رتروگناتیسم چیست؟

رتروگناتیا Retrognathia یا رتروگناتیسم Retrognathism (که در متون پزشکی تحت عنوان عقب رفتگی فک پایین یا مندیبل رتروگناتیا شناخته می شود) شرایطی است که در آن فک پایین از فک بالا عقب تر قرار گرفته است و این باعث می شود ظاهر آن مانند اور بایت شدید به نظر برسد. در اکثر موارد، تفاوت بین قرار گیری فک های بالا و پایین روی یکدیگر، چندان جلب توجه نمی کند، اما وقتی فرد از نیمرخ دیده می شود کاملاً قابل تشخیص است.

علل بروز رتروگناتیسم

برخی افراد با رتروگناتیسم متولد می شوند، و در برخی دیگر مدتی بعد بوجود می آید. در صورتی که خفیف باشد، تا زمان کودکی و نوجوانی قابل تشخیص نیست. شایع ترین علل بروز رتروگناتیسم عبارتند از:

 

رتروگناتیسم یا عقب رفتگی فک

رتروگناتیسم یا عقب رفتگی فک

 

  • سندروم پیر رابین Pierre-Robin syndrome. این شرایط هم فک ها و هم زبان را تحت تأثیر قرار می دهد، و انسداد مجرای تنفسی را در پی دارد.
رتروگناتیسم یا عقب رفتگی فک

رتروگناتیسم یا عقب رفتگی فک

 

  • ماکروزومی همی فاسیال Hemifacial macrosomia. با این شرایط، یکی از طرفین پایین صورت به صورت کامل رشد نمی کند.
رتروگناتیسم یا عقب رفتگی فک

رتروگناتیسم یا عقب رفتگی فک

 

  • سندروم ناگر Nager syndrome. این شرایط نادر هم فک و هم چانه را، مانند رشد دست ها و بازوها تحت تأثیر قرار می دهد.
رتروگناتیسم یا عقب رفتگی فک

رتروگناتیسم یا عقب رفتگی فک

 

  • سندروم تریچر کولینز Treacher Collins syndrome. این شرایط روی استخوان های مختلف صورت، از جمله فک، تأثیر می گذارند.
  • جراحی برای برداشتن تومور. برداشتن تومور از منطقه دهان می تواند فک را نیز تغییر دهد و موجب بروز رتروگناتیسم شود.
  • ضربه یا شکستگی صورت. اگر کودک ضربه فیزیکی به صورت یا شکستگی آن را تجربه کند، می تواند باعث رشد نادرست فک شود.

 

رتروگناتیسم یا عقب رفتگی فک

رتروگناتیسم یا عقب رفتگی فک

رتروگناتیسم چه مشکلاتی می تواند بوجود بیاورد؟

افرادی که رتروگناتیسم دارند، اغلب با مشکل کجی فک مواجه هستند. این می تواند غذا خوردن و خوابیدن بدون مشکل در آنها را تحت تأثیر قرار دهد. علاوه بر این، ممکن است آنها درد شدید فک را نیز تجربه کنند. نوزادانی که رتروگناتیسم دارند ممکن است در استفاده از شیشه شیر یا خوردن شیر از سینه مادر با مشکل مواجه شوند زیرا نمی توانند لب های خود را به درستی دور نوک سینه یا نوک شیشه شیر قرار دهند. کودکی که رتروگناتیسم دارد، با بزرگتر شدن، دندان های او کج می شوند. علاوه بر این، دندان ها می توانند فشرده شوند یا در محل غیر معمولی قرار بگیرند.

این قرارگیری غیر معمول دندان ها می تواند باعث شود گاز زدن و جویدن غذا دشوارتر شود. فردی که رتروگناتیسم دارد ممکن است با اختلال مفاصل فکی- گیجگاهی TMJ نیز مواجه شود. این شرایط می تواند موجب بروز درد و اسپاسم عضلانی نیز شود.

آخر اینکه، برخی افراد با این شرایط، ممکن است در تنفس نیز، مخصوصاً حین خواب، مشکل داشته باشند. زبان آنها می تواند مجرای تنفسی را مسدود نماید، که می تواند باعث بروز خر و پف یا آپنه خواب شود. آپنه خواب باعث می شود تنفس فرد در طول خواب چندین مرتبه قطع شود، در حالی که اغلب نمی دانند این اتفاق رخ می دهد.

 

رتروگناتیسم یا عقب رفتگی فک

رتروگناتیسم یا عقب رفتگی فک

 

درمان رتروگناتیسم چگونه صورت می گیرد؟

درمان عقب رفتگی فک پایین به وخامت رتروگناتیسم بستگی دارد. برخی افراد ممکن است هیچ جراحی یا هیچ نوع درمانی نیاز نداشته باشند.

عقب رفتن فک در نوزادان

وقتی کودک با رتروگناتیسم متولد می شود، احتمالاً باید تحت معاینه فیزیکی قرار بگیرند که به دندانپزشک یا ارتودنتیست کمک می کند مشخص نماید چطور به بهترین شکل شرایط را درمان نماید. ابتدا قابلیت نفس کشیدن کودک در واحد مراقبت های شدید نوزادان (N/IICU) مورد ارزیابی قرار می گیرد. احتمالاً از آنها تصویر رادیوگرافی با اشعه ایکس گرفته می شود تا پزشک بتواند مشخص نماید این شرایط به چه صورت است. سپس خواب کودک مورد بررسی قرار می گیرد.

در صورتی که آپنه انسدادی خواب تشخیص داده شود، احتمالاً دپارتمان جراحی پلاستیک و ریوی مشاهده خواهند کرد که آیا کودک شرایط لازم برای “فک مطلوب” را دارد یا خیر، به این معنا که ممکن است کودک تحت جراحی قرار بگیرد تا شرایط او اصلاح شوند. در این صورت، نوزاد در حالی که هنوز در بیمارستان است ممکن است تحت جراحی قرار بگیرد. رایج ترین جراحی ها عبارتند از استئومی دو طرفه شکاف ساژیتال bilateral sagittal split ostomy  (BBSO) و استخوان سازی تحت کشش distraction osteogenesis.

جراحی استخوان سازی تحت کشش اغلب روش برگزیده و انتخابی است، زیرا جراح مجبور نیست پیوند استخوان انجام دهد یا فک را با سیم ببندد. علاوه بر این، تصور می شود بی خطرتر باشد، زیرا معمولاً خونریزی کمتری وجود دارد و خطر بروز عفونت نیز کمتر است.

استخوان سازی تحت فشار سخت افزار خاصی دارد که می تواند یا داخل دهان یا بیرون آن قرار داده شود. پس از بهبود کامل بیمار بعد از جراحی، آنها قارد خواهند بود بدون هیچ مشکلی و بهتر از قبل غذا را بجوند.

عقب بودن فک در کودکان

وقتی رتروگناتیسم شدید نیست، ممکن است تا اوایل نوجوانی قابل توجه نباشد. در این صورت کودک می تواند با ارتودنسی درمان شود. به عنوان مثال، هدگیرهای خاصی می توانند کمک کنند فک بالا با سرعت کمتری رشد کند و به همان اندازه سرعت رشد فک پایین افزایش می یابد.

با توقف رشد فرد، در نوجوانی یا جوانی، می توان فرایند جلو آوردن هر دو فکmaxillomandibular advancement (MMA) را انجام داد. افرادی که رتروگناتیسم آنها منجر به آپنه خواب می شود نیز می توانند با دستگاه فشار جریان هوای همواره مثبت درمان شوند.

درمان رتروگناتیسم احتمالاً توسط پزشکان مختلف انجام می شود و اغلب طی مراحل مختلف پیش می رود. گرچه افرادی که رتروگناتیسم خفیف دارند ممکن است درمان نیاز نداشته باشند، اما افرادی که شرایط آنها حاد است، ممکن است درمان ارتودنسی و/ یا جراحی نیاز داشته باشند. استخوان سازی تحت فشار می تواند طول فک را ۱۰ تا ۲۰ میلی متر- گاهی اوقات بیشتر- افزایش دهد.

پس از جراحی، فک فرد ممکن است مقداری به سمت محل اصلی خود بازگردد. به عنوان مثال، BBSO و قرار دادن سیم روی فک بازگشت تقریباً ۲ میلی متری دارند. با این حال، حتی با مقداری بازگشت، جراحی تا میزان زیادی قادر به حل مشکل است.

مفصل فکی- گیجگاهی چیست؟

گرچه گاهی اوقات افراد به “TMJ” به عنوان تشخیص یک بیماری اشاره می کنند، اما TMJ در واقع تنها به نام پزشکی مفصل فک اشاره دارد. TMJ مخفف temporomandibular joint یا همان مفصل فکی- گیجگاهی است که استخوان فک پایین (مندیبل) را به استخوان طرفین سر (استخوان گیجگاهی) متصل می کند. اگر دهان خود را باز کنید، دو سر گرد در هر دو طرف فک پایین، که کُندیل condyle نامیده می شوند، در امتداد حفره مفصل می لغزند. بین کندیل و استخوان گیجگاهی، یک دیسک نرم قرار دارد، که به عنوان یک پوشش بین استخوان ها عمل می کند. این تکه، شوک های ناشی از حرکات فک را جذب می کند و حرکات آنها را نرم نگه می دارد.

شاید مفصل فکی- گیجگاهی پیچیده ترین مفصل بدن باشد. بر خلاف مفاصلی که وزن تحمل می کنند، مانند مفاصل لگن و زانو، این مفصل از قطعات کوچکتر و حساس تری تشکیل شده است. این مفصل مانند آرنج تنها یک مسیر را خم نمی کند بلکه باز و بسته می شود و از یک طرف به طرف دیگر می چرخد. علاوه بر این، یکی از پر استفاده ترین مفاصل بدن است. شاید متوجه آن نشوید (تا اینکه درد مفصل داشته باشید)، اما شما عمل جویدن و حرف زدن را بارها و بارها انجام می دهید.

با این حال، به مرور زمان، “مفصل فکی- گیجگاهی” به خاطر هر مسئله درد فکی- خفیف تا شدید- نحوه استفاده افراد از “OCD” برای توصیف هر چیزی، از توجه به جزئیات گرفته تا اختلال وسواس واقعی، کوتاه تر شده است. آنچه افراد تحت عنوان مفصل فکی- گیجگاهی به آن اشاره می کنند صدها چیز متفاوت را در بر می گیرد.

 

درد فک و درمان ارتودنسی

درد فک و درمان ارتودنسی

 

علائم اختلالات فکی گیجگاهی

اصلی ترین علامت و نشانه اختلالات فکی- گیجگاهی پخش شدن درد در صورت، فک، گردن، گوش ها، یا سر است. شاید علت بنیادی بسیاری از انواع مختلفی از سر دردها عدم تعادل ماهیچه های فک است. دیگر علائم عبارتند از خشکی ماهیچه ها، قفل شدن فک، یا ناتوانی در کامل باز و بسته کردن فک، یا صدای کلیک فک.

اختلال فکی- گیجگاهی چگونه تشخیص داده می شود؟

برای اکثر بیماران، این مشکل عموماً بدون تشخیص باقی می ماند. اکثر افرادی که به ارتودنتیست ها ارجاع داده می شوند اغلب یا به پزشک عمومی مراجعه کرده اند، یا متخصصانی مانند متخصص گوش و حلق و بینی. اما TMJ واقعاً به چه معناست؟ این یک اصطلاح کاملاً جامع است.

به همین دلیل، تشخیص اختلالات فکی- گیجگاهی با رد کردن دیگر علائم و نشانه ها امکانپذیر است به این معنا که دندانپزشک یا ارتودنتیست باید معاینه کامل انجام دهد، و تمام علائم و نشانه ها را بررسی و دیگر مشکلات را رد کند. در این مرحله پزشک دستور انجام اسکن ها و آزمایشات مختلف دیگر، مانند معاینه دستی ماهیچه ها را برای بررسی و تشخیص نوع مشکل فکی- گیجگاهی می دهد.

آیا هیچ درمان خاصی برای بیمارانی که از اختلال فکی- گیجگاهی رنج می برند وجود دارد؟

تا حدودی. خبر خوب اینکه، برای اکثر بیماران، علائم خفیف هستند و با درمان های نسبتاً ملایم (مانند ارتودنسی) می توانند اصلاح شوند. اما، برای برخی افراد دیگر مشکل می تواند بسیار شدید باشد.

