه کنید تا بررسی کند که آیا منشاء درد دندانی است یا خیر. اگر زمانی که دندانپزشک به آنها ضربه می زند، چندین دندان عقب با هم حساس باشند، می تواند به این معنا باشد که سینوزیت علت درد است. همچنین ممکن است از عکس رادیوگرافی با اشعه ایکس برای کمک به رد کردن بیماری های دندانی به عنوان منبع مشکل استفاده شود.

اگر در مورد علت درد شک دارید، دندانپزشک ممکن است برای درمان سینوزیت برای شما دارو تجویز کند. اگر علت دندانی برای دندان درد رد شود، باید با پزشک مشورت کنید تا بررسی شود که آیا یک درمان بیماری سینوسی یا سایر مشکلات پزشکی زمینه ای به دندان درد کمک می‌کند یا خیر.

اگر در گذشته سابقه تجربه دندان درد همراه با عفونت سینوسی داشته اید، این ممکن است به تشخیص کمک کند. اگر مستعد ابتلا به عفونت های فصلی سینوسی هستید، ممکن است مفید باشد که یک گزارش از علائم خود تهیه کنید تا پزشک شما بهتر بتوانید مراقبت و درمان مناسب را تعیین کند.

در اینجا به بیان راهکارهای متداولی می پردازیم که درد را کاهش می دهند و بهبود دندان درد با منشاء عفونت سینوسی را تسریع می کنند:

هیدراته بمانید

هیدراته نگهداشتن غشاهای حفره سینوس بهترین راه برای کاهش سینوزیت است. نوشیدن آب به مقدار زیاد باعث کاهش انباشته شدن مخاط در فضای سینوسی می شود. علاوه بر این، مصرف مایعاتی مانند آب نارگیل که سرشار از الکترولیت است، از سیستم ایمنی بدن شما برای مبارزه با عفونت های میکروبی سینوسی حمایت می کند.

علاوه بر این، گرفتن دوش بخار دار، بخور محلول نعناع، ​​کمپرس گرم روی صورت نیز باعث تسکین دندان درد سینوسی می شوند.

غذاهای تند بخورید

غذاهای تند مانند فلفل چیلی دارای خواص رقیق کنندگی مخاط همراه با خواص دارویی هستند. افزودن چنین غذاهای تندی به رژیم غذایی، مانع انباشته شدن مایع درون حفره های سینوسی می‌ شود.

همه غذاهای تند و طعم دهنده های تند به درستی کار نمی کنند. بنابراین، برای دریافت غذاهای مناسب برای درمان عفونت سینوسی باید با پزشک خود مشورت کنید.

داروهای ضد احتقان استفاده کنید.

داروهای ضد احتقان و خلط آورهای بدون نسخه، به سرعت باعث تسکین عفونت سینوسی می شوند. آنها برای تخلیه مخاط قوی هستند، تا احتقانی که به خشک شدن مجاری ختم می شود، از بین برود. فشار در ناحیه سینوس را کاهش می دهند و در نهایت دندان درد ایجاد شده را برطرف می کنند.

وضعیت خوابیدن خود را تغییر دهید.

برای رهایی از درد سینوسی، باید خواب کافی داشته باشید زیرا خواب برای تقویت ایمنی ضروری است. در مقابل، افرادی که از سینوزیت رنج می برند هنگام خواب با درد غیر قابل تحملی مواجه می شوند. یک راه ساده برای غلبه بر این مشکل این است که هنگام خواب با خودتان زمزمه کنید. ثابت شده است که جریان هوا هنگام زمزمه کردن، مخاط انباشته شده را پاک می کند.

به همین ترتیب، باید موقعیت خواب خود را تغییر دهید زیرا صاف دراز کشیدن اجازه می دهد در حفره بینی مایعی انباشته شود که باعث درد دندان می شود. بنابراین بهتر است در حالی که بالا تنه خود را بالا نگه داشه اید بخوابید. این کار به تخلیه مخاط انباشته شده کمک می کند.

دندان درد سینوسی

دندان درد سینوسی

به آن کمی زمان بدهید

دندان درد مربوط به سینوزیت اغلب پس از چند روز کاهش می یابد یا به طور کامل از بین خواهد رفت. اگر مشکل واقعاً از دندان باشد، با گذشت زمان هیچ بهبودی وجود نخواهد داشت. درد مداوم دندان ممکن است نشان دهنده وجود عوامل دیگری باشد. مانند:

  • بیماری پریودنتال
  • براکسیسم یا دندان قروچه
  • حفره های دندانی
  • آبسه دندان

یک معاینه کامل به دندانپزشک این فرصت را می دهد تا تشخیص دهد که منشاء درد چیست و بهترین راهکار را برای درمان آن بیابد.

سخن پایانی

فشار وارد شده روی اعصاب توسط احتقان مخاط در حفره بینی دلیل اصلی درد دندان سینوسی است. زمانی که دندان درد با عفونت سینوسی همزمان می شود، به این معنی است که مشکل دندان منشاء سینوسی دارد.

اگر حتی پس از رفع سینوزیت دندان درد وجود داشته باشد، ممکن است با شرایطی مانند پوسیدگی، آبسه، شکستگی در ترمیم های دندانپزشکی که تاکنون انجام داده اید، رخ دهد.

پیرسینگ بدن یکی از انواع محبوب بیان حال خود است. پیرسینگ های دهان و دندان یا دو نیم کردن زبان ممکن است با مزه به نظر برسند، اما آنها می توانند برای سلامتی شما خطرناک باشند. زیرا دهان شما حاوی میلیون ها باکتری است و اغلب با پیرسنگ های دهان عفونت و تورم رخ می دهد. به عنوان مثال، دهان و زبان شما می توانند آنقدر متورم شوند که راه هوایی شما را ببندند یا اگر بخشی از جواهرات داخل دهان شما بشکند و جدا شود، ممکن است خفه شوید. در برخی موارد، اگر دندان های خود را خیلی محکم روی پیرسینگ قرار دهید، ممکن است یکی از دندان های شما ترک بخورد و برخورد مکرر جواهرات به دندان ها نیز می تواند باعث بروز آسیب شود. پیرسینگ های دهان می توانند منجر به بروز عفونت های جدی تر، مانند هپاتیت یا اندوکاردیت نیز شوند.

اگر شما زبان، لب ها، گونه ها یا اوویولا (بافت کوچکی که در پشت گلو آویزان است) را سوراخ کنید، می تواند در حرف زدن، جویدن یا بلعیدن تداخل ایجاد کند. همچنین ممکن است باعث بروز مشکلات زیر شود:

  • عفونت، درد و تورم. دهان شما محیطی مرطوب، و محل زندگی تعداد زیادی از باکتری های در حال رشد، و یک مکان ایده آل برای عفونت است. عفونت اگر به سرعت درمان نشود می تواند به سرعت به عامل تهدید کننده زندگی تبدیل شود. همچنین این امکان وجود دارد که یک پیرسینگ باعث تورم و احتمالاً انسداد مجرای تنفسی شما شود.
  • آسیب به لثه ها، دندان ها و پر شدگی دندان. عادت معمول قرار دادن بایت (گاز یا دندان زدن) یا بازی کردن با پیرسینگ می تواند به لثه های شما آسیب وارد کند و منجر به ترک خوردن، خراش افتادن روی یا حساسیت دندان ها شود. پیرسینگ بعلاوه می تواند به پر شدگی دندان آسیب وارد سکند.
  • حساسیت بیش از حد به فلزات. امکان بروز واکنش های آلرژیک در محل پیرسینگ نیز وجود دارد.
  • آسیب به عصب. پس از یک پیرسینگ، ممکن است بی حس شدن زبان را تجربه کنید که ناشی از آسیب به عصب است که معمولاً موقت است، اما گاهی اوقات می تواند دائمی باشد. عصب آسیب دیده ممکن است حس چشایی یا نحوه حرکت دادن دهان شما را تحت تأثیر قرار دهد. آسیب به عروق خونی زبان نیز می تواند منجر به از دست دادن مقدار زیادی خون شود.
  • تولید بزاق بیش از حد. پیرسینگ زبان می تواند باعث افزایش تولید بزاق شود.
  • مشکلات انجام کارهای دندانپزشکی. جواهرات می توانند با مسدود کردن اشعه ایکس سر راه اقدامات دندانپزشکی قرار بگیرند.
خطرات پیرسینگ دهان و دندان