این چیز دیگری است که موجب رنجش متخصصانی می شود که اختلالات فکی- گیجگاهی را مطالعه و درمان می کنند: چرا بسیاری از افرادی علائم خفیفی از اختلالات فکی- گیجگاهی دارند، در حالی که برخی دیگر ممکن است درد مزمن و حتی گاهی اوقات درد تضعیف کننده ای را تجربه کنند که درمان های پیچیده ای نیاز دارند؟

 

درد فک و درمان ارتودنسی

درد فک و درمان ارتودنسی

 

علل بروز اختلالات فکی- گیجگاهی

علت اکثر اختلالات فکی- گیجگاهی ناشناخته است. این اختلال در بسیاری افراد به یک حادثه یا تصادف مربوط می شود- شاید یک زمین خوردن یا تصادف اتومبیل که در آن به فک ضربه وارد شده یا آسیب دیده است. در این موارد، درمان و بهبود صدمه، اختلال فکی- گیجگاهی را درمان خواهد کرد.

برای افراد دیگر، مخصوصاً افرادی که علائم آنها درد و گرفتگی عضلات است، به نظر می رسد صاف کردن دندان ها و بایت بتواند نقش ایفا کند. “در اکثر موارد، این یک مشکل ماهیچه ای است- ماهیچه ها سعی می کنند مفصل شما را محافظت کنند. این باعث فعالیت بیش از حد ماهیچه ها می شود، بنابراین، دچار خستگی مفرط و مزمن ماهیچه ها می شوید. به همین دلیل است که ارتودنتیست ها همواره روی تناسب دندان ها با یکدیگر تا حد ممکن تمرکز دارند. این باعث می شود ماهیچه ها بیشتر در حالت استراحت قرار بگیرند. در صورتی که دندان ها به درستی روی یکدیگر قرار بگیرند، ماهیچه ها راحت تر هستند، سپس احتمال کاهش مشکلات فک افزایش پیدا خواهد کرد.

علت عمده دیگر، ساییدن و فشردن دندان ها روی یکدیگر یا همان دندان قروچه است. افرادی که این عادت را، مخصوصاً شبها دارند، ناخواسته فشار زیادی به مفاصل فکی- گیجگاهی خود وارد می کنند.

در نهایت، شواهد کافی نیز وجود دارند مبنی بر اینکه این اختلال می تواند منشاء هورمونی داشته باشد. اختلالات مفاصل فکی- گیجگاهی در زنان دو برابر بیشتر از مردان شایع هستند. در واقع ۸۰ درصد افرادی که در پی درمان اختلالات فکی- گیجگاهی هستند، زن هستند.

تفاوت بین TMJ و TMD در چیست؟

TMD مخفف temporomandibular joint disorder و به معنای اختلال مفصل فکی- گیجگاهی است. علاوه بر این، گاهی اوقات نیز نقص در عملکرد مفصل فکی- گیجگاهی یا تنها اختلال مفصل فکی- گیجگاهی نامیده می شود. این مخفف ها اصطلاحات پزشکی صحیح تری هستند که برای توصیف یک دسته مشکلات استفاده می شوند که موجب بروز علائم مشکلات فک می شوند. اختلالات مفصل فکی- گیجگاهی به سه دسته تقسیم می شوند:

مشخصه اصلی نخستین دسته درد عضلات صورت، سر و گردن است که فک را کنترل می کند. دسته دوم شامل مشکلاتی می شود که در عملکرد مفصل واقعی بوجود می آیند، که می تواند خارج شدن فک از محل خود باشد، جابجا شدن دیسک، یا آسیب به کندیل. در نهایت، مشخصه اصلی دسته سوم آرتروز است، به این معنا که نوعی بیماری تخریب کننده یا التهابی مفصل وجود دارد که فک را تحت تأثیر قرار می دهد.

این امکان وجود دارد که بیش از یکی از این شرایط به صورت همزمان وجود داشته باشد. علاوه بر این، از برخی از افرادی که اختلال مفصل فکی- گیجگاهی دارند شنیده می شود که با دیگر مشکلات مربوط به سلامت مواجه هستند، از جمله سندرم خستگی مزمن Chronic fatigue syndrome، فیبرومیالژیا fibromyalgia، یا نوعی آرتروز (مانند آرتروز روماتوئید)، که ممکن است مفاصل را نیز تحت تأثیر قرار دهد یا خیر. همه این مشکلات علائم مشترکی دارند، اما دانشمندان هنوز هم مجبورند ارتباط دقیق بین آنها را مشخص نمایند.

 

درد فک و درمان ارتودنسی

درد فک و درمان ارتودنسی

 

آیا صاف کردن دندان ها می تواند یکی از درمان های درد مفاصل فکی- گیجگاهی باشد؟

برای برخی افراد، آری. در برخی بیماران مشاهده شده است که حل کردن برخی مشکلات فک با بریس ها یا الاینرهای شفاف توانسته است از فشار روی فک آنها بکاهد و درد آنها را تسکن دهد. اما درمان اختلالات فکی- گیجگاهی یا هر درد مفاصل فکی- گیجگاهی، به وضعیت فرد بستگی دارد.

خبر خوب اینکه، تحقیقات زیادی نشان داده اند که مشخص نموده اند به طور کلی، درمان ارتودنسی موجب بالا رفتن خطر اختلالات فکی- گیجگاهی یا درد مفاصل فکی- گیجگاهی نمی شود. اما، متأسفانه، قبل از آنکه بتوان با اطمینان گفت که آیا صاف کردن دندان ها می تواند این درد را تسکین دهد یا خیر، تحقیقات بیشتری لازم است.

چه درمان های دیگری برای TMD وجود دارد؟

درمان های TMD به اندازه تشخیص آن متفاوت هستند. آنچه برای شما مناسب است برای دیگری مناسب نیست، بنابراین واقعاً اهمیت دارد که به متخصص مراجعه کنید تا بتواند شما را معاینه و علت درد شما را ریشه یابی کند. رایج ترین درمان ها برای اختلالات فکی- گیجگاهی درمان هایی هستند که به سادگی علائم آن را تسکین می دهند، مانند داروهای شل کننده عضلات یا حتی بوتاکس. علاوه بر این، ارتودنتیست یا دندانپزشک شما توصیه خواهد کرد غذاهای نرم بخورید، استرس خود را کنترل کنید، و روی شل کردن فک خود، خواه با کشیدن مفاصل فکی- گیجگاهی خود، یا با دیگر تکنیک های سبک زندگی، تمرکز کنید.

اخیراً، درمان جسمی (physical therapy) به شهرت زیادی رسیده است. برخی از این درمانگرها با مدیریت نقص عملکرد ماهیچه ای همراه با علائم آنها، به بیماران مبتلا به اختلالات مفصل فکی- گیجگاهی کمک می کنند. بنابراین روز به روز بیشتر شاهد افرادی هستیم که بیشتر از درمان های مرسوم، یا درمان جسمی بهبود می یابند. در واقع اکثر متخصصان توصیه می کنند بهتر است درمان با درمان های محافظه کارانه تر آغاز شود، و درمان های گسترده تنها در صورت نیاز انجام شوند.

درمان های دیگر نیاز به اسپلینت یا محافظ دندان دارند تا مانع ساییده شدن دندان ها روی یکدیگر شوند، به فک استراحت دهند، و نیز اینکه بایت را به وضعیت بهتری هدایت کنند تا موجب شل شدن عضلات آن شود. نمونه پیش ساخته محافظ دندان ها از داروخانه ها قابل خریداری است، اما محافظ دندانی که به صورت سفارشی توسط ارتودنتیست و با استفاده از فناوری اسکن ساخته می شود بهتر عمل می کند.

علاوه بر این، دندانپزشک یا ارتودنتیست ممکن است برخی کارهای دندانپزشکی مانند روکش های پرسلاین را توصیه کند که در بایت تغییر ایجاد می کنند، یا بریس ها و دیگر درمان های ارتودنتیک. دست آخر اینکه، در صورت تخریب شدید مفصل یا دیگر مشکلات خاص، ممکن است جراحی ضرورت پیدا کند.

حین مشاوره با ارتودنتیست دنبال چه چیزی باید باشید؟

متأسفانه، علیرغم این واقعیت که بسیاری از دندانپزشک ها و دیگر پزشک ها خود را به عنوان متخصص مفاصل فکی- گیجگاهی معرفی می کنند، چنین چیزی واقعیت ندارد و آنها تنها پزشکانی هستند که به بررسی مفاصل فکی- گیجگاهی علاقه دارند. البته این به معنای بد بودن آنها نیست یا اینکه الزاماً نمی توانند کمکی بکنند، اما لازم است بدانید که “متخصص مفصل فکی- گیجگاهی” همان تعاریف و مهارت هایی که مثلاً پریودنتیست دارد را ندارد. می توانید از متخصص خود بپرسید آیا در زمینه اختلالات مفاصل فکی- گیجگاهی آموزش دیده است یا خیر.

در انتها، بهترین توصیه برای ارزیابی پزشک خیلی ساده است: کسی را پیدا کنید که علائم شما را جدی بگیرد و نه تنها به درمان دردهای شما، بلکه به یافتن ریشه آنها علاقه مند باشد. بسیاری از پزشک ها، از آنجا که با مشکل آشنایی ندارند، تنها باعث می شوند فرد احساس کند دیوانه شده است و این درد تنها در ذهن آنها وجود دارد. این اتفاقی است که هر روز رخ می دهد.

آندربایت اصطلاحی است که برای شرایط دندانی استفاده می شود که مشخصه ویژه آن جلو آمدگی دندان های جلوی فک پایین و قرار گیری آنها خیلی جلوتر از دندان های جلوی فک بالا است. این شرایط تحت عنوان مال اکلوژن کلاس ۳ یا پروگناتیزم prognathism شناخته می شود. این موضوع منجر به ایجاد ظاهری بولداگ (نوعی سگ) مانند در دهان و صورت می شود. در برخی موارد، آندربایت می تواند شدید باشد و باعث شود دندان های فک پایین خیلی جلوتر بیایند. دیگر موارد خفیف تر هستند و تقریباً غیر قابل توجه هستند.

آندربایت چیزی بیشتر از صرفاً یک مشکل زیبایی است. گرچه برخی افراد ممکن است یاد بگیرند با مشکل خفیف خود زندگی کنند، اما موارد شدید می توانند منجر به بروز مشکلاتی برای سلامت شوند، از جمله:

  • مشکل در گاز زدن و جویدن غذا
  • بروز مشکل در حرف زدن
  • دردهای دهان و صورت در ناهماهنگی دو فک
جلو بودن فک پایین (آندربایت)

جلو بودن فک پایین (آندربایت)

 

علل بروز آندربایت

نحوه قرار گیری دندان ها و صاف بودن آنها می تواند تحت تأثیر عوامل متعددی باشد. به شکل طبیعی دندان ها به گونه ای رشد می کنند که به خوبی و متناسب با هم رو یکدیگر قرار می گیرند. دندان های مولر- دندان های صاف و عریض عقب دهان- باید به خوبی روی یکدیگر قرار بگیرند. قرار گیری درست دندان ها در یک راستا مانع گاز گرفتن گونه ها، لب ها، یا زبان هنگام خوردن غذا شود.

عوامل متعددی می توانند منجر به بروز و پیشرفت آندربایت در فرد شوند. این عوامل عبارتند از:

عادات دوران کودکی

برخی عادات دوران کودکی می توانند خطر گسترش افزایش آندربایت یا دیگر ناهنجاری های دندانی را افزایش دهند. عواملی که در بروز آندربایت نقش دارند عبارتند از:

  • مکیدن انگشت
  • وارد آوردن فشار با زبان به دندان ها
  • استفاده از پستانک در کودکان بالای ۳ سال
  • تغذیه طولانی مدت با شیشه شیر پس از سنین نوزادی

عوامل ژنتیکی

در اکثر مواقع، جلو بودن فک پایین یک عادت ارثی است. در صورتی که حداقل یکی از افراد خانواده آندربایت داشته باشد، احتمال بروز آندربایت در دیگر افراد خانواده زیاد است. عوامل ژنتیکی نیز می توانند روی شکل و اندازه فک فرد تأثیر داشته باشند. فرد ممکن است با دندان های متولد شود که خیلی به هم نزدیک هستند، نهفته هستند، شکل غیر عادی دارند، یا به خوبی متناسب با یکدیگر نیستند. برخی نقائص خاص مانند شکاف کام و لب (لب شکری) می توانند در هنگام تولد ظاهر شوند. همه این شرایط می توانند منجر به بروز مال اکلوژن شوند.