خطرات پیرسینگ دهان و دندان

اگر قبلاً پیرسینگ دریافت کرده اید:

  • در صورت داشتن هر گونه علائم یا نشانه های تورم- عفونت، درد، تب، لرز، تکان خوردن یا ظاهر قرمز خط دار- در اطراف پیرسینگ بلافاصله با دندانپزشک یا پزشک خود تماس بگیرید.
  • محل پیرسینگ را تمیز و عاری از هر گونه ماده ای نگهدارید که ممکن است روی جواهر پیرسینگ انباشته شود. این کار با استفاده از دهانشویه پس از هر وعده غذایی باید انجام شود.
  • سعی کنید از برخورد جواهرات روی دندان ها اجتناب کنید و از فشار وارد کردن به پیرسینگ خودداری کنید. هنگام صحبت کردن و جویدن با ملایمت برخورد کنید و از حرکات جواهرات پیرسینگ آگاه باشید.
  • تنگی جواهرات خود را به صورت دوره ای (با دست های تمیز) بررسی کنید. این می تواند کمک کند در صورت لق شدن جواهرات، از بلعیدن یا خفه شدن با آنها جلوگیری کرد.
  • هنگام ورزش کردن، جواهرات پیرسینگ خود را خارج کنید و با استفاده از محافظ دندان از دهان خود محافظت کنید.
  • به طور منظم به دندانپزشک مراجعه کنید، و به خاطر داشته باشید که روزی دو مرتبه مسواک بزنید و به صورت روزانه نخ دندان بکشید.
خطرات پیرسینگ دهان و دندان

خطرات پیرسینگ دهان و دندان

پیرسینگ دندان چیست؟

پیرسینگ دندان حفره ای است که داخل دندان ایجاد می شود تا یک جواهر یا سنگ زینتی در تاج دندان قرار بگیرد. دندانی که یک جواهر کوچک به آن چسبانده شده است، درخشش خاصی به لبخند می بخشد. پیرسینگ دندان در میان جوانان محبوب است.

فرایند انجام پیرسینگ دندان

پیرسینگ دندان روی تاج دندان انجام می شود. این یک فرآیند بدون درد است. جایی را برای انجام پیرسینگ دندان انتخاب کنید که دارای تجربه کافی در زمینه پیرسینگ دندان باشند. ابتدا دهان با استفاده از دهانشویه شستشو داده می شود. سپس دندانی که قرار است پیرسینگ دریافت کند کاملاً پاکسازی می شود. چسب مخصوص و کامپوزیت همرنگ دندان روی دندان اعمال می شود تا جواهر به آن متصل شود. جواهر یا سنگ قیمتی با چسب به کامپوزیت روی دندان چسبانده می شود.

عوارض و خطرات همراه با پیرسینگ دندان

  • جواهرات پیرسینگ ها می توانند باعث ترک خوردن یا لب پر شدن یا خراشیدن دندان های دیگر شوند.
  • برخورد سنگ یا جواهرات با بافت نرم داخل دهان می تواند باعث بروز بریدگی شود.
  • جواهرات می توانند کنده شوند و حین خوردن، نوشیدن یا خواب، ممکن است بلعیده شوند.
  • جواهرات شل می توانند باعث فرسایش دندان ها شوند، همچنین می تواند باعث بروز عفونت داخل دهان شوند.
خطرات پیرسینگ دهان و دندان

خطرات پیرسینگ دهان و دندان

مراقبت از پیرسینگ دندان

برای حفظ بهداشت دهان و دندان ها، پس از هر وعده غذایی دهان خود را تمیز کنید.

با استفاده از دست یا زبان خود با جواهرات بازی نکنید.

از با شدت مسواک زدن روی دندان دارای پیرسینگ اجتناب کنید.

پس از دریافت پیرسینگ دندان، از خوردن غذای تند و نوشیدنی های سخت اجتناب کنید.