حادثه و آسیب

حوادث و آسیب های شدید به صورت می توانند منجر به وارد آمدن آسیب های جدی و دائمی به استخوان های فک شوند. اغلب، امکان ترمیم استخوان شکسته فک وجود دارد، اما فک ها همیشه پس از صاف شدن طی جراحی، به خوبی و به درستی روی یکدیگر قرار نمی گیرند. این مشکلات می توانند منجر به بروز آندربایت شوند.

تومورها

تومورهایی که در استخوان های فک یا داخل دهان وجود دارند، می توانند منجر به جلو آمدگی فک ها و بروز آندربایت شوند.

درمان جلو بودن دندان

اغلب افراد با دندان های کاملاً صاف متولد نمی شوند. معمولاً، دندان هایی که مقدار اندکی کج هستند، نیاز به درمان پزشکی ندارند. با این حال، اصلاح آندربایت، بویژه زمانی که شدید است، می تواند مزایای بزرگی داشته باشد.

پاکسازی دندان ها راحت تر خواهد بود. خطرات پوسیدگی دندان و بیماری لثه کاهش خواهد یافت. علاوه بر این، فشار کمتری روی دندان ها، فک ها، و ماهیچه های صورت خود احساس خواهید کرد. این می تواند خطرات شکستن دندان ها و نیز علائم دردناک اختلالات فکی- گیجگاهی را کاهش دهد، که در آندربایت شایع هستند. برخی درمان های رایج آندربایت عبارتند از:

درمان های خانگی

مسواک زدن و کشیدن نخ دندان، و نیز مراجعه منظم به دندانپزشک برای چکاپ و پاکسازی هایی که بخش مهمی از درمان برای داشتن دندان هایی سالم است. اما افرادی که آندربایت یا دیگر مشکلات دندانی را دارند باید از دندان های خود مراقبت خاص داشته باشند تا از آسیب بیشتر و پوسیدگی پیشگیری شود.

دندان ها باید حداقل روزی دو مرتبه و هر بار به مدت ۲ دقیقه، و با خمیر دندان های فلورایده مسواک زده شوند. مسواک زدن اطراف خط لثه و داخل و بیرون و پشت دندان ها را مورد توجه قرار دهید. علاوه بر مسواک زدن، کشیدن نخ دندان نیز حائز اهمیت است. برای چکاپ و پاکسازی دندان ها، حداقل دو مرتبه در طول سال به دندانپزشک مراجعه کنید.

 

 

جلو بودن فک پایین (آندربایت)

جلو بودن فک پایین (آندربایت)

 

درمان های پزشکی

درمان پزشکی تنها راه ممکن برای اصلاح جلوبودن فک پایین و صاف کردن صحیح دندان ها است. درمان های پزشکی حداقل می توانند موجب بهبود ظاهر آندربایت شوند. در برخی موارد آندربایت که وخامت کمتری دارند، متخصص ارتودنسی می تواند از سیم یا بریس های پلاستیکی یا دیگر ابزارهای ارتودنسی برای جابجایی دندان ها به محل درست آنها استفاده کند. اگر فشردگی دندان ها منجر به بروز مشکل شده باشد، کشیدن یک یا چند دندان از فک پایین نیز می تواند کمک کننده باشد و در ظاهر بهبود چشمگیری ایجاد نماید. دندانپزشک برای تراش یا صاف و صیقلی کردن دندان هایی که خیلی بزرگ یا رو به جلو هستند، می تواند از ابزارهای ساینده استفاده نماید.

در مورد آندربایت های شدیدتر، ارتودنتیست برای اصلاح شرایط می تواند جراحی فک را توصیه کند.

 

 

جلو بودن فک پایین (آندربایت)

جلو بودن فک پایین (آندربایت)

 

جراحی فک برای جلو بودن فک پایین

اکثر جراحان دهان و دندان می توانند با موفقیت آندربایت را اصلاح و درمان نمایند. چندین نوع جراحی رایج که برای اصلاح آندربایت انجام می شوند عبارتند از تغییر شکل برای بلندتر کردن فک بالا یا کوتاه تر کردن فک پایین. در برخی موارد، استفاده از سیم ها، پلیت ها، یا پیچ ها می تواند شکل استخوان فک را حفظ نماید. جراحی می تواند با خود خطراتی به همراه داشته باشد، از جمله، خطراتی که با بیهوشی عمومی، عفونت، مشکلات خونریزی، و ایجاد اسکار همراه هستند.

 

جلو بودن فک پایین (آندربایت)

جلو بودن فک پایین (آندربایت)

 

 

درمان جلو بودن فک پایین در کودکی

اگر قرار باشد تورفتگی فک بالا را درمان کنیم،هر چه درمان آندربایت در سنین پایین تر آغاز شود، بهتر است ولی اگر با جلو بودن فک پایین مواجه باشیم(که معمولا” زمینه ارثی دارد)درمان را باید تا پایان رشد و ۱۸ سالگی به تاخیر انداخت.اگر مشکل از فک بالا باشد، والدین باید تا سن ۱۰ سالگی او صبر کنند تا از درمان های اصلاحی مانند فیس ماسک خا استفاده شود.هنگامی که که رشد دندان های دائمی آغاز می شود. اصلاح کوتاه مدت آندربایت با استفاده از فیس ماسک می تواند کمک کند دندان های جلوی فک پایین کودک به راحتی و به سادگی در جای درست خود قرار بگیرند. با این حال، باز هم آنها در آینده نیاز به راهکارهای دائمی تری خواهند داشت.

اگر کودک شما آندربایت شدید دارد، مخصوصاً اگر در نتیجه نقائص مادرزادی مانند شکاف کام و لب بوجود آمده باشد، جراحی زود هنگام می تواند کمک کننده باشد.

 جلو بودن فک  یا پروگناتیسم چیست؟

پروگناتیسم یا جلو آمدگی فک به ناهنجاری ساختاری صورت اشاره دارد که موجب جلو آمدگی قابل توجه فک بالا یا پایین می شود. پروگناتیسم ماگزیلاری (جلو آمدگی فک بالا)، که تحت عنوان اوربایت یا اورجت نیز شناخته می شود، شایع تر است و هرگز به اندازه پروگناتیسم مندیبل (جلو آمدگی فک پایین)، که تحت عنوان آندربایت شناخته می شود، جلب توجه نمی کند. پروگناتیسم به رشد بیش از حد فک بالا یا فک پایین، به نسبت فک دیگر یا جمجمه، نیز گفته می شود. این شرایط به گونه ای است که اغلب باعث می شود دندان های فک پایین، دندان های فک بالا را به گونه ای پوشش بدهند و در بر بگیرند که روی تنفس، ظاهر، نحوه حرف زدن، جویدن و گاز زدن تأثیر منفی و سوء دارند.

پروگناتیسم منجر به عدم تناسب و هماهنگی خواهد شد، به گونه ای که فک ها و دندان ها به خوبی در کنار یکدیگر قرار نخواهند گرفت و یک فک می تواند جلو بیاید. در کودکان، پروگناتیسم متوسط تا شدید در بلند مدت می تواند منجر به بروز مشکلات گفتاری شود، از جمله نوک زبانی حرف زدن یا ناتوانی در ادای درست برخی حروف و لغات خاص. وقتی دندان های دائمی بیرون می آیند، پروگناتیسم می تواند باعث شود آنها در زاویه نادرست رشد کنند. در اکثر موارد پروگناتیسم، برای اصلاح هر گونه مشکل همراه با کجی و شیب دار بودن دندان ها، مداخلات ارتودنتیک لازم است.

 

علل بروز پروگناتیسم یا جلو آمدگی فک

رشد بیش از حد هر یک از فک ها می تواند به طور طبیعی ناشی از تفاوت های ژنتیکی، یا شرایط بنیادی نادر باشد. بر اساس سازمان ملی سلامت NIH، برخی شرایطی که با پروگناتیسم همراه هستند عبارتند از:

·        سندورم کروزون Crouzon syndrome. وقتی این مشکل ژنتیکی وجود دارد، استخوان های جمجمه به طور دائم جوش می خورند، و ساختار چهره کودک را تحت تأثیر قرار می دهند. در سندروم کروزون، اغلب فاصله بین دو چشم زیاد بوده و معمولاً با عقب ماندگی روانی و فکری همراه است.

·        سندورم کارسینوم بازال سل متعدد Nevoid basal cell carcinoma syndrome. این سندروم شامل تعدادی نقص ژنتیکی مادرزادی است که روی استخوان ها، پوست، چشم، و سیستم عصبی تأثیر می گذارند. این شرایط ژنتیکی منجر به بروز مشخصه های غیر عادی در صورت، از قیبل بینی پهن، چشم های دور از هم، و ابروهای پهن و پر پشت می شوند.

·        ژیگانتیسم Gigantism. این مشکل به تسریع در رشد دوران کودکی اشاره دارد، مخصوصاً قد، که در نتیجه عدم تعادل هورمونی اتفاق می افتد.

·        آکرومگالی Acromegaly. مانند ژیگانتیسم، این شرایط نیز به رشد زیاد اشاره دارد، اما این مشکل تا بزرگسالی ظاهر نمی شود. این مشکل زمانی اتفاق می افتد که بدن هورمون رشد (GH) زیادی تولید می کند، که موجب بزرگ شدن بافت ها می شوند. در نهایت، فک پایین به دلیل بزرگ تر بودن، جلوتر به نظر می رسد. بر اساس مؤسسه ملی بیماری های دیابتی، گوارشی، و کبدی (NIDDK)، این مشکل از هر یک میلیون نفر، حدود ۶۰ را تحت تأثیر قرار می دهد.

·        آکرودیسوستوسیس Acrodysostosis. این شرایط بسیار نادری است که برخی افراد با آن متولد می شوند. این بیماری می تواند موجب کوتاهی بازوها و پاها، مشکلات شنوایی، کوتاهی بینی، جلوآمدگی فک، و عقب افتادگی ذهنی شود.

 

جلو بودن فک

جلو بودن فک

 

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

پروگناتیسم همیشه مشکل آفرین نیست. بر اساس NIH، مقداری بزرگ بودن فک می تواند بخشی از شکل طبیعی چهره فرد از بدو تولد باشد. با این حال، گاهی اوقات، جلو آمدگی فک منجر به بروز مشکلات و دردهای دندانی می شود. اگر فکر می کنید شکل فک شما موجب بوجود آمدن مشکلات در جویدن، گاز زدن، یا حرف زدن شده است، باید به دندانپزشک مراجعه کنید.

اگر جلو آمدگی فک دردناک شود یا در انجام فعالیت های عادی اختلال ایجاد نماید، مشکل به صورت خود به خود اصلاح نخواهد شد. درمان مشکلات فک، اغلب به کمک دندانپزشک عمومی، ارتودنتیست، و جراح فک و صورت نیاز دارد. اگر این مشکل با شرایطی مانند سندروم کروزان یا ژیگانتیسم مرتبط باشد، اغلب یک پزشک عمومی نیز نیاز خواهد بود.

 

جلو بودن فک

جلو بودن فک

درمان جلو آمدگی فک

قبل از آغاز درمان پروگناتیسم، تیم پزشکی شما در کنار یکدیگر تلاش خواهد کرد تا اطمینان حاصل نماید که اطلاعات همه پزشکانی که در درمان نقش دارند در یک سطح است تا نتایج درمان موفقیت آمیز باشند. علاوه بر تکمیل معاینات فیزیکی، و پرسش در مورد سوابق پزشکی، تیم پزشکی تصاویر رادیوگرافی با اشعه ایکس و قالب از دندان های شما را نیز تهیه خواهد کرد.

درمان فک هر بیمار بر اساس وضعیت خاص وی انجام خواهد شد. ممکن است متخصص دندانی شما استفاده از ابزارهای ارتودنسی مانند هدگیر ها را توصیه کند، درمان ارتودنسی برای اصلاح پروگناتیسم (جلو آمدگی فک) می تواند ۲۰ ماه زمان ببرد تا تکمیل شود.

یا بجای آن، تیم درمانی شما ممکن است برای جابجا کردن فک بالا یا پایین به محل درست، برای صاف کردن آنها، جراحی فک را پیشنهاد دهد. این نوع فرایندها که جراحی ارتوگناتیک نیز شناخته می شوند، ممکن است شامل تکنیک های پیشرفته ای مانند مدل سازی های مجازی سه بعدی ساختار صورت شوند. این نوع مدل سازی ها، که استفاده از آنها در این زمینه روز به روز در حال افزایش است، به جراح در طراحی و فرایند درمان کمک می کنند و این اطمینان را بوجود می آورند که فرد با درمانی موفق و در حالی بیمارستان را ترک خواهد کرد که ساختار چهره وی متقارن است و فک های او در جای درست قرار دارند.

در اکثر موارد، افرادی که دندان های صافی ندارند و با مشکلات فکی مواجه هستند، می توانند با انواع طرح درمانهای ترکیبی ارتودنسی و جراحی فک با موفقیت درمان شوند. رشد فک در کودکی که در حال رشد است، می تواند تصحیح شود به گونه ای که وقتی قبل از بلوغ، درمان درست و مناسب انجام می شود، وضعیت قرار گیری دندان ها بهبود پیدا کند. اما گاهی اوقات، درمان ارتودنسی به تنهایی برای اصلاح مشکلات دندان ها و فک ها کافی نیست. اینجاست که جراحی فک می تواند به کمک ارتودنسی بیاید.

ارتوسرجری چیست؟

جراحی اصلاحی فک (که جراحی ارتوگناتیک نیز نامیده می شود) می تواند برای مشکلات ارتودنسی توصیه شود که ماهیت اسکلتی دارند- به این معنا که کجی و ناهمراستایی  ناشی از موقعیت دندان ها در فک ها نیست، بلکه در نتیجه اندازه یا وضعیت خود فک ها است. برخی از این نمونه ها عبارتند از: اپن بایت، شرایطی که در آن دندان های فک های بالا و پایین، هنگام بسته شدن دهان، با یکدیگر تماس پیدا نمی کنند؛ جلو آمدگی فک پایین، که در آن لب و چانه پایین خیلی جلوتر از سایر اجزاء صورت واقع شده اند؛ یا عقب رفتگی فک پایین، که در آن، چانه کمتر برجسته است. اصلاح این مشکلات در افراد بزرگسال می تواند شامل تغییرات فیزیکی در فک فرد باشد. هدف جراحی اصلاحی فک بهبود عملکردهای اساسی دهان مانند جویدن، قورت دادن، حرف زدن، و تنفس، و بازیابی تقارن صورت است.

 

جراحی فک و ارتودنسی

جراحی فک و ارتودنسی

 

شرایطی که برای اصلاح فک نیاز به جراحی ارتوگناتیک دارند

  • دشواری در جویدن یا گاز زدن غذا
  • درد مزمن مفاصل فک (TMJ)
  • ساییدگی شدید دندان ها
  • اپن بایت (فاصله بین دندان های بالا و پایین زمانی که دهان بسته است)
  • ظاهر نامتعادل اجزاء صورت از سمت جلو
  • تصادفات و آسیب به صورت
  • نقائص مادرزادی
  • عقب بودن فک و چانه پایین
  • جلو آمدگی فک
  • نا توانی در به هم رساندن لب ها بدون تلاش و کشش
  • تنفس دهانی مزمن
  • آپنه خواب (مشکلات تنفسی هنگام خواب، از جمله خرو پف کردن)

جراحی فک و ارتودنسی

جراحی فک و ارتودنسی

جراحی ارتوگناتیک رویکردی تیمی

جراحی ارتوگناتیک به همراه درمان ارتودنسی، فرایندی مشارکتی است که اغلب متخصص ارتودنسی( ارتودنتیست)،دندانپزشک عمومی، و جراح فک و صورت در آن نقش دارند. گام نخست ارزیابی دقیق توسط ارتودنتیست و جراح است که عموماً با کمک تصاویر رادیو گرافی با اشعه ایکس، و دیگر تصاویر تشخیصی (مانند عکس از چهره و دهان و دندان ها، و سی تی اسکن)، و نمونه های واقعی یا مجازی دندان ها و فک ها انجام می شود. با استفاده از این اطلاعات، برای هر موقعیت فردی یک طرح درمان کامل برنامه ریزی خواهد شد.

اغلب برای صاف کردن دندان های دو فک بالا و پایین و ایجاد آمادگی های لازم برای فرایند، چند ماه قبل از اتاق عمل، درمان ارتودنسی، لازم است. به طور کلی این جراحی تحت بیهوشی عمومی و در بیمارستان، مراکز جراحی سیار، یا اتاق های مناسب جراحی، در مطب انجام می شود. پس از یک دوره بهبود، ممکن است دوره دوم درمان ارتودنسی نیاز باشد تا تغییرات اندکی ایجاد نموده و از ثبات روی همنشستن فکین که به تازگی حاصل شده است مطمئن شد. روی هم رفته، دوره درمان شامل ارتودنسی قبل و بعد از جراحی، و خود جراحی، حدود ۲تا ۳ سال زمان می برد.

ارزیابی راهکار های جراحی

جراحی ارتوگناتیک عموماً تنها زمانی انجام می شود که درمان های محافظه کارانه تر (از جمله ارتودنسی) ناکافی تشخیص داده شوند. بنابراین، اساساً این درمان برای مال اکلوژن های (مشکلات بایت) جزئی مناسب نیست و می تواند برای کجی یا ناهمراستایی متوسط تا شدید فک ها توصیه شود. درست مانند دیگر انواع جراحی ها، این جراحی نیز می تواند مشکلاتی داشته باشد، از جمله عفونت، بی حسی، و واکنش های نا مطلوب به داروها یا مواد بیهوشی. قبل از انجام هر فرایندی، فواید و خطرات احتمالی توضیح داده خواهند شد؛ باید بدون هیچ دغدغه ای همه پرسش های خود را بپرسید تا اطلاعات شما در خصوص همه جوانب درمانی که درک کاملی از آن ندارید بالا برود.

از آنجا که این نوع جراحی تغییرات دائمی در فک ها بوجود می آورند، برای افراد کم سن که هنوز استخوان های آنها در حال رشد است مناسب نیست؛ با این حال، برای برخی افراد بزرگسال و برخی که در دهه دوم زندگی به سر می برند، جراحی اصلاحی فک می تواند تغییرات مثبت زیادی در عملکرد و ظاهر دهان ایجاد نماید که بدون این درمان حاصل نمی شدند.

 

جراحی فک و ارتودنسی

جراحی فک و ارتودنسی

 

فرایند جراحی ارتوگناتیک به چه صورت است؟

وقتی بیمار تحت درمان ارتودنسی قرار می گیرد، دندان ها با کمک براکت ها به محل درست خود جابجا می شوند. با جابجا شدن دندان ها، ممکن است اینطور به نظر برسد که بایت به جای بهتر شدن بدتر می شود. در واقع اینطور نیست، زیرا وقتی فک ها با کمک جراحی ارتودنسی صاف می شوند، دندان ها در وضعیت درست خود قرار خواهند گرفت.

برای جراحی فک پایین، معمولاً استخوانی که مستقیماً پشت دندان ها واقع شده است جدا می شود و بخشی از فک، همراه با دندان ها، به سمت جلو یا عقب حرکت داده می شود. با کمک جراحی فک بالا، فک می تواند در چهار جهت حرکت داده شود: رو به جلو، عقب، بالا، یا پایین. طی این جراحی، معمولاً استخوان افزوده یا کاسته می شود تا به جابجایی فک کمک کند.

در دیگر استخوان های صورت ممکن است تغییرات یا جابجایی هایی ایجاد شود تا اجزاء صورت متوازن شوند. تنها دو هفته پس از جراحی می توانید به محل کار یا تحصیل خود برگردید. بهبود شما ممکن است تقریباً چهار تا هشت هفته طول بکشد، و پس از دوره بهبود ارتودنتیست درمان ارتودنسی را مجدداً آغاز خواهد کرد و شش تا نه ماه بعد براکت ها برداشته خواهند شد. به احتمال زیاد، بیمار مجبور خواهد بود پس از اتمام درمان، مدت طولانی از ریتینر استفاده کند.

ارتودنسی

ارتودنسی بیشتر از آنچه که درمان به شمار بیاید، کار زیبایی محسوب می شود. در واقع چندین کار دندانپزشکی است که بیشتر جنبه زیبایی دندانها و ارائه طرح لبخند را بر عهده دارند که از جمله آنها ارتودنسی است. در کنار زیبایی، چندین دلیل عمده نیز برای ارتودنسی کردن مطرح می شود که از جمله آنها می توان به بهبود عملکرد دندانها نیز اشاره کرد. البته ارتودنسی محدود به سیم کشی دندانها نمی شود و در مواردی که رشدی از فرد باقیمانده باشد قادر است روابط فکی و صورت نامتناسب بیمار را بهبود دهد؛ حتی اگر رشد نیز به اتمام رسیده باشد، ارتودنسی در کمک با جراحی فک (ارتوسرجری) می تواند به تغییر چهره بیمار کمک شایانی کند. علم ارتودنسی بیش از صد سال است که شکل گرفته است و در این سالها هم از نظر نظری و هم عملی تغییر فراوانی داشته است. تکنیک های درمان ارتودنسی امروزه با سرعت بسیار زیادی پیشرفت می کنند و یک دکتر ارتودنسی بایستی بصورت مداوم خود را در جریان تغییرات این علم، به روز نگه دارد.

بهترین متخصص ارتودنسی در کرج

بهترین متخصص ارتودنسی در کرج

متخصص ارتودنسی

اما ارتودنسی را باید پیش چه کسی انجام داد؟ اصلا چه کسی قادر به تکمیل یک درمان ارتودنسی است؟ ممکن است به ذهنتان خطور کند که ارتودنسی نیز مانند سایر کارهای دندانپزشکی، باید نزد یک دندانپزشک انجام شود. احتمالا تابلوهای دندانپزشکی را دیده اید که در روی آن کلمه ارتودنسی نوشته شده است یا از آشنایان خود کسی را داشته اید که نزد دندانپزشک درمان ارتودنسی انجام داده است. واقعیت امر این است که یک دندانپزشک در طول دوران تحصیلی خود آموزش ارتودنسی متحرک را می بیند و فقط قادر است مشکلات خفیف ارتودنسی در سنین پایین را درمان کند. ارتودنسی ثابت یا همان سیم بستن دندانها از توانایی یک دندانپزشک خارج است. البته برخی دندانپزشکان در دوره های کوتاه مدتی شرکت می کنند تا با این نوع ارتودنسی آشنا شوند اما این آموزش های مقطعی توانمندی انجام ارتودنسی ثابت را به دندانپزشک نمی دهد. اگر یک دندانپزشک بخواهد ارتودنسی انجام دهد باید در آزمون تخصص دندانپزشکی شرکت کند و از این طریق ظرف سه تا چهار سال آموزش مخصوص به خود را ببیند. در دوره تخصصی ارتودنسی، یک دندانپزشک بصورت کامل  تمام دوره درمان ارتودنسی بیماران تحت درمان خود را تحت کنترل می گیرد و به تمام زوایای یک درمان ارتودنسی آشنا می شود. یک متخصص ارتودنسی صلاحیت و اعتبار یک درمان ارتودنسی را دارد و روش شناسایی یک دندانپزشک متخصص ارتودنسی این است که عنوان متخصص ارتودنسی در مهر نظام پزشکی دندانپزشک مربوطه  بایستی ذکر شود.