هیچ دردی ناشی از پیرسینگ وجود ندارد، اما ممکن است حساسیت رخ دهد، بنابراین از نوشیدنی های یخ زده و داغ اجتناب کنید.

البته بهترین انتخاب این است که قبل از بروز هر گونه مشکلی جواهرات پیرسینگ های خود را خارج کنید. به خاطر یک هوس پیرسینگ انجام ندهید. پیرسینگ یک مسئولیت افزوده به زندگی شما خواهد بود، که نیاز به توجه مداوم و نگهداری دارد. برای اطلاعات بیشتر با دندانپزشک خود صحبت کنید.

روکش های دندانی برای دندان های شیری، روکش هایی به شکل دندان هستند که با هدف احیاء شکل و عملکرد اصلی دندان ها، به آنها چسبانده می شوند.

در دندانپزشکی کودکان، اغلب ترمیم و احیاء (بازگرداندن دندان به شکل، عملکرد و، اغلب اوقات، ظاهر اولیه آن) دندان های شیری شدیداً پوسیده (دندان های شیری با حفره های بزرگ یا مشکلات ساختاری) ضروری می شود. در این مقاله ما به پرسش های متداول زیر در مورد روکش دندان های شیری می پردازیم:

  • روکش دندان چیست و چه زمانی روکش های برای دندان های شیری ضروری هستند؟
  • چه نوع روکش هایی برای ترمیم دندان های شیری موجود هستند؟
  • ترمیم دندان های شیری با یک روکش چه مراحلی دارد؟
  • بعد از فرایند روکش کردن دندان کودک خود چه انتظاری باید داشته باشیم؟

روکش چیست و چه زمانی در دندان های شیری ضروری است؟

روکش دندان پوششی به شکل دندان است که به منظور احیاء شکل و عملکرد اصلی دندان روی آن چسبانده می شود. روکش ها به دلایل مختلفی در دندانپزشکی کودکان استفاده می شوند. زمانی که ترمیم و احیاء دندان شیری که به شدت پوسیده شده است (دارای حفره بزرگ است)، دندانی که به دلیل تروما شکسته است، یا دندان شیری که به درستی رشد نکرده است ضرورت پیدا می کند، روکش ها توسط دندانپزشکان توصیه می شوند.

“پوسیدگی گسترده” به دندانی اشاره دارد که با حفره های بزرگ روی دو یا چند سطح آن به شدت پوسیده شده است. دندان هایی که به شدت پوسیده یا شکسته هستند، به دلیل خطر کنده شدن، شکستن یا فرسایش پر شدگی دندان، که منجر به ضرورت فرایندهای دندانپزشکی در آینده خواهند شد، خارج از محدوده ترمیم با پر کردن هستند. روکش ها بسیار بادوام تر از پر کردن هستند، و معمولاً تا زمانی که دندان شیری در حدود ۱۲ سالگی بیفتد دوام دارند.

علاوه بر ترمیم دندان به شدت پوسیده، ترمیم و احیاء دندان های شیری به دلایل زیر بسیار مهم است:

  • از آنجا که مینای دندان های شیری نازک تر از مینای دندان های دائمی است، پوسیدگی می تواند به سرعت بین دندان ها منتشر شود. روکش ها نه تنها می توانند برای نجات دندان پوسیده استفاده شوند، بلکه می توانند به جلوگیری از انتشار پوسیدگی و عفونت به سایر قسمت های دهان یا بدن نیز کمک کنند.
  • روکش ها شکل، اندازه و عملکرد دندان ها را احیاء می کنند. از آنجا که یکی از وظایف اصلی دندان های شیری حفظ فضا برای دندان های دائمی و کمک به هدایت دندان های دائمی در موقعیت صحیح خود است، روکش ها بخش بسیار مهمی از سلامت و رشد دهان و دندان ها هستند.
  • روکش ها به رشد طبیعی استخوان فک و عضلات کودکان کمک می کنند.
  • روکش ها امکان پیشرفت گفتار صحیح را فراهم می آورند.
  • روکش ها برای جویدن غذا ضروری هستند.
  • روکش ها کل دندان را پوشش می دهند، بنابراین از پوسیدگی بیشتر دندان جلوگیری می کنند.
روکش دندانی دندان شیری کودکان