بهترین متخصص ارتودنسی در کرج

بهترین متخصص ارتودنسی در کرج

 

متخصص ارتودنسی کرج

کرج با جمعیت بالا و جوانی که دارد، متقاضیان ترتودنسی زیادی را به خود می بیند. درمانهای ارتودنسی در کرج نیز توسط درمانگرهای مختلفی انجام می شود. در کنار تمام درمانهای خوبی  که توسط متخصصین ارتودنسی کرج انجام می شود متاسفانه برخی از درمانها  نیز توسط درمانگرهای فاقد صلاحیت انجام می شود و هزینه های روحی و مشکلات سلامتی عمده ای را به جامعه تحمیل می کند. برخی از مراجعین  در مورد دکتر ارتودنسی که می خواهند نزد وی ارتودنسی کنند تحقیق نمی کنند و از این بابت درگیر مشکلات زیادی می شوند. به این موضوع این مسئله را هم اضافه کنید که معمولا هیچ دکتر ارتودنسی حاضر نمی شود که درمان نیمه کاره دکتر ارتودنسی دیگری را بپذیرد و به این شکل آنچه که نیمه تمام می ماند درمان ارتودنسی مراجعه کننده است که حل نشده باقی می ماند. بدین ترتیب فردی که می خواهد ارتودنسی باکیفیتی را انجام دهد،  باید در مورد درمان ارتودنسی و دکتر ارتودنسی که می خواهد این درمان را انجام دهد، به اندازه کافی بررسی کند. بایستی در انتخاب یک دندانپزشک متخصص ارتودنسی در کرج اسیر تبلیغات نشوید. اما سوال اینجاست که پیش کدام متخصص ارتودنسی کرج باید ارتودنسی کرد؟

بهترین متخصص ارتودنسی در کرج

بهترین متخصص ارتودنسی در کرج

 

متخصص ارتودنسی خوب در کرج

اما از کجا متوجه شویم که در لیست متخصصین ارتودنسی کرج، متخصص ارتودنسی خوب کیست…یک متخصص ارتودنسی خوب بایستی سابقه چندین ساله درمان ارتودنسی در یک شهر را داشته باشد. از آنجا که درمان ارتودنسی، کاری طولانی مدت است، یک‌ متخصص ارتودنسی خوب باید حداقل چهارسال سابقه کار در یک شهر را داشته باشد تا بیماران درمان شده خروجی وی (که نماد کیفیت درمان وی هستند) در معرض قضاوت باشند. یک متخصص ارتودنسی خوب نمونه درمانهای ارتودنسی زیادی را برای نمایش به مراجعین در اختیار می گذارد. یک متخصص ارتودنسی خوب، علاوه بر تجربه و کمیت قابل قبول در کار ارتودنسی، کیفیت مناسبی از ارتودنسی را برای مراجعین ارائه می کند. کیفیت درمان ارتودنسی را می توان از خوشنامی متخصص ارتودنسی و بازخورد بیماران سابق وی دریافت. برای پیدا کردن متخصص ارتودنسی خوب در کرج بایستی از لیست متخصصین ارتودنسی کرج، چند دندانپزشک‌ متخصص ارتودنسی به نام و البته خوشنام را برای ارزیابی انتخاب کرد.

بهترین متخصص ارتودنسی در کرج

بهترین متخصص ارتودنسی در کرج

 

بهترین متخصص ارتودنسی در کرج

چندین فاکتور علمی و اخلاقی تعیین کننده بهترین متخصص ارتودنسی کرج می باشد. بهترین متخصص ارتودنسی کرج باید بالاترین درجه علمی را داشته باشد (ترجیحا فوق تخصص ارتودنسی باشد). بهترین متخصص ارتودنسی کرج برای اینکه اطلاعات به روزی داشته باشد، بایستی در دانشگاه تدریس کند.  بهترین متخصص ارتودنسی کرج باید از حیث چاپ کتاب یا مقالات علمی در مجلات معتبر شخصیت علمی شناخته شده ای داشته باشد.

از نظر اخلاقی نیز بهترین متخصص ارتودنسی کرج به خوشنامی و خوش اخلاقی شهره است؛ با بیماران خود برخورد مناسبی دارد و در کنار جدیتی که در درمان ارتودنسی به خرج می دهد دلسوز بیمار است. بهترین متخصص ارتودنسی کرج بایستی چهره و وجهه  قابل قبولی در کرج داشته باشد و این اعتبار فقط از طریق تبلیغات حاصل نمی شود.

بهترین متخصص ارتودنسی در کرج

بهترین متخصص ارتودنسی در کرج

 

کلینیک ارتودنسی دکتر اصلانی در کرج و تهران

کلینیک ارتودنسی دکتر اصلانی جامع ترین کلینیک ارتودنسی کرج می باشد. کلینیک جامع ارتودنسی نیز معنای خود را دارد. در این کلینیک تخصصی ارتودنسی، درمان ارتودنسی کودکان توسط متخصص دندانپزشکی کودکان، ارتودنسی بزرگسالان و درمانهای ترکیبی ارتوسرجری (ترکیب ارتودنسی و جراحی فک) توسط تنها فوق تخصص ارتودنسی کرج  (دکتر فرزین اصلانی) و جراحان فک زبده ای که همکار و همراه این کلینیک تخصصی هستند، انجام می شوند.  در این کلینیک های تخصصی مراجعه کنندگان ارتودنسی بر اساس اولویت سنی و مشکلی که دارند بصورت فوق تخصصی تحت درمان قرار می گیرند. طراحی ویژه، امکانات منحصر به فرد، تسهیلات بهداشتی و کیفیت درمان کلینیک های ارتودنسی دکتر اصلانی در کرج و تهران،  درمانی بدون نقص را در اختیار مراجعه کنندگان ارتودنسی قرار می دهد.

بهترین متخصص ارتودنسی در کرج

بهترین متخصص ارتودنسی در کرج

زمانی که به درمان ارتودنسی فکر می‌کنید، نخستین چیزی که به ذهنتان خطور می‌کند چیست؟

در صورتی که قبلا از بریس‌ها استفاده کرده باشید، ممکن است به خاطر داشته باشید که طی آن دوره مجبور بودید از غذاهای مورد علاقه‌ی خود بپرهیزید ( از جمله ذرت بو داده، آبنبات‌های سفت) یا احتمالا به یاد دارید که ارتودنتیست شما دائما به گوشزد می‌کرد که استفاده از کش هاى ارتودنسی (الاستیک ها) را فراموش نکنید. شاید زمانی که به درمان ارتودنسی فکر می‌کنید، تنها نتیجه‌ی نهایی درمان در ذهن شما تداعی می‌شود: لبخندی زیبا. گرچه قطعا درمان ارتودنسی نقش کلیدی در دستیابی به لبخندی زیبا ایفا می‌کند، استفاده از بریس‌های ارتودنسی می‌تواند در سلامت عمومی شما نیز نقش داشته باشد! فواید درمان ارتودنسی اغلب فراتر از تغییرات دندانى مشهود از قبیل اصلاح لبخند و دندان‌های صاف هستند.

فواید ارتودنسی برای سلامت عمومی بدن

کاهش بیماری‌های دهان و دندان

فواید ارتودنسی

فواید ارتودنسی

 

با صاف شدن دندان‌ها، شکاف‌های عمیق که محل تجمع باکتری‌های مضر هستند از بین خواهند رفت. بدون درمان ارتودنسی، این “مکان‌های مخفی” امکان انباشته شدن ذرات غذا را فراهم می‌کنند. در صورت برداشته نشدن این ذرات انباشته شده، می‌توانند به پلاک دندان، حفره‌ی دندان و در نهایت به بیماری پریودنتال تبدیل شوند. صاف کردن دندان به کل دهان اجازه می‌دهد تا کاملا اصلاح شود و مشکلات تجمع پلاک برطرف شوند.

فواید ارتودنسی

فواید ارتودنسی

 

در صورتی که بیماری لثه درمان نشود می‌تواند برای سلامت عمومی بدن مشکلاتی ایجاد نماید که فراتر از حیطه‌ی دهان خواهد بود. از جمله علائم بیماری لثه عبارتند از بوی بد دهان، قرمزی، تورم، یا خونریزی لثه‌ها، افزایش حساسیت و احساس درد حین جویدن و خوردن غذا. محققان دریافته‌اند بیماری‌های لثه و پریودنتال با بیماری‌های قلبی، افزایش سطح قند خون، و زایمان زودرس در زنان مرتبط هستند. پیشگیری از بیماری لثه از طریق درمان صحیح ارتودنسی می‌تواند سلامت عمومی بدن را افزایش دهد.

مسائل مربوط به فک

در سال‌های اخیر جنبشی در زمینه‌ی دندانپزشکی صورت گرفته است که عبارت است از صاف کردن دندان‌ها بدون پرداختن به نحوه‌ی روی هم قرار گرفتن دندان‌های دو فک. در صورتی که تصمیم بر این باشد تا اصلاح مشکلات بایت نادیده گرفته شوند، درمان با استفاده از براکت‌های ارتودنسی با سرعت بیشتری خاتمه خواهد یافت. با این حال، حصول اطمینان از متناسب بودن بایت نیز از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. داشتن لبخندی زیبا و دندان‌ها و فک صاف مهم است اما کاهش دردها و مشکلات همراه با دندان‌ها و فک کج مهم‌تر است. طی درمان ارتودنسی، ارتودنتیست تلاش می‌کند نه تنها دندان‌ها را صاف کند بلکه مشکلات بایت و فک را نیز برطرف سازد. این کار قطعا به دلایل مهمی انجام می‌شود.

فواید ارتودنسی

فواید ارتودنسی

 

کج و ناصاف بودن دندان‌ها باعث می‌شود فشار زیادی به فک وارد شود. به مرور زمان، فشار زیاد به بافت لثه و استخوانی که دندان‌ها را حمایت می‌کند می‌تواند مفاصل فک را تحت تاثیر قرار دهد که منجر به مشکلاتی از قبیل سردرد یا درد صورت و گردن خواهد شد و منجر به اختلال در عملکرد مفصل گیجگاهی- فکی خواهد شد. ناصاف بودن دندان‌ها تحت عنوان مال اکلوژن نیز شناخته می‌شود. اصلاح مال اکلوژن اجازه می‌دهد الگوی بایت بهبود یابد و مانع ساییدگی ناهماهنگ دندان خواهد شد. بعلاوه، صاف نبودن فک باعث خواهد شد دندان‌ها در نهایت ضعیف شوند و بیشتر مستعد لب پر شدن و شکسته شدن باشند، که می‌تواند منجر به عفونت و در نهایت نیاز به کشیدن دندان شود.

کجی دندان‌ها یا مشکلات فک می‌تواند نتیجه‌ی ترمیم نادرست دندان‌ها باشد که به پوسیدگی و احتمالا بیماری لثه و از دست رفتن کل دندان ختم خواهد شد. درمان ارتودنسی می‌تواند از بروز انواع دردهایی پیشگیری کند که ناشی از عدم درمان این مشکلات هستند. در زیر نمونه‌‌ای از مال اکلوژن و درمان آن را مشاهده می‌کنید. در صورت عدم درمان و عدم اصلاح کجی دندان‌ها، احتمالا این بیمار حین جویدن درد داشته است و به تدریج شاهد ساییدگی دندان‌ها شده است.

فواید ارتودنسی

فواید ارتودنسی

دیگر خطرات عدم درمان مشکلات ارتودنتیک برای سلامت

علاوه بر اصلاح فک، مهم است که بایت نیز اصلاح شود تا از انحراف رو به جلوی دندان‌های جلو پیشگیری شود. عدم اصلاح دندان‌ها، بویژه در کودکان بین سنین ۶ تا ۱۰ سال، می‌تواند خطرناک باشد. کودکانی که فعالیت‌های بدنی شدید از قبیل ورزش‌های رزمی انجام می‌دهند به شدت در معرض خطر هستند.

علاوه بر حوادث حین ورزش، مطالعات حاکی از آن است که مشکل دار بودن بایت و عدم درمان مشکلات ارتودنتیک می‌تواند موجب مشکلات گفتاری، ساییدگی غیر طبیعی سطح دندان‌ها و جویدن نادرست شوند که مشکلات بزرگتری در پی خواهند داشت، از جمله هضم و جذب ضعیف مواد غذایی. بعلاوه، احتمال بروز خطر رفلاکس در بلع تکه‌های بزرگ غذا افزایش خواهد یافت، که می‌تواند مخاط پوششی معده و مینای دندان را تحت تاثیر قرار دهد.

دیگر مشکلاتی که با استفاده از درمان‌های ارتودنسی برطرف می‌شوند.

فواید ارتودنسی

فواید ارتودنسی

  • مشکلات تنفسی: تنفس دهانی می‌تواند منجر به خر و پف و آپنه‌ی خواب شود.
  • کراس بایت: فرو رفتن یک یا چند دندان فک بالا درون قوس دندانی پایین (به سمت زبان).
  • اور بایت شدید: فرو رفتن دندان‌های فک پایین درون بافت بالای دندان‌های فک بالا.
  • بد شکل شدن صورت و دهان: رشد فک نحوه‌ی قرار گیری دندان‌ها را تحت تاثیر قرار می‌دهد.
فواید ارتودنسی

فواید ارتودنسی

 

  • از دست رفتن دندان یا وجود دندان اضافه: در نتیجه‌ی پوسیدگی دندان، آسیب، یا مشکلات ارثی.
  • اورجت (کج بودن دندان‌ها رو به جلو): که عبارت است از شیب دار بودن بیش از حد معمول دندان‌ها رو به جلو که معمولا با کوچکى فک پایین همراه است.
  • فاصله‌ی بین دندان‌ها: در نتیجه‌ی از دست رفتن دندان‌ها یا کوچک بودن دندان‌ها.
  • آندربایت (رو به جلو بودن فک پایین): که تحت این شرایط فک پایین بزرگتر از فک بالا است.

مشکلات ویژه‌ی کودکان که با استفاده از درمان‌های ارتودنسی برطرف می‌شوند.

  • مکیدن انگشت یا شست: این عادات می‌تواند موجب کج شدن دندان‌های فک بالا رو به جلو و باریک شدن فک بالا شود.
  • بیرون آمدن دندان‌ها در جای نامناسب: با استفاده از درمان ارتودنسی می‌توان دندان‌ها را در مسیر درست خود هدایت کرد و از بروز مشکلات در بزرگسالی پیشگیری نمود.

 

همانطور که مشاهده می‌کنید، بریس‌ها و براکت‌های ارتودنسی بهبود چشمگیری در سلامت عمومی فرد ایجاد خواهند کرد. علاوه بر این فواید، به لحاظ روحی نیز تغییری شگرف در فرد ایجاد خواهند کرد و تصویر فردی شخص از خود بهبود خواهد یافت.

انکیلوز دندان چیست؟

در شرایط عادى دور دندان را لیگامان پریودنتال پوشانده است و بین دندان و استخوان فاصله وجود دارد.انکیلوز دندان که به آن فک جوش شدن استخوان نیز گفته مى شود به معناى اتصال مستقیم دندان به استخوان است.تشخیص انکیلوز دندان با معاینات بالینی و نیز تصاویر رادیوگرافی صورت می‌گیرد. از نظر بالینی دندانی که انکیلوز شده است کوتاه‌تر از دندان‌های مجاور است یا نسبت به آنها اندکی جابجا شده است. عدم حرکت دندان و قرار گرفتن دندان در سطحی پایین‌تر از سطح دندان‌های مجاور یا بالاتر بودن کناره‌های لثه، از جمله علائم بالینی انکیلوز دندان هستند.

انکیلوز دندان

انکیلوز دندان

با وارد کردن ضربه به دندان، به نظر سفت و محکم است در حالی که دندان‌های معمولی صدای خفه و نامفهومی دارند. زمانی که با یک ابزار فلزی به این دندان‌ها ضربه وارد می‌شود، صدای آن زیر و شبیه صدای کلاسیک “فنجان ترک خورده” و مانند مفصل خشک است. اخیرا، تحلیل امواج صوتی دیجیتال تایید کرده‌اند که دندان‌های انکیلوز شده انرژی صوتی بیشتری دارند. ساده‌ترین تست برای تشخیص انکیلوز دندان، ارزیابی صدای ناشی از زدن ضربه به دندان با استفاده از یک آینه‌ی فلزی دستی دندانپزشکی است، که برای تشخیص انکیلوز دندان بسیار خاص و حساس است.

انکیلوز دندان

انکیلوز دندان

در تصاویر رادیوگرافی می‌توان از بین رفتن الیاف لیگامان و جوش خوردن دندان با استخوان را مشاهده نمود. تشخیص انکیلوز از روی رادیوگرافى‌های دندانپزشکی اغلب دشوار است؛ زیرا میزان جوش خوردگی بسیار اندک است و در سطح ریشه در جایی واقع شده است که در تصاویر دو بعدی قابل مشاهده نیست. این اتفاق ناشی از این حقیقت است که ممکن است سمنت تحلیل رفته‌ی منطقه‌ی جوش خورده در ابعاد میکروسکوپی توسط بافت استخوان مانندی ترمیم شده باشد که در امتداد استخوان آلوئولار قرار دارد. پیشرفت سیستم تصاویر سه بعدی، مانند توموگرافی کامپیوتری، قابلیت مشاهده‌ی نقاط کوچک جوش خوردن سمنتوم و ریشه‌ی دندان را بوجود آورده است، اما این فن‌آوری در ابعاد گسترده قابل استفاده نیست. بعلاوه، مطالعات بافت شناسی روی حیوانات حاکی از آن است که پیش از عدم تحرک و بررسی صدای ضربه، حداقل ۲۰ درصد از سطح ریشه باید به استخوان متصل باشد. انکیلوز دندان معمولا از سطح لبی و زبانی دندان آغاز می‌شود، که معمولا تشخیص آن در مراحل اولیه از روی تصاویر رادیوگرافی دشوار است. اغلب در استخوان آلوئولار نقص زاویه‌ای وجود دارد که به سوی دندان انکیلوز شده کج شده است.

با این حال، مهمترین نشانه‌ی دندان انکیلوز شده، عدم جابجایی و حرکت دندان همزمان با رشد عمودی دندانی آلوئولار یا هنگام قرار گرفتن تحت نیروی ارتودنتیک است. در نتیجه، در ظاهر درون استخوان آلوئولار فرو می‌رود. با این حال، در نتیجه‌ی رشد مداوم دندان‌های مجاور، ممکن است فرو رفتن دندان انکیلوز شده تاثیر منفی داشته باشد.

نمی‌توان پیش‌بینی کرد که آیا پس از یک حادثه و صدمه به دندان، انکیلوز دندان اتفاق می‌افتد یا خیر. در برخی موارد ممکن است پس از چندین سال مشخص شود. در یک کودک در حال رشد، انکیلوز دندان می‌تواند رشد اکلوزال آن را تحت تاثیر قرار دهد. بنابراین، تشخیص زود هنگام و طرح درمان موثر از جمله گام‌های اصلی در پیشگیری از بی‌نظمی در رشد و مال اکلوژن شدید است. دندانپزشک عمومی برای علائم اولیه‌ی قرار گرفتن دندان در سطحی پایین‌تر از دندان‌های مجاور هشدارهای لازم را خواهد داد. در صورتی که بیمار هنوز در حال رشد است، تشخیص زود هنگام انکیلوز دندان می‌تواند در تصمیم‌گیری برای زمان درست درمان پزشکی برای کاهش بیماری و افزایش نتایج دراز مدت بهتر کمک کننده باشد.

درمان انکیلوز دندان

انکیلوز دندان

انکیلوز دندان

 

درمان دندان انکیلوز شده با استفاده از درمان‌های معمول ارتودنسی ممکن نیست. با این حال، بسته به هر مورد، گزینه‌های درمان مختلفی در اختیار بیمار قرار دارند:

جابجا نمودن دندان (Luxation) به شکستن مکانیکی جوش خوردگی (انکیلوز) بدون فشردن رگ‌های نوک ریشه است که دندان را تغذیه می‌کنند. این کار را می‌توان با استفاده از فورسپس مناسب انجام داد، به این صورت که دندان را با فورسپس محکم گرفته و آن را به آرامی در جهات گونه- زبان (buccolingual) و مزیال- دیستال (mesiodistal) حرکت داد. پس از روند بهبود، اتصال الیاف پریودنتال لیگامان مجددا ترمیم می‌شود تا اجازه دهد دندان به صورت طبیعی به رشد خود ادامه دهد. پس از جابجا نمودن دندان می‌توان از نیروی ارتودنتیک استفاده نمود، تا دندان به سطح مطلوب برسد.

کورتیکوتومی (Corticotomy) یک تکنیک جراحی است که در آن برش اندکی در استخوان ایجاد می‌شود تا هم دندان انکیلوز شده و هم استخوان آلوئولار مجاور جابجا شوند. برداشت موضعی استخوان جوش خورده نیز فرایندی است که در آن، بافت استخوانی که تحت تاثیر قرار گرفته است قطع و بریده می‌شود، که البته تنها در صورتی موثر واقع خواهد شد که انکیلوز در منطقه‌ی ستیغ (استخوان آلوئول) واقع شده باشد، زیرا اگر در جای دیگری قرار داشته باشد، برای انجام جراحی قابل دسترسی نخواهد بود.

دندان انکیلوز شده‌ای که طی درمان ارتودنسی می‌تواند تکیه گاه (انکوریج) مناسبی باشد، نباید کشیده شود. با این حال، به احتمال زیاد این دندان موجب مال اکلوژن نخواهد شد و برای دوره‌ی درمان نیز خطری نخواهد داشت.

انکیلوز دندان

انکیلوز دندان

درمان ارتودنسی قادر است انکیلوز دندان‌های جلوی فک بالا را به خوبی درمان نماید. با این روش، روی دندان‌ها براکت قرار داده می‌شود و روی قوس دندانی، سیم کمانی از جنس تیتانیوم-نیکل یا سیم کمانی فلزی استنلس استیل مورد استفاده قرار می‌گیرد. در جای مناسب در استخوان آلوئولار و بین دندان‌های مولر و پرمولر میکرو ایمپلنت‌هایی کار گذاشته می‌شوند. سپس زنجیر الاستیکی میکرو ایمپلنت‌ها و براکت‌های روی دندان‌ها را به یکدیگر متصل می‌کند تا بتواند دندان‌ها را جابجا نماید.

انکیلوز دندان

انکیلوز دندان

پس از آن باید طی فرایند جراحی و با برداشتن بافت لثه، اتصال ایجاد شده در استخوان قطع شود و پیوند استخوان انجام شود و کوتاهی ناشی ازعدم رشد دندان جبران شود. سپس دندان انکیلوز شده نیز درون سیم کمانی قرار می‌گیرد تا جای آن تغییر یابد. با استفاده از درمان ارتودنسی فضای باقی مانده بین دندان‌ها بسته می‌شود. در انتها باید از ریتینر استفاده نمود تا دندان‌ها به وضعیت ثابتی برسند.

انکیلوز دندان

انکیلوز دندان

هنگامى که درمانى را شروع مى کنید،بهتر است در مورد آن اطلاعات کافى جمع آورى کرده باشید تا از مسیر کار و شرایط موجود آگاهى داشته باشید. از جمله درمانهاى دندانپزشکى که ضرورت آشنایى با مراحل کار بیشتر به نظر مى رسد،درمان ارتودنسی است. ارتودنسی درمانى است که معمولا زمانى طولانى براى تکمیل آن مورد نیاز است و آشنایى با مراحل ارتودنسى دندان موجب مى شود مراجعه کننده دید کافى در طول دوره درمان ارتودنسی داشته باشد. در مقاله پیش رو سعى خواهیم کرد خلاصه اى از مراحل ارتودنسی را در درمانهاى مختلف ارتودنسی توضیح دهیم…

مراحل ارتودنسی

مراحل ارتودنسی

انواع ارتودنسی

ارتودنسی انواع مختلفى دارد و نمى توان یک الگو را براى مراحل ارتودنسی درمانهاى مختلف تجویز کرد. براى اینکه بصورت مجزا بتوانیم مراحل هر یک از انواع ارتودنسی را توضیح دهیم سعى کردیم که موضوع را بصورت طبقه بندى ارائه دهیم.

به طور کلى ارتودنسی به سه بخش مهم ارتودنسی کودکان،ارتودنسی نوجوانان و بزرگسالان و ارتودنسی جراحى فک تقسیم مى شود.