روکش دندانی دندان شیری کودکان

چه نوع روکش هایی برای ترمیم دندان های شیری وجود دارند؟

انواع مختلفی از روکش ها برای ترمیم و احیاء دندان های شیری وجود دارد. چهار نوع اصلی عبارتند از: روکش های پیش ساخته از جنس استیل ضد زنگ، روکش های رزینی “نواری” یا اسید اِچ شده، روکش های دارای پوشش استیل، و روکش های زیرکونیا. هر نوع روکش مزایا و معایب خود را دارد و بیشتر از سایر روکش ها در برخی از قسمت های دهان مفیدتر هستند.

روکش های استیل ضد زنگ

  • روکش های که تاکنون پرکاربردترین روکش ها در در دندانپزشکی کودکان بوده اند- آنها آزمایش شده و واقعی هستند، و بیش از ۵۰ سال در دندانپزشکی استفاده شده اند.
  • به صورت پوسته های فلزی با اندازه های مختلف ساخته می شوند، و می توانند برای هر دندان به صورت سفارشی ساخته شوند تا کاملاً اندازه باشند.
  • برای دندان های مولر (دندان های عقب دهان) عالی هستند، زیرا بادوام، محکم و در برابر رطوبت مقاوم هستند.
  • زمانی که بین دندان ها پوسیدگی وجود داشته باشد مفید هستند.
  • جایگذاری آنها آسان است و معمولاً تنها به یک مرتبه مراجعه به دندانپزشک نیاز دارند.
  • مقرون به صرفه هستند- روکش های استیل ضد زنگ کم هزینه ترین روکش های موجود هستند.

روکش های نواری (که تحت عنوان “رزین اسید اِچ شده” یا “نوار کامپوزیت” نیز شناخته می شود):

  • متشکل از یک پوسته شفاف هستند که با مواد کامپوزیتی همرنگ دندان (موادی که برای پر کردن دندان استفاده می شوند) پر شده اند و روی دندان قرار می گیرند.
  • هنگامی که مواد کامپوزیتی قرار گرفتند، پوشش پلاستیکی برداشته می شود و مواد همرنگ دندان به جا می مانند.
  • یک گزینه زیبا (از نظر زیبایی مطلوب) هستند، و اغلب برای دندان های جلو استفاده می شوند.
  • گزینه ای با قیمت متوسط هستند.

روکش های استیل دارای پوشش (به عنوان روکش های پرسلن جوش خورده با فلز یا رزین نیز شناخته می شوند):

  • روکش متشکل از استیل ضد زنگ/ نیکل و مواد همرنگ دندان که به جلو، بالا و طرفین چسبانده می شود.
  • بادوام هستند.
  • از نظر زیبایی مطلوب هستند- برای دندان های قدامی عالی هستند.
  • گزینه ای فوق العاده برای ترمیم دندان های قدامی (جلو) هستند.
  • بعلاوه، امکان ترمیم دندان های خلفی (عقبی) با آنها وجود دارد.
  • محافظت کننده در برابر رطوبت هستند.
  • آماده سازی دندان برای آنها، نسبت به دیگر روکش ها، نیاز به دارد تراش مقدار بیشتری از دندان دارد.
  • ممکن است باعث واکنش آلرژیک در کودکان مبتلا به آلرژی به فلز شود.

روکش دندان سفید رنگ:

  • از مواد سخت همرنگ دندان، شبیه به سرامیک، ساخته شده اند.
  • روکش های زیرکونیا، مانند روکش های استیل ضد زنگ، برای اندازه های خاص پیش ساخته هستند.
  • فاقد فلز هستند.
  • عملاً تخریب ناپذیر- محکم تر و بادوام تر از مینای دندان طبیعی هستند.
  • مسلماً از نظر زیبایی شناختی مطلوب ترین نوع روکش هستند.
  • در برابر تجمع پلاک و پوسیدگی مقاوم هستند.
  • از نظر بیولوژیکی خنثی هستند- هنگامی که به بافت بیولوژیکی وارد می شوند، واکنش آلرژیک ایجاد نمی کنند.
  • در صورتی که مطب دندانپزشکی نرم افزار و سخت افزار لازم برای ساخت آنها در یک جلسه داشته باشد، می توانند در یک بار ویزیت تولید شوند.
روکش دندانی دندان شیری کودکان