ارتودنسی کودکان (یا ارتودنسی اطفال) به آن دسته از درمانهاى ارتودنسی اطلاق مى شود که زمینه پیشگیرى دارند و هدف از انجام آنها جلوگیرى از وقوع مشکلات ارتودنسی در سنین بالاتر مى باشد. این نوع ارتودنسی عموما توسط پلاک هاى متحرک و دستگاه هاى خارج دهانى ارتودنسی صورت مى پذیرد.

با افزایش سن و بالغ شدن افراد،دندانهاى دایمى فرد نیز تکمیل مى شوند و ازین پس آنچه که بیشتر مورد درخواست خواهد بود ارتودنسی دندان ها مى باشد. ارتودنسی دندان عموما توسط ارتودنسی ثابت انجام مى شود.

هنگامى که مشکل فرد بیشتر ناهنجارى فکى باشد تا مشکل دندانى و میزان شدت ناهنجارى نیز زیاد باشد،بایستى تا اتمام رشد فرد صبر کنیم تا به کمک جراحى فک،رابطه فکى وى را متناسب کنیم. در این نوع درمان که دراصطلاح ارتوسرجرى یا جراحى ارتوگناتیک نامیده مى شود،ترکیبى از ارتودنسی و عمل فک انجام مى شود.

مراحل ارتودنسی

مراحل ارتودنسی

مراحل ارتودنسی

در تمام انواع ارتودنسی لازم است که فرد براى مشاوره نزد دکتر ارتودنسی متخصص مراجعه کند و پس از انتخاب متخصص ارتودنسی مورد نظر خود ، عکسهاى ارتودنسی را تهیه نماید. پس از رفع پوسیدگى هاى احتمالى دندانها و انجام جرمگیرى دندان (در صورت نیاز) جلسه شروع به کار ارتودنسی براى فرد در نظر گرفته مى شود و ازین جلسه درمان ارتودنسی وى آغاز مى گردد.

مراحل ارتودنسی

مراحل ارتودنسی

مراحل ارتودنسی متحرک

ارتودنسی متحرک معمولا در سنین پایین انجام مى شود و ناهنجارى هاى خاصى را دربرمى گیرد. در جلسه شروع به کار ارتودنسی متحرک ابتدا قالبگیرى ارتودنسی انجام مى شود. قالب ارتودنسی سپس به لابراتوار ارتودنسی ارسال مى شود تا ابتدا کست (مدل گچى) دندانهاى بیمار تهیه شود و روى همین مدل گچى پلاک متحرک ساخته شود. پس از ساخت پلاک متحرک،این وسیله براى تحویل به بیمار به کلینیک ارتودنسی برگردانده مى شود. در جلسه تحویل پلاک متحرک ابتدا متخصص ارتودنسی نشستن وسیله را چک مى نماید و پس از آن نحوه استفاده از پلاک متحرک به بیمار توضیح داده مى شود. آموزش نحوه گذاشتن و برداشتن پلاک متحرک اهمیت زیادى دارد. اینکه کودک چه مواقعى مى تواند پلاک را از دهان خود خارج کند بایستى توضیح داده شود و در انتها اهمیت نحوه شستشو دادن و بهداشتى نگه داشتن وسیله نیز باید گوشزد شود. در انتهاى جلسه نیز معمولا یک جاپلاکى به بیمار تحویل مى شود تا در مواقعى که از پلاک استفاده نمى کند آنرا گم نکند. جلسات ویزیت ماهیانه نیز براى چک آپ پلاک متحرک در نظر گرفته مى شوند.

مراحل ارتودنسی

مراحل ارتودنسی

مراحل ارتودنسی ثابت

اولین جلسه ارتودنسی ثابت،جلسه باندینگ نام دارد. در این جلسه براکت هاى ارتودنسی براى بیمار چسبانده مى شود. مراحل چسباندن براکت ها به این شکل مى باشد که ابتدا با برس، سطح دندانهاى بیمار بخوبى تمیز مى شوند. سپس مایعى به نام اچ روى دندانها قرار داده مى شود تا سطح دندان آماده چسباندن براکت شود.

پس از آماده سازى سطح،چسب به پشت براکت ها زده شده و روى دندان قرار داده مى شود. برخى از این چسب هاى ارتودنسی با نور سفت مى شوند و برخى دیگر به صورت شیمیایى سفت مى شوند. پس از اتمام چسباندن براکت ها به فرد فرصت داده مى شود تا مرحله بعدى انجام شود.

پروسه باندینگ یا چسباندن براکت ها اصلا پروسه استرس زایى نیست و کوچکترین دردى براى بیمار ندارد.

پس از سفت شدن براکت ها،سیم ارتودنسی در داخل براکت ها قرار داده مى شود و دور آن اورینگ هاى پلاستیکى انداخته مى شود تا سیم داخل براکت قرار گیرد. این اورینگ ها رنگ هاى مختلف دارند و از آن به ارتودنسی رنگى یاد مى شود. تعویض رنگ این براکت ها در هر جلسه ارتودنسی،از جذابیت هاى ارتودنسی در بین نوجوانان مى باشد. با قرارگیرى سیم درون براکت،درمان ارتودنسی فرد شروع مى شود. معمولا چند ساعت بعد ازینکه سیم داخل براکت ها قرار داده شد،درد ارتودنسی آغاز مى شود. درد ارتودنسی با درد دندانپزشکى که ماهیتى تیز و زق زق کننده دارد متفاوت است و بیشتر به فشار به دندان ها شباهت دارد تا درد دندانى. میزان این درد نیز از فردى به فرد دیگر متفاوت است و طول دوره آن نیز نامعین است. براى تسکین درد ارتودنسی مى توانید از مسکن استفاده نمایید.

معمولا جلسات ویزیت ارتودنسی بصورت ماهیانه تنظیم مى شود مگر اینکه مشکل خاصى رخ دهد. برخى متخصصین ارتودنسی ابتدا یک فک را ارتودنسی مى کنند و چند جلسه بعد ارتودنسی فک مقابل را انجام مى دهند؛در حالیکه برخى دیگر از ارتودنتیستها ارتودنسی هر دو فک بالا و پایین را بصورت توامان شروع مى کنند.

اگر ارتودنسی شامل کشیدن دندان باشد ،زمان کشیدن دندانها بسته به سلیقه متخصص ارتودنسی دارد؛ هم مى توان قبل از شروع کار ارتودنسی دندانها را کشید وهم مى توان چند جلسه بعد از شروع درمان آنها را کشید. پس از کشیدن احتمالى دندانها در ارتودنسی،فضاى دندان کشیده شده به تدریج و با حرکت دندانها به فضاى خالى پر مى شود. مرحله نهایى درمان شامل روى هم نشاندن قوسهاى دندانى دو فک مى باشد. در این مرحله دندانهاى هر دو فک در قوس خود مرتب شده اند ولى بخوبى روى هم نمى نشینند. کش هاى ارتودنسی ابزارهاى مخصوص متخصص ارتودنسی براى نشاندن قوس هاى دندانى روى یکدیگر مى باشند.  متخصص ارتودنسی،نحوه انداختن کش هاى ارتودنسی را به شما آموزش مى دهد. الاستیک هاى ارتودنسی در جلسات مختلف در الگوهاى متفاوتى انداخته مى شوند تا سرانجام دندانهاى دو فک بالا و پایین روى هم قرار گیرند.

پس ازینکه این مرحله از ارتودنسی نیز با موفقیت به پایان رسید نوبت به درآوردن براکت هاى ارتودنسی مى رسد. جلسه درآوردن براکت ها به جلسه دیباندینگ معروف است. این جلسه نیز استرس زا نیست و درآوردن براکت ها درد چندانى ندارد. پس ازینکه براکت ها خارج شدند،چسب هاى روى دندانها نیز تمیز مى شوند. پس ازینکه چسب هاى ارتودنسی روى دندانها به خوبى تمیز شدند،از فک مورد نظر قالب گیرى مى شود تا نگهدارنده ارتودنسی (ریتینر) براى بیمار ساخته شود. البته در برخى موارد در پشت دندانها نگهدارنده ثابت ارتودنسی (فیکس ریتینر) چسبانده مى شود.

مراحل ارتودنسی و جراحی فک

مراحل ارتودنسی و جراحی فک

مراحل ارتودنسی جراحى فک (ارتودنسی و عمل فک)

گاهى اوقات پیش مى آید مراجعین براى حل ناهنجارى هاى فکى خود به متخصص ارتودنسی مراجعه مى کنند و از وى مى شنوند که با ارتودنسی تنها نمى توان برایشان کارى کرد و نیازمند جراحى فک  (در کنار ارتودنسی) مى باشند. واقعیت امر این است که براکت هاى ارتودنسی روى دندانها چسبانده مى شوند و تنها توانایى جابجا کردن دندانها را دارند و در صورتى که مشکل فرد دندانها نباشد،ارتودنسی دندان به تنهایى نمى تواند کمک کننده باشد. هنگامى مى توان از مرتب کردن دندانها زیبایى دندان را بدست آورد که دندانهاى مرتب شده بخوبى روى هم بنشینند. اگر اساس مشکل فکى باشد،مرتب کردن دندانها زیبایى آفرین نخواهد بود چرا که دندانهاى منظم شده  ولى قرار گرفته روى قاعده فکى نامناسب نمى توانند روى هم بخوبى بنشینند. قسمت اعظم زیبایى دندانها ناشى از روى هم نشستن مناسب آنها مى باشد.

مراحل ارتودنسی و جراحی فک

مراحل ارتودنسی و جراحی فک

ارتودنسی قبل از جراحى فک

در مواردى که روابط فکى نیاز به تغییر داشته باشند نیز بایستى ارتودنسی انجام شود تا متخصص ارتودنسی روابط فکى را توسط روابط دندانى تنظیم کند و با این کار به جراح فک و صورت نشان دهد که عمل فک چند میلى متر و در چه جهاتى باید انجام شود. گاهى در ارتودنسی قبل از جراحى فک نیز نیازمند کشیدن دندانها خواهیم بود که این موضوع نیز تعجبى ندارد اما موضوعى که بایستى در همان ابتداى کار ارتودنسی قطعى شود توافق جراح فک و متخصص ارتودنسی بر روى طرح درمان ارتوسرجرى  (ارتودنسی وجراحى فک) مى باشد. آنچه در ارتودنسی قبل از جراحى فک انجام مى شود بر مبناى توافقى است که جراح فک و متخصص ارتودنسی روى طرح درمان جراحى ارتوگناتیک (عمل فک)  داشته اند. بیمار جراحى فک نیز بایستى از همان ابتدا بداند که تمام این مسیر بر مبناى انجام جراحى فک تنظیم مى شود و امکان انصرااف از جراحى فک،پس از شروع ارتودنسی قبل از جراحى وجود ندارد.

مراحل ارتودنسی و جراحی فک

مراحل ارتودنسی و جراحی فک

مراحل جراحى فک

هنگامى که جراح فک و ارتودنتیست به توافق رسیدند که ارتودنسی قبل از جراحى فک به مرحله اى رسیده است که مى توان جراحى فک را انجام داد،جراح فک از متخصص ارتودنسی مى خواهد که هوک هاى سرجیکال (قلاب هایى که از آنها براى انداختن کش ارتودنسی استفاده مى شود) را روى سیمهاى ارتودنسی بیمار نصب نماید. بیمار به اتاق عمل برده مى شود و پس از انجام جراحى فک یکى دوروز در بیمارستان بسترى مى شود تا وضعیت وى نرمال شود. پس از مرخصى از بیمارستان دوران نقاهت جراحى فک آغاز مى شود.

مراحل ارتودنسی و جراحی فک

مراحل ارتودنسی و جراحی فک

دوران نقاهت جراحى فک

پس از عمل فک،خونابه هایى ممکن است در دهان بیمار جمع شود که اگر شدت آن زیاد نباشد نگران کننده نیست. کبودى روى پوست نیز زیاد رخ مى دهد و مربوط به عبور خون به فضاهاى پوستى مى باشد و نگران کننده نیست. براى خشکى دور لب معمولا جراح فک کرم هایى را تجویز مى کند که بایستى در طول روز بصورت موضعى استفاده شود. روزهاى اول جویدن غذاها براى بیمار دشوار است و بیمار معمولا از غذاهاى آبکى و له شده توسط نى تغذیه مى کند. در هنگام غذاخوردن نیز بایستى کش هاى ارتودنسی در دهان بیمار باشند تا موقعیت فک منحرف نشود. با پیشرفت تکنیک هاى جراحى فک،دوران نقاهت عمل فک معمولا یک هفته طول مى کشد.

ارتودنسی پس از جراحى فک

هدف از ادامه دادن ارتودنسی پس از جراحى فک رفع اشکلات جزیى و تثبیت روابط نهایى فکین و دندانها مى باشد. این دوره معمولا حدود ٩ماه به طول مى انجامد .  پس از آنکه موقعیت نهایى دندانها حاصل شد نوبت به درآورن براکت ها مى رسد. در این نوع ارتودنسی نیز مانند سایر انواع ارتودنسی،پس از خارج کردن وسایل ارتودنسی،نگهدارنده ارتودنسی (ریتینر) به بیمار تحویل مى شود. جهت مشاهده عکس بیماران درمان شده با روش های ارتودنسی و جراحی فک به بخش نمونه های درمانی در سایت سر بزنید

براى بسیارى از افرادى که تصمیم گرفته اند ارتودنسی دندان انجام دهند، سوالاتى پیش مى آید که آنها را از دکتر ارتودنسی مى پرسند. یکى از سوالاتى که از متخصص ارتودنسی پرسیده مى شود این است که آیا بهتر است ارتودنسی را در کلینیک دندانپزشکى انجام دهیم یا کلینیک ارتودنسی (مطب متخصص ارتودنسی) . تفاوت هاى کلینیک دندانپزشکى و کلینیک ارتودنسی در چیست؟ در این مقاله بر آن شدیم که تفاوت هاى انجام ارتودنسی در دو محیط مختلف را مورد بحث و بررسى قرار دهیم تا خوانندگان خود به این نتیجه برسند که ارتودنسی در کلینیک دندانپزشکى با شرایط آنها سازگارتر است یا ارتودنسی در کلینیک تخصصى ارتودنسی؟

کلینیک ارتودنسی در کرج

کلینیک ارتودنسی در کرج

کلینیک دندانپزشکى

کلینیک دندانپزشکى محیطى درمانى است که در آن امور عمومى وتخصصى دندانپزشکى توامان انجام مى شود. کارهاى معمول دندانپزشکى توسط دندانپزشک عمومى انجام مى شود ودر صورتى که درمان مذکور تخصصى باشد، به متخصص دندانپزشکى مربوطه ارجاع مى شود. معمولا دندانپزشکان عمومى بصورت تمام وقت در کلینیک حضور دارند و دندانپزشکان متخصص مربوطه به صورت پاره وقت و بر اساس نیاز در کلینیک حضور پیدا مى کنند.

کلینیک تخصصى ارتودنسی

کلینیک تخصصى ارتودنسی در واقع همان مطب یک متخصص ارتودنسی است که در آن فقط درمان ارتودنسی انجام مى شود و تمرکز اصلى روى انواع ارتودنسی مى باشد. تعداد روزهاى حضور متخصص ارتودنسی در کلینیک ارتودنسی خود متفاوت است ولى معمولا سه روز در هفته مى باشد.

ارتودنسی در کلینیک دندانپزشکى

براى انجام ارتودنسی در کلینیک دندانپزشکى معمولا نیاز نیست مسافت زیادى را بپیمایید. عموما در نزدیکى محل زندگى شما کلینیک دندانپزشکى وجود دارد که مى توانید براى انجام ارتودنسی به آن مراجعه کنید.

روال انجام ارتودنسی در کلینیک دندانپزشکى بدین صورت مى باشد که شما با مراجعه به یکى از دندانپزشکان کلینیک دندانپزشکى ویزیت مى شوید و در لیست مشاوره هاى ارتودنسی متخصص ارتودنسی ثبت مى شوید. معمولا متخصص ارتودنسی کلینیک دندانپزشکى هفته اى یک روز به کلینیک دندانپزشکى مراجعه مى کند و به شما اطلاع داده مى شود که در چه روزى از هفته براى مشاوره حضور پیدا کنید. در روز مشاوره برایتان عکس هاى ارتودنسی تجویز مى شود و در نوبت ویزیت بعدى (که معمولا هفته بعد مى باشد) عکس هاى شما رویت مى شود و اگر مشکل دندانپزشکى نداشته باشید، ارتودنسی شما آغاز مى شود. در درمان ارتودنسی شما در کلینیک دندانپزشکى، متخصص ارتودنسی روزهاى خاصى را مراجعه مى کند که شما نیز بایستى در این روزها در کلینیک حضور داشته باشید. محیط کار ارتودنسی شما به گونه اى است که کار شما درکنار سایر امور دندانپزشکى کلینیک پیش مى رود. متخصص ارتودنسی ابزارهاى ارتودنسی خود را هر جلسه با خود مى آورد و پس از استفاده با خود مى برد. از هزینه اى که شما براى ارتودنسی خود مى پردازید درصدى به کلینیک دندانپزشکى تعلق مى گیرد و درصدى نیز سهم متخصص ارتودنسی مى باشد.  پس از اتمام کار ارتودنسی، ممکن است متخصص ارتودنسی دیگر با آن کلینیک دندانپزشکى همکارى ننماید و ازینرو ارتباط شما با متخصص ارتودنسی مربوطه ممکن است خاتمه یابد.

ارتودنسی در کلینیک تخصصى ارتودنسی

روال انجام ارتودنسی در کلینیک ارتودنسی بدین شکل مى باشد که شما در روزى که نوبت مشاوره ارتودنسی گرفته اید ویزیت مى شوید و عکس هاى ارتودنسی براى شما تجویز مى شود. پس از تکمیل مدارک،  براى شروع ارتودنسی شما نوبت داده مى شود.  معمولا براى انتخاب نوبت هاى ماهیانه خود نیزانتخاب هاى متعددى دارید. محیط اختصاصى ترى براى شما درنظر گرفته مى شود و تمام مراجعه کنندگان دیگر نیز براى کار ارتودنسی خود به این کلینیک مراجعه مى کنند. تمام هزینه ارتودنسی شما در اختیار کلینیک تخصصى ارتودنسی قرار مى گیرد. پس از اتمام درمان ارتودنسی نیز در صورت نیاز دسترسى شما به کلینیک ارتودنسی متخصص ارتودنسی مربوطه حفظ مى شود.

کلینیک ارتودنسی در کرج

کلینیک ارتودنسی در کرج

تفاوت ارتودنسی در کلینیک دندانپزشکى با کلینیک ارتودنسی

  1. اولین تفاوت مابین ارتودنسی در این دو محیط، به سهولت رفت و آمد و نزدیکى به محل سکونت برمى گردد. معمولا در نزدیکى محل سکونت خود مى توانید یک کلینیک دندانپزشکى براى انجام ارتودنسی خود پیدا کنید اما براى رسیدن به کلینیک ارتودنسی متخصص ارتودنسی مربوطه احتمالا بایستى سختى رفت و آمد را به جان بخرید.
  2. تفاوت بعدى مابین کلینیک ارتودنسی و کلینیک دندانپزشکى در این است که در کلینیک دندانپزشکى دسترسى کمترى به متخصص ارتودنسی وجود دارد ولى در کلینیک ارتودنسی معمولا ارتباط بیشترى بین بیماران و متخصص ارتودنسی وجود دارد.
  3. تفاوت دیگر در این است که در کلینیک تخصصى ارتودنسی، محیط درمانى تخصصى تر مى باشد و چون تمرکز کلینیک روى ارتودنسی مى باشد مراجعین دیگر نیز براى همین کار حضور پیدا مى کنند و لذا امکانات آموزشى و بهداشتى ویژه ارتودنسی احتمالا بیشتر از کلینیک دندانپزشکى خواهد بود.
  4. یکى دیگر از تفاوت هاى ارتودنسی در این دو محیط درمانى به این موضوع برمى گردد که ابزارهاى ارتودنسی در کلینیک دندانپزشکى امکان کمترى براى رعایت بهداشت و استریلیزاسیون پیدا مى کنند در حالى که در کلینیک ارتودنسی، این کار بلافاصله پس از شیفت کارى و در همان محل کلینیک تخصصى ارتودنسی انجام مى شود.
  5. در کلینیک دندانپزشکى مقدارى از هزینه ارتودنسی که شما مى پردازید سهم کلینیک مى شود و مقدار اختصاص یافته براى متخصص ارتودنسی حدود نصف تا دوسوم مى باشد؛ ازینرو در کلینیک تخصص ارتودنسی امکان بیشترى براى متخصص ارتودنسی وجود دارد که کلینیک ارتودنسی را از نظر تجهیزات و مواد مصرفى تقویت کند.

کلینیک تخصصى ارتودنسی

ارتودنسی با سایر درمانهاى دندانپزشکى تفاوت هاى اساسى دارد. طول دوره درمان ارتودنسی زمانى طولانى را مى طلبد و در این زمان طولانى بهتر است ارتباط مستمرى با دندانپزشک متخصص ارتودنسی خود داشته باشید. ابزارها و وسایل کار ارتودنسی نیز با ابزارهاى دندانپزشکى تفاوت هایى دارند و نگهدارى و استریلیزاسیون این لوازم شرایط خاص خود را دارد. مواد مصرفى ارتودنسی نیز بسیار وسایل گران و ارزشمندى هستند و هزینه اى که بیماران ارتودنسی نیز مى پردازند رقم قابل توجهى است؛ پس چه بهتر که یک متخصص ارتودنسی تمام هزینه ارتودنسی از بیمار را در اختیار بگیرد تا توان بیشترى براى تهیه متریال خوب مصرفى داشته باشد.  

کلینیک ارتودنسی در کرج

کلینیک ارتودنسی در کرج

کلینیک ارتودنسی در کرج

در سطح شهر کرج کلینیک هاى دندانپزشکى متعددى وجود دارند که برخى از آنها حتى کلینیک دندانپزشکى شبانه روزى نیز مى باشند. در ده سال اخیر تعداد کلینیک هاى دندانپزشکى کرج زیاد شده و این توسعه محدود به خود کرج نیز نمى باشد. از اواخر دهه ١٣٨٠کلینیک هاى دندانپزشکى در فردیس نیز توسعه یافتند و در طى این سالها به تعداد کلینیک هاى دندانپزشکى فردیس نیز افزوده شده است. با توجه به مطالبى که در بحث هاى فوق اشاره شد به طور کلى انجام ارتودنسی در کلینیک تخصصى ارتودنسی (مطب متخصص ارتودنسى) به ارتودنسی در کلینیک دندانپزشکى ترجیح دارد. در شهرهاى بزرگى مانند تهران که مسئله دسترسى جغرافیایى از اهمیت زیادى برخوردارمى باشد شاید بتوان این موضوع را توجیه کرد اما در شهرى مانند کرج -در صورتى که بتوانید سختى رفت و آمد به دکتر ارتودنسی مورد نظرتان را بپذیرید- بهتر است ارتودنسی را در مطب دکتر ارتودنسی متخصص آغاز نمایید. در مورد فردیس البته موضوع متفاوت است و متاسفانه بایستى عنوان شود که تا ابتداى سال ١٣٩٧ هیچ دکتر ارتودنسی متخصصى در این منطقه کلینیک تخصصى ارتودنسی دایر ننموده است و مراجعین ارتودنسی که تمایل داشته باشند در مطب متخصص ارتودنسی درمان خود را آغاز نمایند، بایستى به کلینیک ارتودنسی در کرج مراجعه نمایند.

کلینیک ارتودنسی در کرج

کلینیک ارتودنسی در کرج

کلینیک ارتودنسی دکتر اصلانى

کلینیک هاى ارتودنسی دکتر اصلانى در تهران و کرج مجموعه اى مجهز مى باشند که در آن متخصصین مختلف دندانپزشکى که با ارتودنسی مرتبط هستند بصورت گروهى مشغول به کار مى باشند. در این کلینیک هاى ارتودنسی، متخصص ارتودنسی، فوق تخصص ارتودنسی، متخصص دندانپزشکى کودکان و جراحان فک و صورت همکار، در کنار همدیگر فعالیت مى نمایند و این درمان هاى تیمى موجب شده سطح کیفیت درمان در این کلینیک ها بالا رود. کلینیک ارتودنسی کرج دکتر اصلانى تنها کلینیک ارتودنسی تخصصى در کرج مى باشد.