روکش دندانی دندان شیری کودکان

مراحل ترمیم دندان شیری با روکش

در اکثر فرایندهای روکش کردن دندان ها، چند مرحله کلی وجود دارد. ابتدا دندانپزشک ناحیه اطراف دندانی که قرار است ترمیم شود را بی حس می کند، یک دم دندانی در محل قرار می دهد و همچنین پوسیدگی را می تراشد و دندان را برای قرار گیری روکش روی آن شکل می دهد. برخلاف روکش های مخصوص بزرگسالان که اغلب به چندین مرتبه مراجعه به دندانپزشک نیاز دارند، اکثر روکش های مخصوص کودکان را می توان در یک فرایند یک جلسه ای قرار داد. در زیر به بیان مراحلی می پردازیم که برای اکثر فرایندهای روکش دندان کودکان طی می شوند:

  • ابتدا دندانپزشک ناحیه مورد نظر را با یک ژل بی حس کننده بی حس می کند. ژل روی اطراف لثه ها و گونه ها در اطراف دندانی که روکش را دریافت می کند زده می شود.
  • سپس، دندانپزشک برای کامل بی حس کردن دندان یک بی حس کننده موضعی تزریق می کند.
  • از آنجا که برخی از کودکان هنگام مراجعه به دندانپزشک مقداری اضطراب را تجربه می کنند، گاهی اوقات ممکن است کودک در حالی که هشیار است با یکی از روش های زیر آرام شود (آرام، در عین حال که از همه چیز کاملاً آگاه است):
  1. اکسید نیتروز (گاز خنده): اکسید نیتروز گازی است که با اکسیژن ترکیب شده و از طریق ماسک کوچکی که روی بینی کودک قرار می گیرد، به بدن کودک منتقل می شود. اثرات این گاز بسیار خفیف هستند و این امکان را برای کودک فراهم می آورند تا در حالی که کاملاً هشیار است آرام باشد. برخی از مشکلات احتمالی اکسید نیتروز عبارتند از احساس ناراحتی ماسک یا ایجاد اضطراب در کودک است. علاوه بر این، از آنجا که قرار دادن ماسک روی بینی نیاز به تنفس کودک از طریق بینی دارد، کودک مبتلا به احتقان بینی ممکن است به نوع دیگری از آرامبخش ها نیاز داشته باشد.
  2. دارو به شکل شربت یا قرص: اگر کودک به دلایلی قادر به تحمل ماسک اکسید نیتروز نباشد، یا به شدت تحریک پذیر باشد، ممکن است آرام بخش های مختلف (داروهایی که برای ایجاد آرامش استفاده می شوند) استفاده شوند.
  3. تزریق داروی آرام بخش: این نوع آرامبخش ها نادر هستند، اما ممکن است در برخی شرایط ضروری باشند.
  4. آرام بخش های داخل وریدی: در شرایطی که نیاز است ترمیم های عمده، از جمله چند دندان، انجام شوند، ممکن است از یک آرام بخش داخل وریدی (داروی آرامش بخشی که از طریق وریدی اعمال می شود) استفاده شود.
  • سپس دندانپزشک دم دندانی را قرار می دهد. دم دندانی قطعه کوچکی از لاتکس یا مواد مشابه است که برای جزا کردن دندان تحت درمان استفاده می شود. یک حفره کوچک وسط آن ایجاد می شود و روی دندان قرار می گیرد و با یک دستگاه فلزی محکم می شود. دم های دندانی مزایای زیر را ارائه می دهند:
  1. از گونه ها، زبان و لثه های کودک محافظت می کند.
  2. در طول فرایند، دندان را ایزوله و خشک نگه می دارد. برای موفقیت آمیز بودن ترمیم روکش، خشک نگه داشتن ناحیه ضروری است. برای کنترل رطوبت در بخش های دهان که زیر دم هستند یک منبع خلاء استفاده می شود.
  3. دم دندانی می تواند به کودک کمک کند در طول فرایند احساس امنیت و محافظت کند زیرا مانعی واقعی و ذهنی بین کودک و دندانپزشک ایجاد می کند، و کودک را به همکاری با دندانپزشک ترغیب می کند.
  4. دم دندانی از قورت دادن یا تنفس (تنفس) تصادفی مواد شل در طول فرایند توسط کودک جلوگیری می کند.
  • با ادامه این فرایند، دندانپزشک ابتدا هرگونه پوسیدگی را با استفاده از یک دریل خاص به نام هندپیس می زداید. بعلاوه، از هندپیس برای شکل دادن دندان برای قرارگیری بهینه روکش استفاده می شود. بسیار مهم است که روکش به خوبی روی دندان قرار بگیرد.
  • در نهایت روکش قرار خواهد گرفت. بسته به نوع روکش، فرایند ممکن است کمی متفاوت باشد.
  1. برای روکش های استیل ضد زنگ، دندانپزشک روکشی با بهترین اندازه را متناسب با دندان انتخاب خواهد کرد. روکش پولیش شده و با چسب مخصوص پر می شود. سپس روکش در جای خود روی دندان فشار داده می شود. هنگامی که روکش روی دندان قرار می گیرد، دندانپزشک چسب یا مواد زائد اضافی را پاک می کند و دهان کودک را شستشو می دهد.
  2. برای روکش های نواری، دندانپزشک یک پوسته پلاستیکی به شکل دندان را با کامپوزیت (مواد رنگی دندان) پر می کند و سپس از نور مخصوصی برای کیور (سخت شدن) کردن کامپوزیت استفاده می کند. سپس پوسته جدا می شود و روکش همرنگ دندان در جای خود باقی می ماند.
روکش دندانی دندان شیری کودکان

روکش دندانی دندان شیری کودکان

بعد از فرایند روکش کردن دندان کودک خود چه انتظاری باید داشته باشیم؟

طبیعی است که کودک شما تا ۲۴ ساعت پس از فرایند، ناراحتی ناشی از تحریک پالپ دندان یا بافت نرم اطراف دندان را تجربه کند. داروهای بدون نسخه مانند استامینوفن یا ایبوپروفن به رفع ناراحتی کمک خواهند کرد. اگر درد بیشتر از ۲۴ ساعت طول بکشد، مهم است که با دندانپزشک کودک خود تماس بگیرید.

بسیار مهم است، تا زمانی که بی حسی کودک شما کاملاً از بین نرفته است، او را از خوردن غذا باز دارید. این امر از گاز گرفتن تصادفی لب و یا گونه جلوگیری می کند، که می تواند باعث آسیب جدی شود.

گاهی اوقات کودک ممکن است نواحی بی حس دهان را گاز بگیرد، بجود یا بمکد، بدون آنکه متوجه شود چقدر سخت گاز گرفته است. این می تواند باعث آسیب شدید شود. لطفاً توجه داشته باشید و کودک خود را از جویدن، مکیدن یا گاز گرفتن نواحی بی حس منع کنید.

اگر کودکی حس می کند که دندانش حس بامزه ای دارد یا در گاز زدن یا جویدن مشکل دارد، لطفاً هر چه سریع تر با دندانپزشک او تماس بگیرید زیرا ممکن است دندان برای رسیدن به بایت ایده‌آل نیاز به تنظیم بیشتری داشته باشد.

در نهایت، برای جلوگیری از پوسیدگی احتمالی دندان های سالم، مسواک زدن، نخ دندان کشیدن و شستشوی حداقل دو مرتبه در روز ضروری است. یک کودک مستعد پوسیدگی ممکن است تا چهار مرتبه در سال به معاینات دندانپزشکی نیاز داشته باشد. با تشویق کودک خود به عدم مصرف غذاها و نوشیدنی های شیرین، و تشویق او به مسواک زدن منظم، نخ دندان کشیدن و شستشوی منظم و معاینات منظم دندانپزشکی، سلامت دهان و دندان کودک خود را در حالت ایده آل نگه دارید.